Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie nie zostało zaskarżone.

Po uprawomocnieniu się postanowienia, zarządzeniem z dnia 30 maja 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono w dniu 7 czerwca 2017 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej upłynął 14 czerwca 2017 r.

W terminie otwartym do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącej złożył ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania.

W tym miejscu należy zauważyć, że ponowny wniosek pełnomocnika skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych (pismo z dnia 12 czerwca 2017 r.) nie mógł mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Kwestia zwolnienia Spółki od kosztów sądowych była już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza z dnia 31 marca 2017 r.

Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z 23 marca 2009 r., I FZ [...]; z 11 stycznia 2008 r. II FZ [...]; z 18 września 2007 r., II FZ [...]; z 7 kwietnia 2016 r., II FZ [...] oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r., I SA/Po [...]).

W tej sytuacji należy przyjąć, że pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 14 czerwca 2017 r., wpis nie został uiszczony.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.