drukuj    zapisz    Powrót do listy

6191 Żołnierze zawodowi, Inne, Inne, Odrzucono skargę, III SA/Gd 357/07 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2007-10-24, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Gd 357/07 - Postanowienie WSA w Gdańsku

Data orzeczenia
2007-10-24 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Elżbieta Kowalik-Grzanka
Felicja Kajut
Jacek Hyla /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 773/08 - Postanowienie NSA z 2008-10-08
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 280 par. 1 w zw. z art. 271, 272, 273
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Dnia 24 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] sygn. akt 3 II SA/Gd 397/03 ze skargi Z. P. na decyzję Dowódcy Marynarki Wojennej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

III SA/Gd 357/07

UZASADNIENIE

Z. P. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2005r. w sprawie 3 II SA/Gd 397/03 oddalającym jego skargę na decyzję Dowódcy Marynarki Wojennej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej. W tym samym piśmie domagał się także wznowienia szeregu postępowań administracyjnych a także sądowych prowadzonych prze sądy powszechne oraz sądy administracyjne.

W obszernym uzasadnieniu swego pisma Z. P. wskazał jako podstawy wznowieniowe następujące zarzuty:

1. strona nie była należycie reprezentowana

2. stronie odmówiono postępowania dowodowego

3. orzeczenia zostały oparte na dokumentach skazujących, w czasie późniejszym następnie uchylonych, wymaganego prawem stanowiska innego organu, które nie jest prawomocne i ocena ta wiąże inne organy, w tym organy prowadzące postępowanie

4. stronie nie można było stawiać zarzutu, że popełniła wykroczenie i tak oceniać postępowanie

5. postępowanie dowodowe nie odniosło się merytorycznie do pozostałych zarzutów, skargi na wniesione środki odwoławcze od tych decyzji, w których to odwołaniach podniesiono wszelkie zarzuty merytoryczne i formalne w tym zarzut naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania

6. strona poniosła znaczna szkodę na skutek wydania orzeczeń z naruszeniem przepisów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy jako źródło skutkujące wyrządzeniem szkody, które spowodowało trudno do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszym rzędzie należy wskazać, że przedmiotem rozważań sądu administracyjnego rozpatrującego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu mogą być tylko te okoliczności, których zaistnienie mogłoby zostać uznane za jeden z przypadków wymienionych w przepisach działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a..

Przypadki te są następujące:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 p.p.s.a.) ;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.) .

3) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272. § 1 p.p.s.a.)

4) gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273§1 pkt 1 p.p.s.a.);

5) gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, o ile czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. (art.273§1 pkt 2 w związku z art. 274 p.p.s.a.)

6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273§2 p.p.s.a. ).

7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273§3 p.p.s.a.)

Skarżący w uzasadnieniu swej skargi o wznowienie postępowania wskazywał szereg okoliczności, wskazujących na to, że nie akceptuje rozstrzygnięć dokonanych przez Dowódcę Marynarki Wojennej i nie uważa ich za zgodne z prawem. W konsekwencji kwestionuje zasadność oddalenia swej skargi przez sąd administracyjny.

Zwrócić należy uwagę na to, że podstawy wznowieniowe, o których mowa w przywołanych powyżej przepisach odnoszą się wyłącznie do postępowania przed sądem administracyjnym i wszędzie tam, gdzie pojawia się w nich pojęcie "orzeczenia", obejmuje ono wyroki i postanowienia sądowe. Pojęcie to nie obejmuje decyzji i postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego.

Żaden zarzut podniesiony przez skarżącego w jego skardze o wznowienie postępowania nie dotyczył w istocie postępowania przed sądem administracyjnym. W szczególności zarzuty dotyczące nienależytego wykonywania zastępstwa prawnego przez adwokata ustanowionego z urzędu dla skarżącego nie mogły być uznane za objęte podstawą wznowieniową z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., skoro skarżący był obecny na rozprawie, poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie, zaś wniosek, który doprowadził do ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu skarżący złożył dopiero po uprawomocnieniu się wyroku.

Samo sformułowanie podstawy wznowieniowej w sposób odpowiadający przepisom ustawy nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeśli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Warszawa 2006, str. 559).

Art. 280 § 1 p.p.s.a. przewiduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania jeśli skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Okoliczności faktyczne powołane jako uzasadniające skargę o wznowienie postępowania nie odpowiadają w świetle powyższych rozważań podstawom wznowieniowym określonym w cytowanych wyżej przepisach działu VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie sprawy Sąd na podstawie art. 280§1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt