Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 23 lutego 2023 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka Sędziowie: sędzia NSA Maciej Dybowski sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. K. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2022 r. oddalającego skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 482/21 w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania postanawia: oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 30 lipca 2021 r., II SA/Gl 482/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. K. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. K., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

W dniu [...] stycznia 2023 r. skarżąca K. K. złożyła "wniosek o interpretację zagadnienia prawnego". Wskazała, iż wniosek ten został złożony "ze względu na błędną interpretację przepisu art. 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez Naczelny Sąd Administracyjny (...) na której NSA oparł swoje rozstrzygnięcie w wyroku o sygn.. akt I OSK 2255/21". Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 187 § 1 (nie wskazując nazwy aktu prawnego). Autorka wniosku podała nadto, iż "przyjęta w przywołanym wyroku interpretacja tego przepisu budzi poważne zastrzeżenia i kompromituje Naczelny Sąd Administracyjny".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek okazał się niezasadny.

Mając na uwadze, iż skarżąca osobiście sformułowała i wniosła ww. wniosek, należy zauważyć, że wskazana we wniosku podstawa prawna jest nieadekwatna do aktualnych okoliczności sprawy, a w szczególności do pozycji procesowej, która przysługuje skarżącej w ramach tegoż postępowania. Uznając, iż autorka wniosku wskazując na "art. 187 § 1" miała na myśli przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", to wypada wskazać, iż przepis ten upoważnia wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny do przedstawienia zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości składowi siedmiu sędziów tego Sądu, celem jego rozstrzygnięcia. Kompetencji w tym zakresie nie ma natomiast strona postępowania. Ponadto zagadnienie prawne, o którym stanowi ów przepis winno wyłonić się przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej, natomiast w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została już rozpoznana. Tym samym, uznając nawet, iż powyższy wniosek skierowany jest do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w składzie rozpoznającym skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, o wystąpienie do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, to wniosek ten uznać należy za spóźniony. Skarga kasacyjna została już bowiem rozpoznana, a przy jej rozpoznawaniu nie stwierdzono występowania zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości. Istnienia takiegoż zagadnienia prawnego nie sygnalizowały także strony postępowania w toku rozpoznawania skargi kasacyjnej.

Powyższy wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie także przy założeniu, iż wnioskiem tym skarżąca domaga się interpretacji określonych przepisów celem wyjaśnienia wątpliwości co do treści wydanego wyroku. Wydany przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrok z dnia 16 listopada 2022 r. jest bowiem kompletny, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 p.p.s.a., zaś samo uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku w sposób jasny i czytelny wskazuje na przyczyny oddalenia skargi kasacyjnej.

Należy przy tym zauważyć, iż ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany został w sprawie, której przedmiotem była wyłącznie ocena legalności postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego tyczącego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, a zatem procesowego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Skonstatowanie w okolicznościach sprawy stanu rei iudicatae, stanowiącego przeszkodę prawną dla możliwości wszczęcia przez skarżącą kolejnego postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania, wskazuje na brak możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego w tym zakresie. Mając na uwadze charakter postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, niemożliwie było podjęcie w motywach wydanego wyroku rozważań tyczących kwestii, które wykraczały poza zakres ocenianego rozstrzygnięcia. Do takich kwestii należały z pewnością materialnoprawne zagadnienia związane z wysokością należnego odszkodowania i jego waloryzacją, o czym stanowią art. 130 ust. 1 i art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2021.1899 ze zm.). Brak rozważań w powyższym zakresie w motywach wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi braku tegoż uzasadnienia, który mógłby rodzic wątpliwości, o jakich stanowi art. 158 p.p.s.a. Jednocześnie, skoro przepisy te nie były przedmiotem interpretacji w motywach ww. wyroku, to nie sposób zarzucać błędu w ich interpretacji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie ww. przepisów w zw. z art. 160 i art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.