![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f 658, Egzekucyjne postępowanie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SAB/Po 180/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2026-07-15, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SAB/Po 180/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
|
|
|||
|
2026-04-01 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu | |||
|
Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f 658 |
|||
|
Egzekucyjne postępowanie | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z par. 3 i w zw. z art. 53 par. 2b Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
Pismem z 10 marca 2026 r. M. T. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (Dyrektor IAS) co do rozstrzygnięcia zażalenia skarżącego na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału ZUS w P. z 23 grudnia 2025 r. stwierdzające bezskuteczność zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z nadesłanych akt administracyjnych sprawy nie wynika, żeby skarżący poprzedził skargę ponagleniem; Dyrektor IAS wywodzi w odpowiedzi na skargę, że postanowieniem z 24 lutego 2026 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w P. z 23 grudnia 2025 r. Sąd pismem z 09 kwietnia 2026 r. (k. [...]) wezwał skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia. Wezwanie doręczono 13 kwietnia 2026 r. W zakreślonym terminie skarżący stwierdził, w piśmie z 15 kwietnia 2026 r. (k. [...]), że ponaglenie jest zawarte w jego piśmie z 07 stycznia 2026 r. i dołączył kopię pisma z 07 stycznia 2026 r. (k. [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako K.p.a.), w przypadku bezczynności lub przewlekłości organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z akt sprawy dołączonych do skargi nie wynika, żeby skarżący poprzedził ponagleniem skargę na bezczynność organu. Z kolei wskazane przez skarżącego pismo z 07 stycznia 2026 r. (k. [...] akt sądowych) to kopia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego, znajdującego się w aktach administracyjnych dołączonych do skargi (k. [...], wydruk jednostronny). Sąd stwierdza, że wnosząc zażalenie nie można jednocześnie ponaglać organu do rozpoznania tego zażalenia. Zgodnie z przepisami art. 37 § 1 K.p.a. prawo do wniesienia ponaglenia służy dopiero wtedy, jeżeli nie załatwiono sprawy w określonym do tego terminie (bezczynność), postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 i w zw. z art. 53 § 2b P.p.s.a orzeczono jak w sentencji, na posiedzeniu niejawnym. . |
||||