drukuj    zapisz    Powrót do listy

6115 Podatki od nieruchomości, Podatek od nieruchomości Podatkowe postępowanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono skargę, I SA/Łd 927/07 - Wyrok WSA w Łodzi z 2008-08-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Łd 927/07 - Wyrok WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2008-08-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-07-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Świderska /przewodniczący/
Paweł Kowalski
Teresa Porczyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
II FZ 648/07 - Postanowienie NSA z 2008-01-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60 art. 213 par. 1, art. 213 par. 3, art. 233 par. 2, art. 254 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Dnia 29 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2008 roku sprawy ze skargi B. K. i Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2007 i za rok 2008 1. oddala skargę w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2007; 2. odrzuca skargę z dnia [...] na decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2008; 3. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. adwokatowi P. K. kwotę 275,-(dwieście siedemdziesiąt pięć) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu.

Uzasadnienie

I SA/Łd 927/07

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T., po rozpatrzeniu odwołań B. K. od decyzji Nr [...] z dnia [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy B. w sprawie zmiany łącznego zobowiązania pieniężnego wymierzonego w decyzji tego organu podatkowego z dnia [...] Nr [...] i orzeczenia, iż wysokość tego zobowiązania nie ulega zmianie i wynosi 242,00 zł, oraz od decyzji Nr [...] z dnia [...] wydanej przez Wójta Gminy B. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r. w kwocie 242,00 zł, uchyliło w całości wymienione decyzje organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że decyzją (nakazem płatniczym) z dnia [...] ustalono państwu B. i Z. K. łączne zobowiązanie pieniężne na kwotę 242,00 zł. Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są budynki mieszkalne lub ich części o powierzchni użytkowej 65,00 m kw. Przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym są grunty rolne o powierzchni 2,9800 ha fiz. – 2,9410 ha przeliczeniowych, w tym 2,9370 ha przeliczeniowych opodatkowana i 0,0040 ha przeliczeniowych zwolniona z podatku. Przedmiotem opodatkowania podatkiem leśnym był las o powierzchni 0,4100 ha ogółem, w tym opodatkowana powierzchnia 0,0900 ha a powierzchnia 0,3200 ha zwolniona z opodatkowania. Jeśli chodzi o grunty rolne to wyszczególniono w nich podział na RIIIb – 0,6700 ha; RIVa – 1,5800 ha; RIVb – 0,4500 ha; ŁIV – 0,2600 ha; ŁV – 0,0200 ha. Wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustalono na podstawie złożonej informacji podatkowej oraz danych wynikających z ewidencji gruntów. Zastosowano stawki zgodne z uchwałą Rady Gminy oraz z art.6 ust.1 ustawy o podatku rolnym i art.4 ust 1 ustawy o podatku leśnym.

Podatniczka wniosła odwołanie od tej decyzji kwestionując powierzchnię gruntów przyjętą do podstawy opodatkowania. Zdaniem podatniczki powierzchnia gruntów wynosi, zgodnie z załączoną przez Nią informacją z rejestru gruntów - 3,3163 ha, a nie jak to przyjął organ - 3,3900 ha. Wskazała na nieprawidłowości w powierzchni działek Nr 1322 i Nr 1172 , na nieprawidłowe oznaczenie nr ewidencyjnego gospodarstwa rolnego, na nieprawidłowe podanie miejscowości, w której położone jest gospodarstwo (M. zamiast M. D.) oraz na brak wskazania w decyzji nr NIP podatniczki. Nadto przedstawiła problemy dotyczące nieruchomości należących do Jej zmarłych rodziców i wniosła o odzyskanie nieruchomości o powierzchni 251 m kw., którą Jej zdaniem bezprawnie przejął sąsiad.

Na podstawie art.254 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (dalej O.p.) organ podatkowy I instancji wydał w dniu [...] decyzję nr [...], w której pozostawił nie zmienioną kwotę łącznego zobowiązania pieniężnego w wysokości 242,00 zł. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] wyjaśniono podatniczce, że odwołanie uwzględniono na podstawie art.226 O.p. Poinformowano także, że wymiaru zobowiązania pieniężnego organ dokonuje od 2001 r zgodnie z decyzją nr 40/00 Starostwa Powiatowego w O. Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami opodatkowując powierzchnię 3,39 ha, na którą składają się powierzchnie : 2,98 ha fiz. Gruntów rolnych i 0,41 ha lasu. Poinformowano także o dokonanych zmianach dotyczących miejsca położenia nieruchomości i dodaniu nr NIP odwołującej się. Wyjaśniono, że zarzuty dotyczące stanu prawnego gruntów po zmarłych rodzicach nie podlegają rozpatrzeniu w postępowaniu podatkowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka powtórzyła argumenty zaprezentowane w odwołaniu od decyzji z dnia [...].

Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja z dnia [...] narusza prawo. Z treści decyzji wynika, że została ona wydana na podstawie art.254 § 1 O.p. Natomiast z pisma z dnia [...], stanowiącego swego rodzaju uzasadnienie tej decyzji wynika, że podstawą jej wydania był art.226 O.p. Żaden z powołanych przez organ I instancji przepisów nie mógł być, w ocenie organu odwoławczego, podstawą wydania wskazanej decyzji.

Tryb określony w art.254 §1 O.p. nie może mieć zastosowania w przypadku złożenia odwołania przez stronę albowiem dotyczy zmian decyzji ostatecznych, jeżeli po ich doręczeniu nastąpiły zmiany okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji.

Zgodnie zaś z art.226 § 1 O.p. organ podatkowy, który wydał decyzję wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni decyzję zaskarżoną, jeżeli uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości. Przepis ten może mieć więc zastosowanie tylko wtedy, gdy organ, który wydał decyzję uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości i zmiana decyzji dokonana zostanie w zakresie uwzględniającym w całości żądanie strony. Wydanie kolejnej decyzji uwarunkowane jest wniesieniem przez stronę odwołania. Kolejna decyzja wydana w tym trybie winna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne (art.210 § 5 O.p.). Strona, obok nieprawidłowości związanych z określeniem nazwy miejscowości, braku NIP, oznaczenia nr ewidencyjnego gospodarstwa rolnego, kwestionowała przede wszystkim przedmiot opodatkowania, to jest przyjętą do opodatkowania powierzchnię gospodarstwa rolnego. Tego ostatniego zarzutu organ I instancji nie uwzględnił. Nie uwzględnił zatem w całości żądań strony. Nie mógł więc zmienić decyzji z dnia [...] decyzją z [...] na podstawie art.226 O.p.

Za niezgodną z prawem uznał organ odwoławczy także decyzję z dnia [...] gdyż przy jej podejmowaniu organ I instancji naruszył przepisy postępowania podatkowego, co skutkowało niemożliwością dokonania oceny zasadności ustalonego wymiaru podatkowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślono, że na organie podatkowym ciąży obowiązek podejmowania w toku postępowania podatkowego wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia (art.122 O.p.) Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Organy w postępowaniu podatkowym zobowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania (atr.121 §1 i § 2 O.p.). Organ podatkowy zobowiązany jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art.187 § 1O.p.). Naruszenie powyższych zasad postępowania podatkowego skutkowało zdaniem organu odwoławczego nie ustaleniem w sposób właściwy stanu faktycznego sprawy.

Organ podatkowy przyjął jako podstawę opodatkowania powierzchnię 3,3900 ha gruntów, wynikającą z decyzji nr [...] z dnia [...] Starostwa Powiatowego w O. Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami w sytuacji, kiedy podatniczka przedstawiała dokumenty wskazujące, że powierzchnia gruntów to wielkość 3,3163 ha podawana przez podatniczkę (wypis z 15 czerwca 2001 r. nie podpisany przez organ wydający).

Podatniczka składała środki zaskarżenia od decyzji Starostwa powiatowego w O., dotyczących zmian w ewidencji gruntów i budynków. Nie wiadomo zatem czy zmiany są ostateczne.

Wbrew twierdzeniu organu podatkowego I instancji za podstawę opodatkowania nie przyjęto powierzchni gruntów rolnych wynikających z informacji w sprawie podatku rolnego złożonej przez skarżącą 29.01.2003 r., gdyż powierzchnia wykazana w decyzji różni się od powierzchni wykazanej w informacji. Z akt sprawy nie wynika by organ ten prowadził postępowanie wyjaśniające w tym zakresie.

Wątpliwości organu odwoławczego budzi także przyjęcie przez organ I instancji jako podstawy opodatkowania powierzchni działki Nr [...]. Przyjęto powierzchnię 0,07 ha w sytuacji, gdy z załączonego przez podatniczkę zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] Nr [...] wynika, że majątek spadkowy, między innymi w zakresie działki o takim numerze, ale o powierzchni 0,09 ha nabyli :podatniczka oraz W. P. Zdaniem organu odwoławczego należy wyjaśnić czy chodzi o tą samą działkę, a jeżeli tak, to dlaczego różni się jej powierzchnia wynikająca z powyższych dokumentów. Nadto organ odwoławczy wskazuje, że z akt sprawy wynika, iż podatniczka nabyła na własność w drodze spadku jeszcze inne nieruchomości, które – jak twierdzi – od 2003 r. nie są opodatkowywane. Skoro stan faktyczny wymagał wyjaśnienia to w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji powinien wszcząć postępowanie podatkowe stosownie do art.165 § 1 i § 2 O.p. i wydać decyzję zawierającą dane wynikające z art.210 § 1 tej ustawy.

W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że w świetle art.233 § 2 Ordynacji podatkowej istniała podstawa do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W skardze z dnia 24 czerwca 2007 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, uzupełnianej kolejnymi pismami procesowymi, skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego. Zdaniem skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. Powinno podjąć się rozstrzygnięcia sprawy i ustalić łączne zobowiązanie pieniężne przy uwzględnieniu, że gospodarstwo rolne skarżącej ma powierzchnię 3.3163 ha zgodnie z zapisem w jednostce rejestrowej [...]. Skarżąca wyjaśnia, że w skład tej powierzchni wchodzi działka siedliskowa Nr [...], nowy nr [...], wpisana w dwóch pozycjach : RB IVb 0,0673 ha i RB IVa 0.0152 ha (łącznie 0.0825 ha), od której płaci podatek, z tym, że do powierzchni tej działki brakuje powierzchni 251 m kw., którą bezprawnie zawłaszczyli małż. A. i Z. A. W obszernym piśmie skarżąca wywodzi, że przyjęcie do opodatkowania niezgodnej ze stanem faktycznym powierzchni działki oraz odebranie jej prawa do części działki (251 m kw.), jest wynikiem fałszowania dokumentów. Wnosi o rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym.

W piśmie z dnia 19 lutego 2008 r. po kolejnej analizie dokumentów skarżąca informuje, że ogólna powierzchnia gospodarstwa rolnego, łącznie z nabytym po rodzicach spadkiem i brakującą powierzchnią lasu stanowi 3,6861 ha. Żąda wydania nabytego majątku spadkowego po rodzicach, należnego opodatkowania oraz przywrócenia części lasu do powierzchni 0.41 ha Jednocześnie w piśmie tym wnosi skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od Nakazu Płatniczego nr [...] wydanego przez Wójta Gminy B. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r.

Z kolejnego obszernego pisma procesowego z dnia 26 maja 2008 r. wynika, że skarżąca oczekuje wyjaśnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny okoliczności bezprawnego pomniejszenia działki siedliskowej nr [...], nowy nr [...] na rzecz powiększenia działki [...], nowy nr [...] oraz wydania majątku nabytego po rodzicach w drodze spadku. W tym piśmie ponownie stwierdza, że prawidłowa i zgodna z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym powierzchnia gospodarstwa obejmuje obszar 3.3163 m kw. zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie. Wyjaśnia, że uchylenie zaskarżonych decyzji było konieczne z uwagi na nie ustalenie przez organ I instancji w sposób właściwy stanu faktycznego. Nadto decyzja tego organu z dnia [...] wydana została z naruszeniem przepisów art.254 § 1 O. p., jako że przepis ten dotyczy zmian decyzji ostatecznych Wobec wniesienia przez stronę odwołania od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...], uchylenie jej decyzją z dnia [...] na podstawie wskazanego art.254 §1 dokonane zostało z naruszeniem tego przepisu. Przyjęcie, że decyzja z dnia [...] mogła być wydana w trybie art.226 O. p. także nie było możliwe wobec faktu, że decyzja nie uwzględniała w całości odwołania strony.

W związku z uchyleniem tej decyzji nieprawidłowo wydanej w trybie autokontroli, zasadne było w ocenie organu odwoławczego rozpatrzenie odwołania skarżącej wniesionego od decyzji z dnia [...]. Wskazany w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego zakres uzupełnienia postępowania dowodowego przez organ I instancji, niezbędny do prawidłowego rozpatrzenia sprawy, uzasadniał w ocenie organu odwoławczego uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zgodnie z art.233 § 2 O. p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa mimo częściowo błędnego uzasadnienia.. Podstawą wydania decyzji kasacyjnej przez odwoławczy organ administracyjny jest art.233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.). Stosownie do treści tego przepisu "organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy."

Wójt Gminy B. ustalił podatniczce, jako organ podatkowy I Instancji, łączne zobowiązanie pieniężne, wydając w dniu [...] nakaz płatniczy, z którego wynika przedmiot opodatkowania, powierzchnia przedmiotu opodatkowania, stawka podatku i jego wysokość. Druk nakazu nie zawiera uzasadnienia na jakiej podstawie przyjęto do podstawy opodatkowania wielkość przedmiotu opodatkowania, a w szczególności powierzchnię gruntów. W wyniku złożonego przez stronę odwołania Wójt wydał decyzję z dnia [...] zmieniającą wydany przez siebie nakaz płatniczy z dnia [...] na podstawie między innymi art.207 § 1 i art.254 § 1 O.p., w której stwierdził w pierwszym zdaniu sentencji, że "zmienia się wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego, wymierzonego decyzją nr [...] z dnia [...]". W drugim zdaniu stwierdził natomiast, że "wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r. nie ulega zmianie i wynosi 242,00 zł. W jednozdaniowym uzasadnieniu tej decyzji poinformowano kiedy i na jakich podstawach prawnych wygasa obowiązek podatkowy.

Decyzja ta w swej sentencji zawiera zatem dwa sprzeczne ze sobą zdania. Nadto nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, z którego wynikałoby na jakiej podstawie przyjęto do opodatkowania określone w niej powierzchnie gruntów będące podstawą opodatkowania. Podkreślenia wymaga, że swego rodzaju uzupełnienie tej decyzji w zakresie brakującego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz sprostowanie podstawy prawnej jej wydania (zamiast art.254 § 1 O.p. - art.226 O.p.), zawarte w piśmie z dnia [...] nie konwaliduje wadliwości decyzji, albowiem uzupełnienie decyzji, także z urzędu, może nastąpić tylko w zakresie wskazanym w art.213 § 1 O.p. i tylko w drodze decyzji (art.213 § 3 O.p.)

Za zasadne należy w tej sytuacji uznać stanowisko organu odwoławczego, że wskazanie jako podstawy prawnej wydania tej decyzji art.254 § 1 O.p. jest niewłaściwe, gdyż przepis ten pozwala na zmianę swojej decyzji organowi, który ją wydał, w warunkach określonych tym przepisem jedynie wtedy, gdy zmieniana decyzja stała się ostateczna. Nie staje się ostateczna decyzja, od której wniesiono skuteczne pod względem formalno prawnym odwołanie. Stwierdzić także należy, że brak uzasadnienia faktycznego, a więc nie wskazanie faktów, co do powierzchni gruntów stanowiących przyjętą przez organ I instancji podstawę opodatkowania, uniemożliwia kontrolę zasadności decyzji w toku instancji administracyjnej. W sytuacji gdy strona kwestionuje przyjętą do opodatkowania powierzchnię gruntów, organ podatkowy powinien w postępowaniu podatkowym ustalić czy do wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego przyjęto przedmiot opodatkowania zgodnie z zapisem istniejącym w ewidencji gruntów i ustalenia te przedstawić w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Przypomnieć należy, że w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz.U. z 2005 r Nr 240, poz.2027) ustawodawca wskazał w art. 20. 1., iż ewidencja gruntów i budynków obejmuje w zakresie gruntów i budynków informacje dotyczące: gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty i budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych. Z art. 21. 1. tej ustawy wynika natomiast, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Zatem dane z ewidencji gruntów są wiążące dla organów podatkowych w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku.

Sąd nie podziela więc stanowiska zaprezentowanego w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, że w postępowaniu podatkowym ewidencja gruntów i budynków może stanowić dokument wyjściowy do ustalenia podstawy opodatkowania, ale wyłącznie w przypadku gdy dane wynikające z ewidencji są zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym.

Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji (por. wyrok wsa w Warszawie z dnia 28.03.2006 r. III SA/Wa 3501/05 LEX nr 201545). Należy zgodzić się z przyjętym w orzecznictwie poglądem, że skuteczne zakwestionowanie przez podatnika danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków wymaga wszczęcia przez tego podatnika procedury w celu zmiany zapisów w ewidencji i doprowadzenia do ich zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym (tak wyrok wsa w Gdańsku z dnia 15.03.2006 r. I SA/Gd 348/04, wyrok NSA z 8.05.2002 r. IIISA 2466/01 LEX nr 77806). Obowiązek taki nie spoczywa na organach podatkowych, które są związane danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków.

Rozpoznając sprawę ponownie Organ I instancji powinien dokonać wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego przy uwzględnieniu zapisów wynikających z ewidencji gruntów i budynków.

Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 151ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oddalić skargę w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 r.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę na decyzję (nakaz płatniczy) Wójta Gminy B. z dnia [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r., zawartą w piśmie procesowym strony z dnia 19 lutego 2008 r. jako, że jej wniesienie do Sądu było niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art.52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, to jest nie wniosła odwołania od decyzji Wójta do właściwego w tej sprawie samorządowego kolegium odwoławczego, zgodnie z art.233 § 1 i § 2 O.p. Odrzucenie skargi w zakresie tej decyzji jest więc prawnie uzasadnione.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu orzeczono na podstawie art.250 p.p.s.a. w zw. z §18 ust.1 pkt.1 c) i z § 19 Rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz.1348 ze zm.).

JZ



Powered by SoftProdukt