drukuj    zapisz    Powrót do listy

6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania, Podatek dochodowy od osób fizycznych, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, II FZ 44/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II FZ 44/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-06-16 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Antoni Hanusz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
II FZ 79/25 - Wyrok NSA z 2025-10-28
I SA/Gd 152/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2025-04-02
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 152/25 odrzucające skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

1. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 20 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 28 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osoba fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony, drogą elektroniczną na adres ePUAP, w dniu 6 marca 2025 r. Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.).

2. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne elementy, wskazane w ustawie. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Podkreślić w tym miejscu ponadto należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

W niniejszej sprawie, zarządzeniem z 28 lutego 2025 r., skarżący został wezwany do podania numeru PESEL. Wezwanie doręczono 6 marca 2025 r. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżący nie wykonał jednak wezwania Sądu.

Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący, mimo stosownego wezwania, nie usunął braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt