drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Budowlane prawo, Wojewoda, Uchylono decyzje I i II instancji, II SA/Kr 826/07 - Wyrok WSA w Krakowie z 2008-07-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 826/07 - Wyrok WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2008-07-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-08-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Piotr Głowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 227/08 - Postanowienie NSA z 2008-03-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118 art. 34 ust.1, 35 ust.1 pkt.1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki / spr. / Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Wojewody z dnia [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego 500 / pięćset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku, znak [...], Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla A. i L. K. w zakresie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wjazdem, przyłączami wodno-kanalizacyjnym, gazowym, centralnego ogrzewania, elektrycznym oraz wewnętrznymi instalacjami na działce nr [...] obr. [...] (budynek) i nr [...] i [...] obr. [...] (przyłącza) w K. ul. [...].

Jako podstawę prawną wskazano art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118) oraz art. 104k.p.a.

W uzasadnieniu organ wskazał między innymi, iż wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...].09.2002r. znak: [...] i Nr [...] z dnia [...].12.2003r., znak: [...]. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia [...].06.2004r. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant, do projektu budowlanego dołączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Z powyższą decyzją nie zgodził się M. K. wnosząc w terminie odwołanie i domagając się jej zmiany. Zarzucił, że pomimo uchybienia przez inwestorów terminowi wskazanemu przez organ l instancji do uzupełnienia braków, została wydana decyzja pozytywna dla inwestora. Podniósł również, że zatwierdzona została inna dokumentacja projektowa, aniżeli załączona do wniosku o pozwolenie na budowę jak również, wielokrotnie wypożyczano inwestorom projekt budowlany w sytuacjach nie związanych z wezwaniem na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

Decyzją z dnia [...] roku, znak [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał między innymi, że projekt budowlany nie narusza warunków wynikających z decyzji z dnia [...].09.2002r. o warunkach zabudowy w tym między innymi w zakresie wymogów dla nowej zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu pod kątem warunków przestrzennych, warunków obsługi komunikacyjnej, obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, ochrony interesów osób trzecich. Jednocześnie inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestor spełnił zarówno wymogi będące przymiotem oceny organu administracji wynikającej z art. 35 ust. 1 jak i z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podał, że inwestor wystąpił z wnioskiem o prolongatę terminu wskazanego przez organ administracji w postanowieniu wydanym w oparciu o art. 35 Prawa budowlanego. Brak jest przepisów prawa materialnego czy procesowego, który uprawniałby organ administracji do odmowy wyrażenia zgody na zmianę w/w terminu. Odnośnie zgłaszanego zarzutu związanego z zatwierdzeniem innej dokumentacji projektowej, aniżeli załączona do wniosku o pozwolenie na budowę organ podał, że brak jest przepisu, który wykluczałby w trakcie postępowania uzupełnianie, zmianę czy też załączanie nowych czy dodatkowych dokumentów, w tym również projektu budowlanego. Istotne w postępowaniu administracyjnym jest aby strony miały możliwość zapoznania się z nowymi dokumentami jak i miały możliwość wypowiedzenia się co do ich treści, przed wydaniem rozstrzygnięcia, co zostało w postępowaniu zapewnione.

Z powyższą decyzją nie zgodził się M. K. zaskarżając ją w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji Wojewody jak również decyzji Prezydenta Miasta lub ewentualnie stwierdzenie ich nieważności z przyczyn określonych w art. 156 k.p.a.

Uzasadniając powyższe zarzucił, że zachodzi niezgodność pomiędzy decyzją o pozwoleniu na budowę, a stanowiącą jej podstawę decyzją wzizt w zakresie tożsamości działek, na których miała zostać zlokalizowana przedmiotowa inwestycja. Decyzja wzizt wskazuje jedynie na działkę nr [...], podczas gdy decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy również działek nr [...] i [...]. Ponadto skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w swoim odwołaniu w zakresie uchybień proceduralnych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. powodem uchylenia decyzji jest naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W myśl wskazanego wyżej art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, wobec czego jego ingerencja nie musi ograniczać się wyłącznie do decyzji lub aktu bezpośrednio zaskarżonych. W wypadku uwzględnienia skargi, sąd jest obowiązany na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzec, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.

Skarga jest uzasadniona.

Zapadła w niniejszej sprawie decyzja Prezydenta Miasta, zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę oparta została na decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] września 2002r. znak: [...] i zmieniającej ją jedynie w zakresie terminu jej ważności decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r, znak: [...]. W w/w decyzji wzizt wskazana jest tylko działka nr [...], na której planowana jest inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego, natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy również działek nr [...] i [...] obr. [...] położonych w K. ul. [...] w zakresie przyłączy wodnokanalizacyjnych, gazowych oraz elektrycznych.

W ocenie Sądu, w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie można było wydać decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie działek nr [...] i [...]. Sąd podziela zarzut zawarty w skardze, że w niniejszej sprawie zachodzi niezgodność pomiędzy decyzją o pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku, znak [...], a stanowiącą jej podstawę decyzją wzizt - Nr [...] z dnia [...].09.2002r. znak: [...] i Nr [...] z dnia [...].12.2003r., znak: [...], w zakresie tożsamości działek na których prowadzona ma być inwestycja. Zdaniem Sądu wykonanie przyłączy powoduje zmianę zagospodarowania terenu, a zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym obowiązującej w dniu wydawania przedmiotowej decyzji wzizt - zmiana zagospodarowania terenu, w szczególności jego zabudowa, wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Tożsamą regulację w tym zakresie zawiera art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w myśl którego zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy.

Stosownie zaś do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Stosownie natomiast do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Ust. 4 w/w przepisu stanowi, że tylko w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z tym nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organów, że inwestor posiada odpowiednie uzgodnienia w zakresie przyłączy mających przebiegać przez w/w działki, których nie obejmuje decyzja o wzizt. Tryb uzgodnieniowy nie może zastąpić wymagania ustawowego dotyczącego zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją o wzizt.

Powyższe oznacza, że wydanie pozwolenia na budowę na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie obejmującej działek nr [...] i [...], uznać należy za naruszenie prawa materialnego, bezspornie mające wpływ na wynik postępowania administracyjnego. Wobec tego zaskarżona decyzja Wojewody, utrzymująca w mocy takie rozstrzygnięcie, podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. Natomiast decyzja Prezydenta Miasta musiała zostać uchylona na w ramach kompetencji Sądu, zakreślonych przepisem art. 135 p.p.s.a.

Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący uchybienia przez inwestora terminowi wskazanemu przez organ l instancji do uzupełnienia braków wniosku o pozwolenie na budowę. Celem podejmowania przez organ administracji działań w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego jest zgromadzenie takiego materiału dowodowego, który pozwala na ocenę czy spełnione są wymogi wynikające z obowiązujących przepisów. Termin wskazany w postanowieniu wydanym w oparciu o ten przepis jest terminem technicznym, który w przypadku uzasadniającym celowość takiego działania, może być przez organ administracji przedłużany. Przepis ten nie ma charakteru prekluzyjnego, ponieważ to inwestorowi powinno w postępowaniu zależeć na szybkim rozpatrzeniu jego wniosku i uzyskaniu pozwolenia na budowę.

Bezzasadny jest również zarzut dotyczący niedopuszczalności zmiany i uzupełniania projektu budowlanego przez inwestora ponieważ brak jest przepisu prawa, na podstawie którego w trakcie postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę powyższe działania stanowiłyby uchybienie. Przedstawiania wniosków dowodowych w postaci nowych lub dodatkowych dokumentów jest prawem strony postępowania administracyjnego. W tym względzie natomiast istotne jest, aby inne strony miały możliwość zapoznania się z nowymi dowodami i wypowiedzenia się co do ich treści, przed wydaniem rozstrzygnięcia.

W ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym organy administracji architektoniczno-budowlanej winny w szczególności uwzględnić treść decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie działek na których prowadzona jest inwestycja.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę biorąc art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. wzw. żart. 135 p.p.s.a. oraz art. 152 p.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt