drukuj    zapisz    Powrót do listy

6114 Podatek od spadków i darowizn, , Dyrektor Izby Skarbowej, Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, I SA/Łd 17/08 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2008-03-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Łd 17/08 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2008-03-04  
Data wpływu
2008-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Bogusław Klimowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6114 Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Sentencja

Dnia 4 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...], nr [ ...] w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...], nr [...].

Uzasadnienie

I SA/Łd 17/08

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2007 roku M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...], nr [...] ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w wysokości 2679 zł.

Pismem z dnia 22 stycznia 2008 roku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] podnosząc, iż nie jest w stanie ponosić wynikających z decyzji zobowiązań, gdyż ukończyła studia, jest w trakcie poszukiwania pracy i w chwili obecnej nie osiąga żadnych dochodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania określonego aktu przez sąd może dotyczyć nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Warunkiem wstrzymania wykonania określonej decyzji jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Uprawdopodobnienie, o którym mowa, nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, w zasadzie powtarzających treść przepisu, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.

W niniejszej sprawie skarżący w istocie ograniczył uzasadnienie swojego wniosku do stwierdzenia, że nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie zobowiązania podatkowego określonego w decyzji pierwszoinstancyjnej. Przytoczenie przez skarżącego wyłącznie ogólnikowych stwierdzeń bez uprawdopodobnienia konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, nie pozwala uznać, że strona w swoim wniosku wykazała przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wskazanie na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania określonej decyzji nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie.

W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

P.Pie.



Powered by SoftProdukt