drukuj    zapisz    Powrót do listy

6191 Żołnierze zawodowi, Żołnierze zawodowi, Minister Obrony Narodowej, Oddalono skargę, II SA/Wa 596/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-09-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Wa 596/08 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-09-03 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Eugeniusz Wasilewski
Joanna Kube /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750 art. 52
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA: Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA: Stanisław Marek Pietras, Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2008 r. sprawy ze skargi G.W. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy finansowej w związku z pobieraniem nauki - oddala skargę -

Uzasadnienie

G.W., zajmujący stanowisko służbowe o stopniu etatowym [...], wystąpił w dniu [...] grudnia 2006 r. do Dowódcy Sił Powietrznych z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej w związku z pobieraniem nauki w ramach zaocznych podyplomowych studiów na kierunku [...] na Wydziale [...] w W.

Dowódca Sił Powietrznych decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, art. 52 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) oraz § 3 - 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie kierowania i udzielania pomocy żołnierzom zawodowym w związku z pobieraniem przez nich nauki oraz ustalania równowartości kosztów poniesionych w związku z nauką (Dz. U. Nr 135, poz. 1451), odmówił wyrażenia zgody na udzielenie [...] G.W. pomocy finansowej w postaci zwrotu kosztów nauki oraz zwrotu należności z tytułu kosztów podróży służbowej na obszarze kraju w związku z pobieraniem nauki.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wybrany poziom i kierunek nauki nie jest zbieżny z wymaganiami kwalifikacyjnymi na zajmowanym lub planowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym. Wyjaśnił, że w części II (kwalifikacje) karty opisu stanowiska służbowego [...], które zajmuje oficer, brak jest wpisu o konieczności ukończenia studiów podyplomowych. Wymagany jest wyłącznie ukończony kurs specjalistyczny dla [...], a w rubryce wykształcenie preferowane nie wskazano innych umiejętności, które należałoby uzupełnić w ramach studiów podyplomowych. Także z analizy obowiązków zawartej w części III tej karty nie wynika, że wnioskodawca zajmuje się problematyką [...]. Jednocześnie wskazał, że Dowódca [...] w opinii z dnia [...] października 2007 r., planując kolejne stanowiska służbowe przewidziane do przyjęcia po skończonej kadencji, zamierza pozostawić oficera na zajmowanym stanowisku w kolejnej kadencji.

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania oficera, utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] listopada 2007 r.

Organ, powołując się na przepis § 3 powołanego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie kierowania i udzielania pomocy żołnierzom zawodowym w związku z pobieraniem przez nich nauki oraz ustalania równowartości kosztów poniesionych w związku z nauką wskazał, że żołnierz zawodowy może ubiegać się o udzielenie pomocy finansowej tylko w czasie trwania nauki, nie po ukończeniu studiów podyplomowych. W świetle powyższego przepisu złożenie przez oficera w dniu [...] grudnia 2006 r. wniosku o udzielenie pomocy finansowej w związku z pobieraniem nauki w [...] po ukończeniu nauki (zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2006 r.), stanowi przesłankę do odmowy udzielenia tej pomocy. Jednocześnie podał, że pomoc ta nie ma charakteru rekompensacyjnego, lecz ma być ułatwieniem w podnoszeniu kwalifikacji żołnierza zawodowego, przydatnych mu na zajmowanym stanowisku służbowym, zgodnie z modelem przebiegu jego służby.

W skardze do Sądu G.W. wniósł o stwierdzenie nieważności, ewentualnie uchylenie decyzji Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] marca 2008 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

Wnoszący skargę zarzucił organowi:

• rażące naruszenie art. 52 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przez przyjęcie, że w chwili wystąpienia z wnioskiem o pomoc w związku z pobieraniem nauki żołnierz musi pobierać naukę,

• naruszenie art. 38 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,

• naruszenie art. 7, 77, 107 § 3 kpa.

Skarżący wyjaśnił, że podejmując naukę miał na uwadze zwiększenie swoich możliwości wyznaczenia na kolejne stanowisko służbowe. Zwrócił uwagę, że zarówno w dniu składania wniosku, tj. [...] grudnia 2006 r., a także w okresie pobierania nauki nie było prawnej możliwości wyznaczenia go ponownie na stanowisko [...] w macierzystej jednostce, bowiem zgodnie z art. 38 ust. 4 powoływanej ustawy służba na poszczególnych stanowiskach zasadniczych mogła być pełniona tylko jedną kadencję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji nie stwierdził, aby Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego utrzymując w mocy decyzję Dowódcy Sił Powietrznych naruszył przepisy prawa materialnego, ewentualnie przepisy postępowania administracyjnego, w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z brzmieniem art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, określonym w dyspozycji art. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242), żołnierz zawodowy może wystąpić do organu uprawnionego do wyznaczenia żołnierza zawodowego na wyższe od zajmowanego stanowisko służbowe o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem nauki. Stosownie zaś do ust. 4 powoływanego przepisu, pomoc ta może być udzielona wyłącznie w przypadkach, gdy poziom i kierunek nauki są zbieżne z wymaganiami kwalifikacyjnymi na zajmowanym lub na planowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym.

Definicję stanowiska służbowego zawiera przepis art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw – por. art. 10), który wskazuje, iż stanowisko służbowe to usytuowanie żołnierza zawodowego w hierarchii służbowej jednostki organizacyjnej, z określonymi dla tego stanowiska:

a) nazwą,

b) stopniem etatowym,

c) wymaganiami kwalifikacyjnymi,

d) opisem stanowiska,

e) grupą uposażenia,

f) korpusem osobowym,

g) grupą osobową.

Przepis art. 52 ust. 4 wojskowej ustawy pragmatycznej wskazuje więc na to, iż bezwzględną przesłanką udzielenia żołnierzowi pomocy jest ścisłe powiązanie zarówno poziomu, jak i kierunku podjętej nauki z obecnie zajmowanym stanowiskiem służbowym lub planowanym w przyszłości do zajęcia przez oficera. Zatem, ustawodawca nie przewiduje przyznania pomocy żołnierzowi, jeśli podjęte studia lub inny rodzaj dokształcania nie będzie mógł być wykorzystany na wskazanych w przepisie stanowiskach służbowych.

W rozpatrywanej sprawie G.W. pełnił obowiązki na stanowisku służbowym [...] w stopniu etatowym [...]. Stanowisko to nie wiąże się więc bezpośrednio z wykonywaniem zadań związanych z [...], a więc specjalnością studiów podyplomowych, jakie podjął skarżący. Z opisu tego stanowiska wynika, że obowiązki na nim powierzone wiążą się z utrzymaniem [...] we właściwym stanie technicznym, wykonywaniem obsług bieżących oraz szkoleniem personelu technicznego w zakresie znajomości [...].

Nie można przyjąć również, że skarżący spełniał przesłanki udzielenia pomocy, o której mowa w świetle art. 52 ust. 4 ustawy pragmatycznej, z tego względu, iż ukończone studia podyplomowe na uczelni wojskowej są wymagane na stanowisku wyższym, od tego, które zajmował skarżący. Okoliczności przedmiotowej sprawy nie dają bowiem podstaw do przyjęcia, że organ właściwy do wyznaczenia G.W. na stanowisko o stopniu etatowym [...] miał wobec skarżącego takie plany kadrowe.

Zdaniem Sądu, powyższe ustalenia dawały organowi podstawę do odmówienia uwzględnienia wniosku skarżącego o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem nauki.

Odnośnie pozostałych zarzutów skargi dotyczących zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego jak i procesowego należy wskazać, że nie mogły one odnieść zamierzonego skutku, gdyż w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, nie miały one wpływu na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego, przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi oraz w sytuacji określonej w art. 201 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d tej ustawy skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.



Powered by SoftProdukt