Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 20 sierpnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. poprzez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia; złożenie pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji strony skarżącej w dacie jego udzielenia (np. odpisu z KRS-u). Wezwanie to zawierało pouczenie o terminie do jego wykonania i zastrzegało rygor odrzucenia skargi na wypadek jego niewykonania w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 grudnia 2019 r.. W wyznaczonym terminie pełnomocnik przedłożył niepodpisane pełnomocnictwo oraz odpis KRS. W dniu 31 grudnia 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo Spółki zawierające informację o wypowiedzeniu pełnomocnictwa udzielonego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a).
Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 27 grudnia 2019 r. W tym terminie strona skarżąca była zobowiązana wykonać wezwanie Sądu. Zostało ono jednak wykonane tylko w zakresie przedłożenia odpisu z KRS. Sąd zaznacza, że okoliczność wypowiedzenia pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd (art. 42 § 1 p.p.s.a.). Tym samym, skoro strona skarżąca zawiadomiła Wojewódzki Sąd Administracyjny o wypowiedzeniu pełnomocnictwa radcy prawnemu J. W. w dniu 31 grudnia 2019 r., to uprzednio dokonane pełnomocnikowi w dniu 20 grudnia 2019 r. doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi było w pełni prawidłowe i skuteczne. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "przy ustalaniu dnia zawiadomienia sądu istotna jest data, w której sąd faktycznie dowiedział się o wypowiedzeniu, tj. dzień doręczenia stosownego pisma lub złożenia go w biurze podawczym sądu, a nie dzień nadania takiego pisma w urzędzie pocztowym" (postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. akt II FZ 633/08, LEX nr 551934). A zatem, dopóki zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie zostanie doręczone do sądu, dotychczasowy pełnomocnik jest uważany za upoważnionego do dokonywania czynności ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie.
Mając na uwadze ww. okoliczności, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 58§1 pkt 3 i §3 p.p.s.a.
