drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Budowlane prawo, Wojewoda, Uchylono decyzję I i II instancji, II SA/Kr 126/08 - Wyrok WSA w Krakowie z 2008-08-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 126/08 - Wyrok WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2008-08-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Rynczak
Janusz Kasprzycki
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art145 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118 art 32 i nast
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art7, 77,107,76,97, 100 i inne
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie: WSA Ewa Rynczak AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2008 r. sprawy ze skarg A. L., J. B. oraz Przedsiębiorstwa "A." Spółki z o.o. w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A. L. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania; IV. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego J. B. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. nr [...], znak[...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118) oraz art. 104 k.p.a. - zatwierdzono projekt budowlany i udzielono A. Spółce jawnej w K. pozwolenia na budowę hali magazynowej z częścią biurowo-socjalną wzdłuż istniejących słupów[...] na działkach nr [...],[...],[....],[...],[...] obręb[...], przy ul..... w K., wskazując jako obszar oddziaływania obiektu działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obręb [...] .

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia[...]r, znak[...], inwestor - pod rygorem odpowiedzialności karnej - złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także z wymaganiami ochrony środowiska, z przepisami - w tym techniczno -budowlanymi, jest też kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacją dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant oraz sprawdzający dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor otrzymał postanowienie Prezydenta Miasta K. o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r. Nr 75 poz. 690 z późniejszymi zmianami), umożliwiające wykonanie na działkach budowlanych nr [...],[...],[...].[...] oraz [...] przy ul..... w K. ścian bez otworów okiennych i drzwiowych projektowanej budowy budynku magazynowego bezpośrednio przy granicach z sąsiednimi działkami budowlanymi nr [...],[...],[...] oraz w odległości od bezpośrednio do 2,4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...], które to orzeczenie wydano na podstawie upoważnienia Ministra Budownictwa wyrażonego w piśmie z dnia [...] września 2007r, znak [...].

Jak wskazano dalej, w toku postępowania strony wnosiły zastrzeżenie dotyczące zamierzonej inwestycji. PPHU B. sp. z o.o. w K. domagała się wyjaśnienia, czy planowana inwestycja spełnia warunki Urzędu Dozoru Technicznego, jak rozwiązana zostanie sprawa odbioru ścieków (kanalizacja deszczowa, fekalia) z budynku o takiej kubaturze i czy nie zakłóci to działania przeciążonej sieci, oraz jak zostanie rozwiązana sprawa oświetlenia (lampy i kable znajdują się pomiędzy torami jednej suwnicy w granicy działek). Ponadto, J.B. oraz A.L. zgłaszali zastrzeżenia co do przebiegu linii granicznej z ich działkami wskazując, że do czasu wyjaśnienia tej kwestii wycofują zgodę na prowadzenie inwestycji w granicy. A.L. wskazywał dodatkowo, że istnieją rozbieżności pomiędzy mapami geodezyjnymi z różnych lat, w związku z czym zwrócił się o wznowienie granic . Domagał się wstrzymanie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia.

Odnosząc się do powyższych zastrzeżeń PPHU B. sp. z o.o. w K. podano, że inwestor przedłożył obszerne wyjaśnienie opracowane przez rzeczoznawcę [...], gdzie w podsumowaniu załączonej opinii wyjaśniono, że zarządzenie nr [...] Prezesa [...] z dnia [....] 1994 [...] jest wyłącznie dokumentem, który może być zastosowany dobrowolnie, a planowana inwestycja spełnia stosowne warunki techniczne i może stanowić podstawę do późniejszego zgłoszenia zainstalowanych dźwignic do rejestracji w UTD. Inwestor złożył też oświadczenie, że jest właścicielem instalacji wody, kanalizacji i oczyszczalni ścieków, do których planuje się podłączyć planowaną inwestycję, zaświadczył równocześnie, że infrastruktura układu wodnego, kanalizacji oraz oczyszczalni ścieków w pełni zabezpiecza potrzeby planowanej inwestycji. Inwestor wyjaśnił ponadto, że w związku z planowaną inwestycja budowy hali magazynowej z częścią biurową wszystkie istniejące instalacje elektryczne - w tym lampy na wysięgnikach i kable zostaną zdemontowane. W zakresie uwag wniesionych przez J. B. oraz A.L. wyjaśniono, że ustawa Prawo budowlane w obowiązującym brzmieniu nie nakłada na inwestora obowiązku przedłożenia do postępowania o wydanie decyzji pozwolenia na budowę zgody właściciela działek sąsiednich na budowę obiektu w granicy lub w zbliżeniu do granic działek ewidencyjnych. Odległości projektowanych obiektów od granic działek regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 z późniejszymi zmianami). W przypadku projektowania obiektu niezgodnie z tym rozporządzeniem art. 9 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przewiduje możliwość odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych. Inwestor otrzymał powołane uprzednio postanowienie Prezydenta Miasta K. o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, umożliwiające wykonanie na działkach budowlanych nr [...], [...], [...], [...] oraz [...] ścian bez otworów okiennych i drzwiowych projektowanej budowy budynku magazynowego bezpośrednio przy granicach z sąsiednimi działkami budowlanymi nr [...], [...] i [...] oraz w odległości od bezpośrednio do 2,4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...], które nie zostało uzależnione od zgody właścicieli działek sąsiednich. Odstępstwo powyższe działa więc jako samodzielne uzgodnienie. W kwestii przebiegu granic działek wskazano, że inwestor załączył do kompletu dokumentów formalnych oryginał mapy sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych dla terenu inwestycji, posiadającą pieczęcie geodety z dnia[...] maja 2006 roku i Urzędu Miasta K. z dnia [...]2006 roku, którą przyjęto do zasobu powiatowego i zarejestrowano pod nr [...]. Zgodnie z treścią § 7 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] 1999r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. z 1999r. Nr 49 poz. 493), materiały zasobu przejściowego tracą swą przydatność użytkową po upływie trzech lat od chwili przyjadą do zasobu. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że mapa przedłożona przez inwestora, stanowiąca podstawę do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu, jest mapą aktualną, zaś zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Od decyzji organu pierwszej instancji odwołanie wnieśli w terminie A.L. i J.B.. Skarżący zarzucali, że została ona wydana w oparciu o błędnie sporządzone mapy geodezyjne znajdujące się w Wydziale Geodezji, a traktowane jako obowiązujące. Aktem notarialnym z dnia [...] 1998 r., skarżący nabyli działkę nr [...] obr.[...] jedn. ewid. P., której granice były wytyczone protokołem granicznym z dnia [...] 1997r, zgodnie z którym granica ich działki przebiegała w linii słupów, co następnie zostało zatwierdzone decyzją z dnia [...] 1997r. nr [...]. Granica ta powstała z podziału działki nr [...]na działki nr [...] i nr [...] operatem nr [...] oraz z podziału działki nr [...] na działki nr [...], nr [...] i nr [...] operatem nr [...]. Dane numeryczne z obu podziałów są sprzeczne. Co więcej geodeta sporządzający wyżej wspomniane podziały zmienił linię granicy, odmiennie od dokumentów ją wyznaczających i obowiązujących, tj. wyżej wspomnianego protokołu granicznego oraz decyzji. Tak zmienioną granicę przedmiotowej działki uznano za obowiązująca, o czym skarżący nawet nie zostali powiadomieni. Faktem bezspornym jest, że granica w ten sposób naniesiona jest błędna, a tym samym przedmiotowa decyzja nie może pozostać w obiegu prawnym. Zgodnie z protokołem podziału granica przebiega miedzy środkami słupów podsuwnicowych, granica na mapie omija te słupy, a projektowany budynek zawiera je w swoim obrysie. Skarżący wskazali też, że rozpoczęli postępowanie rozgraniczające w celu przywrócenia poprawnego przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami [...] i [...].

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją Wojewody z dnia[...]2008 r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (tekst jednolity z 2006 r. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) -utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

Orzekając w ten sposób wskazano, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji, w związku z czym dokonano analizy przedstawionych akt. W jej wyniku stwierdzono, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed udzieleniem pozwolenia na budową lub wydaniem odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza : zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska ; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi ; kompletność projektu budowlanego, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ; wykonanie , a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Weryfikacja znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie wykazała uchybień w zakresie spełnienia wymogów wynikających z art. 35 ustawy Prawo budowlane. Inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany. Zatwierdzony projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi. Analiza akt sprawy wykazała również, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy Nr[...] znak: [...] z dnia [...] r. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

W odniesieniu do zarzutu odwołania wskazano na projekt zagospodarowania terenu, z którego wynika, że został on sporządzony na mapie do celów projektowych wykonanej przez uprawnionego geodetę, przyjętej do zasobu powiatowego przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu Miasta K. pod nr [...]. W treści odwołania podano, że znajdujące się w zasobach geodezyjnych mapy zostały błędnie sporządzone. Niezgodna ze stanem faktycznym sytuacja ujawniona w mapach geodezyjnych, zdaniem skarżących, jest wynikiem błędnie naniesionej przez geodetę granicy pomiędzy działkami przy dokonywanym ich podziale. Odwołanie zawiera informację o rozpoczęciu postępowania rozgraniczającego w celu poprawnego przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami [...] i [...]. W związku z powyższym w dniu [...]2008 r. w Wydziale Geodezji Urzędu Miasta K. dokonano ustaleń, z których wynika, że dotychczas do tego organu nie wpłynął wniosek w sprawie rozgraniczenia powyższych działek, złożono natomiast pismo informujące o niezgodnościach operatów geodezyjnych podziału działek, w wyniku których powstała działka nr [...]. Wydział Geodezji Miasta K. poinformował wnioskujących o przekazaniu autorowi prac geodezyjnych opracowań geodezyjnych dotyczących przedmiotowych podziałów. Z treści tego pisma wynika, że autor prac geodezyjnych zobowiązał się do dokonania analizy przekazanych dokumentów, a w przypadku stwierdzenia usterek, podjęcia odpowiednich czynności celem ich usunięcia. Ponadto ustalono, że w Wydziale Geodezji Urzędu Wojewódzkiego w ramach którego działa Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego, nie toczy się aktualnie żadne postępowanie w sprawie sprawdzenia prawidłowości granicy przedmiotowych działek, ani zakwestionowania należytego wykonywania czynności przez geodetę. W związku powyższym, nie było podstawy do zawieszenia postępowania odwoławczego. Zgodność sporządzonej dla projektowanej inwestycji mapy do celów projektowych z aktualnym stanem ujawnionym w zasobach geodezyjnych, nie została podważona, stąd nie znaleziono podstaw do kwestionowania mocy prawnej tego dokumentu. Ewentualne prawomocne orzeczenie, kończące postępowanie w sprawie spornej granicy, zmieniające jej bieg, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, na zasadach przewidzianych w k.p.a.

Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak[...], A.L. i J.B. zarzucali naruszenie art. 7 k.p.a. w związku z art. 75 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niedopuszczenie i nie przeprowadzenie wszystkich dowodów, a także naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Uzasadniając powyższe skarżący podnosili, że Wojewoda ograniczył się jedynie do przytoczenia przepisów, dotyczących wydania pozwolenia na budowę oraz do potwierdzenia, w oparciu o jakie mapy pozwolenie wydano. Natomiast organ nie dochował należytej staranności w wyjaśnieniu problemu błędnie sporządzonych map geodezyjnych, pomimo podniesienia tej kwestii w odwołaniu, nie zawiesił również postępowania odwoławczego. Co prawda skarżący nie rozpoczęli postępowania rozgraniczającego, jednakże Wojewoda naruszył ewidentnie przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wbrew zasadzie prawdy obiektywnej, nie podjął też kroków zmierzających do wyjaśnienia kwestii granic działek, przede wszystkim poprzez zawieszenie postępowania, czy też wystąpienie o wszczęcie postępowania rozgraniczającego, analizę dokumentów lub przesłuchanie stron. Wojewoda uznał, że skoro projekt budowlany jest sporządzony poprawnie i zgodnie z przepisami, należy decyzję organu pierwszej instancji utrzymać w mocy mimo zarzutu oparcia jej na błędnych mapach geodezyjnych.

Skarżący wskazywali, że mapy nie są zgodne z parametrami zawartymi w protokołach rozgraniczających z roku 1997, w których ustalono, iż granica przebiega wzdłuż słupów [...]. Nie wiadomo, dlaczego parametry te nagle uległy zmianie. Geodeta - autor map stwierdził, że brak jednoznacznego ustalenia przyczyny tego błędu. W ocenie skarżących, kwestionowana decyzja narusza ich posiadanie i legalizuje podział nieruchomości, niezgodny z protokołem granicznym.

Od decyzji Wojewody z dnia [...] r., znak[...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosło w terminie PPH B. Sp. z o.o. w K., którą to sprawę zarejestrowano do sygn. akt II SA/Kr 187/08.

W skardze i późniejszym piśmie procesowym z dnia [...]04.2008r. Spółka zarzucała, że decyzja Prezydenta Miasta K. została wydana z naruszeniem § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, art. 7 k.p.a. oraz art. 5 ust. 1 pkt 6 i art. art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z uwagi na naruszenie prawa własności skarżącej do działki nr [...] obręb i tam znajdujących się urządzeń, a także bez wykazania przez inwestora prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane, co winno skutkować stwierdzeniem jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Podawała w tym zakresie, że planowana inwestycja polega na zabudowie budynkiem hali magazynowej otwartego dotychczas placu. Na placu tym od lat 70-tych znajdują się [...]. . Od strony południowej nieruchomość, na której ma być realizowana inwestycja graniczy z działką nr [...], będącą w użytkowaniu wieczystym skarżącej Spółki. Granica między tymi nieruchomościami przebiega wzdłuż osi słupów, co oznacza, że po obydwu stronach granicy ( a więc każdej z działek ) znajduje się po jednym rzędzie słupów podtrzymujących wspólna nawę . Ponieważ nie jest możliwy podział fizyczny nawy, a równocześnie znajduje się ona na działkach należących do dwóch rożnych podmiotów, występuje tu rodzaj współwłasności " przymusowej ". Z projektu budowlanego wynika, że przedmiotowa hala magazynowa ma być oparta na konstrukcji istniejących estakad, a zabudowa od strony południowej ma przebiegać dokładnie w osi słupów. Spółka jest współwłaścicielem nawy suwnicowej, a co za tym idzie - konieczna jest jej zgoda na wykorzystanie budowli estakady. Wydanie pozwolenia na budowę bez takiej zgody , której nigdy nie udzielono, stanowi naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Skarżąca uznawała nadto za nieobiektywne wykonane na zlecenie inwestora i przedłożone w toku sprawy opracowania, w których ignoruje się całkowicie problem wpływu planowanej zabudowy na konstrukcje oraz dalszą możliwość użytkowania nawy suwnicowej przez Spółkę.

W tym kontekście kwestionowała także prawidłowość zaskarżonej decyzji.

Skarżąca podnosiła również, że w związku z rozpoczęciem przez inwestorów robót budowlanych w [...] 2007r., jeszcze przed rozpatrzeniem odwołania, skierowała w tej sprawie zawiadomienie do organu nadzoru budowlanego. Prace te polegały na wyburzeniu słupów [...], zaś ten stan rzeczy podpada pod dyspozycję art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego.

W odpowiedziach na obie skargi Wojewoda wnosił o ich oddalenie, wskazując, że w toku rozpoznawania sprawy nie dopuścił się zaniedbań, projekt budowlany sporządziła osoba uprawniona, plan zagospodarowania działki wykonano na aktualnych mapach przyjętych do zasobu geodezyjnego, korzystających w myśl art. 76 k.p.a. z domniemania prawdziwości.

Uczestniczka A. " Spółka jawna wnosiła o oddalenie obu skarg uznając za prawidłowe stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia [...] 2008r., na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm.-oznaczana dalej jako p.p.s.a.) zarządzono połączenie sprawy zarejestrowanej do sygn. akt II SA/Kr 187/08 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą zawisłą do sygn. akt II SA/Kr 126/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz powołana podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a. ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania obie skargi należy uznać za zasadne.

Skarżący nie kwestionują wszelkich dokonanych w obu decyzjach przez organ pierwszej i drugiej instancji ustaleń mających wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę przez A. Spółkę jawną w K. hali magazynowej z częścią biurowo-socjalną ( dalej w skrócie - hali magazynowej ) wzdłuż istniejących słupów żelbetowych[...] na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...] obręb [...], przy ul...w K., ani prawidłowości branych pod uwagę przepisów prawa materialnego

Podnoszone zarzuty dotyczą w istocie kwestii wykazania przez inwestorów prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ochrony praw interesów osób trzecich oraz związanych z powyższym uchybień proceduralnych, a także dopuszczalności wydania przez Wojewodę zaskarżonej decyzji w sytuacji rozpoczęcia zamierzonej budowy przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2007r. nr [...], znak [...]. Nie stwierdzając w zakresie niekwestionowanym także przez organ administracji publicznej i uczestników postępowania sądowoadministracyjnego uchybień branych pod uwagę z urzędu w myśl art. 145 §1 pkt 1 b-c i pkt 2 p.p.s.a. , szczegółowe rozważania zostają ograniczone do kwestii spornych, podnoszonych w skargach.

Stosownie do art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej , której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Artykuł 75 §1- 2 k.p.a. stanowi, że -jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny ( §1 ); jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, organ administracji publicznej odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania, przepis art. 83 § 3 stosuje się odpowiednio( §2 ). Od przewidzianej w art. 75 §1 k.p.a. zasady równej mocy środków dowodowych, artykuł 76 k.p.a. wprowadza wyjątek, zaś jego treść statuuje zwiększoną mocy dowodową dokumentów urzędowych, przy czym w razie wątpliwości co do wiarygodności dokumentów urzędowych, można co do faktów z nich wynikających przeprowadzić inny dowód. Należy także zwrócić uwagę na treść art. 97 § pkt 4 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a. , gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Ponadto, stosownie do art. 100 § 1 -3 k.p.a. - organ administracji publicznej, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4, wystąpi równocześnie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwie stronę do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu ( §1 ); jeżeli zawieszenie postępowania z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4 mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważną szkodę dla interesu społecznego, organ administracji publicznej załatwi sprawę, rozstrzygając zagadnienie wstępne we własnym zakresie ( § 2 ); przepis § 2 stosuje się także wówczas, gdy strona mimo wezwania (§ 1) nie wystąpiła o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo gdy zawieszenie postępowania mogłoby spowodować niepowetowaną szkodę dla strony, w tym ostatnim przypadku organ może uzależnić załatwienie sprawy od złożenia przez stronę stosownego zabezpieczenia ( §3 ). Rozważenie, czy w sprawie występuje zagadnienie wstępne wymaga niejednokrotnie ustalenia i uwzględnienia szeregu okoliczności.

Obowiązujący w dacie wydania obu decyzji art. 32 ust.4 pkt 2 Prawa budowlanego stanowił, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Definicja prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane została określona w art. 3 pkt 11 tej ustawy, w myśl którego za prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Wzór oświadczenia został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów : wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę ( Dz. U. Nr 120, poz. 1127 z późn. zm. ) z dnia 10 lipca 2003 r.). Zgodnie ze wskazanym wzorem składając oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, inwestor zobowiązany jest wskazać między innymi oznaczenie tytułu prawnego, z którego wynika prawo inwestora do dysponowania daną nieruchomością na cele budowlane. Charakter prawny i walor dowodowy przedmiotowego oświadczenia został poddany szczegółowej analizie w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2007 r. , sygn. akt II OSK 577/06 ( zam. zb. LEX nr 339429 ), w którym wskazano, że "... przepis art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego został zmieniony ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718). Od wejścia w życie noweli z dnia 27 marca 2003 r. obowiązkiem inwestora nie jest wykazanie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale złożenie oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W stosunku do stanu prawnego obowiązującego do dnia [...] 2003 r. nastąpiła zatem modyfikacja polegająca na tym, że w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę inwestor nie musi wykazać tytułu prawnego do nieruchomości za pomocą wszelkich środków dowodowych przewidzianych dla ogólnego postępowania administracyjnego (art. 75 § 1 k.p.a.). Wystarczy, jeśli złoży oświadczenie określone w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. To zaś, czy oświadczenie takie jest w każdym postępowaniu wystarczające, zależy najpierw od zakwalifikowania oświadczenia jako środka dowodowego. Od razu zauważyć trzeba, że tego rodzaju środek przewiduje przepis art. 75 § 2 k.p.a. Różnica między środkiem wskazanym w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, a oświadczeniem z art. 75 § 2 k.p.a. sprowadza się do procedury poprzedzającej i umożliwiającej złożenie oświadczenia. Istota oświadczenia jest w obu przypadkach taka sama i polega na możliwości poprzestania organu na twierdzeniu strony co do faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy lub co do stanu prawnego. Możliwość ta nie oznacza związania organu wyłącznie oświadczeniem. Z art. 75 k.p.a. nie wynika ograniczenie co do rodzaju dowodów, którym należy przyznać pierwszeństwo w ustaleniu istnienia danego faktu. W świetle art. 75 k.p.a. niedopuszczalne jest stosowanie formalnej teorii dowodów poprzez twierdzenie, że daną okoliczność można udowodnić wyłącznie określonymi środkami dowodowymi bądź też przez tworzenie nowych reguł korzystania ze środków dowodowych Oświadczenia składane przez stronę w postępowaniu administracyjnym korzystają natomiast z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi administracyjnymi z urzędu (por. Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2000, s. 341; wyrok NSA z dnia 9 marca 1989 r., sygn. akt II SA 961/88, ONSA 1989/1/33; wyrok SN z dnia 20 września 1990 r., sygn. akt III ARN 9/90, OSNC 1991/10 - 12/129). Oświadczenie przewidziane w art. 75 § 2 k.p.a. jest zatem środkiem dowodowym, który podlega ocenie przez organ administracji publicznej na zasadach i w trybie wskazanym w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. Andrzej Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Kantor Zakamycze, Kraków 2005, s. 483-484; Czesław Martysz (w:) G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom l", Kantor Zakamycze, Kraków 2005, s. 674-675). Oceny te odnieść należy także do oświadczenia określonego w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Oświadczenie to może zostać skutecznie zakwestionowane w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 179/05, ONSAiWSA 2006/3/88). Skoro oświadczenie jest jedynie środkiem dowodowym mającym wykazać dysponowanie przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i jako środek dowodowy podlega ono badaniu przez organ, to badanie to powinno zmierzać, w razie wątpliwości co do prawa inwestora, w kierunku ustalenia rzeczywistego stanu prawnego. Obowiązkiem organu jest więc w takiej sytuacji ustalenie istnienia tytułu prawnego inwestora, w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego. Z uwagi na reformatoryjny charakter postępowania odwoławczego, wynikający z art. 138 k.p.a., obowiązek ten trwa aż do wydania ostatecznej decyzji. "

Podzielając cytowane poglądy oraz odnosząc je do stanu faktycznego sprawy należy uznać, że prowadząc kontrolowane postępowanie organy obu instancji tylko pozornie zastosowały się do wyżej wskazanych zasad związanych z wykazaniem przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, bowiem odstąpiły od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, w której szczególne znaczenie ma sporna kwestia granic nieruchomości przeznaczonej pod budowę hali magazynowej.

Z dostępnego w aktach administracyjnych projektu budowlanego , w tym z opisu projektu zagospodarowania działki wynika, że przedmiotem inwestycji jest budowa hali magazynowej na szkielecie istniejącej, [...]. Projektowany obiekt zlokalizowany jest na działkach nr [...].[...],[...],[...],[...],[...] obręb [...]. Istniejący stan zagospodarowania działki obejmuje [...]. Przebieg południowej granicy działki został ustalony w osi istniejących słupów estakady, a zachodniej granicy w licu słupów po stronie drogi. Projektowane zagospodarowanie działki zakłada wykorzystanie istniejącego szkieletu [...] do zadaszenia i obudowy betonowego placu. Taki stan rzeczy znajduje potwierdzenie w projekcie zagospodarowania działki, który sporządzono na mapie sytuacyjno - wysokościowej do celów projektowych dla terenu inwestycji, posiadającej pieczęcie geodety z dnia [...] 2006 roku i Urzędu Miasta K. z dnia [...] 2006 roku, którą przyjęto do zasobu powiatowego i zarejestrowano pod nr [...].Oryginał tej mapy znajduje się w dokumentacji formalnoprawnej projektu budowlanego, podobnie jak wypisy z rejestru gruntów dotyczące działek inwestora, z których wynika, że jest on użytkownikiem wieczystym tych gruntów.

Po stronie południowej projektowanej hali magazynowej położona jest działka oznaczona w planie zagospodarowania nr [...], natomiast po jej stronie zachodniej - działka nr [...]. Z planu zagospodarowania wynika, że słupy [...] po stronie południowej objęte są w linii osi słupów planowanym obiektem, zaś słupy te po stronie zachodniej pozostają w całości w obrysie zamierzonej do budowy hali magazynowej .

Projekt budowlanych zawiera także inne mapy, na których projektowana hala magazynowa sąsiaduje od strony południowej z działką nr [...]. W części formalnoprawnej projektu budowlanego, na kartach [...], znajduje się przesłany faksem dokument nazwany szkicem przebiegu przyjętych granic i opisem granic oraz dokumentów, w oparciu o które zostały one przyjęte, zaś jego treść naprowadza, że dotyczy działki nr [...], będącej własnością Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym PPHU B. sp. z o.o. w K. Jak w nim podano, granica działki jest granicą prawną, ustaloną operatem [...]. Dokument ten potwierdza uwidoczniony na mapach przebieg południowej granicy działki nr [...] objętej projektowanym budynkiem hali magazynowej z częścią socjalno-bytową.

Brak w aktach podobnych dokumentów obrazujących przebieg granicy z działką nr [...].

Inwestor - wspólnicy spółki jawnej, złożył w sprawie oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które wskazuje, że wnika on z prawa użytkowania wieczystego działek nr [...],[...],[...],[...],[...] obręb [...], przy ul. [...]w K., potwierdzonego wpisami w księgach wieczystych [...], Kw nr[...] i Kw nr [...] a także zgody wszystkich współwłaścicieli z dnia [...].2007r na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę. Z pisma inicjującego postępowania nie wynika by powyższe dokumenty zostały wraz wnioskiem przedłożone, albo by były żądane w późniejszym terminie i brak ich w aktach sprawy.

Przed zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania organ pierwszej instancji zgromadził między innymi raporty z rejestru gruntów według stanu na dzień [...].2007r., zawierające dane dotyczące działek sąsiadujących z terenem inwestycji, pobrane z systemu[...] przez MPIS , które nie mają waloru dokumentu urzędowego. Korzystał też z nie będącej dokumentem urzędowym mapy. Z dokumentów wynika, że po stronie południowej projektowanej hali magazynowej zlokalizowana jest nie działka nr [...] lecz działka nr [...] która stanowi własność Skarbu Państwa, zaś pozostaje w użytkowaniu wieczystym PPHU B. Sp. z o.o. w K. Ten właśnie podmiot został uznany za stronę postępowania, przy czym co do oznaczenia terenu zlokalizowanego po stronie południowej projektowanej hali magazynowej organ pierwszej instancji zazwyczaj posługuje się nr [...], rzadziej - nr [...]. Brak w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów pozwalających na wyjaśnienie tych rozbieżności, w tym ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości tożsamości obu działek co do ich powierzchni oraz przebiegu granic. Z mapy i zebranych rejestrów wynika ponadto, że po stronie zachodniej projektowanej hali znajduje się działka nr [...] , będąca własnością Skarbu Państwa , we współużytkowaniu wieczystym A.L. i J.B, których uznano za strony postępowania.

Niezależnie od późniejszych zarzutów dotyczących wiarogodności dokumentu urzędowego, jaki stanowiła przedstawione przez inwestora w oryginale mapa sytuacyjno - wysokościowa wykorzystana do celów projektowych, podkreślenia wymaga, że już na etapie wszczęcia postępowania , przed zawiadomieniem o powyższym stron pismem z dnia [...]2007r., widoczna była niespójność pomiędzy oznaczeniem działek w planie zagospodarowania i innych mapach z projektu budowlanego, a danymi zgromadzonymi z urzędu przez organ pierwszej instancji.

Ustosunkowując się do zawiadomienia o wszczęciu postępowania A. L. i J. B. w piśmie z dnia [...]2007r. wskazali, że mają poważne wątpliwości co do przebiegu linii granicznej pomiędzy będącą ich władnością działką nr [...], a należącymi do inwestora oświadczając, że do czasu ich wyjaśnienia wycofują zgodę na prowadzenie inwestycji. Wskazali w tym zakresie, że mapy ewidencji gruntów z różnych okresów posiadają inaczej biegnącą linie graniczną, co dotyczy także aktualnego planu inwestycji. Zwracając się w piśmie z dnia [...]2007r. o wstrzymanie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji A.L. wskazał ponownie, że mapa sytuacyjno - wysokościowa, na której naniesiono projektowany obiekt przedstawia nowy kształt granicy podziału działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] i choć jest aktualna nie pozostaje w zgodzie z mapami sytuacyjno - wysokościowymi sporządzonymi poprzednio przez tę sama osobę D.W.. Według tej nowej mapy teren działki nr [...] zapisany w księdze wieczystej uległby pomniejszeniu. W piśmie zawarto również informację, wobec stwierdzonej nowej i niekorzystnej sytuacji wyżej wymieniony w dniu dzisiejszym rozpoczął w Wydziale Geodezji procedury wyjaśniające zlecając wznowienie granic.

Treść powołanych pism naprowadza na istotne dla rozstrzygnięcia sprawy kwestie

wykazania przez inwestora li tylko złożonym oświadczeniem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także prawdziwości danych zawartych w dokumencie urzędowym jaki stanowiła przedłożona przez inwestora mapa sytuacyjno - wysokościowa dla celów projektowych ,w kontekście ochrony praw osób trzecich, z uwagi na możliwości realizacji obiektu budowlanego na terenie, którego nie obejmują prawa inwestora.

Ustalenie granic działek - zwłaszcza w specyficznym stanie faktycznym niniejszej sprawy, jest niewątpliwie materialnoprawnym zagadnieniem wstępnym, które wymaga wyjaśnienia w sposób nie budzący, bowiem zaniechanie powyższego jest istotne nie tylko w aspekcie prawidłowości zgody na odstępstwo od wymogów przepisów techniczno - budowlanych, w tym § 12 rozporządzenia, ale przede wszystkim może prowadzić do naruszenia prawa osób trzecich poprzez budowę na cudzym gruncie.

Z akt administracyjnych wynika, że powyższe pisma nie wywołały żadnej reakcji organu pierwszej instancji, który naruszeniem art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. nie zgromadził dokumentów urzędowych dotyczących stanu prawnego nieruchomości przeznaczonej pod projektowany obiekt budowlany oraz działek położonych w obszarze jego oddziaływania, pominął widoczną kwestię sprzeczności w oznaczeniu działki znajdującej się po stronie południowej hali magazynowej chociaż opisany stan wskazywał na brak rzetelnych danych w uznanej z aktualną mapie sytuacyjno -wysokościowej dla celów projektowych oraz na możliwość obalenie domniemania z art. 76 § 1 k.p.a. Prezydenta Miasta K. nie poinformował wszystkich stron o zgłoszonych zastrzeżeniach co do przebiegu granic, nie zawracał się obdzielenie stosownych wyjaśnień do organu prowadzącego ewidencję gruntów - nawet odnośnie widocznych sprzeczności. Nie tylko nie pouczył on zainteresowanych stron po myśli art. 9 k.p.a. o możliwości obalenia domniemania z art. 76 § 1 k.p.a. w związku z treścią §3 tego artykułu, czy nie rozważył z urzędu podstaw do zastosowania w sprawie trybu z art. 100 § 1 -3 k.p.a. w związku z art. 97 §1 pkt 4 k.p.a., ale także przed wydaniem decyzji z dnia [...]r. nr [...], znak [...], wbrew zasadom wynikającym z art. 10 k.p.a. nie zawiadomił stron o zakończeniu postępowania wyjaśniającego oraz nie umożliwił im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Efektem naruszenia powyższych przepisów proceduralnych są także wewnętrzne sprzeczności w decyzji organu pierwszej instancji, której osnowa wymienia jako obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego między innymi działkę nr [...], natomiast uzasadnienie mówi o uzyskanej dla przedmiotowej inwestycji zgodzie na odstępstwa od przepisu §12 rozporządzenia co do działki nr [...], bez jakichkolwiek dalszych wyjaśnień tych rozbieżności. Odnośnie sprzeczności decyzji ze zgromadzonym materiałem dowodowym nie można nie dostrzegać, że wbrew temu co podano w jej uzasadnieniu, zgodna na odstępstwa nie odnosiła się działki nr [...], której nie dotyczyło w ogóle postępowanie, lecz działki nr [...].

W postępowaniu przed organem pierwszej instancji zastrzeżenia dotyczące realizacji przedmiotowej inwestycji zgłaszało również PPH B. Sp. z o.o. w K., które po zapoznaniu się z projektem budowlanym, występując jako właściciel działki nr [...] obr. [...], z uwagi na planowana budowę w granicy działek domagało się między innymi wyjaśnienia, czy inwestycja spełnia warunki UTD w zakresie szerokości dojścia do suwnicy i zachowania pól remontowych, czy obiekt o tak dużej kubaturze nie spowoduje przeciążenia sieci w zakresie fekaliów, oraz jak zostanie rozwiązana sprawa lamp i kabli znajdujących się pomiędzy torami jednej suwnicy w granicy działek. Należy zwrócić uwagę, że treść pisma nie wskazuje jednoznacznie, czy chodzi o szerokości dojścia do suwnicy i zachowania pól remontowych na obszarze inwestora, czy też po stronie południowej projektowanej haki magazynowej, zaś te wątpliwości zostały pominięte w postępowaniu przed organem pierwszej instancji.

W wyżej wskazanych kwestiach inwestor przedłożył w dniu [...]2007r. pisemne wyjaśnienia z daty dwóch pismach z daty [...]10.2007r., a także opinię W. C. , rzeczoznawcy [...] nr [...], z dnia [...].2007r. Organ pierwszej instancji nie poinformował jednakże pozostałych stron o wynikach prowadzonego w tym zakresie postępowania wyjaśniającego, zaś jak wskazano już wyżej, również przed wydaniem decyzji z dnia [...]r. nr [...], znak [...], wbrew zasadom wynikającym z art. 10 k.p.a. nie zawiadomił o zakończeniu postępowania wyjaśniającego oraz nie umożliwił im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Zważyć należy dalej, że osnowa decyzji, która zawiera wyrzeczenie o pozwoleniu na budowę nie koresponduje z zatwierdzonym nią projektem budowlanym oraz faktami podanymi w uzasadnieniu. Pomijając sygnalizowane już niespójności w oznaczeniu działek, widocznym jest, że w uzasadnieniu decyzji mowa jest o uzyskaniu zezwolenia na budowę budynku magazynowego bezpośrednio przy granicy między innymi z działką nr [...] podczas, gdy z planu zagospodarowania działki wynika, że powyższe ma nastąpić nie przy granicy, lecz w granicy tą działką przebiegającą w osi słupów.

Przy tym wszystkim w sprawie niniejszej nie rozważono, czy w związku z wykorzystaniem przy budowie hali magazynowej istniejącej konstrukcji żelbetowej [...]j będzie dochodziło do przenoszenia obciążeń związanych z tym obiektem budowlanym na grunt pozostający w użytkowaniu wieczystym PPH B. sp. z o.o. w K., a także kwestii dopuszczalność likwidacji znajdujących się w granicy urządzeń w postaci lamp i kabli pomiędzy torami jednej suwnicy w granicy działek, z uwzględnieniem po ustaleniu ich funkcji, z uwzględnieniem także regulacji z 154 kc.

Naruszeniem wymogów z 7 k.p.a., 77 k.p.a. i art. 107 §3 k.p.a. jest także brak w decyzji uzasadnienia dla wprowadzonego odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych, którego zasadność podlega ocenie jedynie przy okazji kontroli decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak słusznie zauważa się w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 431/07( zam. zb LEX nr 338565 ) - " Odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych może być udzielone jedynie w przypadkach szczególnie uzasadnionych, a więc mających w sobie element wyjątkowości. Ocena czy w danej sytuacji zachodzą takie przypadki należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej, który powinien brać pod uwagę charakter przepisu techniczno-budowlanego, od którego ma być udzielone odstępstwo, ukształtowanie nieruchomości, na której na być realizowany obiekt budowlany, stan zagospodarowania nieruchomości sąsiednich, ocenę proponowanych rozwiązań w świetle zasad wiedzy technicznej. W sytuacjach szczególnych wynikających z warunków lokalnych, takich jak kształt i wymiary nieruchomości, położenie względem nieruchomości sąsiednich, ukształtowanie terenu, stan zagospodarowania danej nieruchomości i terenów sąsiadujących istnieje potrzeba wyważenia interesów indywidualnych i interesu publicznego, która uzasadniałaby wyłączenie stosowania określonych przepisów techniczno-budowlanych."

W sprawie niniejszej nie zgromadzono żadnych nawet dowodów pozwalających na ustalenie sposobu użytkowania działek znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego, które należało uwzględnić w ramach ustaleń czynionych dla przy stosowaniu procedury z art. 9 Prawa budowlanego, dla rozważenia interesów wszystkich stron.

Tych wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy sprzeczności i uchybień przepisom postępowania nie dostrzegł Wojewoda , powielając je oraz popełniając dalsze. Zważyć należy bowiem, że w związku z zarzutami i twierdzeniami odwołania organ drugiej instancji podjął próbę ustalenia, czy toczy się postępowanie w sprawie sprawdzenia prawidłowości granic działań nr [...], [...] i [...] rozgraniczeniowe. Stwierdzając, że takie postępowanie się nie toczy, o wynikach tych ustaleń nie zawiadomił jednak stron przed wydaniem zaskarżonej decyzji, podobnie jak okoliczności zgromadzenia wypisów z ewidencji gruntów dla działek nr [...], [...] oraz złożeniu przez inwestora dodatkowych wyjaśnień dotyczących dojazdu do działki i miejsc postojowych dla samochodów. Do informacji o braku postępowań dotyczących spornej kwestii prawidłowości oznaczenia na mapie sytuacyjno-wysokościowej granic nieruchomości organ odwoławczy odniósł się zresztą bezkrytycznie, nie poddając analizie uprzednio zgromadzonych materiałów. Do daty wydania zaskarżonej decyzji nie ustalono, czy organy ewidencji gruntów uzyskały już oczekiwane informacje od sporządzającej mapy mgr inż. D.W., która zobowiązała się do ich analizy. Potwierdzenie zgłaszanych zarzutów mogło bowiem stanowić podstawę do podjęcia z urzędu przez organy geodezyjne stosownych czynności w zakresie sprostowania map, bez potrzeby prowadzenia na wniosek strony postępowania rozgraniczeniowego, czy postępowania z zakresu nadzoru nad geodetą. Naruszenie przez organ odwoławczy - zobowiązany do ponownego rozpatrzenia oraz rozstrzygnięcia sprawy, zasad z art. 10 k.p.a. ma tym większe znaczenie, że nie wiedząc o zakończeniu postępowania wyjaśniającego strony nie miały, ani możliwości zgłoszenia przed wydaniem zaskarżonej decyzji dalszych zastrzeżeń, czy wniosków, ewentualnie - wystąpienia o rozgraniczenie nieruchomości nawet przed uzyskaniem wyjaśnień mgr inż. D.W. , ani też zawiadomienia o przystąpieniu przez inwestora do realizacji projektowanej inwestycji przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, co jest istotne z uwagi na treść art.32 ust. 4a Prawa budowlanego. Jak słusznie zauważa się w doktrynie ( G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom l i II, Zakamycze, 2005 -komentarz do art. 75 k.p.a ) "...u podstaw każdego procesu administracyjnego leżą materialne stosunki administracyjnoprawne, które determinują związane z tym procesem stosunki prawnoprocesowe, bowiem "każdy administracyjnoprawny stosunek procesowy rozgrywa się w jakiś sposób na gruncie i w obrębie konkretnego stosunku materialnoprawnego" (J. Filipek, Założenia strukturalne..., s. 199). Wiążące konsekwencje normy materialnego prawa administracyjnego ustala się zatem w stosunku do określonego podmiotu ze względu na zaistnienie określonych faktów, zdarzeń czy okoliczności, objętych przedmiotowym zakresem tego prawa. Aby więc rozstrzygnięcie takie było zgodne z prawem, właściwy organ administracji publicznej winien - zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej - podjąć wszelkie niezbędne kroki zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego (...) w celu zbadania, czy stan ten odpowiada stanom faktycznym określonym w przepisach prawa materialnego. Poznanie zatem sfery faktów, które są przedmiotem postępowania administracyjnego, i dokonanie ich prawidłowej oceny jest podstawowym obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie, zmierzające do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej (...) ".

Obowiązki, o których mowa w cytowanym fragmencie, w sprawie niniejszej nie zostały prawidłowo wykonane, zaś orzekają przedwcześnie o utrzymaniu w mocy naruszył art. 138§1 pkt 1 k.p.a.

Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej w wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych, przy czym wskazane wyżej uchybienia proceduralne stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c " p.p.s.a., przy odstąpieniu dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego, do której zmierzają pozostałe zarzuty skargi PPH B. Sp. z o.o. w K. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981 r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uprzednio wskazanych przyczyn jest ona niemożliwa i bezprzedmiotowa.

Stwierdzone w sprawie niniejszej uchybienia mają charakter proceduralny i nie stanowią przejawu wydania decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszenia prawa, o których mowa w art. 156 §1 pkt 2 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l. sentencji wyroku , zaś rzeczą organów administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie eliminacja wytkniętych uchybień oraz wydanie stosownego rozstrzygnięcia w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu.

Podstawę prawną orzeczenia zawartego w pkt II. sentencji wyroku stanowi art. 152 p.p.s.a.

O kosztach postępowania należnych skarżącym A.L. i J.B., orzeczono jak w pkt III. - IV. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 200 p.p.s.a oraz art. 205 §1 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt