drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, Prawo pomocy, Dyrektor Izby Skarbowej, *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, I SA/Wr 1891/07 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2008-05-19, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Wr 1891/07 - Postanowienie WSA we Wrocławiu

Data orzeczenia
2008-05-19  
Data wpływu
2007-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marta Semiczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 260, art. 246 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych wskutek sprzeciwu od postanowienie referendarza sądowego WSA we Wrocławiu z dnia 25 lutego 2008 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

W sprawie, [...] A. B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że otrzymuje rentę rodzinną po [...] w wysokości [...] (po potrąceniu egzekucyjnym), nie posiada żadnego majątku ani nieruchomości, a ograniczone prawo spółdzielcze do mieszkania jest obciążone hipoteką na rzecz Urzędu Skarbowego. Oświadczyła, że żyje w skrajnym ubóstwie z synem, synową i [...] wnukiem, z którymi korzysta ze wsparcia materialnego Kościoła. Skarżąca dodała, że choruje na [...], [...], [...], w związku z czym wydaje duże sumy na leki. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie z synem oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, lecz tylko długi. Dodała, że syn pozostający bez pracy od [...] zbiera surowce wtórne i również nie dysponuje żadnym majątkiem. Na wezwanie Sądu, skarżąca przedłożyła w dniu [...] świadectwo pracy syna, wyciąg z rachunku bankowego za IX 2007 r., decyzję ZUS z dnia [...] o zmniejszeniu wysokości pobieranej emerytury oraz pismo ze spółdzielni mieszkaniowej informujące o wysokości zadłużenia na rzecz spółdzielni (na dzień [...] w wysokości [...]). Podała, że syn szuka nowej pracy i jednocześnie czyni starania o wpis do rejestru bezrobotnych, z tym że zasiłek z powodu przeszkód prawnych nie będzie mu przysługiwał. Oświadczyła również, że posiada względem spółdzielni zadłużenie z tytułu opłat za użytkowanie mieszkania w wysokości [...] a miesięczne wydatki wynoszą około [...]ł (lekarstwa, energia elektryczna, gaz, bieżący czynsz, wyżywienie). Dodała, że ma inne zadłużenia i systematycznie zapożycza się u sąsiadów, gdyż nie posiada bliskich krewnych. Skarżąca nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego wysokość renty rodzinnej oraz wyciągów z rachunku bankowego za XI, XII/2007 r. i I/2008 r.

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2008 r. referendarz sądowy WSA we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Od ww. postanowienia skarżąca złożyła sprzeciw, w uzasadnieniu którego stwierdziła, że dostatecznie wykazała swoją ciężką sytuację materialną, wobec czego uiszczenie wpisu od skargi spowoduje znaczny uszczerbek dla utrzymania koniecznego skarżącej i jej rodziny. Oświadczyła, że jest osobą schorowaną, nie jest w stanie zapewnić sobie niezbędnych leków, posiada zadłużenia, m.in. na rzecz spółdzielni mieszkaniowej i grozi jej eksmisja z zajmowanego mieszkania. Ponownie wskazała, że żyje w skrajnym niedostatku, nie posiada żadnego majątku ani wsparcia ze strony osób trzecich. Do sprzeciwu skarżąca załączyła informację o wysokości zadłużenia na rzecz spółdzielni mieszkaniowej, które na dzień [...] wynosiło [...].

W związku z wniesionym sprzeciwem, pismem z dnia [...], Sąd wezwał stronę do przedłożenia w terminie 7 dni szczegółowego zestawienia ponoszonych miesięcznie wydatków za ostatnie trzy miesiące ze wskazaniem źródeł ich finansowania; informacji o aktualnych źródłach i wysokości dochodu osób prowadzących wraz ze skarżącą wspólne gospodarstwo domowe; wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące; informacji dotyczących synowej; informacji o wykształceniu i wyuczonym zawodzie syna. Na doręczone wezwanie skarżąca nie odpowiedziała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

W świetle powyższego, Sąd stosując przepisy ustawy regulujące instytucję prawa pomocy, a także mając na uwadze zebrany materiał dowodowy ponownie rozpoznał wniosek strony.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że wniosek strony nie jest uzasadniony. Stosownie bowiem do treści art. 246 § 1 pkt 1 u.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast zgodnie z pkt 2 powołanego przepisu prawo pomocy następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej wnioskodawcy w taki sposób , iż nie jest on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia wymaga, że regulacja prawna art. 246 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 u.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem przytoczone we wniosku okoliczności, jak i przedstawione dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Oznacza to, iż to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w ciężkiej sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa, przy czym do Sądu należy uznanie tych dowodów za dostateczne do zwolnienia od kosztów.

Oceniając przedstawione przez skarżącą okoliczności, Sąd stwierdza, iż budzą one wątpliwości. Z przedłożonych informacji, w szczególności z pism ze spółdzielni mieszkaniowej wynika, że skarżąca posiada zdolność finansową. Świadczy o tym wysokość zadłużenia, które w okresie miesiąca czasu znacznie się zmniejszyło – na dzień [...] wynosiło ono [...] a już na dzień [...]. – [...]). Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymuje dwa świadczenia z ZUS, mianowicie emeryturę i rentę rodzinną. Ponadto nieprzedłożenie przez skarżącą dokumentów i informacji, o które została wezwana sprawia, że ocena jej rzeczywistej sytuacji materialnej jest utrudniona. W tej sytuacji stwierdzić należy, że strona, co do której istnieją wątpliwości odnośnie faktu, czy posiada ona zasoby majątkowe lub czy przy podjęciu określonych działań mogłaby je uzyskać, nie może skutecznie wnosić o przyznanie prawa pomocy.

Reasumując, Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała dostatecznie, że zachodzą wobec niej przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a odmowa uwzględnienia przedmiotowego wniosku nie stanowi ograniczenia dostępności do sądu. Koszty sądowe na obecnym etapie wynoszą [...] i w ocenie Sądu, skarżąca jest w stanie je uiścić bez uszczerbku koniecznego utrzymania swojego i rodziny.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt