drukuj    zapisz    Powrót do listy

6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania, Podatek dochodowy od osób fizycznych Przywrócenie terminu, Izba Skarbowa, Oddalono skargę kasacyjną, FSK 1398/04 - Wyrok NSA z 2005-03-01, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

FSK 1398/04 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2005-03-01 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marian Jaździński
Stefan Babiarz
Włodzimierz Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SA/Łd 2040/02 - Wyrok WSA w Łodzi z 2004-01-22
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 151, art. 174, art. 176, art. 183 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy

Zarzut naruszenia art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ nie odpowiada zarzutowi kasacyjnemu określonemu w art. 174 pkt 2 tej ustawy i przez to nie jest wystarczającym do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej.

Orzeczenie oddalające skargę czy też uchylające zaskarżone postanowienie nie jest skutkiem zastosowania tylko art. 151 lub art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lecz jest następstwem ustaleń poprzedzających wydanie wyroku i zastosowania przepisów prawa nakazujących Sądowi takie ustalenia czynić.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak (spr.), Sędziowie NSA Stefan Babiarz, Marian Jaździński, Protokolant Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2005 r. na rozprawie w II Wydziale Izby Finansowej skargi kasacyjnej Małgorzaty K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 2040/02 w sprawie ze skargi Małgorzaty K. na postanowienie Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia 10 września 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od Małgorzaty K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. kwotę 120 zł (słownie sto dwadzieścia złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2004 r. I SA/Łd 2040/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Małgorzaty K. na postanowienie Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia 10 września 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przesłanki przywrócenia terminu dla podjęcia czynności przez stronę postępowania zostały określone w przepisach art. 162 par. 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Są nimi uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku jej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie nieprzywracalnego terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przedmiotowej czynności. W niniejszej sprawie oceny wymagało wystąpienie pierwszej z wymienionych przesłanek.

Jak wynika z oświadczenia skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, trudności z doręczaniem jej korespondencji łączą się kradzieżą skrzynki listowej z jej posesji. Skarżąca stwierdziła także we wniosku, że z uwagi na stan zdrowia nie wychodzi prawie z domu. Sąd podniósł, że niezrozumiałe zatem wydają się powtarzające się trudności w doręczaniu skarżącej korespondencji, nawet w przypadku przejściowego braku skrzynki listowej. Sąd wskazał, że zabezpieczenie możliwości doręczania korespondencji jest rzeczą odbiorcy. Jeżeli stan zdrowia utrudnia skarżącej możliwość prawidłowego odbioru korespondencji, której wpływ w tym czasie nie był niespodziewany z uwagi na znany skarżącej fakt toczącego się postępowania, to powinna ona podjąć stosowne działania umożliwiające doręczenie jej korespondencji, choćby przez ustanowienie pełnomocnika do jej odbioru czy wskazanie adresu do jej bezpiecznego doręczenia. Zdaniem Sądu nie można dopuścić do prawnego usankcjonowania sytuacji, w której nie ma możliwości skutecznego doręczenia stronie pism w żaden ze sposobów wskazanych w przepisach art. 148-150 Ordynacji podatkowej, mimo nie uprawdopodobnienia przez skarżącą faktu zaistnienia przeszkód uniemożliwiających odbiór przesyłki. Sąd uznał, że uzasadnia to przyjęcie, że przy zachowaniu należytej staranności skarżąca mogła dowiedzieć się o treści decyzji organu pierwszej instancji, doręczonej w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej i z zachowaniem warunków określonych w tym przepisie, skoro skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia jakichkolwiek fizycznych przeszkód uniemożliwiających odbiór przesyłki w czasie jej doręczenia.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżony został skargą kasacyjną, w której zarzucono wyrokowi:

1/ naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ poprzez jego nie zastosowanie, w sytuacji gdy stwierdzone przez Sąd naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy,

2/ naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, to jest polegające na:

- przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy

- oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na treści notatki służbowej, która w świetle art. 181 Ordynacji podatkowej nie ma przymiotu dowodu.

Z powyższych przyczyn pełnomocnik Małgorzaty K. wniósł o uwzględnienie wniesionej skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych.

Z przepisu art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

W powołanym przepisie - co ma istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu - wskazano, że nieusuwalnym wymogiem skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych. Te zaś zostały wskazane w przepisach art. 174 pkt 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Są nimi naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny na wynik sprawy.

Przytoczenie podstaw kasacyjnych powinno, zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazywać przepisy prawa konkretnie wymienione, które zdaniem wnoszącego skargę zostały naruszone w zaskarżonym wyroku. Jest to o tyle istotne, gdyż zgodnie z art. 183 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu tylko nieważność postępowania. Naruszone zaskarżonym wyrokiem przepisy powinny być więc literalnie wymienione w skardze kasacyjnej ze wskazaniem, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, na czym polega istotny wpływ tych naruszeń na wynik sprawy.

Wniesiona w sprawie niniejszej skarga kasacyjna w znacznej części nie spełnia podanych wyżej wymogów; dotyczy to przede wszystkim nie wymienionych w ustawie zarzutów "przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów" i "oparcia rozstrzygnięcia wyłącznie na treści notatki służbowej". Jest to też następstwem nie wskazania przepisów postępowania, które w ocenie skarżącej Sąd w zaskarżonym wyroku naruszył, a także nie wykazania istotnego wpływu tych uchybień na wynik sprawy.

W konsekwencji jedynym przepisem jaki wedle skargi kasacyjnej Sąd naruszył w zaskarżonym wyroku jest art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez to, że "Sąd go nie zastosował i nie uchylił zaskarżonego postanowienia". Tak sformułowany zarzut naruszenia przepisów postępowania nie odpowiada zarzutowi kasacyjnemu określonemu w art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami kasacyjnymi i przez to nie jest wystarczającym do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej. Wskazać bowiem trzeba, że orzeczenie oddalające skargę czy też uchylające zaskarżone postanowienie nie jest skutkiem zastosowania tylko art. 151 lub art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lecz jest następstwem ustaleń poprzedzających wydanie wyroku i zastosowania przepisów prawa nakazujących Sądowi takie ustalenia czynić. Przede wszystkim dotyczy to przepisów np. art. 141 par. 4, art. 133 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w powiązaniu z przepisami Ordynacji podatkowej. Zarzutu naruszenia tych zaś przepisów w skardze nie sformułowano. Oznacza to, że przypisany Sądowi zarzut naruszenia tylko art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi nie jest wystarczającym do wzruszenia zaskarżonego wyroku.

Mając powyższe na względzie należało orzec jak sentencji wyroku na podstawie przepisów art. 184 i art. 204 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.



Powered by SoftProdukt