Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ł. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia prawa jazdy kategorii [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 21 sierpnia 2014 r. Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego sądu z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Od tego zarządzenia skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc, że żąda się od niej wpisu dwukrotnie od tej samej czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Pisma, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, to w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 p.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie sądu w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł. W świetle powyższego, należy uznać, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego, wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł było prawidłowe. Odnosząc się zaś do argumentu podnoszonego przez skarżącą wskazać trzeba, że nie została ona dotychczas wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13, zatem nie można mówić o dwukrotnym wzywaniu jej o wpis od tego samego pisma. Należy zauważyć, że nie wystarczy jednorazowe uiszczenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym jakiejkolwiek opłaty (w tym przypadku wpisu od skargi) – zasadą jest bowiem ponoszenie kosztów rozpoznania każdego ze środków prawnych przysługujących stronie, od którego ustawa wymaga uiszczenia należności.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.