![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6269 Inne o symbolu podstawowym 626 6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), Samorząd terytorialny, Rada Gminy, Stwierdzono niezgodność z prawem zaskarżonego aktu, III SA/Gl 432/25 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2026-02-17, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SA/Gl 432/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
|
|
|||
|
2025-05-07 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach | |||
|
Beata Machcińska /sprawozdawca/ Małgorzata Herman /przewodniczący/ Marzanna Sałuda |
|||
|
6269 Inne o symbolu podstawowym 626 6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym) |
|||
|
Samorząd terytorialny | |||
|
Rada Gminy | |||
|
Stwierdzono niezgodność z prawem zaskarżonego aktu | |||
|
Dz.U. 2024 poz 1465 art. 94 ust. 1 i 2 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.) Dz.U. 2019 poz 1461 art. 4 ust. 1, art. 13 pkt 2 Ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych - t.j. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2026 r. sprawy ze skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Gminy D. z dnia 20 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji ośrodka wsparcia funkcjonującego w strukturze organizacyjnej gminnego ośrodka pomocy społecznej 1) stwierdza, że zaskarżona uchwała w części obejmującej § 4 jest niezgodna z prawem, 2) w pozostałym zakresie skargę oddala. |
||||
|
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Wojewody Śląskiego (dalej również "organ nadzoru") jest stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie likwidacji Dziennego Domu "[...]" w D. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W dniu 20 grudnia 2024 r. Rada Gminy D. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie likwidacji Dziennego Domu "[...]" w D. funkcjonującego w strukturze organizacyjnej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. (dalej również "Uchwała") o następującej treści: "Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.) w związku z art. 111 i art. 111a ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r., poz.. 1283 ze zm.) Rada Gminy D. uchwala, co następuje; § 1. Likwiduje się ośrodek wsparcia Dzienny Dom "[...]" w D. funkcjonujący w strukturze organizacyjnej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. § 2. Traci moc uchwała Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 29 listopada 2016 roku w sprawie utworzenia Dziennego Domu "[...]" w D. oraz uchwała Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie połączenia placówki wsparcia dziennego - Dziennego Domu "[...]" w D. z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w D.. § 3. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy D. § 4. Uchwala wchodzi wżycie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego." Uchwała została doręczona organowi nadzoru w dniu 23 grudnia 2024 r. i ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z dnia 31 grudnia 2024 r. pod pozycją [...]. 2. Organ nadzoru w dniu 27 marca 2025 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się stwierdzenia nieważności Uchwały w całości, jako sprzecznej z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h w związku z art. 40 ust. 2 pkt 2 i art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej "u.s.g.") oraz art. 4 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 roku o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Nr 78 poz. 483 ze zm.), dalej jako "Konstytucja RP". W ocenie organu nadzoru podjęcie Uchwały nastąpiło z istotnym naruszeniem obowiązującego prawa. Organ nadzoru wskazał, iż w postawie prawnej Rada powołała się na przepisy: art. 111 i art. 111a ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm.), które stanowią odpowiednio, iż: W celu realizacji zadań pomocy społecznej gmina może tworzyć również inne jednostki organizacyjne oraz Gmina może połączyć (...) ośrodek pomocy społecznej z ośrodkiem wsparcia, z wyłączeniem ośrodka wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Stosownie do kolejnego wskazanego przez Radę przepisu - art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h u.s.g. Do wyłącznej właściwości rady gminy należy (...) podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących: tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. W oparciu o powołaną normę prawną gmina może zlikwidować własną jednostkę, korzystając ze swych uprawnień organizatorskich, jednakże w takim przypadku uchwała rady gminy nie stanowi aktu prawa miejscowego. W ocenie organu nadzoru Uchwała jest typowym aktem kierownictwa wewnętrznego o charakterze organizacyjno-porządkowym. Niedopuszczalne było więc opublikowanie jej w wojewódzkim dzienniku urzędowym i uzależnienie od tej czynności uzyskania przez nią mocy obowiązującej. Tego rodzaju akt jednostkowy, którego merytoryczne regulacje sprowadzają się do wyrażania woli Rady o zaprzestaniu działalności samorządowej jednostki budżetowej, należy wyraźnie odróżnić od aktów w przedmiocie nadania statutu takiej jednostce w oparciu o art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym; wiadomym jest, iż wówczas z woli ustawodawcy rada gminy wydaje akt prawa miejscowego w sprawie organizacji instytucji gminnej. Organ nadzoru argumentował, iż każdy akt prawny, zawierający normy o charakterze powszechnie obowiązującym, musi być bezwzględnie ogłoszony, w sposób określony przepisami ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i innych aktów prawnych, w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Podczas, gdy próba urzędowego ogłoszenia uchwał o charakterze "zwykłym" spotyka się z zarzutem naruszenia przepisu art. 13 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych - zawierającego zamknięty katalog aktów, podlegających publikacji w urzędowym publikatorze, a przede wszystkim art. 4 ust. 1 tej ustawy, który datę wejścia w życie aktu uzależnia (i nakazuje obliczać) od daty ogłoszenia. Uchwała w badanej sprawie została nieprawidłowo zakwalifikowana jako akt prawa miejscowego; bezsprzecznie nie mieści się ona w katalogu aktów, których treść podlega publikacji w wojewódzkim publikatorze. Zatem uznać należy, iż regulacja zawarta w § 3 tej uchwały, (powinno być § 4, uwaga Sądu) przewidująca jej wejście w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego narusza przepis art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Uchwała nie należy bowiem do żadnej z kategorii aktów wymienionych w tym drugim przepisie - podlegających ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. W szczególności nie stanowi ona aktu prawa miejscowego ani też aktu, który na mocy przepisów szczególnych podlegałby publikacji. Organ nadzoru podkreślił, że dla uznania aktu normatywnego za przepis powszechnie obowiązujący spełnione muszą zostać określone wymogi. Musi on między innymi: być wydany przez kompetentny organ na podstawie upoważnień ustawowych, w swej treści zawierać normy o charakterze abstrakcyjnym (wielokrotnego zastosowania) i generalnym (skierowane do nieokreślonego adresata). Samo zaś upoważnienie ustawowe dla organu stanowiącego do wydania aktu prawa miejscowego musi być wyraźne i konkretne, tzn. musi ono wskazywać jednoznacznie, a nie w sposób dorozumiany, że organowi temu została przekazana do unormowania określona sfera prawna, że zostały mu przyznane kompetencje do uchwalenia nie jakichkolwiek treści, ale treści prawodawczych, to jest wyznaczających ich adresatom pewien sposób zachowania się, w formie nakazów, zakazów lub uprawnień. Rada Gminy, postanawiając w § 3 (powinno być § 4, uwaga Sądu) przedmiotowej uchwały, że: "wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego" ustanowiła wejście w życie Uchwały w sposób i w terminie niedopuszczalnym dla uchwały niemającej charakteru aktu prawa miejscowego. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą nieprawidłowe określenie daty wejścia w życie uchwały, między innymi poprzez uzależnienie jej wejścia w życie od publikacji w dzienniku urzędowym stanowi istotne naruszenie prawa, co skutkuje nieważnością aktu w całości (por.: wyrok WSA w Opolu z dnia 21 kwietnia 2009r. sygn. akt: 11 SA/Op 58/09; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 września 2012r. sygn. akt: II SA/Gl 851/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zdaniem organu nadzoru samo stwierdzenie nieważności § 3 (powinno być § 4, uwaga Sądu) uchwały spowodowałoby, że data jej wejścia wżycie stałaby się niepewna. Taka uchwała nie czyniłaby zadość wynikającym z art. 2 Konstytucji RP zasadom: określoności prawa oraz zaufania obywateli do organów państwa i do stanowionego przez nie prawa. Należy bowiem podkreślić, że zaplanowana przez Radę data wejścia w życie uchwały miała być równocześnie datą likwidacji ośrodka wsparcia Dzienny Dom "[...]" w D. funkcjonującego w strukturze organizacyjnej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. W pozostałych przepisach uchwały nie wskazano bowiem dziennej daty tej likwidacji. Reasumując, w ocenie organu nadzoru likwidacja jednostki budżetowej, o której stanowi § 1 Uchwały nie jest materią, której realizacja wymaga wydania aktu prawa miejscowego. Ponadto uchylane w § 2 uchwały akty nie stanowią aktów prawa miejscowego i nie zostały ogłoszone w konkretnym publikatorze, stąd uchylająca je uchwała rady gminy również nie powinna podlegać publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Publikacja Uchwały była zbędna i niedopuszczalna. Uchybienie dotyczące sposobu ogłoszenia uchwalonego aktu, odnosi się do całości podjętej uchwały, a nie tylko jednego jej przepisu, tj. § 3 (powinno być § 4, uwaga Sądu). Jest on bowiem nierozerwalnie złączony z treścią pozostałych regulacji. W związku z tym stwierdzenie nieważności przepisu regulującego zasady wejścia uchwały w życie skutkuje nieważnością całości uchwały. Wobec upływu 30 - dniowego terminu na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego, organ nadzoru wniósł, jak na wstępie. 3. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy D., reprezentowana przez Wójta Gminy, wniosła o oddalenie skargi, względnie stwierdzenie nieważności § 4 zaskarżonej Uchwały oraz oddalenie skargi w pozostałym zakresie. Zdaniem Wójta Gminy norma dotycząca likwidacji ośrodka wsparcia ma charakter abstrakcyjny i generalny, a tym samym zaistniała sytuacja, w której część uchwały nie ma charakteru przepisów powszechnie obowiązujących, a część taki walor ma. Ocenę takiego rodzaju uchwał (o charakterze mieszanym), przedstawiły sądy administracyjne - i tak zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 18 lipca 2006 r. sygn. I OSK 669/06 "dla kwalifikacji danego aktu jako aktu prawa miejscowego znaczenie decydujące ma charakter norm prawnych i kształtowanie przez te normy sytuacji prawnej adresatów. W przypadku braku uznania, że uchwała ta zawiera przynajmniej jedną normę postępowania o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, byłaby ona aktem prawa miejscowego, który zgodnie z art. 42 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych (...) podlegałby obowiązkowi publikacji w dzienniku Urzędowym Województwa". Podobnie orzekł WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 16.07.2015 III SA/Gd 329/15. Wójt wskazał, że w zakresie § 2 zaskarżonej Uchwały nie ma ona niewątpliwie charakteru normatywnego zewnętrznego, natomiast jej § 1 - zdecydowanie tak. Konsekwencją tego uregulowania jest obowiązek publikacji Uchwały oraz termin jej wejścia w życie - 14 dni od dnia ogłoszenia. Na wypadek uznania przez Sąd, że Uchwała nie ma charakteru aktu prawa miejscowego, Wójt Gminy argumentował, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyraźnie rozróżnia się sytuację, w której rada gminy podejmuje akt prawa miejscowego, nadając mu inny charakter i nie przewidując w związku z tym obowiązku jego publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, od sytuacji, gdy rada gminy bezpodstawnie nadaje walor aktu prawa miejscowego uchwale, która nie spełnia wymogów odnoszonych do tego rodzaju aktów, nakazując jej publikację w organie promulgacyjnym i określając termin wejścia jej w życie właściwy dla aktów prawa miejscowego. W pierwszym przypadku akt prawa miejscowego nie wchodzi do obrotu prawnego ze względu na niespełnienie warunku publikacji, w drugim zaś pozostaje skuteczny, przy czym nie jako akt powszechnie obowiązujący, ale jako akt prawny innego rodzaju, np. akt wewnętrzny (np. wyrok NSA z 21 czerwca 2017 r., II OSK 2677/15), który obowiązuje od dnia jego podjęcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. W sprawie należało stwierdzić niezgodność z prawem zaskarżonej Uchwały obejmującej § 4. Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 (akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej) i pkt 6 (akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej), stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie stała się uchwała Nr [...] Rady gminy D. wydana w sprawie likwidacji Dziennego Domu "[...]" w D. funkcjonującej w strukturze organizacyjnej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. w brzmieniu: "Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej "u.s.g.") w związku z art. 111 i art. 111a ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r., poz.. 1283 ze zm.) Rada Gminy D. uchwala, co następuje; § 1. Likwiduje się ośrodek wsparcia Dzienny Dom "[...]" w D. funkcjonujący w strukturze organizacyjnej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. § 2. Traci moc uchwała Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 29 listopada 2016 roku w sprawie utworzenia Dziennego Domu "[...]" w D. oraz uchwała Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie połączenia placówki wsparcia dziennego - Dziennego Domu "[...]" w D. z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w D. § 3. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy D. § 4. Uchwala wchodzi wżycie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego." Stosownie do art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (art. 93 ust. 1 u.s.g.). Przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 147 § 1 p.p.s.a., wyłączającym stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu jest natomiast art. 94 ust. 1 u.s.g., stosownie do którego nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 94 ust. 2 u.s.g. jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co do skutków takiego orzeczenia stosuje się odpowiednio. Przywołana regulacja ogranicza możliwość stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy - sąd może to uczynić w terminie roku od daty podjęcia aktu. Wskazane ograniczenie nie obejmuje dwóch przypadków - kiedy uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określonym w art. 90 ust. 1 lub jeżeli uchwała ma charakter aktu prawa miejscowego. Natomiast jeżeli z powodu upływu rocznego terminu nie jest możliwe stwierdzenie nieważności uchwały, a istnieją ku temu przesłanki w postaci istotnej sprzeczności aktu z prawem, sąd administracyjny orzeka o jego niezgodności z prawem. W rozpoznawanej sprawie Uchwała została podjęta 20 grudnia 2024 r., przedłożona została organowi nadzoru w dniu 23 grudnia 2024 r. i nie jest aktem prawa miejscowego. Sąd podział stanowisko organu nadzoru, że Uchwała nie ma charakteru aktu prawa miejscowego. W szczególności w sensie merytorycznym Uchwała nie spełnia wymogów odnoszonych do aktów powszechnie obowiązujących z tej racji, że nie zawiera w swojej treści norm generalnych i abstrakcyjnych (nawet jednej normy spełniającej te wymogi). W kontekście formalnym brak jest wyraźnego upoważnienia ustawowego (delegacji ustawowej) do wydania tego rodzaju aktu prawa miejscowego, czego wymaga art. 94 Konstytucji RP. Jest to uchwała sformułowana w sposób konkretny zarówno pod względem podmiotowym - jego adresatami są osoby korzystające ze świadczeń likwidowanego Dziennego Domu "[...]" jak i przedmiotowym - skonkretyzowana została likwidowana placówka. Uchwała podlega wykonaniu tylko jeden raz, a nie jak to jest właściwe dla aktów prawa miejscowego, wielokrotnie - por. postanowienia NSA z 18 września 2012 r., sygn. I OZ 691/12 i z 7 października 2022 r., sygn. III OZ 594/22, III OZ 595/22 i III OZ 596/22). Dlatego organ zasadnie zarzucił że § 4 Uchwały w sposób istotny narusza art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Natomiast nie można zgodzić się w organem nadzoru co do konieczności unieważnienia Uchwały w całości. Trzeba rozróżnić sytuację, w której rada gminy podejmuje akt prawa miejscowego, nadając mu inny charakter i nie przewidując w związku z tym obowiązku jego publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, od sytuacji gdzie rada "sztucznie" (bezpodstawnie) nadaje walor aktu prawa miejscowego uchwale nie spełniającej wymogów odnoszonych do tego rodzaju aktów, nakazując jej publikację w organie promulgacyjnym i określając termin wejścia jej w życie właściwy dla aktów prawa miejscowego. W pierwszym przypadku akt prawa miejscowego nie wchodzi do obrotu prawnego ze względu na niespełnienie warunku publikacji, w drugim zaś pozostaje skuteczny, przy czym nie jako akt powszechnie obowiązujący, ale jako akt prawny innego rodzaju (np. akt wewnętrzny). Wystarczającym jest stwierdzenie nieważności zaskarżonej Uchwały jedynie w tej części, która wskazuje na jej prawotwórczy charakter, tj. § 4 stanowiący, że "uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego". W pozostałym zakresie brak jest podstaw, aby postanowienia uchwały kwestionować z tym zastrzeżeniem, iż po wyeliminowaniu § 4 staje się ona aktem wewnętrznym (zob. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2017 r., II OSK 2677/15, LEX nr 2339622). Sąd zauważa, iż organ nadzoru prawidłowo wskazał, że § 4 Uchwały w sposób istotny narusza art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Natomiast organ nadzoru nie wykazał, że pozostałe zapisy Uchwały naruszają przepisy prawa, a tylko wówczas może podjąć czynności nadzorcze, o ile to naruszenie było istotne. Również i z tego powodu nie było podstaw do stwierdzenia, że Uchwała jest niezgodna z prawem w całości. Przepis art. 147 § 1 p.p.s.a. nawiązuje m.in. do art. 91 ust. 4 u.s.g., gdyż w tym przepisie jest mowa o ograniczeniu się do wskazania, że uchwałę "wydano z naruszeniem prawa", przy czym art. 91 u.s.g. dotyczy także uchwał będących aktami prawa miejscowego. Regulacja zawarta w art. 91 u.s.g. jest regulacją odrębną od regulacji zawartej w art. 94 u.s.g. Art. 94 u.s.g. dotyczy sytuacji, gdy uchwała rady jest dotknięta "istotnym" naruszeniem prawa, a tylko z powodu upływu terminu określonego w art. 94 ust. 1 u.s.g. nie stwierdza się nieważności uchwały, lecz o jej "niezgodności z prawem" - art. 94 ust. 2 u.s.g. Podstawą prawną orzeczenia sądu jest w takim przypadku tenże art. 94 ust. 2 u.s.g., nie zaś art. 147 § 1 p.p.s.a., gdyż nie przewiduje on takiej treści orzeczenia. Nie odnosi się to jednak z mocy art. 94 ust. 1 zdanie ostatnie u.s.g. do uchwał będących aktami prawa miejscowego, gdyż w stosunku do nich upływ terminu nie wyłącza stwierdzenia nieważności w razie "istotnego" naruszenia prawa (tak NSA w wyroku z dnia 26 lipca 2023 r., III OSK 2514/21, LEX nr 3613163). W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 94 ust. 2 u.s.g. w związku z art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził, że zaskarżona Uchwała w części obejmującej § 4 jest niezgodna z prawem, a w pozostałej części skargę oddalił. |
||||