drukuj    zapisz    Powrót do listy

6162 Scalanie i wymiana gruntów, Prawo pomocy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi,  , IV SA/Wa 1500/07 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2008-02-22, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

IV SA/Wa 1500/07 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-02-22  
Data wpływu
2007-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Karolina Kisielewicz-Malec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OSK 129/09 - Wyrok NSA z 2010-01-19
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 246 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz - Malec po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008r. . na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E.K., J. K. i S.K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2007r. Nr (...) w przedmiocie scalenia gruntów postanawia: ustanowić dla E.K. adwokata

Uzasadnienie

E.K. w sprawie ze swej skargi na decyzję Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi w przedmiocie scalenia gruntów, pismem z dnia 22 sierpnia 2007r. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 25 września 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 1500/07 skarżąca otrzymała prawo pomocy w zakresie pełnego zwolnienia od kosztów sądowych.

Sprawa ze skargi E.K. nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na dzień 20 lutego 2008r. został wyznaczony termin rozprawy w tej sprawie. Na rozprawę skarżąca stawiła się osobiście i przed jej zamknięciem złożyła do protokołu rozprawy wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W tym samym dniu przedłożyła formularz PPF, w którym wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym także zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji rozprawę w tej sprawie Sąd odroczył, do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy.

Wniosek o prawo pomocy został uzasadniony złą sytuacją majątkową

i dochodową strony skarżącej. Skarżąca podała, że żyje bardzo skromnie - utrzymuje się z emerytury w wysokości 800 zł (netto), która wystarcza na pokrycie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. E.K. jest właścicielką mieszkania o powierzchni 28m2 , niewykończonego domu o powierzchni 52m2. oraz nieruchomości o powierzchni 0.21ha. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:

Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne.

Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze. zm.) zwana dalej P.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W oświadczeniu złożonym na formularzu PPF skarżąca podała, że wnosi

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jednakże na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 września 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 1500/07, E.K. uzyskała prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. To postanowienie stało się prawomocne i wywołuje skutki orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych w całości, uznać należy, że obecnie rozpoznawany wniosek skarżącej obejmuje wyłącznie ustanowienie fachowego pełnomocnika. Jednakże ze względu na otrzymane już przez stronę skarżącą prawo pomocy w zakresie częściowym, obecnie musi ona wykazać zaistnienie nie tylko przesłanek przyznania prawa pomocy

w zakresie częściowym, ale przede wszystkim spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca musi więc wykazać, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje wnioskodawcę norma art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Zdaniem Sądu skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej sytuacja materialno-bytowa wskazuje, że mimo, iż korzysta ona ze zwolnienia od kosztów sądowych to

i tak nie byłaby w stanie zapłacić adwokatowi za koszty zastępstwa adwokackiego. Skarżąca utrzymuje się bowiem z emerytury w wysokości 800 zł netto. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów majątkowych. Jej majątek nie jest znaczny

i nie jest tego rodzaju, aby mógł być wykorzystany do pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie można bowiem żądać od strony, aby w celu kontynuowania postępowania wyzbyła się mieszkania, domu w którym mieszka.

W sytuacji majątkowej i dochodowej, w jakiej znajduje się skarżąca, pokrycie ciężarów ustanowienia fachowego pełnomocnika nie jest możliwe. Uiszczenie przez skarżącą kosztów zastępstwa adwokackiego uniemożliwiałoby zakup podstawowych dla egzystencji dóbr i usług (żywność, lekarstwa, opłaty za mieszkanie). W tej sytuacji odmowa prawa pomocy naruszała prawo strony do sprawiedliwego

i rzetelnego procesu sądowego.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji postanowienia,

na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie to oznacza, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym skarżącą reprezentować będzie adwokat. Adwokata wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. Pełnomocnik będzie mógł reprezentować skarżącą po otrzymaniu od niej stosownego pełnomocnictwa.



Powered by SoftProdukt