Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 10 maja 2022 r. nr 1801-IGC.48.60.2020 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia - 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie na rzecz skarżącego A. K. kwotę 1037 zł (słownie: tysiąc trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

A.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 10 maja 2022 r. nr 1801-IGC.48.60.2020 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Dyrektor IAS w Rzeszowie w odpowiedzi na skargę zawnioskował o umorzenie postępowania i poinformował, że po rozpoznaniu skargi w trybie autokontroli decyzją z 5 lipca 2022 r. nr 1801-IGC.492.22.2022, wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") uwzględnił skargę i uchylił

w całości zaskarżoną decyzję z 10 maja 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzje Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w P. z 21 lipca

2020 r. nr 408000-408000-COC.534.2020 i umorzył postępowanie.

Z nadesłanych do tut. Sądu informacji wynika, że decyzją autokontrolna z 5 lipca 2022 r. nie została zaskarżona do sądu administracyjnego i stała się prawomocna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo- administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniającą skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działalnie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie zaistniała sytuacja o jakiej mowa w wyżej cytowanym przepisie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji

w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 120 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 900 zł oraz 17 zł tytułem zwrotu równowartości opłaty skarbowej z tytułu złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.

Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem ustalono zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).