drukuj    zapisz    Powrót do listy

6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych, Administracyjne postępowanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono skargę, II SA/Łd 135/08 - Wyrok WSA w Łodzi z 2008-07-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Łd 135/08 - Wyrok WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2008-07-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /przewodniczący/
Barbara Rymaszewska
Jolanta Rosińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 156, art. 157
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348 par. 18, par. 19 ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o stwierdzenie nieważności aktów własności ziemi 1. oddala skargę, 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat S. K. – K. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu M. G. z urzędu, zawierającą należny podatek od towarów i usług.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 2 sierpnia 2007 roku M. G. wystąpił do Urzędu Miasta Ł. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Ł.- B. z dnia [...] potwierdzającej prawo własności H. M.G. do nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 22/2 obręb [...] w Ł. przy ul. Ł..

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 65 §1K.p.a., przekazał powyższe pismo M. G. według właściwości Wojewodzie [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ administracji wskazał, że wojewoda jest organem wyższego stopnia właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej - aktu własności ziemi.

Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wniósł M. G.. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w sytuacji gdy nie jest możliwy zwrot gospodarstwa w naturze, żąda odszkodowania od Skarbu Państwa.

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ administracji wskazał, że ustawa z dnia 26.10.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, na podstawie której wydano akty własności ziemi, których nieważności domaga się skarżący została uchylona z dniem 6 kwietnia 1982 roku. W tym stanie prawnym, aby wskazać organ wyższego stopnia uprawniony do rozpoznania wniosku odwołującego się należy ustalić, czy zadania związane z wynikającą z tej normy kompetencją są zadaniami realizowanymi w obecnym stanie prawnym przez organy administracji rządowej. W ocenie organu odwoławczego powyższe ustalenia mogą być dokonane wyłącznie poprzez instytucję domniemania zadań i kompetencji na rzecz określonego pionu administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy stwierdził, że to domniemanie przemawia na rzecz administracji rządowej, co uzasadnia właściwość wojewody do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności aktu własności ziemi. Potwierdzeniem takiego stanowiska w ocenie organu odwoławczego jest dotychczasowa linia orzecznictwa sądów administracyjnych.

Od powyższego rozstrzygnięcia skargę wniósł M. G. kwestionując akt własności ziemi jako wydany z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w decyzji.

W dalszym toku postępowania, decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Ł. - B. z dnia [...] potwierdzającej prawo własności H. M. G. do nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 22/2 obręb [...] w Ł. przy ul . Ł..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest niezasadna.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych (...), przy czym – zgodnie z § 2 tego artykułu – kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej lub w postanowieniu z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i zastosowania przepisów prawa materialnego właściwego na czas wydania decyzji lub postanowienia.

Uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia, następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bada więc zaskarżone orzeczenie pod kątem wszelkich naruszeń prawa, a nie tylko tych wskazanych w skardze. Stosownie do treści art. 133 § 1 powołanej ustawy Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy.

Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

W niniejszej sprawie poza sporem jest, iż skarżący domagał się stwierdzenia w trybie art. 156 K.p.a. nieważności decyzji (aktu własności ziemi) wydanego przez Kierownika Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Ł. – B. z dnia [...].

Zgodnie z art. 157 § 1 K.p.a. właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ.

W myśl art. 17 pkt 1 K.p.a. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 29.12.1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa (Dz. U. nr 116, poz.1126 ze zm.) organami wyższego rzędu w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego ( w tym starosty ) są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ niewadliwie przyjął, iż wobec nieistnienia już w obowiązującym systemie prawnym organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji i wobec braku materialnoprawnej podstawy tej decyzji, z treści tego przepisu nie można wprost ustalić właściwości organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji oraz organu odwoławczego. W takim zaś przypadku ustalenie organu właściwego winno nastąpić w oparciu o domniemanie zadań i kompetencji na rzecz określonego pionu administracji publicznej, tj. na rzecz samorządu terytorialnego bądź administracji rządowej. W niniejszej sprawie domniemanie to przemawia na rzecz administracji rządowej, a zatem organem wyższego stopnia uprawnionym do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności aktu własności ziemi jest wojewoda.

Przyjęte stanowisko potwierdzone zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.innymi wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Nie ulega wątpliwości, że postanowienie organu I instancji ma charakter stricte proceduralny, określający właściwość organu w przedmiotowej sprawie i nie rozstrzyga jej meritum. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi dotyczące zgodności z prawem aktu własności ziemi nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie, gdyż wykraczały poza zakres jego kognicji. Nie wyłącza to natomiast możliwości ich podniesienia przez skarżącego w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].

Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu orzeczono zgodnie z § 18 i § 19 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

.

ls/



Powered by SoftProdukt