Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminie w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych;

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, J. T. nadała do Sądu pismo procesowe datowane na 16 sierpnia 2011 r., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Podniosła bowiem, że osiąga niewielki dochód z tytułu emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym, w kwocie ogółem 1.074,20 zł, a równocześnie ponosi relatywnie znaczne miesięczne koszty bieżącego utrzymania, w tym stałe wydatki za energię elektryczną (78,91 zł), gaz (284,42 zł - należność za 2 miesiące, a zatem na miesiąc przypada 142,21 zł), telefon (57,32 zł), wodę (83,86 zł), zakup leków (180 zł), a także zwrot pożyczki zaciągniętej na pokrycie kosztów ogrzewania (100 zł), co daje kwotę ogółem 642,30 zł.

Wobec faktu, iż omawiane żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 22 sierpnia 2011 r. skarżącą wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.

J. T. złożyła rzeczony formularz w dniu 31 sierpnia 2011 r., potwierdzając, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie w treści formularza oświadczyła, że gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 79 m2. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości przekraczającej 3000 euro.

Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, strona nadesłała decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B., mocą której przyznano jej świadczenie z pomocy społecznej w formie usług opiekuńczych na okres od 1 maja do 31 października 2011 r.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku J.T. godzi się podnieść, że w myśl zasady wyrażonej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 tej regulacji, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń skarżącej wynika bowiem, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie trzeba mieć w polu widzenia, że jest ona osobą w podeszłym wieku (82 lata) i uskarża się na zły stan zdrowia, o czym świadczy nadesłana przez nią decyzja o przyznaniu pomocy społecznej formie usług opiekuńczych. Zważywszy przy tym wysokość deklarowanych przez nią kosztów utrzymania, do których należy wszak doliczyć wydatki na wyżywienie oraz zakup niezbędnych środków czystości i odzieży uznano, że jej dochód nie wystarcza na poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności, bez ryzyka poniesienia uszczerbku w jej koniecznych potrzebach życiowych.

W tym miejscu należy odnotować, iż wnioskująca wbrew wyraźnemu wezwaniu zawartemu w zarządzeniu z dnia 7 września 2011 r. nie przedłożyła dokumentu źródłowego mogącego potwierdzać deklarowaną przez nią kwotę pobieranej emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Pomimo to stwierdzić przyjdzie, że jej oświadczenia w tym zakresie są wiarygodne. Jak bowiem wynika z nadesłanej decyzji o przyznaniu usług opiekuńczych, ustalono dla niej odpłatność za to świadczenie w wysokości 10% jego pełnego kosztu, a tym samym biorąc pod uwagę zasady ustalania tej należności określone w stosownej uchwale Rady Miejskiej w B. nr [...] z dnia [...] r., nie budzi wątpliwości, że jej miesięczny dochód zawierać się musi w granicach od 954 do 1192,50 zł (to jest od 200% do 250% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.).

W świetle powyższego należało przyjąć, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania sądowego przekracza jej możliwości płatnicze.

Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy