Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2007 r. postanawia odrzucić skargę.

Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2012 r. skarżący K. T., wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...].

Wezwanie zawierało pouczenie, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało w dniu 28 grudnia 2012 r., do rąk dorosłego domownika M. T., lecz pozostało bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie przy tym do powołanego § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.

Jak wskazano wyżej, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi M. T. w dniu 28 grudnia 2012 r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu upłynął z dniem 4 stycznia 2013 r. Wpis sądowy nie został uiszczony.

Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania - strona nie uiściła należnej opłaty od skargi należało ją odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.