Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 21 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego T. R. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

T. R. (dalej zwany "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...]wniósł o jej odrzucenie. Starosta stwierdził, iż nie jest organem, w którego kompetencji leży rozpatrzenie wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewody z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości położonej przy ul. [...] w obr. [...] oznaczonej jako działka nr [...] na skutek usytuowania linii elektroenergetycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarżący wniósł skargę na bezczynność Starosty [...] w rozpoznaniu jego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości ww. nieruchomości na skutek usytuowania linii elektroenergetycznej.

Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu oraz ustala krąg stron postępowania.

Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Z uwagi na powyższe należałoby przyjąć, że jeżeli istnieje organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, to on właśnie uzyskuje status strony postępowania sądowoadministracyjnego. Regulację art. 32 p.p.s.a. należy rozważać w kontekście treści art. 54 tej ustawy. Z art. 54 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Treść ww. art. 54 p.p.s.a. uzasadnia wniosek, że ustawodawca wiąże status strony postępowania sądowoadministracyjnego z organem, który wydał zaskarżony akt. Kompetencje organu są zatem związane z właściwością do rozstrzygania danej sprawy. Zatem warunkiem uznania za stronę postępowania jest posiadanie przez organ administracji publicznej kompetencji do załatwiania danego rodzaju spraw administracyjnych. W przypadku bezczynności będzie to organ administracji publicznej, który w zakresie swojej właściwości był zobowiązany do wydania określonego aktu lub czynności.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący wnioskiem z dnia 12 lutego 2015 r. wystąpił do Starosty [...] o wznowienie postepowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości położonej przy ul. [...] w obr. [...] oznaczonej jako działka nr [...] na skutek usytuowania linii elektroenergetycznej. Starosta [...] zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2015 r. przekazał ww. wniosek do rozpoznania Wojewodzie [...] jako organowi właściwemu w sprawie.

Wznowienie postępowania administracyjnego reguluje Rozdział 12 Działu II Postępowanie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – dalej zwanej "k.p.a.". Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast w myśl art. 149 § 1 i 3 ww. ustawy wznowienie lub odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Jak wynika z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Z powyższego wynika, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest organ administracji, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skoro postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości ww. nieruchomości zostało zakończone postanowieniem Wojewody [...] z dnia 27 września 2013 r. nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania, to organem właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 12 lutego 2015 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie jest Wojewoda [...]. Z tego wynika, iż Starosta [...] zasadnie przekazał ww. wniosek skarżącego wg właściwości do Wojewody [...], który postanowieniem z [...] marca 2016 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w ww. sprawie. Powyższe postanowienie Wojewody [...] zostało uchylone w całości postanowieniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, czyli Wojewodę [...].

Wobec powyższego skoro Starosta [...] nie był zobowiązany do wydania żadnego z aktów lub czynności (określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.), to nie przysługiwała również skarżącemu skarga na bezczynność w tym zakresie.

Z powyższych względów należy stwierdzić, że wniesiona skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił, jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.