drukuj    zapisz    Powrót do listy

6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów, Stopnie i tytuły naukowe, Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, I OSK 331/08 - Wyrok NSA z 2008-07-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OSK 331/08 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2008-07-11 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-03-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Kacprzak /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Runge - Lissowska
Marek Stojanowski
Symbol z opisem
6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne
Stopnie i tytuły naukowe
Sygn. powiązane
I SAB/Wa 40/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-12-21
Skarżony organ
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 134 par. 1, art. 141 par. 4 i art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy

W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w określonym terminie czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn z powodu których organ nie wykonał określonych czynności w określonym terminie mając przy tym na względzie także charakter sprawy i obowiązujący w sprawie tryb postępowania.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Kacprzak (spr.) Sędziowie NSA Joanna Runge - Lissowska NSA Marek Stojanowski Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/07 w sprawie ze skargi J. B. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od uchwały odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od skarżącego J. B. na rzecz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/07, po rozpoznaniu skargi J. B. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od uchwały odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego, w pkt 1. zobowiązał Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów do rozpatrzenia odwołania J. B. od uchwały Rady Wydziału [...] i Administracji Uniwersytetu im. [...] w P. z dnia [...] - w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w pkt 2. zasądził od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz skarżącego kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach sprawy:

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła za pośrednictwem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, skarga J. B. z dnia 26 lutego 2007 r. na bezczynność Centralnej Komisji Do Spraw Stopni i Tytułów, w sprawie rozpatrzenia odwołania od uchwały Rady Wydziału [...] i Administracji Uniwersytetu im. [...] w P. z dnia [...] odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego.

Skarżący podniósł, że złożył do Centralnej Komisji odwołanie od odmownej uchwały Rady Wydziały [...] i Administracji Uniwersytetu [...] w P. i pomimo upływu ustawowego terminu i wezwania pismem z dnia 22 grudnia 2006 r. do usunięcia naruszającej prawo bezczynności, odwołanie z dnia 27 marca 2006 r. nadal nie jest załatwione i organ nie wydał decyzji kończącej postępowanie odwoławcze.

W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja Do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o umorzenie postępowania, twierdząc, że skarżący przed datą wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu nie złożył zażalenia, bowiem nie może nim być, - "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 22 grudnia 2006 r., ponieważ nie wskazano, której uchwały dotyczy. Ponadto Centralna Komisja poinformowała, że w sprawie odwołania od uchwały z dnia 7 marca 2006 r. nie były podejmowane czynności z uwagi na toczące się postępowanie przed sądami administracyjnymi obu instancji. Zdaniem organu, było to podyktowane koniecznością uwzględnienia wytycznych sądów przy ponownym rozpatrzeniu sprawy w tym przedmiocie.

Organ stwierdził, że po rozpoznaniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny i zwrocie akt sprawy, został nadany dalszy bieg odwołaniu od uchwały Rady Wydziału z dnia 7 marca 2006 r. Celem oceny prawidłowości czynności Rady Wydziału przekazano sprawę do recenzenta. Po sporządzeniu opinii odwołanie zostanie skierowane na posiedzenie sekcji Nauk Humanistycznych, a następnie na Prezydium Centralnej Komisji, które podejmie stosowną uchwałę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku uwzględniającego skargę podniósł, że pełnomocnik organu przyznał na rozprawie, że do dnia rozprawy nie zostało rozpatrzone odwołanie J. B. od uchwały organu pierwszej instancji z dnia 7 marca 2006 r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu, gdyby nawet przyjąć, że toczyło się postępowanie dotyczące zbadania prawidłowości uchwały organu I instancji, to niewątpliwie wszelkie przeszkody do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji ustały z chwilą zwrotu akt sprawy wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, co nastąpiło w lipcu 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że takie postępowanie Centralnej Komisji Do Spraw Stopni i Tytułów świadczy o tym, że organ pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu odwołania J. B..

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 15 ust. 2, art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz.U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) przez uznanie, że w niniejszej sprawie Organ pozostawał w zwłoce w rozpoznaniu sprawy odwołania strony; oraz przez niewłaściwą interpretację, na gruncie Kodeksu Postępowania Administracyjnego i przepisów dotyczących Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów trybu podejmowania decyzji;

2) naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 3 § 2 pkt 8, art. 133, art. 134 § 1, art. 135, art. 141 § 4, art. 149 i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), przez stwierdzenie, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia procedury administracyjnej, tj. organ odwoławczy nie rozpoznał sprawy w ustawowym terminie.

W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że sprawa odwołania od wcześniejszej uchwały Rady Wydziału z dnia [...] była przedmiotem kontroli zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt I SA/Wa 427/06), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 16 maja 2007 r. sygn. akt I OSK 145/07). Rada Wydziału nie czekając na rozstrzygnięcie sprawy przed Sądem ponownie rozpoznała sprawę i podjęła uchwałę w dniu 7 marca 2006 r. o odmowie wszczęcia przewodu doktorskiego. Z tej przyczyny odwołanie od tej uchwały mogło być rozpoznane dopiero po zakończeniu spraw sądowych związanych z przedmiotem sprawy i zwrocie akt z Sądu, co miało miejsce w lipcu 2007 r. Następnie rozprawa doktorska została przekazana do oceny do recenzenta i skierowana na posiedzenie Sekcji Nauk Humanistycznych i Społecznych w dniach 4-5 grudnia 2007 r., gdzie zaproponowano stanowisko w sprawie odwołania. Po zakończeniu postępowania opiniodawczego skierowano w dniu 17 grudnia 2007 r. sprawę do Prezydium Centralnej Komisji. Pełnomocnik zaznaczył, iż w dniu rozprawy przed Sądem Wojewódzkim (21 grudnia 2007 r.) nie był poinformowany o treści rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, z uwagi na trafność zarzutów naruszenia przepisów art. 134 § 1, 141 § 4 i 149 P.p.s.a., gdyż zaskarżony wyrok wydany został mimo, że nie zostały ustalone i wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy, co znalazło wyraz w jego lakonicznym uzasadnieniu.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny ograniczył się w istocie jedynie do stwierdzenia, że wszelkie przeszkody do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji ustały z chwilą zwrotu akt sprawy wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, co nastąpiło w lipcu 2007 r. Wojewódzki Sąd przyjmując taki stan faktyczny rozstrzygnięcia, nie zbadał jednakże, czy i jakie czynności, były podejmowane przez organ w okresie od lipca 2007 r. Nie odniósł się do twierdzeń organu, że przeszkodą w rozpoznaniu odwołania były toczące się postępowania sądowoadministracyjne związane z przedmiotem materialnoprawnym sprawy oraz, że po ustaniu tej przeszkody organ niezwłocznie podjął określone czynności niezbędne do wydania orzeczenia.

W sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w określonym terminie czynności do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których organ nie wykonał określonych czynności w określonych terminach mając przy tym na względzie także charakter sprawy i obowiązujący w sprawie tryb postępowania.

W rozpatrywanej sprawie poza ogólnikowym stwierdzeniem, że organ pozostaje w zwłoce Wojewódzki Sad Administracyjny nie zbadał i odniósł się do wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, o których mowa wyżej, co powoduje, że skargę kasacyjną należało uwzględnić.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 203 pkt 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w związku z art. 205 § P.p.s.a.



Powered by SoftProdukt