drukuj    zapisz    Powrót do listy

6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny, Celne prawo, Dyrektor Izby Celnej, Oddalono skargę, III SA/Gl 199/08 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2008-08-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Gl 199/08 - Wyrok WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2008-08-06 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Targoński /sprawozdawca/
Małgorzata Jużków /przewodniczący/
Marzanna Sałuda
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1108/08 - Wyrok NSA z 2010-03-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 68 poz 622 art. 51; art. 65 ust. 5; art. 91
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 122; art. 187 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 78
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Asesor WSA Marzanna Sałuda, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 sierpnia 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę.

Uzasadnienie

W dniu [...]r. w Oddziale Celnym w C. działająca z upoważnienia K.H. Agencja Celna "A" S.C. (przedstawiciel bezpośredni) zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu towar, uprzednio objęty procedurą składu celnego, opisany w zgłoszeniu celnym jako tkanina imitująca [...] (strona wierzchnia – 100 % poliester, strona spodnia – 65 % bawełna i 35 % poliester) w ilości [...] m. Towar przyporządkowano do kodu Taric 5512 19 90 00 Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich obejmującego pozostałe z pozostałych tkanin z włókien odcinkowych syntetycznych, zawierające 85 % masy lub więcej włókien odcinkowych poliestrowych. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. dokumenty dotyczące postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej tego towaru przy objęciu go procedurą składu celnego – SAD [...] z dnia [...]r., tj. sprawozdanie z badań laboratoryjnych próbki towaru oraz kserokopię postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] zmieniające dane w polu 33 ww. zgłoszenia celnego (kod towaru).

Złożone w dniu [...]r. zgłoszenie celne – jako odpowiadające wymogom formalnym – zostało przyjęte przez organ celny i zarejestrowane w ewidencji towarów pod numerem [...].

Towar został zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu [...] r. po złożeniu zabezpieczenia określonego przez organ celny w wysokości [...] zł, w związku z uzasadnionymi wątpliwościami co do prawidłowości zadeklarowanej w zgłoszeniu klasyfikacji taryfowej. Przed zwolnieniem towaru, na żądanie strony, pobrano i zabezpieczono próbkę tkaniny objętej przedmiotowym zgłoszeniem.

Następnie decyzją z dnia z dnia [...] r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. powołując się na art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 2, art. 29 ust.1, art.78 ust. 3, art. 201 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), regułę nr 1, nr 3b i nr 6 ogólnych reguł interpretacji zharmonizowanego Systemu - załącznik I Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury towarowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i art. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. L 327 z 30 października 2004, str. 1), art. 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE L 240 z dnia 16 września 2005 r., str. 1), określił niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego dla towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...]r., nr SAD [...], w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż sprawa dotyczy towaru uprzednio objętego procedurą składu celnego na postawie zgłoszenia nr [...] z dnia [...]r., w sprawie którego na wniosek strony prowadzone było odrębne postępowanie w zakresie klasyfikacji taryfowej – sygnatura akt [...]. W postępowaniu tym strona dostarczyła próbkę tkaniny, która została poddana badaniom w Laboratorium Celnym w G. Sprawozdanie z badań laboratoryjnych nr [...] z dnia [...]r. wykazało, iż przedmiotowa w sprawie tkanina jest tkaniną poliestrową (włókna ciągłe, teksturowane) dwuwarstwową, barwioną, w której warstwy połączone są ze sobą poprzez sklejanie. Warstwę wierzchnią tkaniny stanowią ciągłe, teksturowane włókna poliestrowe w ilości 100 %. W konsekwencji towar należało zaklasyfikować do kodu CN 5407 52 00.

Przedstawiając argumentację uzasadniającą taką klasyfikację wskazał, że pozycja 5407 obejmuje tkaniny wykonane z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego albo z pojedynczych włókien ciągłych lub pasków objętych pozycją 5405 (...). Pozycja ta obejmuje tkaniny meblowe (obiciowe) składające się z warstw równoległych przędz nałożonych jedna na drugą pod kątem ostrym lub prostym, połączonych za pomocą kleju, w których wierzchnia warstwa, nadająca tkaninie zasadniczy charakter, wykonana jest z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego i wykończona na tzw. skórkę brzoskwini. Podpozycja 54075200 obejmuje pozostałe tkaniny zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych

Organ I instancji podkreślił również, że w związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej przedmiotowa tkanina została objęta ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 56,2 % (mającym zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem) na podstawie art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 426/2005 z 15.03.2005 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych wykończonych tkanin odzieżowych z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz. U. UE 69/6 z dnia 16 marca 2005 r. ) i art. 1, art.2 rozporządzenie Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE L 240 z dnia 16 września 2005 r., str. 1). Organ celny wyjaśnił dalej, że według art. 51 Prawa celnego, organ celny w drodze decyzji określa kwotę należności wynikającą z długu celnego, a także niezaksięgowaną kwotę należności wynikająca z długu celnego, gdy istnieją podstawy do jej zaksięgowania retrospektywnego. Skoro zgłaszający podał w zgłoszeniu celnym nieprawidłowy kod Taric, doszło do zaksięgowania kwoty długu celnego niższej od prawnie należnej i dlatego pozostała do zaksięgowania retrospektywnego kwota [...] zł.

W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej pełnomocnik K.H. wniósł o jej uchylenie, umorzenie postępowania i wstrzymanie wykonania zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego, tj.:

1. art. 73 ustawy Prawo celne poprzez przeprowadzenie postępowania celnego bez właściwego odniesienia do przepisów działu IV Ordynacji podatkowej,

2. art. 54 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 65 ust. 5 Prawa celnego poprzez nałożenie na stronę obowiązku obliczenia i zapłaty nienależnych odsetek,

3. art. 165 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe wszczęcie i prowadzenie postępowania,

4. art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez zgromadzenie materiału dowodowego z naruszeniem przepisów prawa,

5. art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez oczywiste naruszenie zasady zaufania strony do organów podatkowych,

6. art. 123 § 1 poprzez niezapewnienie stronie udziału w postępowaniu poprzez włączenie do akt sprawy dokumentów uzyskanych w toku innego postępowania,

7. art. 180 § 1 w związku z art. 180 Ordynacji podatkowej dopuszczenie jako dowodu w sprawie wyników badań laboratoryjnych dokonanych przez Izbę Celną w G., jako dokumentu uzyskanego sprzecznie z prawem,

8. art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie oceny stanu faktycznego na podstawie dowodu uzyskanego sprzecznie z prawem.

Ponadto strona uzupełniła materiał dowodowy o sprawozdanie z badań nr [...] sporządzone w dniu [...]r. przez Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych w Instytucie Włókiennictwa w L.

Zaskarżoną tu decyzją z [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji powołując się na art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622), art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. a, ust. 6 lit. a, art. 67, art. 236 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 12 października 1992 ze zm.), art. 1, art. 2, art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 256 z dnia 7.09.1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 2 tom 2 str. 382), art. 1 i art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1546/2006 z dnia 1 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 327 z 30.10.2004), art. 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z 15.09.2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz. U. UE L 240/1 z dnia 16 września 2005 r. ).

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następująca argumentację:

Zgodnie z art. 20 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Wspólna Taryfa Celna została ustanowiona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 256 z 7.09.1987 z e zm.).

Nomenklatura Scalona ustanowiona na mocy art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej została zawarta w załączniku I do tego rozporządzenia. Komisja przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz z odpowiadającymi autonomicznymi i umownymi stawkami celnymi Wspólnotowej Taryfy Celnej, wynikającą ze środków przyjętych przez Radę lub przez Komisję – w 2007 r. obowiązuje rozporządzenie Komisji (WE) nr 1546/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie (...). Jednocześnie na mocy art. 2 wskazanego rozporządzenia, Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich -Taric, która została oparta na Nomenklaturze Scalonej.

Klasyfikacja towarów podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem dla każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej. Ustalając prawidłowy kod, w pierwszej kolejności należy się kierować Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1810/2004.

W przedmiotowej sprawie spór dotyczy klasyfikacji taryfowej tkaniny poliestrowej zakupionej od chińskiego eksportera według faktury nr [...] z [...] r., objętej uprzednio procedurą składu celnego, a następnie procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu.

W zgłoszeniu celnym zadeklarowano kod CN 5512 19 90 obejmujący pozostałe z pozostałych tkanin z włókien odcinkowych syntetycznych zawierające 85 % masy lub więcej włókien odcinkowych poliestrowych.

Organ pierwszej instancji dla przedmiotowej tkaniny za właściwy określił kod CN 5407 52 00, który swoim zakresem obejmuje barwione pozostałe tkaniny zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych.

Określenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej spornego towaru wymagało ustalenia komponentów wchodzących w skład tkaniny oraz surowców stosowanych do ich produkcji.

Z dołączonej do zgłoszenia celnego faktury wynikało jedynie, że tkanina posiada zamszową powierzchnię czołową – 100 % poliester – oraz powierzchnię spodnią wykonaną w 65 % z bawełny i 35 % pieliestru. Z etykiet natomiast wynika, iż jest to tkanina obiciowa.

Załączone do zgłoszenia celnego sprawozdanie z badań, sporządzone [...]r. przez Laboratorium Celne przy Izbie Celnej w G. – reprezentatywne dla sprawy – określa, że przedmiotowa w sprawie tkanina jest tkaniną poliestrową dwuwarstwową, barwioną, której warstwy połączone są ze sobą poprzez sklejanie.

Warstwę wierzchnią tkaniny stanowią ciągłe, teksturowane włókna poliestrowe w ilości 100 %, będące częścią użytkową tkaniny. Natomiast warstwę spodnią (w kolorze białym) stanowią włókna o mieszanym składzie - włókna poliestrowe zmieszane z naturalnymi włóknami celulozowymi - bawełna.

Następnie organ odwoławczy przypomniał, że Sekcja XI Nomenklatury Scalonej podzielona jest na dwie części: Działy od 50 do 55 i Działy od 56 do 63, w zależności od materiału włókienniczego, z którego są wykonane wyroby włókiennicze oraz jego składu.

Zgodnie z Uwagą 9 do sekcji XI, tkaniny klasyfikowane o działów od 50 do 55 obejmują również tkaniny składające się z warstw równoległych przędz nałożonych jedna na drugą pod katem ostrym lub prostym. Warstwy te łączone są na przecięciach przędz za pomocą kleju lub metodą termiczną. Z kolei, według Uwagi 2(A) do tej Sekcji, towary klasyfikowane do Działów od 50 do 55 lub objętych pozycją 5809 lub 5902 oraz stanowiące mieszaninę dwóch lub więcej materiałów włókienniczych należy klasyfikować tak, jakby składały się całkowicie z materiału włókienniczego, którego masa jest większa od masy dowolnego, pojedynczego materiału włókienniczego. Jeżeli masa żadnego materiału włókienniczego nie przeważa masą, wtedy towar jest klasyfikowany tak, jakby całkiem składał się z materiału włókienniczego, który jest objęty ostatnią pozycją w porządku numerycznym, spośród materiałów rozpatrywanych. Z kolei, Uwaga 2 została zinterpretowana w Uwagach Ogólnych do Działu 50 do 55: W przypadku wyrobów (...) składających się z dwóch lub więcej tkanin włókienniczych o różnym składzie i połączonych warstwowo przez zszycie, sklejenie itd. klasyfikację należy przeprowadzić zgodnie z regułą interpretacyjną nr 3, która między innymi stanowi, że do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

Powołując się na te regulacje prawne, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że o zasadniczym charakterze importowanej tkaniny decyduje jej warstwa wierzchnia. Towar winien być zatem klasyfikowany do Działu 54, pozycji 5407, podpozycji 5407 52 00. Podpozycja ta obejmuje swoim zakresem barwione pozostałe tkaniny, zwierające 85 % masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych.

W dalszej części organ odwoławczy przedstawił wyniki badań, próbki pobranej przed zwolnieniem towaru, podane w sprawozdaniu dołączonym do odwołania i kolejnym sprawozdaniu przedłożonym przez stronę w toku postępowania odwoławczego.

W sprawozdaniu z badań nr [...] (dołączone do odwołania) z dnia [...] r. sporządzonym przez Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych w Instytucie Włókiennictwa w L. podano, że wierzchnia część tkaniny zawiera 38,1 % włókien ciętych oraz 61,90 % włókien ciągłych, przy czym wyniki tych badań nie są objęte akredytacją.

Z kolejnego sprawozdania, z dnia [...] r., z przeprowadzonych badań (objętych akredytacją) przez Laboratorium Ekologicznych i Chemicznych Badań Wyrobów i Procesów Wykończalniczych - Zespół Badań Chemicznych i Palności wynika, że warstwa wierzchnia tkaniny zawiera 100 % poliestru.

Następnie Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że różnice w sprawozdaniach z badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w G. i sprawozdaniem nr [...] sporządzonym przez Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych w Instytucie Włókiennictwa w L. wynikają z odmiennych zakresów badań.

Pierwsze z nich wyznacza procentową ilość włókien ciągłych poliestrowych, z których wykonana jest tkanina, natomiast drugie wyznacza ilość włókien ciętych i ciągłych składających się na wierzchnią warstwę tkaniny, tzn. udział włókien ciągłych w już gotowej tkaninie, co wynika z korespondencji prowadzonej z Instytutem Włókiennictwa w L.

Organ odwoławczy stwierdził, że z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej bez znaczenia jest zawartość włókien ciągłych w wyrobie gotowym, określona w sprawozdaniu dołączonym do odwołania. Podkreślił, że pełnomocnik strony, kwestionując klasyfikację ustaloną przez organ celny, nie wskazał klasyfikacji taryfowej, którą dla przedmiotowej tkaniny uważa za właściwą.

Wyjaśnił także, iż Laboratorium Celne w G., którego sprawozdanie z badań stanowiło podstawę rozstrzygnięcia, jest członkiem rzeczywistym Klubu Polskich Laboratoriów Badawczych i stosuje procedury oparte na normach polskich i europejskich oraz standardach AOAC, IDF, a także rozporządzeniach Komisji (WE).

Próbka przedmiotowej w sprawie tkaniny zostało przebadana przez Laboratorium Celne metodą IA-LCG-029 i LCG-031, rodzaj badania to – rejestracja widma absorbcyjnego w podczerwieni oraz porównanie z widmem wzorcowym, a także badanie identyfikacyjne jednego składnika metodami zespolonymi. Zawartość procentowa ciągłych, teksturowanych włókien poliestrowych została zbadana w warstwie wierzchniej, co jest wystarczające do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania Dyrektor Izby Celnej w K. wyjaśnił, że z mocy art. 73 ust. 1 ustawy Prawo Celne pierwszeństwo stosowania mają zawsze regulacje zawarte w tej ustawie. Przepisy Ordynacji podatkowej znajdują zastosowanie w sytuacji, gdy dana kwestia nie jest regulowana przepisami prawa celnego, przy czym przepisy Ordynacji podatkowej stosuje się w postępowaniu celnym w sposób odpowiedni i przy uwzględnieniu zmian wynikających z prawa celnego.

Stosownie do art. 23 ust. 2 Prawa celnego przyjmuje się, że postępowanie w sprawie celnej zostało wszczęte z dniem przyjęcia zgłoszenia celnego. Wszczęcie postępowania celnego poprzez przyjęcia zgłoszenia celnego ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy organ celny:

- stosownie do art. 23 ust. 2 prawa celnego przed zwolnieniem towaru wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikającą z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarom właściwego przeznaczenia celnego,

jak i w sytuacji, gdy

- po stwierdzeniu nieprawidłowości mogących mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego podejmie działania określone w art. 248 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.

Strona od [...] r. miała wiedzę na temat wyniku badania reprezentatywnego dla całej partii tkaniny, który to wynik w żaden sposób nie potwierdził kodu Taric 5407 51 00 00 deklarowanego w zgłoszeniu celnym z dnia [...]r. nr [...] (objęcie tej tkaniny procedurą składu celnego), ani kodu Taric 5512 19 90 00 zadeklarowanego w przedmiotowym zgłoszeniu celnym z dnia [...]r. nr [...], co wynika ze sprawozdania z badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w G., które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego.

Organ odwoławczy uznał za bezzasadne zarzuty naruszenia przepisów postępowania podkreślając, że podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.

Dyrektor Izby Celnej zgodził się, że organ pierwszej instancji nieprawidłowo pouczył stronę, iż od dnia [...]r. należy liczyć odsetki, o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego obliczone.

W tej sprawie przed zwolnieniem towaru strona złożyła zabezpieczenie w gotówce, co oznacza, iż od [...]r. na koncie należności depozytowych Izby Celnej była zaksięgowana kwota wystarczająca na pokrycie różnicy między kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym, a ostateczną prawnie należną. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji nie powinien zamieszczać w decyzji informacji o odsetkach należnych na podstawie art. 65 ust. 5 Prawa celnego.

Powyższa oczywista omyłka pisarska winna być sprostowana przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. poprzez wydanie postanowienia na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji Podatkowej. Jednak w sytuacji przekazania odwołania do organu drugiej instancji rozpatrzenie sprawy należy już do jego kompetencji.

Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez pełnomocnika K.H., który wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego w następującym zakresie:

1. art. 20 ust. 6 lit. a rozporządzenia 29/13/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez określenia klasyfikacji taryfowej niezgodnie z obowiązującymi przepisami,

2. art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ustawy Prawo celne poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie, nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy,

3. art. 54 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 65 ust. 5 i ust. 6 ustawy Prawo celne poprzez nałożenie na stronę obowiązku obliczenia i zapłaty nienależnych odsetek.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że organ celny nie udowodnił, że przedmiotowa tkanina zawiera więcej niż 85 % włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych, barwionych, co wynika z I i VI Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Rozstrzygnięcie organu celnego w sprawie nałożenia obowiązku zapłaty odsetek ma charakter konstytutywny i stanowi integralną część decyzji. Niedopuszczalne było zatem podanie tylko daty początkowej ich naliczania bez wskazania okresów za jaki takich odsetek się nalicza ( por. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r., sygn. akt V SA 2033/03 – LEX nr syst. 158043). W kwestii odsetek organ celny pominął regulacje wynikające z art. 54 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Organ celny przyznając, iż sprawy dotyczące klasyfikacji taryfowej należą do grupy spraw skomplikowanych winien skorzystać z możliwości powołania biegłego w sprawie klasyfikacji taryfowej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Podkreślił przy tym, że wysokość odsetek za zwłokę nie była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji należy w punkcie wyjścia przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269): "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika zaś, iż zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wyłącznie w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 K.p.a. (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) lub w innych przepisach (art.145 § 1 pkt 2) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na fakt, iż Sąd nie dopatrzył się żadnego ze wskazanych wyżej uchybień prawa materialnego lub procesowego.

Zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, organy celne uprawnione są do kontroli zgłoszenia celnego, a w razie ustalenia naruszenia przepisów procedury celnej, czyli stwierdzenia, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane mają obowiązek podjąć niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

W tej sprawie zgłoszenia celnego dokonał przedstawiciel bezpośredni - Agencja Celna "A" działającą w imieniu i na rzecz K.H., przedsiębiorcę prowadzących we własnym imieniu działalność gospodarczą pod firmą: Firma Handlowa "B".

W wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym powstał dług celny w przywozie w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, dług celny powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a dłużnikiem został K.H. Należności celne przywozowe zostały pobrane na podstawie dostarczonych danych zawartych w zgłoszeniu celnym.

W toku postępowania przeprowadzonego po zwolnieniu towaru organ celny ustalił, że w zgłoszeniu celnym dokonano nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej przedmiotowej w sprawie tkaniny i tej kwestii dotyczy istota sporu w rozpatrywanej sprawie.

Organy celne rozstrzygając o przyporządkowaniu przedmiotowej tkaniny do kodu CN 5407 52 00 oparły się na danych ujawnionych w sprawozdaniu z badań, z dnia [...] r., sporządzonym przez Laboratorium Celne przy Izbie Celnej w G. Z badania przeprowadzonego przez to Laboratorium wynikało, że warstwę wierzchnią przedmiotowej tkaniny stanowią ciągłe, teksturowane włókna poliestrowe w ilości 100 %, będące częścią użytkową tkaniny. Natomiast warstwę spodnią (w kolorze białym) stanowią włókna o mieszanym składzie - włókna poliestrowe zmieszane z naturalnymi włóknami celulozowymi - bawełna.

Podkreślenia wymaga, że poddana badaniom próbka została pobrana z partii objętej procedurą składu celnego na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] r. nr [...]. Z tej samej partii towaru część tkaniny została zgłoszona do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu, na podstawie przedmiotowego w sprawie zgłoszenia celnego. Prawidłowo zatem organy celne przyjęły, iż opisane sprawozdanie z badań laboratoryjnych odnosi się również do tkaniny stanowiącej przedmiot sporu w niniejszej sprawie.

Zawarte w omawianym sprawozdaniu wyniki badań nie pozostawiają wątpliwości, że dla przedmiotowej tkaniny właściwy jest kod CN 5407 52 00 obejmujący swoim zakresem barwione pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych.

Trzeba też dodać, że zgodnie z art. 91 ustawy Prawo celne, badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria, akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez instytuty naukowe i badawcze dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań.

Strona skarżąca dołączyła do odwołania sprawozdanie z badań próbki tkaniny, pobranej przed zwolnieniem towaru, nr [...] z dnia [...]r. sporządzone przez Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych w Instytucie Włókiennictwa w L., z którego wynika, że wierzchnia część tkaniny zawiera 38,1 % włókien ciętych oraz 61,90 % włókien ciągłych. Taki skład włókien ciętych i ciągłych uzasadniałby stwierdzenie, że przyjęta przez organy celne klasyfikacja taryfowa jest nieprawidłowa.

W tym miejscu przypomnieć należy, że organ odwoławczy ustalił, że Instytut Włókiennictwa w Ł. w sprawozdaniu z badań określił zawartość włókien ciętych i ciągłych w gotowej tkaninie zamiast procentowej ilości włókien , z których wykonana została tkanina.

Organ celny dokonując klasyfikacji taryfowej przedmiotowej w sprawie tkaniny uwzględnił jej cechy (procentowa zawartość włókien ciągłych) powołując się przy tym na Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej i uwagi do Sekcja XI Nomenklatury Scalonej podzielona ( szerzej str. 7 – 8 uzasadnienia).

Za bezzasadne należy uznać zarzuty naruszenia art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Organ celny zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, a zdaniem Sądu jego ocena nie narusza zasad określonych w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Dodać należy, że klasyfikacji taryfowej towaru dokonuje organ celny i brak jest podstaw prawnych do powołania w tym zakresie biegłego. Ewentualnie powołanie biegłego mogło mieć na celu ustalenie cech importowanego towaru, lecz w tej sprawie cechy te zostały określone w sprawozdaniach z badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w G. i Instytut Włókiennictwa w L.

Odnosząc się do zarzuty naruszenia art. 54 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 65 ust. 5 i 6 Prawa celnego należy stwierdzić, że jest on całkowicie nieuzasadniony.

Obowiązek zapłaty odsetek , o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego powstaje z mocy prawa w przypadku zaistnienia sytuacji określonej w tym przepisie, przy czym w przepisach Ordynacji podatkowej brak jest podstawy prawnej do określania wysokości odsetek przy określaniu wysokości zobowiązania podatkowego (odpowiednio celnego). To zaś oznacza, że zamieszczone w decyzji pierwszoinstancyjnej pouczenie o obowiązku uiszczenia odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego, nie stanowi elementu rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji. Prawidłowość pobrania tych odsetek może być kwestionowana w zażaleniu na postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych - art. 64 § 4 Ordynacji podatkowej.

Reasumując ten wątek rozważań należy stwierdzić, że organ odwoławczy prawidłowo ograniczył się w zaskarżonej decyzji jedynie do stwierdzenia, iż organ pierwszej instancji nieprawidłowo pouczył o odsetkach należnych z mocy art. 65 ust. 5 Prawa celnego, w sytuacji kiedy złożone zostało zabezpieczenie w należności celnych w formie gotówkowej ( art. 54 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.



Powered by SoftProdukt