drukuj    zapisz    Powrót do listy

6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania, , Dyrektor Izby Skarbowej, Oddalono skargę, I SA/Gl 333/07 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2007-08-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Gl 333/07 - Wyrok WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2007-08-02 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Eugeniusz Christ /przewodniczący/
Małgorzata Wolf-Mendecka
Teresa Randak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Sygn. powiązane
II FSK 1739/07 - Wyrok NSA z 2009-03-03
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacja oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającego, że stanowisko W. G. zawarte we wniosku z dnia [...] 2006 r. w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawiając ustalony w sprawie stan faktyczny stwierdził, że W. G. prowadzący działalność gospodarczą zawarł w dniu [...] 2006 r. z firmą "A" S. A. Odziałem w Polsce umowę na okres od dnia [...] 2006 r. do dnia [...] 2008 r., zobowiązując się do wykonania usług w zakresie bezpośredniej realizacji części umowy głównej ( Nr [...] ) na stanowisku inspektora nadzoru do spraw rozliczeń dla Projektu "Budowa Drogi [...] R. – W. odcinek: [...] W.". W/w projekt finansowany jest w [...]% ze środków pomocy wspólnotowej w ramach Funduszu Spójności i w [...]% z budżetu państwa. Organem realizującym program unijny na poziomie resortu jest GDDKiA, której zadania polegają na organizacji przetargów, kontraktowaniu, monitorowaniu, a także regulowaniu płatności. Środki pomoce gromadzone są na koncie Ministra Finansów, natomiast GDDKiA, jako centralny organ administracji rządowej właściwy w sprawie dróg, jest dysponentem tych środków. Organ ten dokonuje akceptacji wystawionych przez wykonawcę robót faktur i na tej podstawie dokonuje wypłat.

W ocenie wnioskodawcy, dochody uzyskane z tytułu realizacji w/w umowy podlegały zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej świadczenia usług dla realizacji celów umowy głównej – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowiska tego, nie podzielił Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. , który postanowieniem z dnia [...] r. uznał je za nieprawidłowe. Nie znalazło też wyżej wskazane stanowisko wyrażone w zażaleniu aprobaty Dyrektora Izby Skarbowej, który odmawiając zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. , odwołał się do treści art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. Nr 14, poz. 176 z 2000 r. z późn. zm. ) w dalszej części uzasadnienia określanej skrótem "updof", wskazując, że wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

1) pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz,

2) podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Zwolnienie nie ma natomiast zastosowania w sytuacji gdy, podatnik bezpośredni realizujący cel programu, zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowaniem przez niego programu.

Jak podniósł organ, ze stanu faktycznego przedstawiony przez wnioskodawcę wynika, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad powierzyła Konsorcjum ( w skład którego wchodzi firma "A" S.A. Oddział w Polsce ) wykonanie zadania polegającego na zarządzaniu projektem Funduszu Spójności nr [...] "Budowa Drogi [...] R. – W. wraz z [...] W.", w tym pełnienie nadzoru nad realizacją robót. Część w/w zadania realizowana jest przez firmę "A" S.A. Oddział w Polsce, która z kolei zleciła częściowe wykonanie usługi tzn. pełnienie funkcji inspektora nadzoru ds. rozliczeń – wnioskodawcy.

W dalszej kolejności Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do treści art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. Nr 54, poz. 654 z 2000 r. z późn. zm. ) i wskazał, że wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma pomoc. Treść zwolnienia wynikającego w art. 17 ust. 1 pkt 23 w/w ustawy dotyczy tych podatników, którym bezpośrednio służy przekazana pomoc. W sytuacji, gdy bezpośredni beneficjent zleci wykonanie zadania, na które przeznaczone są bezzwrotne środki innemu wykonawcy, to dochody podmiotu wykonującego zlecenie nie będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał ponadto, że w/w projekt współfinansowany jest z Funduszu Spójności. Wsparcie Wspólnoty dla Polski realizowane jest na mocy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju 2004 – 2006 ( Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ). Powołując się na art. 2 pkt 11 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju, organ wskazał, że środki wspólnotowe oznaczają środki finansowe pochodzące z budżetu Wspólnot Europejskich, a w szczególności z funduszy strukturalnych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego. Dofinansowanie projektów z publicznych środków wspólnotowych – zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy – polega na zwrocie określonej w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7, części wydatków poniesionych przez beneficjenta lub wypłacie premii. Otrzymane zatem dofinansowanie stanowi refundację wcześniej poniesionych wydatków, których źródłem finansowania były krajowe środki publiczne, a zatem nie jest to pomoc otrzymana ze środków pomocy bezzwrotnej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 updof. Reasumując, organ wskazał, iż dochody uzyskane z tytułu pełnienia funkcji inspektora nadzoru nie korzystają ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 updof, a to oznacza, że podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W końcowej części uzasadnienia decyzji Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż organ udziela interpretacji na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, zatem to wnioskującego obciąża obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego według zasad określonych w treści art. 14 a Ordynacji podatkowej.

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona przez wnioskodawcę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa, a także przewlekłość postępowania oraz obciążanie skarżącego dodatkowymi kosztami, a ponadto obarczenie niesłusznymi obciążeniami podatkowymi, nałożonymi bez podstawy prawnej. W prowadzonym postępowaniu doszło – w ocenie skarżącego – do nierównego potraktowania go wobec prawa, a to z kolei stoi w sprzeczności z prawami chronionymi przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadniając skargę jej autor w pierwszej kolejności wskazał, iż analiza dotychczasowych reguł postępowania niemalże w identycznych przypadkach dawała pewność interpretacji, a zastosowana przez skarżącego procedura miała ułatwić jedynie organowi podatkowemu ustalenie stanu faktycznego rodzącego obowiązek prawny, by uniknąć niepotrzebnych kontroli już po uiszczeniu należności. Organy podatkowe w sposób niezrozumiały dla skarżącego nie zaakceptowały ani tychże reguł ani też jak to nazwał "samego prawa". Skarżący zgadzając się z twierdzeniem organu, iż o zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 46 updof przesądza bezpośrednia realizacja celu programowego pomocy oraz otrzymanie dochodów od podmiotów określonych w tym przepisie, wskazał, że taka właśnie sytuacja miała miejsce w jego przypadku. Jak wskazał skarżący, na podstawie umowy zawartej z GDDKiA, Konsorcjum powierzano zarządzanie projektem, a to wiązało się także z powoływaniem inspektorów, którzy w sposób bezpośredni mieli realizować cele programowe projektu. Skarżący otrzymał na podstawie umowy zawartej z firmą "A" S.A. Oddział w Polsce stanowisko nadzoru ds. rozliczeń, która w przypadku programów wspieranych z bezzwrotnych środków pomocowych UE ma kluczowe znaczenie w realizacji projektu. Zadania te skarżący wykonywał osobiście jako niezależny podmiot. Jak podkreślił skarżący, niewątpliwie dochody które otrzymywał z tego tytułu pochodziły ze środków wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 46 updof. Autor skargi wyraził także polemiczny pogląd do twierdzenia organu dotyczącego "bezzwrotnej pomocy" podnosząc w tym zakresie, że środki na realizację tego projektu były bezzwrotne, gdyż pochodziły z budżetu organizacji międzynarodowej, a sama Komisja Wspólnot Europejskich przyznała je decyzją z dnia [...] r. w sprawie przyznania pomocy w ramach Funduszu Spójności dla projektu dotyczącego budowy drogi [...], odcinek R. – W. wraz z [...] W.. Powołując się na wykładnię celowościową art. 21 ust. 1 pkt 46 w/w ustawy skarżący podniósł, iż przepis ten ma zabezpieczyć realizację projektów dofinansowanych ze środków wymienionych w nim i pomagać w ich realizacji poprzez ochronę przed uszczuplaniem na rzecz danin publicznych, w tym na rzecz podatku dochodowego.

Dyrektor Izby Skarbowej, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu objętej skargą decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy).

Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Skarga uzasadniona nie jest, albowiem wbrew jej twierdzeniom, zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Przedmiot sporu, w rozpatrywanej sprawie ogranicza się do kwestii zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodu skarżącego uzyskanego z tytułu wykonywania w ramach umowy zlecenia nadzoru ds. rozliczeń dla Projektu związanego z realizacją kontraktu "Budowa Drogi [...] R. – W. odcinek: [...] W.".

Z akt administracyjnych przekazanych Sądowi wynika, że skarżący prowadząc w roku podatkowym 2006 działalność gospodarczą zawarł w dniu [...] 2006 r. z firmą "A" S. A. Odziałem w Polsce umowę na okres od dnia [...] 2006 r. do dnia [...] 2008 r., zobowiązując się do wykonania usługi w zakresie bezpośredniej realizacji części umowy głównej ( Nr [...] na stanowisku inspektora nadzoru do spraw rozliczeń dla Projektu "Budowa Drogi [...] R. – W. odcinek: [...] W.". Ze wstępnych uregulowań umowy wynikało, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i autostrad powierzyła Konsorcjum "A" S.A. Oddział w Polsce – na mocy umowy z dnia [...] 2006 r. – wykonanie zadania współfinansowanego z Funduszu Spójności Unii Europejskiej polegającego na budowie w/w drogi. Część w/w zadania będzie realizowana przez Spółkę jako Lidera Konsorcjum część zaś zadań Spółka postanowiła powierzyć wykonawcy usługi tj. skarżącemu. Nie ulega wątpliwości, w świetle treści w/w umowy, że skarżący przyjmując wykonanie usługi na rzecz Spółki w charakterze inspektora nadzoru d/s rozliczeń w ramach Zespołu Ekspertów realizował ją na rzecz zlecającej. Potwierdza to także regulacja umowna dotycząca osoby odpowiedzialnej za realizację umowy ze strony Spółki.

Z treści umowy wynikało ponadto, że skarżący za wykonaną usługę otrzymywał będzie miesięczne wynagrodzenie w wysokości [...] EURO, płatne w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po wykonaniu usługi i wystawieniu faktury VAT.

Reasumując stan faktyczny, podkreślić należy, że uzyskany przez skarżącego w 2006 r. dochód z tytułu wykonywanego funkcji inspektora nadzoru ds. rozliczeń był dochodem uzyskiwanym z prowadzenia działalności gospodarczej, która to działalność, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 updof stanowi źródło uzyskiwania przychodów. Zgodnie zaś z art. 14 ust. 1. updof – w stanie prawnym obowiązującym w 2006 r. – "Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług". W świetle wymienionych przepisów, nie budzi wątpliwości fakt, iż przychód uzyskiwany przez skarżącego w 2006 r. stanowił przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie skarżącego przychód ten podlegał zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 updof, w takim zakresie w jakim finansowany był z bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Oceniając pogląd zaprezentowany przez skarżącego należy w pierwszej kolejności odwołać się do treści wskazanego przepisu, zgodnie z którym "wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

1) pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz,

2) podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Zwolnienie nie ma natomiast zastosowania w sytuacji gdy, podatnik bezpośredni realizujący cel programu, zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowaniem przez niego programu".

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy podatkowej jest zwolnieniem o charakterze przedmiotowym, o czym świadczy związanie go z określonymi źródłami, a więc przychodem ze środków pomocowych płynących z międzynarodowych instytucji finansowych albo rządów obcych państw. Za przedmiotowym charakterem tego zwolnienia przemawia także cel, którym jest budowa dróg, autostrad, itd. Stąd środki pieniężne, a ściślej przychody podlegają zwolnieniu z opodatkowania, jeżeli są przychodami beneficjenta lub bezpośredniego wykonawcy. Nie są natomiast zwolnione przychody pracowników tychże podmiotów, czy też przychody uzyskiwane przez podwykonawców w ramach świadczenia usług na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej z wykonawcą projektu. Dokładnie taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, albowiem beneficjentem środków była Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych i Autostrad, natomiast wykonawcą projektu była Spółka Akcyjna "A" Oddział w Polsce , na rzecz której skarżący wykonywał usługę inspektora ds. nadzoru rozliczeń. W tym miejscu zasadne jest wskazanie na regulację zawartą w/w przepisie, a zawierającą zakaz zwolnienia od podatku dochodów osób fizycznych. W końcowej części przepisu zawarto bowiem regulację, zgodnie z którą "...zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem". Zdaniem Sądu, stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego, dokładnie wypełnia dyspozycje tego przepisu, bowiem dochód uzyskiwany przez skarżącego jest dochodem uzyskiwanym przez osobę fizyczną z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący wykonywał bezpośredni cel programu na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z bezpośrednim wykonawcą tj. Spółką "A" S.A. Oddziałem w Polsce.

Analizowany art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – co w ocenie Sądu wymaga podkreślenia - mówi o przychodach pochodzących z międzynarodowych instytucji finansowych lub środków przyznanych przez rządy państw obcych na podstawie odpowiednich umów, a więc niewątpliwie wiąże zwolnienie tych przychodów z opodatkowania z wykonywaniem umów zawartych z tymi instytucjami lub rządami obcych państw bądź też beneficjentami pomocy.

Zwolnienia jako wyjątek od zasady powszechności opodatkowania muszą być interpretowane zarówno bez dokonywania wykładni rozszerzającej, jak i zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Przyjęcie natomiast poglądu, iż każdy podwykonawca wykonujący zadania związane z wykorzystaniem środków pomocowych i otrzymujący wynagrodzenie z tytułu zawartej z podmiotem realizującym projekt umowy – jest zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych jest niczym nieuzasadnione. Ustalona wykładnia językowa tego przepisu nie może bowiem prowadzić do wniosku, że otrzymanie przez wykonawcę przychodów finansowych ze środków pomocowych prowadzi do zwolnienia z opodatkowania przychodów wszystkich podmiotów uczestniczących w sensie fizycznym w wykonywaniu tych zadań. Stąd środki pieniężne, a mówiąc ściśle przychody podlegają zwolnieniu z opodatkowania, jeżeli są przychodami beneficjenta lub bezpośredniego wykonawcy. Nie są natomiast zwolnione przychody uzyskiwane przez podwykonawców, w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Podmioty te otrzymują bowiem wynagrodzenie za pracę lub – jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie za usługę – która z natury swej jest uniezależniona od rodzaju wykonywanej przez nie działalności. Źródłem ich uzyskania jest wykonywana działalność gospodarcza, a nie udzielona bezzwrotna pomoc ze środków państw obcych, czy też instytucji międzynarodowych. Skarżący nie uzyskał bowiem żadnej bezzwrotnej pomocy pochodzącej od rządów państw obcych (...) na podstawie czy to jednostronnej deklaracji, czy to zawartej umowy. W tym zakresie – co wymaga podkreślenia – skarżący, po pierwsze nie spełnił przesłanki określonej w treści art. 21 ust. 1 pkt 46 lit a updof., będącej przesłanką pozytywną, a ponadto wyczerpał negatywną przesłankę zawartą w tym przepisie tj. dochód uzyskał na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z podmiotem bezpośrednio realizującym zadanie.

Za zasadny należy uznać też pogląd Dyrektora Izby Skarbowej dotyczący charakteru środków uzyskiwanych na finansowanie zadań w ramach Funduszu Spójności, co do którego polemiczny pogląd zaprezentował skarżący. W tym zakresie wskazać należy na brzmienie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych ( Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.) zgodnie z którym środki z Funduszu Spójności pochodzą z Unii Europejskiej i są środkami publicznymi. Jednostki realizujące projekty współfinansowane z tego funduszu mogą ubiegać się o środki na ich prefinansowanie. Środki na prefinansowanie to środki na pokrycie wydatków realizowanych programów i projektów pomocowych, pochodzące ze środków pożyczkowych z budżetu państwa w części, która będzie podlegała refundacji tj. zwrotowi, w tym przypadku ze środków Funduszu Spójności. Pomoc ta stanowi zatem refundację wcześniej poniesionych wydatków, których źródłem finansowania były krajowe środki publiczne. Innymi słowy finansowanie wydatków ponoszonych w ramach Funduszu Spójności dokonywane jest ze źródeł krajowych, a beneficjent otrzymuje od instytucji wdrażającej środki na realizację projektu z krajowych funduszy publicznych. Po udokumentowaniu wydatkowania tych środków możliwe jest wnioskowanie do Komisji Europejskiej – przez odpowiednie instytucje – o zwrot wydatkowanych kwot. Zwrócone środki zasilają źródło finansowania krajowego. Zatem pomoc, jaką otrzymują beneficjenci – w ramach Funduszu Spójności – pochodzi ze środków pożyczkowych budżetu państwa, a skoro tak to nie jest to pomoc otrzymana ze środków bezzwrotnej pomocy, a tylko takie pochodzenie środków gwarantuje zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 updof.

Reasumując zatem powyższe wywody uznać należało, że zaskarżona decyzja jest słuszna zarówno pod względem merytorycznym jak i podjęta została zgodnie z obowiązującymi przepisami procesowymi. Wyrażone w decyzji stanowisko organu zostało nadto dostatecznie uzasadnione z odwołaniem się do stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącego.

Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ), orzekł jak w sentencji wyroku.



Powered by SoftProdukt