drukuj    zapisz    Powrót do listy

6559, Administracyjne postępowanie, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, oddalono skargę, I SA/Bd 277/08 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2008-09-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Bd 277/08 - Wyrok WSA w Bydgoszczy

Data orzeczenia
2008-09-02 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Ewa Kruppik-Świetlicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 139/09 - Wyrok NSA z 2009-10-21
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art.`45 par.1 pkt 1,4,5,7 art. 148 par 1 pkt 4 art, 149par.3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor sądowy Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi E. I. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę

Uzasadnienie

I SA/Bd 277/08

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w N. nr [...] z dnia [..] r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania z wniosku E. I.

Organ orzekał w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy. Kierownik Biura Powiatowego w N. decyzją nr [...] z dnia [...] r. orzekł o przyznaniu E. I. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. W następstwie przeprowadzonej w dniu [...] r. kontroli obszarowej i ujawnieniu nieprzestrzegania przez posiadacza gospodarstwa wymogów dobrej kultury rolnej producenta rolnego, organ po uchyleniu dotychczasowej decyzji , orzekł w dniu [...] r. Nr [...] o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości. Decyzja ww. nie została zaskarżona.

Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania, wskazując jako podstawę prawną żądania - przepis art.145 § 1 pkt 1, 4, 5, 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ). Wniosek dotyczył spraw – zakończonych decyzjami ostatecznymi : nr [...] z dnia [...] r., nr [...] z dnia [...] r., nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] r.

W uzasadnieniu skarżący powołał się na nieskuteczność powiadomienia o kontroli. Dodał, że posiada pisemne potwierdzenie niewiarygodności byłego sołtysa Z. K. Wskazał, że dopiero z uzasadnienia decyzji nr [...] z dnia [...] r. uzyskał informacje o dokonanej kontroli. Telegram będący powiadomieniem o inspekcji odebrał dopiero po wyznaczonym terminie, do jej przeprowadzenia.

W jego ocenie bezpodstawnie doszło do wyłączenia z płatności za 2006 r. działki "B". Podał, że nie prowadzi produkcji rolnej z przyczyn niezależnych od niego. Wykonuje raz w roku jedynie wykaszanie i usuwanie odrostów, co odzwierciedla treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2003 r. sygn. akt SA/Bd 1628/03. Zarzucił, że nie zapoznał się z dokumentacją fotograficzną z przeprowadzonej kontroli. Powołał się na okoliczność posiadania niskiego dochodu miesięcznego z gospodarstwa. Wskazał, że nie zawsze przebywa w miejscu zamieszkania.

Kierownik Biura Powiatowego decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie [...] z dnia [...] r.

W odwołaniu strona podtrzymała wszystkie fakty i okoliczności, na które powoływała się w dotychczasowym postępowaniu, wnosząc o uchylenie zakwestionowanej decyzji.

Organ II instancji, nie znajdując podstaw do wznowienia postępowania - decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego.

W uzasadnieniu organ wskazał na możliwość wznowienia postępowania z urzędu lub na żądanie strony ( art. 147 Kpa), w sytuacji gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ wskazał, że wniosek o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, w przypadku zaś, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu – termin biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, przy czym termin ten zaczyna swój bieg od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Organ podkreślił, że uchybienie terminowi wskazanemu w art. 148 § 2 Kpa skutkuje odmową wznowienia postępowania.

Organ wskazał, że w przypadku uchybienia terminowi istnieje możliwość jego przywrócenia pod warunkiem udowodnienia okoliczności powzięcia informacji stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania przez złożenie oświadczenie popartego innymi dowodami. Uchybienie terminowi nie przesądza przy tym o odmowie wznowienia postępowania, bowiem organ wznawia je z urzędu w sytuacji istnienia przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 z wyłączeniem pkt 4.

Dyrektor wskazał, że wniosek skarżącego wpłynął do Biura Powiatowego ARiMR w N. w dniu [...] r. , z uchybieniem terminu wskazanego w art. 148 § 1 Kpa.

Organ podkreślił, że z treści wniosku wynikało, iż odwołujący został poinformowany o kontroli i jej wynikach decyzją nr [...] z dnia [...] r.

Organ stwierdził, że skarżący już na etapie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych posiadał wiedzę o osobie, która miała go powiadomić o powtórnej kontroli i jej o wynikach. Potwierdza to treść wniosku z dnia [...] r. o ponowne rozpatrzenie sprawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...] r.

Dyrektor podał, iż pomimo upływu terminu określonego wart. 148 § 1 Kpa Kierownik Biura Powiatowego ARiMR rozpatrzył wniosek E. I. w odniesieniu do warunków wznowienia postępowania wymienionych we wniosku, z wyłączeniem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa.

Zdaniem organu strona we wniosku o wznowienie postępowania oraz w odwołaniu nie wskazała argumentów na poparcie swej tezy o istnieniu nowych dowodów w sprawie. W kontekście przepisu art. 145 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy uznał, że w postępowaniu nie zostało przedłożone orzeczenie sądu lub innego organu stwierdzające fałszywość dowodów na podstawie, których wydano decyzję. Organ zauważył, że dołączone do sprawy pismo Starosty Powiatowego w N. skierowane do Wojewody dotyczy innej sprawy.

Również wbrew argumentacji skarżącego odnośnie przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 7 na gruncie niniejszej sprawy nie wystąpiło żadne zagadnienie wstępne, skutkujące zawieszeniem postępowania. Organ zarzucił, ze skarżący nie wskazał, na czym miałoby polegać odmienne rozstrzygnięcie i jaki organ miałby go dokonać.

Odnosząc się do przepisu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, organ uznał, iż w sprawie nie zaszły nowe okoliczności nie znane organowi w dniu wydania przedmiotowej decyzji.

W ocenie organu strona we wniosku o wznowienie postępowania oraz w odwołaniu nie przytoczyła argumentów na poparcie tezy o istnieniu nowych dowodów w sprawie.

W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Nie zgodził się z zarzutem nieprzestrzegania dobrej kultury rolnej oraz z zarzutem uniemożliwiania przeprowadzenia kontroli w tym zakresie. Po raz kolejny podniósł, że nie został powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli i jej wynikach. Ponownie podważył wiarygodność złożonego w tym zakresie oświadczenia Z. K. W jego ocenie ustalenia dokonane przez organy pozostają w sprzeczności ze stanem faktycznym wskazanym w wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2007 r. sygn. akt VIIU 1090/07 , a w szczególności zeznaniami J. i Ś.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji, dodając, że nie posiada wiedzy odnośnie treści wskazanego w skardze wyroku sądu, a nadto skarżący nie wnosił do protokołu kontrolnego zastrzeżeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie wszystkie twierdzenia organu Sąd podzielił. Należy wskazać, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla decyzję, kiedy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd administracyjny orzekając w sprawie nie może oceniać zaskarżonego aktu z punktu widzenia zasad słuszności lub współżycia społecznego.

Skarżący oparł swój wniosek o wznowienie postępowania z [...]r na przesłankach wymienionych w art. 145 § 1 pkt. 1,4,5,7 kpa. Wskazane przepisy stanowią, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe (pkt. 1) lub strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt. 4), wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (pkt. 5) lub zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (pkt. 7).

Bez względu na brzmienie wymienionych wyżej przesłanek skarżący wiąże ich wystąpienie z następującymi okolicznościami:

• nie został powiadomiony o kontroli na miejscu w jego gospodarstwie rolnym, co skutkowało następnie uznaniem, że odmówił kontroli i uchyleniem decyzji o przyznaniu przedmiotowej płatności.

Skarżący zarzucił, że były sołtys Z. K. nie powiadomił go, mimo podjęcia się takiego zobowiązania, o terminie kontroli na miejscu, w dniu [...]r. Skarżący podnosił także, że posiada pisemne dowody niewiarygodności sołtysa, Z. K., który – jak mu teraz wiadomo - był też anonimowym informatorem, który zainicjował postępowanie kontrolne. Pierwsza kontrola w dniu [...]r. była nieskuteczna z uwagi na brak zawiadomienia skarżącego, o jej przeprowadzeniu .

Przenosząc podniesione przez skarżącego okoliczności uzasadniające wniosek o wznowienie postępowania na grunt regulacji ustawowych w tym zakresie, Sąd uznał, że wypełniają one w istocie jedynie przesłankę opisaną w pkt. 4 art. 145 § 1 kpa tj. niezawinionego braku udziału strony w postępowaniu. Brak prawidłowego zawiadomienia strony o istotnych czynnościach procesowych, za jakie niewątpliwie należy uznać zawiadomienie o terminie kontroli na miejscu w gospodarstwie producenta, w istocie pozbawiają go udziału w postępowaniu. Nie można dowolnie określonych okoliczności faktycznych kwalifikować do poszczególnych przesłanek wznowienia postępowania. Organ ma obowiązek prawidłowo odczytać i zakwalifikować daną okoliczność, na którą powołuje się wnioskodawca, jako wypełniającą właściwą ustawową przesłankę wznowienia.

Z tego tytułu okoliczność, że sołtys, Z. K., w rzeczywistości nie zawiadomił skarżącego o kontroli (Sąd tym stwierdzeniem nie przesądza jego prawdziwości) nie mieści się w pojęciu ustalenia fałszywości dowodów, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności. Fałsz taki musi być stwierdzony wyrokiem lub być co najmniej oczywisty i odnosić się do przeprowadzonych w sprawie dowodów a nie czynności procesowych jak zawiadomienie strony postępowania.

Kolejna wskazana przez skarżącego przesłanka dotycząca wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję także odnosi się do postępowania dowodowego.

Zupełnie chybiona jest podstawa prawna tj. z pkt 7 art. 145 § 1 albowiem w sprawie nie zachodziła potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ czy sąd. Charakteru takiego nie ma ustalenie w przedmiocie czy strona została prawidłowo zawiadomiona.

Konsekwencją, że wskazane przez skarżącego uzasadnienie wniosku o wznowienie postępowania kwalifikuje go, jako opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt. 4 kpa jest obowiązek złożenia takiego wniosku w określonym terminie. Otóż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, o czym stanowi art. 148 § 2 kpa. Jest to szczególny termin wskazany przez ustawodawcę dla tej tylko przesłanki. Bez wątpienia za taki termin (powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji) trzeba przyjąć moment, w którym stronie osobiście doręczono przedmiotową decyzję. Niekwestionowaną okolicznością w sprawie jest, że decyzja, której podważenia skarżący domaga się we wniosku o wznowienie postępowania, doręczona mu została za pośrednictwem Poczty w dniu [...]. ( akta administracyjne). Od tego dnia skarżący miał miesiąc na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 148 § 1 kpa. Uczynił to po upływie ponad roku.

Dziwi w sprawie wydanie rozstrzygnięć przez organy obu instancji z małym wyeksponowaniem tej okoliczności. Organ pierwszej instancji w ogóle się do niej nie odniósł, a o przesłance z pkt 4 nie wspomniał w uzasadnieniu.

Organ odwoławczy powołał się na istotną okoliczność doręczenia spornej decyzji skarżącemu, ale w sposób zbędny przeanalizował pozostałe przesłanki rozważając na ich tle kwestię powzięcia przez skarżącego informacji o udziale w sprawie sołtysa.

Należy podkreślić, że proste zestawienie w sprawie dowodu dowiedzenia się przez skarżącego o kwestionowanej decyzji z podniesionymi zarzutami we wniosku o wznowienie postępowania, wypełniającymi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, pozwalał organowi na wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa.

Badanie innych przesłanek, ich istnienia bądź braku musiałoby się odbywać po wznowieniu postępowania poprzez odmowę uchylenia dotychczasowej decyzji.

W uznaniu jednak, że uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.



Powered by SoftProdukt