drukuj    zapisz    Powrót do listy

6110 Podatek od towarów i usług, , Dyrektor Izby Celnej, Przyznano prawo pomocy w całości, I SA/Łd 62/08 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2008-03-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Łd 62/08 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2008-03-03  
Data wpływu
2008-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Leszek Foryś /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Przyznano prawo pomocy w całości
Sentencja

Dnia 3 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D.Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów p o s t a n a w i a: przyznać D. Ż. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

I SA/Łd 62/08

Uzasadnienie

D.Ż. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż D.Ż. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1126 zł brutto. Obecnie skarżący przebywa na zwolnieniu lekarskim powyżej 182 dni, w związku z czym wystąpił do ZUS-u o świadczenie rehabilitacyjne. Nie wykazał żadnego majątku. Skarżący ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, prowadzi dwie firmy, które jednak nie przynoszą dochodów i przewidziane są do likwidacji. Istnieją wyłącznie z powodu toczącego się postępowania restrukturyzacyjnego. Skarżący wskazał, iż upadek jego firm spowodowany został nierzetelnością kontrahenta, od którego od kilku lat stara się przed Sądem Okręgowym odzyskać pieniądze. Mieszka z rodzicami w domu, który został przejęty przez wierzycieli. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał również, iż jest po rozwodzie. Ma dzieci w wieku 9, 13, 16 i 23 lat, na które ma zasądzone 2000 zł alimentów, a których nie płaci, bo go nie stać. Korzysta z pomocy rodziców, by zapewnić dzieciom pomoc w uzyskaniu wykształcenia. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

W tej sytuacji Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. D.Ż. nie jest bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę niskie dochody oraz brak jakiegokolwiek majątku, uzasadnione jest, zdaniem Sądu, przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

LF



Powered by SoftProdukt