Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Sebastian Pietrzyk (spr) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2024 roku sprawy ze skargi J. F. na bezczynność Starosty Wadowickiego w sprawie znak: NDP.1431.2.2024 dotyczącej udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 stycznia 2024 roku I. zobowiązuje Starostę Wadowickiego do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku J.F. z dnia 30 stycznia 2024 roku; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia informacji publicznej; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Starosty Wadowickiego na rzecz J. F. 100 (słownie: sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 30 stycznia 2024 roku Skarżący J. F. złożył do Starosty Wadowickiego wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez cyt.: "doręczenie materiałów związanych z przebudową drogi powiatowej nr [...] [...] za okres 01.01.1998 r. do nadal, z ograniczeniem wnioskowanych informacji do :

- odcinka drogi powiatowej: od początku drogi o nazwie ul. [...] w R. do granicy miejscowości R. z miejscowością Z.;

- materiałów dokumentujących przebieg prac związanych z przebudową drogi tj. informacji kiedy (w którym roku) były prowadzone poszczególne prace oraz co było przedmiotem tych prac (na czym polegała przebudowa/remont drogi)."

W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta Wadowicki pismem z dnia 9 lutego 2024 roku wskazał, że zakres wnioskowanych informacji do przekazania obejmuje okres 26 lat wymagający znacznego nakładu pracy, w tym czynności analitycznych, polegających na wyodrębnieniu konkretnych danych. Ponadto wymaga specjalnego zaangażowania wielu pracowników Urzędu celem skompletowania wymaganych danych, którymi nie dysponuje w dniu otrzymania wniosku. Szerokość zakresu wniosku powodującego m.in. konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów spowoduje zakłócenie normalnego toku działania Urzędu i utrudni wykonywanie przypisanych mu zadań. Wobec Starosta stwierdził, iż przedmiotowy wniosek jest informacją publiczną przetworzoną, dla której zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (jednolity tekst: Dz. U z 2022 r. poz. 902) wymagane jest wykazanie przez Wnioskodawcę istotnego celu publicznego.

W odpowiedzi na powyższe J. F. wskazał, że informacja publiczna uzyskana od Starosty Wadowickiego odnośnie przebudowy drogi powiatowej (we wnioskowanym zakresie) będzie służyła dla celów postępowania przed Ministrem Rozwoju i Technologii (bądź ewentualnie w postępowaniu przed sądem administracyjnym), natomiast istotny interes publiczny w uzyskaniu tych informacji wynika z faktu, że sprawa dotyczy drogi powiatowej czyli drogi publicznej.

Następnie Starosta Wadowicki decyzją z dnia 8 marca 2024 roku, znak: NDP. 1431.2.2024 odmówił udostępnienia informacji publicznej obejmującej materiały związane z przebudową drogi powiatowej nr [...] [...] na odcinku od początku drogi o nazwie ul. [...] w R. do granicy miejscowości R. z miejscowością Z., w okresie od 01.01.1998 r. do nadal.

W uzasadnieniu do wydanej decyzji Starosta wskazał, że wnioskowana informacja publiczna jest przetworzona, a wnioskodawca nie wykazał istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J. F.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 30 kwietnia 2024 roku, znak: SKO.IP/4105/8/2024 uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty. W jej uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie decyzję o odmowie udostępnienia informacji oparto o okoliczność, iż chodzi o informację przetworzoną, a także, iż strona nie wykazała szczególnego interesu prawnego w pozyskaniu tej informacji.

Organ I instancji wyjaśnił, że kwalifikując żądaną informację do informacji przetworzonej organ kierował się faktem, że przygotowanie takiej obszernej informacji dotyczącej przedłożenia danych obejmujących okres 26 lat, wymagałoby zestawienia wszelkich dokumentów związanych z przebudową drogi. Między innymi dokumentacji projektowych (zawierających np. mapy, rysunki, specyfikacje techniczne, decyzje administracyjne, zgody właścicieli nieruchomości zawierające dane osobowe osób fizycznych), postępowań przetargowych i wyników tych postępowań (specyfikacji warunków zamówienia), materiałów dokumentujących przebieg prowadzonych robót budowlanych (umów, protokołów, faktur, kosztorysów, ksiąg obmiarów, dzienników budowy itp.) wszelkiej korespondencji w trakcie prowadzonych robót oraz późniejszej eksploatacji drogi, itp. Nadto wiele zadań związanych z przebudową drogi powiatowej nr [...] było prowadzonych przez gminy w ramach porozumień zawartych w Powiatem Wadowickim. Organ wskazał, że nie dysponuje gotową informacją, zaś jej przygotowanie wymaga znacznego nakładu pracy, co wpłynie na tok pracy urzędu, zakłócając działanie urzędu.

W ocenie Kolegium wyjaśnienie powyższe nie jest jednakże wystarczające. Słusznie podnosi strona, że złożony wniosek dotyczył konkretnych informacji: po pierwsze chodziło o wskazany odcinek drogi, a nadto o tylko te materiały, które dokumentują jakie prace były wykonywane, na czym one polegały oraz kiedy były

wykonywane. Strona podkreśla, że nie żądała żadnych decyzji administracyjnych, specyfikacji, zgód właścicieli nieruchomości, dokumentacji przetargowych, faktur, ani korespondencji prowadzonych w trakcie robót.

W zaskarżonej decyzji brak jest odniesienia się do konkretnego zakresu wniosku. Nie wynika z uzasadnienia decyzji ile jest dokumentów, które należy przeanalizować by udostępnić informację. W jaki sposób są one ewidencjonowane. W jakich rejestrach i zbiorach. Ogólnikowe wyjaśnienia organu, że chodzi o okres 26 lat nie są przekonujące. Brak jest wskazania czy przebudowa danego odcinka w tym czasie miała miejsce jeden raz czy więcej razy, czy dokumenty znajdują się w posiadaniu organu, czy też zostały już zarchiwizowane, czy może zostały zbrakowane. Wywód organu, dotyczący zakresu dokumentów, które należałoby przygotować dla strony nie jest poparty faktami, a pewnym doświadczeniem życiowym, że z zasady w tak długim okresie zazwyczaj zbiera się obszerna dokumentacja. Jednakże w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej chodzi o przedstawienie konkretów dotyczących wniosku. Wniosku, który jak podkreśla odwołujący został ograniczony do niektórych jedynie informacji.

W rezultacie stwierdzić należy, że decyzja nie poddaje się ocenie. Być może ilość żądanych dokumentów i zakres koniecznej pracy w celu przygotowania informacji zgodnej z wnioskiem strony jest znaczny. Jednakże, by to ocenić konieczne jest podanie konkretnych danych. Nie jest wystarczająca informacja, że chodzi o okres 26 lat.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ w przypadku uznania, iż żądana informacja ma przymiot przetworzonej w sposób wyczerpujący wyjaśni na czym polega jej przetworzenie ze wskazaniem na posiadane dokumenty, rejestry bazy danych, które wymagałyby analizy i badania celem udostępnienia informacji. Nie chodzi przy tym o konkretną ilość dokumentów, ale ich przybliżoną ilość. Może to być wskazanie ilości tomów (kart w ich obrębie), segregatorów lub metrów bieżących. Ilość godzin, które zajmie przygotowanie informacji i sposób ich wyliczenia. W uzasadnienia decyzji muszą znaleźć się techniczne szczegóły dotyczące procesu udostępnienia informacji objętej wnioskiem. Jest to konieczne do realizacji zasady przekonywania. Przedstawienie tych czynności umożliwi tak stronie, jak i organowi odwoławczemu podzielenie stanowiska organu w zakresie uznania, że chodzi o informację przetworzoną. Wiedzę o tym jak zorganizowane jest przechowywanie dokumentacji i ile jest dokumentów, jakie czynności

należy podjąć, żeby udostępnić informację przy uwzględnieniu ewentualnie informacji chronionych posiada jedynie organ, wobec czego na nim spoczywa obowiązek jej przedstawienia stronie i w dalszej kolejności organowi odwoławczemu.

Podkreślenia wymaga, że skoro zasadą jest udostępnienie informacji wyjątkiem zaś jej odmowa, to uzasadnienie odmowy w tym wypadku winno być wyczerpujące i nie dające się podważyć.

Następnie za pismem z dnia 10 lipca 2024 roku Starosta Wadowicki postanowił udzielić żądanych informacji.

Wskazał, że na wnioskowanym odcinku drogi powiatowej nr [...] [...] od początku drogi o nazwie ul. [...] W R. (tj. km ok. 5+580) do granicy miejscowości R. z miejscowością Z. (tj. km ok 2+210) w okresie od 01.01.1998 r. do nadal prowadzone były prace inwestycyjne związane z remontem, przebudową przedmiotowej drogi w latach 2006, 2015 oraz 2017. Następnie wskazał na ogólny zakres prac w kolejnych latach.

W tym stanie skargę na bezczynność złożył J. F., wnosząc o stwierdzenie, że w postępowaniu znak: NDP.1431.2.2024 organ dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie organu do dokonania czynności niezbędnych w sprawie, tj. udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 30.01.2024 r. oraz wyznaczenie terminu na ostateczne załatwienie sprawy.

W uzasadnieniu wskazał, że w złożonym wniosku z dnia 30.01.2024 r. żądał on udostępnienia materiałów związanych z przebudową drogi powiatowej nr [...] [...] za okres od 01.01.1998 r. do nadal, z ograniczeniem wnioskowanych informacji do danego odcinka drogi oraz określonych dokumentów. Natomiast Starosta nie udostępnił mu żadnych materiałów tylko w piśmie z dnia 10.07.2024 r. wymienił inwestycje przeprowadzane na drodze w danym okresie.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności gdy w terminie ustawowym nie udostępni informacji publicznej zgodnie z wnioskiem oraz w sposób i w formie wskazanej we wniosku. Organ pozostaje w bezczynności również wtedy, gdy udziela informacji, lecz niepełnej lub nie takiej informacji o jaką wnosił wnioskodawca.

Wskazał ponadto, że pomimo, iż Starosta Wadowicki w przedmiotowej sprawie udzielił odpowiedzi na mój wniosek, to jednak odpowiedź ta jest niepełna, niezgodna z jego wnioskiem, w którym żądał udostępnienia konkretnych materiałów, a zatem organ pozostaje w bezczynności jeśli chodzi o udostępnienie tej informacji publicznej. Organ nie poinformował go, że udostępnienie informacji publicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem nie jest możliwe i nie wskazał w jaki sposób i w jakiej formie informacja publiczna może zostać udostępniona. Organ udzielił odpowiedzi, ale pozornej, niepełnej i niezgodnej z jego wnioskiem.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodne z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do treści art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, a nadto rozstrzyga w kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W przypadku, o którym mowa w § 1, Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2).

Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd oddala skargę w całości albo w części.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 25 października 2018 r., sygn. I OSK 2931/16; NSA z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1692/15; NSA z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. I OSK 503/15; NSA z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. I OSK 88/13).

Dokonując kontroli wspomnianych okoliczności w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Ustawodawca przewidział w ustawie zamknięty katalog czynności w procedurze dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 902 ze zm.) udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W myśl art. 17 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje zatem albo w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, por. np. uzasadnienie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. II SAB/Kr 154/21).

Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje.

Dodatkowo wskazać też trzeba, że bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej może mieć miejsce również w przypadku udzielenia informacji innej niż taka, której oczekuje wnioskodawca, tudzież udzielenia informacji wymijającej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielania informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, "Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75).

Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie, właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku (...) świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. I OSK 1737/10, NSA z dnia 28 listopada 2017 roku, sygn. I OSK 1432/17).

Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji, jak i wówczas, gdy co prawda udziela informacji, jednakże niepełnej lub nie tej, której dotyczył wniosek.

Przechodząc do kontrolowanej sprawy, trzeba wskazać, że przedmiotem wniosku Skarżącego było udostępnienie informacji publicznej poprzez cyt.: "doręczenie materiałów związanych z przebudową drogi powiatowej nr [...] [...] za okres 01.01.1998 r. do nadal, z ograniczeniem wnioskowanych informacji do:

- odcinka drogi powiatowej: od początku drogi o nazwie ul. [...] w R. do granicy miejscowości R. z miejscowością Z.;

- materiałów dokumentujących przebieg prac związanych z przebudową drogi tj. informacji kiedy (w którym roku) były prowadzone poszczególne prace oraz co było przedmiotem tych prac (na czym polegała przebudowa/remont drogi)."

Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie przesłało do Starosty ostateczną decyzję z dnia 30 kwietnia 2024 roku, znak: SKO.IP/4105/8/2024 uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty w dniu 9 maja 2024 roku.

Starosta odpowiedział na wniosek Skarżącego pismem z dnia 10 lipca 2024 roku, które zostało przez Skarżącego odebrane w dniu 15 lipca 2024 roku.

Analiza treści pisma z dnia 10 lipca 2024 roku prowadzi do wniosku, że w istocie organ nie wywiązał się z obowiązku udzielenia Skarżącemu informacji publicznej zgodnej z treścią złożonego wniosku w terminie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Organ (podmiot obowiązany) ograniczył odpowiedź na wniosek wyłącznie do wskazania ogólnego zakres prac związanych z przebudową drogi powiatowej nr [...] [...] w kolejnych latach. Tymczasem wniosek dotyczył "doręczenia materiałów związanych z przebudową drogi powiatowej nr [...] [...] za okres 01.01.1998 r. do nadal, z ograniczeniem wnioskowanych informacji do :

- odcinka drogi powiatowej: od początku drogi o nazwie ul. [...] w R. do granicy miejscowości R. z miejscowością Z.;

- materiałów dokumentujących przebieg prac związanych z przebudową drogi tj. informacji kiedy (w którym roku) były prowadzone poszczególne prace oraz co było przedmiotem tych prac (na czym polegała przebudowa/remont drogi)."

W związku należy uznać, że organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej.

Zgodnie z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej termin 14 dni na udzielenie odpowiedzi upłynął w dniu 23 maja 2024 roku. Jak wynika z akt sprawy organ nie udostępnił informacji publicznej w sposób zgodny z wnioskiem.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący wystąpił o udostępnienie informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości okoliczność, że został przekroczony 14 dniowy termin, określony w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na załatwienie wniosku. Wobec tego należy uznać, że organ od dnia 23 maja 2024 r. pozostaje w bezczynności.

Obowiązkiem Sądu, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., było stwierdzenie, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu brak jest podstaw do przypisania organowi kwalifikowanej postaci bezczynności. Dla uznania naruszenia prawa jako rażącego konieczne jest ustalenie, że bezczynność posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy. Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy, jednak naruszenie to musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Organ co prawda nie udostępnił informacji zgodnej z wnioskiem, jednakże udostępnił informację, dotyczącą skierowanego zapytania, tyle że nie odpowiada ona faktycznej treści wniosku. W realiach niniejszej sprawy, postępowania Starosty w tym zakresie nie sposób zakwalifikować jako oczywistego czy też intencjonalnego naruszenia terminów do załatwienia wniosku, w związku z czym nie sposób przypisać postępowaniu organu rażącego naruszenia prawa.

Z wymienionych przyczyn, na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1) i pkt. 3) oraz § 1a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach orzeczono w punkcie IV wyroku, na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się uiszczony wpis od skargi.