Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2013 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie przedłużył W.G. termin do przedłożenia odpowiednich dokumentów na okoliczność wykazania jego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych do dnia 11 lutego 2013 r. Na zarządzenie to skarżący wniósł zażalenie (nazwane także sprzeciwem), wskazując, że otrzymał je 18 lutego 2013 r., a więc po upływie wskazanego terminu. W związku z tym wniósł o uchylenie zarządzenia lub wyznaczenie terminu w dniach od daty doręczenia stronie pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu (art. 258§3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Należy także zaznaczyć, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197§2 p.p.s.a.). Zastosowanie znajdzie zatem art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sąd stwierdza, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zażalenia (ani żadnego innego środka zaskarżenia) na zarządzenie Referendarza sądowego przedłużające termin wskazany w art. 255 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne podlega zatem odrzuceniu na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197§2 p.p.s.a
