drukuj    zapisz    Powrót do listy

611 Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t, Podatek dochodowy od osób prawnych, Izba Skarbowa, Oddalono skargę, SA/Sz 502/03 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2004-11-18, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

SA/Sz 502/03 - Wyrok WSA w Szczecinie

Data orzeczenia
2004-11-18 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Kazimiera Sobocińska /przewodniczący/
Krystyna Zaremba
Marzena Kowalewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
611 Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 128 poz 833 par. 2 i 15
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników.
Dz.U. 1992 nr 21 poz 86 art 11 ust 3 i 4 , ust 2
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art.187
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska Sędziowie: Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędzia WSA Marzena Kowalewska /spr/ Protokolant Anna Kalisiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2004r. sprawy ze skargi Agencji "P" Spółki z o.o. w S na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000r. o d d a l a skargę

Uzasadnienie

W dniach od[...] do [...] . przeprowadzona została w Spółce kontrola skarbowa w zakresie prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok. W oparciu o zgromadzony w toku czynności kontrolnych materiał dowodowy, organ kontroli skarbowej ustalił, iż Spółka w badanym roku podatkowym:

1. Zaniżyła sumę uzyskanych przychodów o następujące kwoty:

- [...] zł z tytułu wystawionej w dniu [...] faktury [...] dla firmy A. Polska Sp. z o.o. z siedzibą w K., za usługi promocyjne towarów wykonane w miesiącu grudniu 2000r.,

- [...] zł z tytułu wystawionej w dniu[...] . faktury VAT nr [...] dla firmy B. Sp. z o.o. z siedzibą w B., z tytułu prowizji za dokonaną sprzedaż towarów w miesiącu grudniu 2000r.

- [...] zł z tytułu wystawionej w dniu[...] . faktury VAT nr [...] dla firmy N. z siedzibą w G. za usługi logistyczne wykonane w okresie od października do grudnia 2000r.

- [...] zł stanowiącej zasądzone od kontrahentów w 2000r. koszty zastępstwa procesowego i opłaty sądowej,

co stanowiło zdaniem organu kontroli skarbowej. naruszenie przepisu art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz.482 z późn. zm.).

Zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę [...] zł z tytułu wypłaconych odsetek od pożyczek udzielonych Spółce przez W. N., co stanowiło zdaniem organu kontroli skarbowej prawo do zastosowania przepisu art. 11 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zaniżyła koszty uzyskania przychodów 2000r. o kwotę [...] zł z tytułu zasądzonych kosztów procesowych. a dotyczącą wierzytelności skierowanych na drogę egzekucji przez komornika sądowego w związku z ich niezapłaceniem. Powyższe koszty, zdaniem organu I instancji zgodnie z art. 16 ust 2a pkt 1c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w powiązaniu z art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 26a wymienionej ustawy stanowiły koszty uzyskania przychodów 2000 roku.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej [...] w oparciu o materiał dowodowy w sprawie wydał w dniu[...] . decyzję nr[...] , określającą Agencji "P" Spółka z o.o. z siedzibą w S., wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. w kwocie [...] zł oraz wysokość zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2000r. w kwocie[...] .

Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie z dnia [...] Strona wniosła o uchylenie jej w części dotyczącej nie uznania za koszty uzyskania przychodów kwoty [...] zł z tytułu wypłaconych odsetek od pożyczek udzielonych Spółce przez jej prezesa oraz zaliczenia do przychodów w 2000r. kwoty [...] zł, stanowiącej zasądzone od kontrahentów koszty zastępstwa procesowego i opłaty sądowej oraz wniosła o ponowne przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania dowodowego w zakresie obejmującym zarzuty.

Spółka zrzuciła również zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 1997r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników (Dz. U. Nr 128, poz. 833), w szczególności błędną wykładnię § 15 ww. rozporządzenia oraz art. 11 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co zdaniem Odwołującej doprowadziło do niewłaściwego oszacowania dochodu.

Zdaniem strony w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 11 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pełnomocnik Spółki nie kwestionuje przy tym istnienia pomiędzy Spółką a pożyczkodawcą powiązań kapitałowych, podnosząc, iż powiązania te w żaden sposób nie wpłynęły na treść zawiązanego między Stronami stosunku prawnego.

Strona wywodzi, iż organ podatkowy chcąc zastosować przepis art. 11 ww. ustawy, zobowiązany jest jednoznacznie wykazać, iż podatnik wykonywał na rzecz innego podatnika świadczenia na warunkach rażąco odbiegających od ogólnie stosowanych w czasie i miejscu wykonywania świadczenia. Powinien również, zdaniem Pełnomocnika, wykazać, iż Spółka miała możliwość uzyskania pożyczki lub kredytu na korzystniejszych warunkach. Zdaniem Spółki, oprocentowanie zakwestionowanych umów pożyczki ustalone zostało tylko i wyłącznie na podstawie kalkulacji ryzyka ponoszonego przez pożyczkodawcę w związku z udzieleniem niczym nie zabezpieczonej pożyczki. Ponadto nie zgadza się ona ze stanowiskiem organu, iż ryzyko ponoszone przez pożyczkodawcę, sprawującego jednocześnie funkcję członka zarządu, jest niwelowane faktem sprawowania przez niego bezpośredniej kontroli sytuacji finansowej kredytobiorcy.

Spółka nie zgadza się z ustaleniami organu w kwestii określenia "ceny rynkowej" pożyczki, gdyż jak twierdzi przy jej ustalaniu nie uwzględnił on wszystkich okoliczności wymienionych w § 15 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia tj. ryzyka i zabezpieczenia pożyczki z uwzględnieniem specjalnych warunków jakie pożyczkodawca mógłby przyznać pożyczkobiorcy niezależnemu. Skarżąca zauważa również, iż organ podatkowy ustalając wartość średniorocznego oprocentowania kredytów bankowych powinien był konsekwentnie ustalić również średnią wartość ponoszonych przez kredytobiorców wydatków na zabezpieczenie i dopiero na tej podstawie oszacować dochód i ustalić zobowiązanie i zaległość podatkową.

Na podstawie przepisu art. 229 Ordynacji podatkowej, Izba Skarbowa przekazała akta podatkowe Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej, gdyż uznała, iż zachodzi konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiałów i dowodów w niniejszej sprawie.

Izba Skarbowa po rozpatrzeniu odwołania, uznała w decyzji z dnia[...] . nr [...] za zasadne uchylić w części zaskarżoną decyzję organu kontroli skarbowej i określić wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. w kwocie [...] zł oraz wysokość zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. w kwocie [...] zł . Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków w kwocie [...] zł z tytułu odsetek wypłaconych od pożyczek udzielonych Spółce przez Pana W. N., Izba Skarbowa podtrzymała stanowisko przedstawione przez organ pierwszej instancji. Z materiału dowodowego w sprawie wynika, iż udziałowcami Agencji "P" Spółka z o.o. w okresie objętym kontrolą byli Pan W.N posiadający 15 udziałów, co stanowiło 75 % kapitału zakładowego Spółki oraz Pan M. S. posiadający 5 udziałów, co stanowiło 25°% kapitału zakładowego Spółki. W badanym okresie Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kwotę w wysokości [...] zł z tytułu wypłaconych odsetek od pożyczek. Pożyczki udzielone zostały Spółce przez wspólników Panów M. S. i W. N. oraz ich żony.

Pan W. N., główny udziałowiec i jednocześnie prezes kontrolowanej Spółki, udzielił pożyczek w łącznej kwocie, ustalonej na dzień [...] w wysokości [...] zł. Wszystkie otrzymane przez Spółkę od Pana W. N. pożyczki oprocentowane były w wysokości 4,9 % w skali miesiąca, a okres ich zwrotu został wyznaczony na [...]

Powołując się na istnienie związków o charakterze kapitałowym (art. 11 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) organy uznając, iż w sytuacji kiedy udziałowiec udziela Spółce pożyczek oprocentowanych na warunkach odbiegających od ogólnie stosowanych w relacjach gospodarczych między podmiotami niezależnymi, ma zastosowanie przepis art. 11 ust. 4 pkt 2 ww ustawy zakwestionowały odniesienie w ciężar kosztów uzyskania przychodów kwoty [...] zł. tytułem odsetek od pożyczki udzielonej przez W.N. . W świetle powyższego organy zgodnie z dyspozycją art. 11 ust. 4 pkt 2 ww ustawy w zw. z § 15 ww rozporządzenia ustalając wartość rynkową odsetek przyjęły za podstawę ich obliczenia wysokość najniższego średniorocznego oprocentowania kredytu gospodarczego tj. oprocentowania w wysokości 18,53% + marża, oferowanego w Banku [...] Następnie na podstawie uzyskanych w dniu[...] . informacji z Banku [...]z korzyścią dla Podatnik, zwiększyły wysokość, przyjętej do obliczeń, stopy procentowej do 24,53% uwzględniając najwyższą prowizję i marżę jaką zapłaciłby Podatnik w ww. banku. Ponadto zgodnie z przepisem § 15 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia, dokonując ustalenia ceny rynkowej transakcji uwzględniając ryzyko i zabezpieczenie pożyczki, z uwzględnieniem specjalnych warunków, jakie pożyczkodawca mógłby przyznać pożyczkobiorcy niezależnemu, organy uznały, że w niniejszej sprawie, Spółka zaciągając przedmiotowe pożyczki od Pana W. N., nie poniosła żadnych kosztów z tytułu ich zabezpieczenia.

Odnośnie zaliczenia do przychodów Spółki zasądzonych od kontrahentów kosztów zastępstwa procesowego i opłaty sądowej, organy powołując się na art. 12 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazały, że koszty sądowe nie podlegają opodatkowaniu. Odpowiednio poniesione koszty tytułem zasądzonych kosztów sądowych egzekwowanych przez komornika sądowego nie stanowi kosztów uzyskania przychodów.

Spółka w złożonej skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosi o uchylenie decyzji Izby Skarbowej podtrzymując zarzut naruszenia art. 11 ust. 1 w zw. z art. 11 ust.4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym, od osób prawnych oraz z ostrożności § 15 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi z uzasadnieniem jak w rozstrzygnięciu. W ocenie Izby Skarbowej, zarzuty skargi są bezpodstawne i nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wykazała, że skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem i wydana została przy spełnieniu wymogów procedury administracyjnej.

Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Istotą sporu pomiędzy skarżącą Spółką a organami podatkowymi było zmniejszenie uznanej za koszt uzyskania przychodów kwoty wydatków poniesionych tytułem spłaty odsetek od pożyczki. Zakwestionowane umowy pożyczki zawarte zostały pomiędzy W. N. udziałowcem Spółki, jej Prezesem a Spółką w latach 1995 - 1998 r. na łączną kwotę [...] zł, zaś faktyczne oprocentowanie w 2000r. w skali roku skutkowała spłatą odsetek w 2000 r. w kwocie [...] zł. - organy uznały za koszt uzyskania przychodu wydatek w kwocie [...] zł.

Ustalenia faktyczne pozostawały w niniejszej sprawie bezsporne, a rozbieżność prezentowanych stanowisk była jedynie skutkiem przyjęcia przez organy podatkowe, iż warunki zawartej umowy pożyczki ocenione być powinny z zastosowaniem art. 11 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 106, z 1993 r., poz. 482 ze zm.)

Stosownie do przepisu art. 11 ust. 4 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli podmiot krajowy jest powiązany kapitałowo z innym podmiotem krajowym i w związku z istnieniem takich powiązań lub związków wykonuje świadczenia na warunkach korzystniejszych, odbiegający od warunków ogólnie stosowanych w czasie i miejscu wykonywania świadczenia, w wyniku czego nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby warunki tych świadczeń nie odbiegały od warunków ogólnie stosowanych w czasie i miejscu wykonywania świadczenia - dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Dla ustalenia czy istotnie zaistniał skutek powiązań między kontrahentami w postaci zawyżenia lub zaniżenia cen za wykonane świadczenia, organ podatkowy, realizując uprawnienie z art. 11 ust. 3 ww ustawy, może dokonać tych ustaleń jedynie przez porównanie cen stosowanych przez podatnika z cenami rynkowymi stosowanymi w danej miejscowości w dacie wykonania świadczenia. Takie brzmienie przepisu wyklucza zastosowanie dla porównania innych kategorii niż ceny, w szczególności nie przewiduje porównywania marż. Ponadto dla porównania muszą być przyjęte ceny stosowane przez inne podmioty gospodarcze, tylko wtedy bowiem możliwe jest ustalenie, czy istotnie ceny stosowane przez stronę są niższe lub wyższe od cen rynkowych. Nie stanowią zatem dowodu dla porównania cen, dowody sprzedaży dokonywanej przez podatnika, nawet jeżeli dokumentują one transakcje zawarte z podmiotami niepowiązanymi (np. inne kredyty Spółki).

Dochody takie zgodnie z przepisem art. 11 ust. 2 ww. ustawy, określa się w drodze oszacowania, stosując następujące metody:

1) porównywalnej ceny niekontrolowanej,

2) ceny odsprzedaży,

3) rozsądnej marży ("kosztplus").

Na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określenia dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonanych przez tych podatników (Dz.U. Nr 128, poz. 833), organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej badają, czy dochód uzyskany przez podatnika w wyniku transakcji z powiązanym z nim podmiotem został określony na podstawie wartości rynkowej przedmiotu transakcji, właściwie zewidencjonowany i przypisany stronom transakcji.

Przy czym badanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności wszelkiego rodzaju transakcje, w wyniku których dochodzi do przeniesienia własności lub przekazania do używania dóbr materialnych i niematerialnych oraz udzielania pożyczek, kredytów i świadczenia usług.

Zgodnie natomiast z przepisem § 15 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia jeżeli podatnik udzieli podmiotowi powiązanemu z tym podatnikiem pożyczki (kredytu) lub otrzyma taką pożyczkę (kredyt) niezależnie od ich celu i przeznaczenia, albo też udzieli lub otrzyma w jakiejkolwiek postaci gwarancję lub poręczenie, ceną rynkową za taką usługę są odsetki lub prowizja, jakie uzgodniłyby za taką usługę, świadczoną na porównywalnych warunkach, podmioty niezależne. Natomiast wartość rynkową odsetek określa się na podstawie wysokości najniższych odsetek, jakie dany podmiot musiałby zapłacić podmiotowi niezależnemu za uzyskanie kredytu (pożyczki) na podobny okres w porównywalnych warunkach. Zgodnie natomiast z przepisem § 15 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia, dokonując ustalenia ceny rynkowej transakcji należy uwzględnić ryzyko i zabezpieczenie pożyczki, z uwzględnieniem specjalnych warunków, jakie pożyczkodawca mógłby przyznać pożyczkobiorcy niezależnemu.

W świetle powyższego organy ustalając wartość rynkową odsetek zasadnie przyjęły za podstawę ich obliczenia wysokość najniższego średniorocznego oprocentowania kredytu gospodarczego tj. oprocentowania w wysokości 18,53% + marża, oferowanego w Banku[...] .. Następnie na podstawie uzyskanych w dniu[...] . informacji z Banku Handlowego [...] z korzyścią dla Podatnika, zwiększył wysokość przyjętej do obliczeń stopy procentowej do 24,53% uwzględniając najwyższą prowizję i marżę jaką zapłaciłby Podatnik w ww. banku.

W wyniku powyższych działań, zdaniem Sadu, prawidłowo organy zaliczyły do kosztów uzyskania przychodów Spółki jedynie kwotę [...] zł ([...] zł x 24,53%) natomiast wyłączył z tych kosztów kwotę [...] zł [...] zł - [...] zł) jako nadwyżkę odsetek, uregulowanych przez Stronę na rzecz pożyczkodawcy, ponad przyjętą do obliczeń stawkę procentową.

Zauważyć wypada, iż prawem podmiotu gospodarczego jest możliwość swobodnego kształtowania wzajemnych stosunków z innymi uczestnikami obrotu gospodarczego, prawem organu podatkowego natomiast jest kwestionowanie skutków określonych działań, które mieszcząc się w granicach swobody umów odbiegają jednak od powszechnych norm i naruszają skonkretyzowane przepisy prawa podatkowego.

Dokonując stosownie do art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm) oceny materiału dowodowego sprawy organy podatkowe uznały, iż przyjęcie w umowie pożyczki znacznie wyższej (prawie dwukrotnie) stopy oprocentowania niż stosowana w tym okresie przez inne podmioty świadczące na rynku tego rodzaju usługi, związane było z istnieniem między kontrahentami umowy związku kapitałowego i związek ten miał bezpośredni wpływ na tak ukształtowane warunki umowy. Ocenie tej, w świetle art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie można zarzucić dowolności. Okoliczność, że skarżąca mogła mieć trudności z uzyskaniem pożyczki z innego źródła, a także przyjęcie, że pożyczka obciążona była znacznym stopniem ryzyka, nie wykluczają oceny, iż pożyczkodawca miał bezpośredni wpływ na bieg spraw pożyczkobiorcy, a warunki umowy ukształtowane zostały przy pełnej znajomości bieżącej i przyszłej kondycji finansowej pożyczkobiorcy. Głównym celem postępowania dowodowego pozostaje dokładne ustalenie zaszłości faktycznych, ich prawidłowe prawne zakwalifikowanie i wydanie na tej podstawie orzeczenia. Cel ten zdaniem Sądu został osiągnięty w przedmiotowej sprawie.

Strona skarżąca podnosi, iż organy nie ustaliły, czy Podatnik ze względu na swoją zdolność kredytową posiadał w ogóle możliwość otrzymania od innego niepowiązanego podmiotu pożyczki lub kredytu na korzystniejszych warunkach niż umowy pożyczki zawarte między Spółką a Jej prezesem. Skarżąca pomija jednak okoliczność ustaloną przez organy i nie kwestionowaną przez stronę, że Spółce udzielili pożyczki inni udziałowcy Spółki (M. S., W. S.), które w badanym roku podatkowym były oprocentowane na poziomie 1,08 % w skali miesiąca, czy też kredytu obrotowego i inwestycyjnego zaciągniętego w Banku [...] odpowiednio na przełomie 1998/1999 i w połowie 1999 r.

Strona nie wykazała, że nie mogła (poczynając od 1995 r.) uzyskać kredytu bankowego. Pismo z Banku [...] r. nie jest tak jak wywodzi strona, odmową udzielenia kredytu a jedynie wskazuje na indywidualizację decyzji kredytowej, co składa się na tę decyzję, jakie stosowane są zabezpieczenia. Korespondencja z Bankiem dowodzi tyle, że udzielenie kredytu wiąże się z koniecznością zabezpieczenia spłaty, że zabezpieczenia stosowane przez Bank to zabezpieczenie osobowe i rzeczowe, że przedmiotem zabezpieczenia nie mogą być wyroby alkoholowe. Podobnie pismo Banku z [...] r. wbrew temu co wywodzi skarżąca nie przedstawia ogólnej zdolności kredytowej czy inaczej mówiąc finansowej Spółki a jedynie ocenę, że przy proponowanym przez spółkę zabezpieczeniu kwota kredytu może wynieść [...] zł

Podkreślenia wymaga, że zadaniem organów nie jest ocena zdolności kredytowej firmy, ale kwalifikacja podatkowa dokonanych przez niego czynności. W sytuacji, gdy podmioty wykorzystują powiązania kapitałowe zachodzące między nimi do nieracjonalnego kształtowania warunków umów pożyczek, zadaniem organu kontrolującego jest oszacowanie

wysokości odsetek od tych pożyczek. Z powyższego, nie można jednak tak jak wywodzi skarżący, wyprowadzać wniosek, że organy kwestionują zasadność zaciągnięcia pożyczek przez Spółkę od swoich udziałowców. Zakresem postępowania w sprawie zostało objęte jedynie zbadanie zasadności ujęcia w kosztach uzyskania przychodów, skutków tej pożyczki tj. kwoty odsetek uregulowanych przez Spółkę na rzecz pożyczkodawcy.

Bezzasadny jest zarzut naruszenia prawa materialnego, bowiem w ocenie Sądu organy podatkowe dokonały niewadliwej wykładni art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie budzi też zastrzeżeń zastosowanie tych przepisów

w sprawie niniejszej.

Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego lub przepisom postępowania administracyjnego, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej na podstawie

art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.



Powered by SoftProdukt