drukuj    zapisz    Powrót do listy

6110 Podatek od towarów i usług, Podatek od towarów i usług, Dyrektor Izby Skarbowej, Oddalono skargę, III SA/Wa 414/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-06-10, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Wa 414/08 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-06-10 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alojzy Skrodzki
Barbara Kołodziejczak-Osetek /sprawozdawca/
Grażyna Nasierowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50 art. 18
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60 art. 180
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi I. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oddala skargę

Uzasadnienie

W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do września 2003r. stwierdzono, że I. w W. zaniżył kwotę zobowiązania podatkowego. W okresie objętym kontrolą, tj. od stycznia do września 2003r. I. wystawił faktury o numerach wskazanych w zaskarżonej decyzji dokumentujące sprzedaż preparatów do zakiszania traw i pasz o nazwie: [...]. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] określił Stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2003r. w prawidłowej wysokości oraz stosownie do art.109 ust.4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.) zwana dalej "ustawa o VAT z 2004 r.", w związku z wykazaniem przez I. w deklaracjach VAT-zobowiązań podatkowych w kwotach niższych od należnych, ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2003 r.

Organ pierwszej instancji stwierdził, iż I. błędnie zaklasyfikował wyżej wymienione preparaty enzymatyczne do grupy PKWiU 15.71.10-00.99 "Produkty używane do karmienia zwierząt pozostałe, gdzie indziej nie wymienione" i zastosował obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 0% dla takiej sprzedaży.

Zgodnie z wyjaśnieniami I. preparaty do kiszenia pasz i traw sprzedawane były w postaci suchych granulatów lub preparatów dwuskładnikowych (granulaty + płynne koncentraty enzymatyczne). Produkowane przez I. preparaty zawierały enzymy paszowe, cukry i wysuszone bakterie fermentacji mlekowej. Na podstawie scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego ustalono, że przedmiotowe preparaty powinny być zaklasyfikowane do podpozycji o kodzie CN 3002 90 50, obejmującej między innymi hodowle mikroorganizmów, która określa zakres grupowań PKWiU 24.41.60-50 (wg. PKWiU z 1997r.) oraz PKWiU 24.41.60-50.00 (wg. PKWiU z 2004r.).

W celu zweryfikowania tych ustaleń organ I instancji pismem z dnia [...] października 2006 r. wystąpił do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych w Łodzi o wydanie opinii klasyfikacyjnej dla preparatów do kiszenia pasz. W piśmie z dnia [...] listopada 2006 r. GUS wydał opinię potwierdzającą te ustalenia.

W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że sprzedaż towarów zaliczonych do grupy PKWiU 24.4 wymienionych w pozycji nr 29 zał. nr 3 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz.50 z póżn.zm) zwana dalej "ustawa o VAT" podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku zgodnie z art.18 ust.2 tej ustawy.

W celu określenia prawidłowych kwot zobowiązania podatkowego podatek naliczony do odliczenia od zakupów pozostałych związanych ze sprzedażą zwolnioną od podatku oraz opodatkowaną stosownie do przepisu art.20 ust.2 ustawy o VAT obliczono przy zastosowaniu procentowego współczynnika udziału wartości sprzedaży opodatkowanej w wartości sprzedaży ogółem.

Od powyższej decyzji Strona pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej. Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie art.18,19 i 20 ustawy o VAT poprzez błędne przyjęcie, że wytwarzane preparaty do zakiszania traw i pasz powinny zostać zaklasyfikowane do grupy PKWiU 24.41.60-50.00 i podlegają opodatkowaniu według stawki 7%. Zdaniem Strony zaklasyfikowanie wytworzonych preparatów do zakiszania traw i pasz do grupy PKWiU 15.71.10-00.99 i zastosowanie stawki 0% VAT jest w pełni uzasadnione z uwagi na charakter wskazanych wyżej wyrobów. W uzasadnieniu odwołania Strona podniosła, że wytwarzane przez I. dodatki są mieszaniną cukrów (48%), enzymów (50%) i wyizolowanych z roślin bakterii fermentacji mlekowej (2%).

Dodatki te po zaaplikowaniu do paszy stają się integralnymi składnikami kiszonej paszy objętościowej, przeznaczonej do żywienia zwierząt i nie są w żadnym wypadku podawane jako odrębne produkty. Zdaniem I. zakwalifikowanie tych dodatków do grupy PKWiU 15.7 "Pasza dla zwierząt" z rozwinięciem 15.71.10-00.99 "Produkty używane do karmienia zwierząt pozostałe gdzie indziej nie wymienione", a w konsekwencji stosowanie stawki VAT 0% przy ich sprzedaży jest zatem uzasadnione.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] decyzję organu I instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, iż zastosowanie odpowiedniej stawki podatku od towarów i usług do produkowanych przez Stronę preparatów do zakiszania traw i pasz o nazwie [...], rozstrzygające znaczenie miała właściwa kwalifikacja powyższych wyrobów do grupowania PKWiU, której organ I instancji dokonał z uwzględnieniem opini organów statystycznych, które w niniejszej sprawie są jednolite i zgodne ze sobą.

Główny Urząd Statystyczny pismem z dnia [...] listopada 2006 r. na wniosek Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] pażdziernika 2006r. oraz z [...] pażdziernika 2006r. dotyczącego zaklasyfikowania spornych towarów stwierdził, że przedmiotowe preparaty powinny być zaklasyfikowane do podpozycji o kodzie CN 30029050, obejmującej między innymi hodowle mikroorganizmów, która określa zakres grupowań PKWiU 24.41.60-50 wg. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz.U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm.) zwanej dalej PKWiU z 1997r. oraz PKWiU 24.41.60-50.00 wg. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. (Dz.U. Nr 89, poz. 844 z późn. zm.) zwanej dalej PKWiU z 2004r.

Ponadto na wniosek Strony zostały wydane jeszcze 3 opinie (Urzędu

Statystycznego w Łodzi i Głównego Urzędu Statystycznego), potwierdzające

stanowisko wyrażone w opini wydanej na wniosek organu kontroli skarbowej.

Zdaniem Głównego Urzędu Statystycznego preparaty [...] przeznaczone do stymulowania naturalnego procesu kiszenia

pasz - mieszczą się w zakresie:

-grupowania PKWiU 24.4160-50 Krew ludzka i zwierzęca, kultury drobnoustrojów,

toksyny, itp., gdzie indziej nie wymienione -wg PKWIU z 1997 r. oraz

-grupowania PKWiU 24.41.60-50.00 Krew ludzka, krew zwierzęca, do celów

terapeutycznych, profilaktycznych, hodowle mikroorganizmów, toksyny (z

wyłączeniem drożdży) - wg PKWIU z 2004 r., których zakres określa podpozycja CN 3002 90 50—Hodowle mikroorganizmów.

Preparaty te pomimo, że zawierają jedynie od 2 do 4% wysuszonej biomasy bakterii

fermentacji mlekowej to (ze względu na pełnioną funkcję wspomagania zakiszania

pasz) stanowią one zasadniczy składnik wyrobów, który decyduje o ich

zaklasyfikowaniu.

Wpisanie przedmiotowych preparatów do krajowego rejestru dodatków paszowych

nie przesądza o ich zaklasyfikowaniu w grupowaniu 15.71.10 Preparaty stosowane w

żywieniu zwierząt hodowlanych (wg. PKWiU z 1997r) i odpowiednio w grupowaniu

15.71.10 . Preparaty stosowane w żywieniu zwierząt gospodarskich i ryb, z

wyłączeniem lucerny, w formie sproszkowanej lub granulek (wg. PKWiU z 2004r)

Odmienne twierdzenia Strony nie zostały poparte dowodami w postaci innych opinii interpretacyjnych, wskazujących na odmienny, zgodny z poglądem Strony sposób sklasyfikowania tych preparatów, wprost przeciwnie - opinie wydane z inicjatywy Strony są zgodne z opinią uzyskaną przez organ kontroli skarbowej. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2005r. FSK 2121/04 (niepublikowany) Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że organy statystyczne są podmiotami wyspecjalizowanymi w dokonywaniu klasyfikacji statystycznych i ich opiniom z reguły można przypisać walory czynnika przesądzającego w omawianej materii, o ile w danej sprawie nie występują inne opinie tych organów o istotnie odmiennej treści. Przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego uwzględniono również orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym opinia wydana przez Urząd Statystyczny jest dla organów podatkowych jednym z dowodów w sprawie, podlegającym ocenie na równi z innymi dowodami. Skoro więc z opinii organów statystycznych wynika, że towary, które sprzedawała strona należy zaliczyć do grupowania PKWiU 24.4, to w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej towary te zgodnie z zał. Nr 3, poz.29 ustawy o VAT podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku, zgodnie z art.18 ust.2 tej ustawy. Preparatów do zakiszania traw i pasz wytwarzanych przez Stronę Główny Urząd Statystyczny nie sklasyfikował jako mieszczących się w grupowaniu PKWiU 15.71.10-00.99 , stąd też należało uznać, że Strona wykazując w ewidencji i deklaracji VAT-7 sprzedaż spornych preparatów ze stawką VAT 0% zaniżyła kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2003r.

Na powyższą decyzję została wniesiona pismem z dnia [...] lutego 2008 r. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której

Strona zarzuciła Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. naruszenie następujących przepisów:

1) art. 18, art. 19 i art. 20 ustawy o VAT poprzez chybione przyjęcie, że dokonana przez I.t sprzedaż preparatów do zakiszania traw i pasz podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%,

2) art. 109 ust. 4 ustawy o VAT poprzez ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% ustalonej przez organ podatkowy kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego za miesiące: kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2003r.

Podnosząc powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie kosztów postępowania oraz przeprowadzenie na podstawie art.106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwana dalej "p.p.s.a." dowodu z pisma Państwowego Instytutu Weterynaryjnego-Państwowego Instytutu badawczego z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] na okoliczność prawidłowego zakwalifikowania przez Stronę preparatów używanych do zakiszania traw i pasz. Zdaniem Strony ta właśnie opinia, otrzymana już po wydaniu decyzji ostatecznej w sprawie, potwierdza prawidłowość klasyfikacji preparatów do kiszenia traw i pasz do grupy PKWiU 15.7. i wbrew twierdzeniom organów podatkowych stanowi odmienną od dotychczas wydanych w sprawie opinii przez organy statystyczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Spór, jaki zaistniał między stronami postępowania sądowego, sprowadza się w istocie do odpowiedzi na pytanie, według jakiej stawki podatkowej powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług sprzedaż preparatów do zakiszania traw i pasz o nazwie: [...] dokonana przez stronę skarżącą za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2003 r. Czy, jak twierdzi strona skarżąca, w grę wchodzi stawka wynosząca 0 %, czy też prawidłowa jest, wskazywana przez organy skarbowe, stawka 7 %.

Ustawa o VAT z 1993 r. jako stawkę podstawową dla podatku VAT przewidziała stawkę wynoszącą 22%. Stawki 0 % i 7% są stawkami ulgowymi, funkcjonującymi na zasadzie wyjątku od stawki podstawowej.

Zasadnicze znaczenie ma w tym względzie niewątpliwie przepis art. 18 ust. 1 wspomnianej ustawy, zgodnie z którym stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Jego treść, jak i brzmienie niektórych innych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że ustawodawca jako regułę określił sytuację, w ramach której stawka tego podatku wynosi 22%. Skoro zaś tak, to winno być poza sporem, że wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Jeśli więc w stosunku do danego rodzaju towarów i usług nie zostało wyraźnie określone w przepisach szczególnych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju towar lub usługa podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku (por. w szczególności wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 1996 r., sygn. akt SA/Bk 89/95, z dnia 29 września 1997 r., sygn. akt I SA/Ka 1227/97, Monitor Podatkowy z 1998 r. Nr 8, str. 253 oraz z dnia 30 września 1997 r., sygn. akt I SA/Lu 979/96). W stanie prawnym, który ma zastosowanie w niniejszej sprawie wykaz towarów do których znajdowała zastosowanie 7% stawka podatku znajdował się w załączniku nr 3 do ustawy i w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz.268) zwanego dalej "rozporządzeniem" natomiast wykaz towarów objętych stawką 0% zawarto w art.18 ust.3, 50 ustawy o VAT i zał. Nr 10 do tej ustawy a także we wskazanym wyżej rozporządzeniu.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić przede wszystkim należy, iż Strona skarżąca błędnie przyjęła do sprzedaży spornych towarów stawkę 0 % opierając się na przepisach Dyrektywy Unijnej nr 70/524/EEC90IL270 z 14 grudnia 1970 r. w związku z aneksem nr 1 do zarządzenia (EC) Nr 1831/2003(OIL268 z 18 pażdziernika 2003 r.) oraz na podstawie wpisu tych preparatów do Krajowego Rejestru Dodatków Paszowych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jeżeli chodzi o przepisy wskazanej Dyrektywy Unijnej to zauważyć należy, iż zaskarżona do Sądu decyzja dotyczy poszczególnych miesięcy roku 2003 r. a więc okresu sprzed przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Nie może zatem stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Dopiero od 1 maja 2004 r. Polska jako państwo członkowskie Unii Europejskiej zobowiązana jest do przestrzegania i stosowania przepisów wspólnotowych, które nie mają zastosowania do zdarzeń zaistniałych przed tą datą. Z kolei opinia Państwowego Instytutu Weterynaryjnego-Państwowy Instytut Badawczy załączona przez Stronę do Skargi, nie może mieć rozstrzygającego znaczenia w sprawie, gdyż została wydana przez organ, który nie jest uprawniony do interpretacji i klasyfikacji poszczególnych towarów zgodnie z PKWIU z 1997 r. i 2004 r. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2001 r., K 32/99 (OTK 2001, nr 3 , poz.53)standardy klasyfikacyjne są opracowane i wprowadzone na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz.439 ze zm) Natomiast interpretacja standardowych klasyfikacji należy do zadań Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz urzędów statystycznych. Dodatkowo Trybunał Konstytucyjny zauważył, iż nie sposób kwestionować faktu, że załączniki do ustawy o VAT bazują na klasyfikacji GUS, jednak w tym przypadku treść klasyfikacji ma znaczenie dla podatku tylko o tyle, o ile zawarte w niej pozycje znajdą się w odpowiednim załączniku do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Załączniki do ustawy stanowią jej integralną część i wymagają publikacji w Dzienniku Ustaw.Wobec przyjętej w ustawie zasady, iż obrót wszystkim towarami i usługami objęty jest podatkiem w wysokości 22%, potrzeba interpretacji występuje tylko w przypadku korzystania z ulg lub zwolnień. Ewentualne rozbieżności stanowisk mogą więc dotyczyć wyłącznie identyfikacji konkretnego towaru lub usługi jako tych, które są zamieszczone w jednym z załączników do ustawy, bowiem "oznaczenie towarów i usług symbolami statystycznymi odnosi się jedynie do towarów i usług zwolnionych od PTU lub opodatkowanych stawką inną niż 22%" (tamże).

Potrzeba interpretacji w praktyce może zachodzić wówczas, gdy podatnik - chcąc skorzystać z obniżonej stawki podatku lub zwolnienia - przyjmuje, iż konkretne, spełniane przez niego świadczenie należy do jednej z kategorii towarów lub usług wyliczonych w załączniku. Ponieważ załączniki są sformułowane "w języku klasyfikacji", a zatem - z wykorzystaniem nomenklatury i symboli opracowanych i stosowanych przez GUS, interpretację ustawodawca także pozostawił urzędom statystyki publicznej. Na tle ustawy o statystyce państwowej wyłączna kompetencja do dokonywania interpretacji przyznana była odpowiednim organom statystycznym na mocy zarządzenia nr 29 Prezesa GUS z dnia 1 października 1993 r. (Dz.Urz. GUS Nr 14, poz. 90). Według tego zarządzenia należało do nich wydawanie tzw. opinii klasyfikacyjnych oraz udzielanie wyjaśnień i pomocy w zakwalifikowaniu wyrobów. Istniejący wówczas Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Systemu Państwowej Informacji Statystycznej jako jedno ze swoich zadań miał dokonywanie interpretacji. Ośrodek ten został zlikwidowany zarządzeniem nr 12 prezesa GUS-u z 15 maja 1996 r. (Dz. U. GUS Nr 6-319). Według aktualnie obowiązującej ustawy o statystyce publicznej kompetencja GUS do dokonywania interpretacji wynika wprost z jej art. 40 ust. 1.

Poruszona wyżej problematyka wiąże się z kolejnym zagadnieniem traktowania przez organy podatkowe opinii klasyfikacyjnych organów (jednostek) statystyki. Otóż na tym tle zarysowały się dwa stanowiska w orzecznictwie sądu administracyjnego, a mianowicie stanowisko wyłączności organów statystycznych i stanowisko, iż opinie i interpretacje z zakresu klasyfikacji statystycznych są w postępowaniu administracyjnym dowodem, który powinien odpowiadać warunkom z art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.-Ordynacja podatkowa (Dz.U.z 2005 r.Nr 8, poz.65) zwana dalej "ord.pod."i który podlega ocenie organu stosującego prawo.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony jako drugi, tj. uważa, że stanowisko organów statystyki publicznej ma charakter opinii podlegających ocenie organów podatkowych. Jednocześnie podkreślić należy, iż ocena opinii statystycznych dokonywana przez organy podatkowe na podstawie art.191 ord.pod. nie może być oceną dowolną, wyrażającą się np. w tym, że bez uzasadnionej podstawy opinia organów statystycznych zostanie pominięta przy podjęciu decyzji. Organy podatkowe nie są również uprawnione do przeprowadzenia odrębnego postępowania co do klasyfikacji poszczególnych towarów lub usług według PKWIU, a do dokonywania prawidłowej klasyfikacji sprzedawanych towarów obowiązany jest podatnik.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż w aktach sprawy znajdują się dwie opinie organów statystycznych dotyczące klasyfikacji spornych preparatów. Pierwsza z dnia [...] listopada 2006 r. wydana przez Główny urząd Statystyczny na wniosek organu podatkowego oraz opinia wydana na wniosek Strony skarżącej(Urzędu Statystycznego w Łodzi i Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 lipca 2007 r. SP-16-5672-KW-45/2007 ) Wszystkie wskazane wyżej opinie zawierają jednolite stanowisko, z którego wynika, iż sporne między stronami preparaty powinny być zaklasyfikowanego do podpozycji o kodzie CN 30029050 obejmujące między innymi hodowle mikroorganizmów, które określa zakres grupowań PKWIU (zarówno z 1997 r. jak i z 2004 r) - 24.41.60-50. Ponieważ w przedmiotowej sprawie sposób opodatkowania podatkiem VAT sprowadzał się do prawidłowej klasyfikacji towarów według grupowań PKWIU spornych towarów, od niej bowiem uzależnione było opodatkowanie towarów preferencyjną stawką podatku VAT, przychylenia się organów podatkowych do wydanych w sprawie opinii organów statystycznych nie można było uznać za dowolne. Wobec braku dowodów przeciwnych, które przez Stronę skarżącą nie zostały przedstawione należało przyjąć, iż decyzje organów podatkowych odpowiadają prawu. Towary zaliczone do grupowaniu PKWIU 24.41.60.50 zostały wymienione w załączniku nr 3 poz.29 do ustawy o VAT z 1993 r., który przewidywał w 2003 r. stawkę preferencją podatku VAT, 7 % a nie 0 % jak przyjęła Strona skarżąca.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.



Powered by SoftProdukt