drukuj    zapisz    Powrót do listy

645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652, Administracyjne postępowanie, Minister Środowiska, Oddalono skargę, VI SA/Wa 45/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-03-31, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

VI SA/Wa 45/08 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-03-31 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-01-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Frąckiewicz
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Borowiecki
Symbol z opisem
645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 65 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2004 nr 257 poz 2573 art. 378 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r.w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Asesor WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant Marta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2008 r. sprawy ze skargi K.S. i A. M. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości oddala skargę

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] listopada 2006 r. Pani K. S. oraz Pani A. M. zwróciły się do Wojewody [...] o interwencję w sprawie funkcjonowania garbarni w N. przy ul. D. [...]. W swoim piśmie wskazały na treść art. 378 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w zw. z treścią § 3 ust. 1 pkt 5 lit.c Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, które to przepisy wskazują wprost na właściwość Wojewody [...] w niniejszej sprawie.

W swoim piśmie podkreśliły, że garbarnia działa od [...] r. wbrew obowiązującemu prawu. Wskazały, że zgodnie z obowiązującym prawem zabrania się budowy lub rozbudowy w granicach administracyjnych miast oraz w obrębie zwartej zabudowy zakładów produkcyjnych albo usługowych stwarzających zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Ich zdaniem garbarnia stanowi taki zakład, ponadto zakład stwarza liczne uciążliwości dla sąsiadów. Ich zdaniem garbarnia nie posiada uzgodnień wymaganych zarówno przez prawo ochrony środowiska jak i prawo budowlane. Powołując się na protokół z kontroli Wojewódzkiej Inspekcji Ochrony Środowiska powołały się na fakt nie posiadania przez garbarnię decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu ani pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. W ich ocenie zakład nie posiada decyzji o oddaniu do użytku, ani pozwolenia na wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza z procesów technologicznych. Wskazały na uciążliwość odgłosów wentylatorów stosowanych w suszarni należącej do garbarni.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. postanowił przekazać Staroście Powiatu N. powyższe pismo interwencyjne z dnia [...] listopada 2006 r. zgodnie z właściwością.

W uzasadnieniu swego postanowienia wskazał, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257 poz. 2573 ze zm.), instalacje do garbowania i uszlachetniania skór są zaliczone do przedsięwzięć, które mogą wymagać sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.

W związku z powyższym organem ochrony środowiska właściwym w zakresie funkcjonowania wyżej wymienionej instalacji w trybie przepisów Prawo ochrony środowiska jest Starosta Powiatu N. Pani K. S. i Pani A. M., stosownie do zamieszczonego w postanowieniu Wojewody błędnego pouczenia, złożyły na to postanowienie zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. znak: [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazał zażalenie do rozpatrzenia wg właściwości przez Ministra Środowiska. Powyższe postanowienie utrzymał w mocy postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. znak: [...].

W zażaleniu na postanowienie Wojewody [...], uzupełnione pismem z dnia [...] maja 2007 r. Strony podnoszą, że w sprawie uciążliwości związanej z nielegalnie funkcjonującą garbarnią zwróciły się do Wojewody [...], jako do organu który Ich zdaniem na podstawie art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska jest właściwy w sprawie inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których wymagane jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko, a do której należy zaliczyć garbarnię.

Jednocześnie informują o działaniach w sprawie garbarni, prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego i organów inspekcji ochrony środowiska podnosząc, że pomimo, iż zakład nie dysponuje stosownymi decyzjami wymaganymi przepisami prawa budowlanego i przepisami z zakresu ochrony środowiska, organy nie podejmują działań w celu doprowadzenia do sytuacji zgodnej z prawem. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem pisma z [...] listopada 2006 r., przekazanego zaskarżonym postanowieniem do rozpoznania Staroście N., jest skarga na uciążliwość zakładu garbarskiego.

Jednocześnie z przedłożonych materiałów wynika, że zakład ten prowadzi działalność od [...] r. W trakcie eksploatacji obiektu jego właściciel, bez uzyskania wymaganych przepisami prawa budowlanego zezwoleń, dokonał zmian budowlanych polegających na remoncie, przebudowie oraz budowie nowych budynków, i w tym zakresie prowadzone są stosowne postępowania przez organy nadzoru budowlanego. Ponadto nieprawidłowości w działalności zakładu wykazały ustalenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony, ale nie stwierdzono przesłanek, które obligowałyby Inspektora do wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 364 ustawy Prawo ochrony środowiska w przedmiocie wydania decyzji o wstrzymaniu działalności zakładu.

Przepis art. 378 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, który powołują Strony kierując interwencję do Wojewody [...], wskazuje wojewodę jako organ właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obligatoryjne. Kwalifikację przedsięwzięć reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia garbarnie, jako instalacje do garbowania lub uszlachetniania skór zliczane są do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. W przypadku spraw z zakresów ochrony środowiska dotyczących tego rodzaju przedsięwzięć, a więc przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu jest fakultatywne, organem właściwym do zajęcia stanowiska jest starosta. Z tego względu Wojewodą prawidłowo wskazał w postanowieniu, że to Starosta N. jest właściwy do udzielenia odpowiedzi odnośnie podniesionych w piśmie spraw z zakresu ochrony, środowiska, w związku z uciążliwością funkcjonującej garbarni.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły K. S. i A. M. zwane dalej skarżącymi. W skardze domogały się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżących sprawa zażalenia nie została rzetelnie rozpatrzona, gdyż Minister Środowiska nie dysponował materiałem dowodowym. Niezależnie od powyższego nie zgadzają się z przedstawioną w postanowieniu argumentacją, jakoby właściwym w sprawie rozpoznania ich pisma z dnia [...] listopada 2006 r. był Starosta N. Zdaniem Skarżących, właściwość starosty dotyczy planowanych przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest fakultatywne, podczas gdy ich pismo dotyczy zakładu już istniejącego. Podkreślają przy tym, że w stosunku do tego zakładu starostą nie może podjąć działań kontrolnych, gdyż jest to obiekt wybudowany nielegalnie.

Ponadto Strony opisują sprawy wykraczające poza zakres zagadnienia rozstrzygniętego skarżonym postanowieniem tj. sprawy związane z uciążliwością funkcjonującej nielegalnie garbarni m. in. brak pozwoleń wymaganych przepisami prawa ochrony środowiska i prawa budowlanego, brak stosownych działań organów właściwych w sprawach ochrony środowiska.

Ponadto wskazują, że Starostwo Powiatowe w N. w odpowiedzi na ich pismo odmówiło rozpatrzenia sprawy w zakresie kontroli obiektów nielegalnych (zał. nr 1 do skargi).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu podał między innymi, że jakkolwiek oryginały akt sprawy wpłynęły do siedziby tut. organu przy piśmie MSWiA z dnia [...] lipca 2007 r. to Minister Środowiska dysponował kopiami kompletnych materiałów dowodowych przekazanych przy postanowieniu Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z dnia [...] marca 2007 r. oraz przy piśmie z dnia [...] marca 2007 r. znak: [...] Wydziału Środowiska i Rolnictwa [...] Urzędu Wojewódzkiego.

W wyniku rozpoznania zażalenia Skarżących na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Minister Środowiska podzielił stanowisko organu I instancji, że na podstawie art. 378 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, właściwym do rozpoznania ich pisma podnoszącego uciążliwości związane z negatywnym oddziaływaniem na środowisko garbarni jest Starosta N. Powołany art. 378 ust. 1 wskazuje właściwość starosty w wymienionych w tym przepisie sprawach dotyczących przedsięwzięć, które na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) zaliczają się do przedsięwzięć, dla których może być wymagane sporządzenie raportu o ich oddziaływaniu na środowisko. Do tych przedsięwzięć, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia, zalicza się przedmiotowy zakład garbarski. Błędne jest przy tym twierdzenie Skarżących jakoby starosta był organem właściwym wyłącznie w sprawach dotyczących planowanych przedsięwzięć. Art. 378 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska wymienia nie tylko przepisy regulujące sprawy związane z procesem inwestycyjnym. Wśród tych przepisów m. in. wskazany jest art. 237 w trybie którego starosta w razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwości negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko, może zobowiązać prowadzący instalacje podmiot korzystający ze środowiska do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. Błędny jest również pogląd, że starosta nie może podejmować działań w stosunku do zakładów będących obiektami zrealizowanymi jako samowola budowlana. W świetle art. 379 ust. starosta sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tego organu. Żaden przy tym z przepisów art. 379 regulujących tę problematykę, jak również jakikolwiek inny przepis ustawy Prawo ochrony środowiska, nie daje podstaw do uznania, iż starosta może prowadzić działania kontrolne wyłącznie w stosunku do przedsięwzięć wybudowanych zgodnie z przepisami Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Badając zaskarżone postanowienie pod tym kątem należy dojść do wniosku, że nie narusza ono prawa, a więc skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest postanowienie o przekazaniu pisma interwencyjnego wg. właściwości, a nie badanie czy garbarnia działająca przy ul. D. [...] w N. funkcjonuje zgodnie z prawem.

Należy stwierdzić, iż co do zasady przekazania sprawy – pisma interwencyjnego opisującego uciążliwości związane z funkcjonowaniem garbarni Staroście powiatu N. przez Wojewodę [...] było prawidłowe. Zgodnie z art. 378 ust. 1 w tego typu sprawach właściwy jest starosta, gdyż to on zajmuje się sprawami dotyczącymi przedsięwzięć, które na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) zaliczają się do przedsięwzięć, dla których może być wymagane sporządzenie raportu o ich oddziaływaniu na środowisko. Do tych przedsięwzięć, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia, zalicza się przedmiotowy zakład garbarski.

Nie uprawnione jest również stanowisko skarżących jakoby starosta był właściwy jedynie w sprawach planowanych przedsięwzięć, wskazuje na to chociażby art. 237 prawa ochrony środowiska, z którego wynika, że starosta w razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko, może zobowiązać prowadzący instalację podmiot korzystający ze środowiska do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego.

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt