drukuj    zapisz    Powrót do listy

650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku, Koszty sądowe, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS, Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę ...stanowiącą 22% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, II SA/Wa 1557/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2008-06-24, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Wa 1557/06 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-06-24  
Data wpływu
2006-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Malicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę ...stanowiącą 22% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. W. o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi G. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA 4268/03 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata J. W.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty - kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2006 r. odrzucił skargę G. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA 4268/03 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Na wniosek skarżącej, postanowieniem z dnia 2 listopada 2006 r., zostało przyznane jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla G. K. adwokata J. W.

Ustanowiony adwokat, pismem z dnia 30 maja 2008 r., wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, informując, że w niniejszej sprawie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przesłał skarżącej.

Oświadczył również, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zostało uiszczone przez skarżącą ani w całości, ani w części.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, w piśmie z dnia 18 czerwca 2008 r., wskazał, że sporządzoną opinię przesłał mocodawczyni listem zwykłym i nie dysponuje dowodem nadania przesyłki pocztowej.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Z treści ww. przepisu wynika więc obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna została rzeczywiście stronie udzielona. Sąd bowiem, w tym zakresie, odpowiada za zasadność i legalność wydatkowania środków publicznych.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, wyrazem udzielenia pomocy prawnej stronie może być sporządzenie przez niego skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym albo sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia – stosownie do wskazanych niżej przepisów nie ma podstaw do przyznania wynagrodzenia za inne czynności podjęte przez pełnomocnika z urzędu.

Opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej powinna zostać sporządzona na piśmie i zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, podniesionych w skardze zarzutów, rozstrzygnięcie sądu, podstawy wniesienia skargi kasacyjnej oraz - w szczególności - wyjaśnienie, dlaczego w danej sprawie wniesienie skargi kasacyjnej, zdaniem pełnomocnika, nie znajduje żadnego uzasadnienia.

Z uwagi na to, że opinia jest sporządzana dla strony i w jej interesie powinna zostać stronie doręczona.

Z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie takiej opinii przez adwokata, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat", wynosi 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie adwokat J. W. został ustanowiony pełnomocnikiem G. K. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA 4268/03 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji.

Jak wynika z wniosku adwokata z dnia 30 maja 2008 r. o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, uzupełnionego pismem z dnia 18 czerwca 2008 r., pomoc udzielona skarżącej polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Należało więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia.

Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji", wskaźnik procentowy stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wynosi 75 %.

Natomiast wysokość stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 zależy od tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a), czy adwokat domaga się wynagrodzenia za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. b), czy też adwokat występował w innej sprawie (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c).

Należy uznać, że niniejsza sprawa należy do tej ostatniej kategorii, z uwagi na to, że dotyczyła skargi o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w tej sprawie skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego.

Z tego względu ustalono, że w tej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1" rozporządzenia, wynosi 240 zł.

Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 75% z 240 zł, czyli 180 zł i powinno być podwyższone o kwotę 39,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 22 %, co łącznie stanowi kwotę 219, 60 zł.

Ponadto w niniejszej sprawie adw. J. W., stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie, a także przesłał stronie, której świadczył pomoc prawną z urzędu, sporządzoną opinię.

Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu żądanego wynagrodzenia, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa w związku z art. 250 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).



Powered by SoftProdukt