drukuj    zapisz    Powrót do listy

6019 Inne, o symbolu podstawowym 601, Budowlane prawo, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono skargę, II SA/Gd 272/08 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2008-07-09, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Gd 272/08 - Wyrok WSA w Gdańsku

Data orzeczenia
2008-07-09 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-03-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Andrzej Przybielski
Janina Guść /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Ziółkowski
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 97 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118 art. 51 ust. 1 pkt 1, 2, art. 51 ust. 3 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 k.p.a. w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zawiesił z urzędu prowadzone na wniosek G. S. postępowanie w sprawie istniejącej instalacji gazowej ogrzewającej lokal Nr 1 w budynku przy ul. [...] w G. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wydział Cywilny Sądu Rejonowego w sprawie ustalenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w G. przy ul. [...].

W uzasadnieniu wskazano, że na wniosek G. S. przeprowadzono postępowanie w sprawie wykonania bez pozwolenia na budowę instalacji gazowej ogrzewającej lokal Nr 1 w budynku przy ul. [...] w G.. Decyzją z dnia 7 czerwca 2005 r. nr [...] zobowiązano ówczesnych właścicieli lokalu nr 1 J. i M. P., do wykonania szeregu czynności, szczegółowo wymienionych w tej decyzji, w terminie do dnia 16 sierpnia 2005 r. Wobec niewykonania nałożonego obowiązku, decyzją z 30 grudnia 2005 r. nr [...] organ nadzoru budowlanego nakazał właścicielom lokalu nr 1 obowiązek doprowadzenia lokalu do stanu poprzedniego, poprzez rozbiórkę istniejącej instalacji gazowej w lokalu nr 1 oraz w piwnicy użytkowanej przez właścicieli lokalu nr 1. J. i M. P. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że współwłaściciele budynku uniemożliwiają im wejście na klatkę schodową i dach budynku, w których to częściach budynku posiadają swój udział, co uniemożliwiło wykonanie obowiązków nałożonych decyzją z dnia 7 czerwca 2005 r. Decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2006 r. Nr [...] stwierdzono nieważność decyzji nr [...] z dnia 7 czerwca 2005 r. Decyzją z dnia 22 czerwca 2006 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję z 30 grudnia 2005 r., wydaną jako konsekwencję niewykonania obowiązku wynikającego z nieważnej decyzji z dnia 7 czerwca 2005 r. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ nadzoru budowlanego ustalił, że zmienił się właściciel lokalu nr 1, w miejsce dotychczasowych właścicieli lokalu nr 1 – J. i M. P., do prowadzonego postępowania wstąpiła Z. G.. Z. G. wskazywała na niemożliwość wykonania zaleceń wynikających z orzeczenia technicznego wobec braku zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] w G. i braku dostępu do dachu budynku. Z. G. oświadczyła, iż wystąpiła do Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego o ustalenie sposobu korzystania z części wspólnych nieruchomości położonej w G., przy ul. [...], jednocześnie występując o wydanie zarządzenia tymczasowego w zakresie udostępnienia do wspólnego korzystania klatki schodowej prowadzącej na dach, będącej obecnie w wyłącznym posiadaniu pozostałych współwłaścicieli, jest to bowiem niezbędne do wykonania, wynikającego z orzeczenia technicznego, obowiązku zainstalowania wkładu kominowego. Organ I instancji wskazał, iż z treści art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. wynika, że nie można wydać decyzji, która byłaby niewykonalna w dniu jej wydania i której niewykonalność ma charakter trwały. Jak wynika z prowadzonego postępowania, zarówno poprzedni właściciele jak i aktualna właścicielka lokalu nr 1, dążyli do wykonania zalecenia zamontowania wkładu kominowego, jednakże nie mogli go zainstalować, w związku z brakiem dostępu do przewodów kominowych na dachu budynku. W ocenie organu, w celu uniknięcia wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności, konieczne jest rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy, przez ustalenie sposobu korzystania przez współwłaścicieli z części wspólnych nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], które to rozstrzygnięcie regulować będzie również sposób dostępu właścicieli poszczególnych lokali do przewodów kominowych obsługujących te lokale, aby umożliwić przeprowadzanie przeglądów i remontów.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli G. S. właścicielka lokalu nr 3 i H. S. właściciel lokalu nr 2, położonych w budynku przy ul. [...], kwestionując jego zasadność i twierdzenia Z. G..

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2008 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i stwierdził brak podstaw do zawieszenia prowadzonego postępowania.

W uzasadnieniu organ odwoławczy, podzielając ustalenia faktyczne organu I instancji, wskazał, iż zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie administracyjne, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. Toczące się postępowanie przed sądem cywilnym nie ma znaczenia dla prowadzonego postępowania administracyjnego i nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu cytowanego przepisu. Skoro znany jest inwestor, zakres i charakter wykonanych samowolnie robót budowlanych, organ I instancji powinien dokonać ich oceny pod kątem jakości i zgodności z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami warunków technicznych i w zależności od wyniku dokonanej oceny podjąć stosowne rozstrzygnięcie w trybie przepisów art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane.

Z. G. w skardze na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania, pomimo, iż rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd. Skarżąca wskazała, iż orzeczenie sądu, w sposób wiążący dla uczestników postępowania określi dostęp do klatki schodowej, piwnicy i dachu budynku i zapewni właściwą realizację ewentualnych obowiązków, jakie mogą wynikać z rozstrzygnięcia, które może zapaść w toku postępowania. W przeciwnym bowiem razie, może dojść do sytuacji braku możliwości realizacji wynikających z decyzji obowiązków.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że organ administracji publicznej obowiązany jest ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego i zagadnieniem wstępnym, a w sytuacji, gdy ten związek nie występuje, zawieszenie postępowania nie jest dopuszczalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem.

Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Dane zagadnienie ma charakter zagadnienia wstępnego, gdy

1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego;

2) jego rozstrzygniecie należy do innego organu lub sądu;

3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji;

4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.

Zasadniczym elementem zagadnienia wstępnego jest istnienie zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego przez inny organ a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zarzut skarżącej, iż organ administracji nie może rozpoznać niniejszej sprawy z uwagi na sprawę toczącą się przed sądem cywilnym nie jest uzasadniony. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości kwestia własności lokalu, w którym wykonano samowolnie roboty budowlane. Strony są właścicielami lokali stanowiących odrębne nieruchomości, a pozostałe części nieruchomości pozostają we współwłasności. Między stronami toczy się przed sądem powszechnym postępowanie o ustalenie sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej - ogrodu, klatki schodowej prowadzącej na I i II piętro z dostępem na dach oraz z piwnicy.

Wobec stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 7 czerwca 2005 r. i uchylenia decyzji z dnia 30 grudnia 2005 r. organ nadzoru budowlanego rozpoznaje sprawę na nowo i winien wydać decyzję odnośnie samowolnie wykonanych robót budowlanych na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U nr 156 z 2006 r. poz. 1118 ze zm.). Art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 stanowią, iż przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Z treści tych przepisów wynika, iż dla wydania decyzji przewidzianych nie jest konieczne rozpoznanie toczącej się między stronami sprawy cywilnej. Ponoszone przez skarżącą okoliczności odnoszą się w istocie do sfery wykonania a nie wydania decyzji i dotyczą trudności w realizacji ewentualnych nałożonych na skarżącą obowiązków.

Stanowisko, iż spodziewane trudności w wykonaniu decyzji wynikające z utrudnienia dostępu do części wspólnych nieruchomości czynią ją niewykonalną w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. nie jest uzasadnione. Decyzja jest niewykonalna w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., gdy zachodzi przeszkoda w jej wykonaniu wynikająca z określonych przepisów prawa lub jest ona faktycznie (obiektywnie) niemożliwa do wykonania, np. przy istniejącym stanie wiedzy technicznej lub gdy zachodzi przeszkoda w jej wykonaniu wynikająca z określonych przepisów prawa. W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, iż przeszkodą taką nie są trudności techniczne lub ekonomiczne w wykonaniu decyzji, jak również negatywne nastawienie adresatów decyzji lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem obecnego stanu rzeczy. (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 1986 r. sygn. III SA 1146/85 ONSA 1986/1/12 i z dnia 4 stycznia 1999 r. sygn. VSA 1239/97 Lex nr 48176, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2005 r. sygn. VII SA/Wa 232/05 Lex Nr 191376 i z dnia 12 lutego 2006 r. sygn. VII SA/Wa 295/05 Lex nr 203683)

Dodatkowo wskazać należy, iż treść przyszłej decyzji nie jest znana i nie ma na obecnym etapie postępowania podstaw do stwierdzenia, by do jej wykonania konieczne było rozpatrzenie sprawy toczącej się przed sądem cywilnym. Ustalenie przez organ ewentualnych okoliczności związanych z brakiem możliwości wykonania obowiązków nałożonych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, może być natomiast przez organ rozważone w dalszym toku postępowania. Zgodnie z art. 51 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, po upływie terminu, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, a jego niewykonanie skutkuje sankcją rozbiórki bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Dopiero na tym etapie postępowania, kwestie związane z brakiem możliwości wykonania nałożonych obowiązków mogą mieć znaczenie dla rozpatrzenia sprawy samowoli budowlanej.

Organ administracji dla wydania decyzji w niniejszej sprawie nie musi dysponować rozstrzygnięciem w sprawie toczącej się przed sądem cywilnym. W rozpoznawanej sprawie nie występuje zatem zagadnienie wstępne uzależniające jej rozstrzygnięcie od orzeczenia innego organu i brak było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę jako bezzasadną.



Powered by SoftProdukt