Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 września 2018 r. wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 11 lipca 2018 r. S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2018 r. nr [...]

w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, adresowany do organu na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., a w przypadku jego nieuwzględnienia przez organ – do Sądu na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek

nie zawiera żadnego uzasadnienia.

Z akt sprawy wynika, że organ nie rozpoznał przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł , co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a.

po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ

nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa

na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa

w art. 61 § 3 P.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy.

Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa

w art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku.

W rozpatrywanej sprawie poza złożeniem wniosku strona skarżąca

nie przedstawiła żadnej argumentacji go uzasadniającej, co uniemożliwia Sądowi jego jakąkolwiek merytoryczną ocenę.

Dodatkowo wskazania wymaga, że na etapie rozpoznania wniosku

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie mógł badać zasadności skargi. Odnośnie merytorycznych kwestii Sąd wypowie się w orzeczeniu wydanym

po rozpoznaniu skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.