Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 2 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 października 2025 roku sprawy ze skargi J. Ł. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego J. Ł. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowaną w dniu 30 lipca 2025 r. pod poz. [...].

W dniu 8 lipca 2025 r. J.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O. w sprawie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z 2 stycznia 2025 r.

Motywując skargę jej autor podniósł pod adresem organu zarzuty naruszenia art. 35 § 3 i art. 36 § 1 i 2 k.p.a. Skarżący wskazał, że 2 stycznia 2025 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta O. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kopii zgody na nieodpłatne udostępnienie stanowiska [...] w sektorze [...] na T. w O. lub o wydanie decyzji odmownej w tej sprawie na podstawie art 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. 11 kwietnia 2025 r. skarżący złożył za pośrednictwem Burmistrza Miasta O. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponaglenie do Kolegium złożył 1 maja 2025 r. Do dnia sporządzenia skargi, skarżący nie otrzymał umowy w formie nieanonimizującej danych osobowych beneficjenta tej umowy. Jest nim osoba publiczna - radny powiatowy i sołtys w jednej osobie. Sytuację taką definiuje art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Miasta O. do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy na podstawie art. 38 k.p.a. Działania organu mają bowiem charakter rażący. Nadto, wniósł o wymierzenie organowi sankcji określonych w art. 149 § 2 p.p.s.a. oraz o zwrot kosztów postępowania. Do skargi jej autor załączył oświadczenie majątkowe radnego powiatowego.

Odpowiadając na skargę Burmistrz Miasta O. wyjaśnił, że wniosek skarżącego z 2 stycznia 2025 r. dotyczył umów zawartych przez Spółkę G. Sp. z o.o. i odpowiedź została udzielona przez Wydział Polityki Przestrzennej tutejszego Urzędu. Organ podkreślił, że w skardze J.Ł. odnosi się do dwóch różnych spraw.

Organ stwierdził także, że Wydział Gospodarowania Majątkiem Komunalnym udzielił odpowiedzi na wniosek J.Ł. z 19 lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zgody na nieodpłatne udostępnienie stanowiska handlowego [...] w sektorze C na T. w O. przez W.P. na rzecz M.B. Treść zgody co do danych osobowych została zanonimizowana ponieważ, w ocenie Gminy Miasto O., nie podlegała udostępnieniu ze względu na art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Organ podkreślił również, że w związku ze złożonym wnioskiem z 31 marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie danych osobowych osób wymienionych w udzielonej zgodzie Gmina Miasto O. poinformowała pisemnie J.Ł., że prawo do ich dostępu podlega ograniczeniu zgodnie z art. 5 ust. 2 powyższej ustawy.

W dniu 9 sierpnia 2025 r. do akt sprawy wpłynęło e-pismo skarżącego, zatytułowane "WNIOSEK Uzupełnienie skargi na bezczynność", którego załącznikiem jest "Wniosek uzupełniający WSA - Uzupełnienie wniosku na bezczynność". W treści pisma skarżący wskazał, że jego wniosek dostępowy dotyczy stanu prawnego na dzień 31 marca 2025 r., a jego skarga dotyczy "umowy rezerwacji stanowiska [...] w sektorze C na T. w O." Jak stwierdził skarżący z pisma organu z 17 lipca 2025 r. wynika, że stan sprawy mógł ulec zmianie. Wobec powyższego skarżący wniósł o załączenie do akt sprawy imiennych comiesięcznych rachunków "na rzecz jakiej osoby wystawiono dowód opłaty rezerwacji od lipca 2022r."

2 października 2025 r. do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącego stanowiące uzupełnienie skargi tożsame w swej treści z pismem z 9 sierpnia 2025 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późm.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie.

J.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O. w sprawie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z 2 stycznia 2025 r.

Z przesłanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę dokumentów wynika, że wnioskiem z 2 stycznia 2025 r. skarżący domagał się udostępnienia wszystkich umów zawartych między Gminą Miastem O. a Spółką G. Sp. z o.o. ul. [...] obowiązujących w roku 2025. Pismem z 7 stycznia 2025 r. skarżącemu udzielono kompletnej i wyczerpującej odpowiedzi na wniosek z 2 stycznia 2025 r. Zatem, w chwili wniesienia skargi na bezczynność, co miało miejsce 8 lipca 2025 r., podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie pozostawał w bezczynności. Ustalenie to ma kluczowe znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi.

Jak przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wspomniana uchwała, zgodnie z art. 269 p.p.s.a., wiąże Sąd rozpoznający niniejszą skargę. W uchwale wskazano, że zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. W rozpoznawanej sprawie usunięciem stanu bezczynności jest udostępnienie żądanej informacji publicznej. Skarga na bezczynność skierowana jest zatem przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Pod pojęciem "przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi", którym posłużono się w przedmiotowej uchwale, należy rozumieć inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przesłanka ta zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem wniesienie przez J.Ł. skargi na bezczynność Burmistrza Miasta O. po zakończeniu przez ten organ prowadzonego postępowania stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi.

Niezależnie od powyższego Sąd, mając na uwadze pisma skarżącego stanowiące uzupełnienie skargi, na podstawie nadesłanych akt administracyjnych stwierdził, że skarżący dotychczas nie zwracał się do Burmistrza Miasta O. z wnioskiem o udostępnienie w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 902 - dalej w skrócie "u.d.i.p.") umowy rezerwacji stanowiska [...] w sektorze C na T. w O. Wszak z nadesłanej dokumentacji wynika, że skarżący wnioskiem z 19 lutego 2025 r. zwracał się do organu o udostępnienie kopii zgody na nieodpłatne udostępnienie stanowiska [...] w sektorze [...] na T. w O. lub wydanie decyzji odmownej. Trzeba jednak widzieć zasadniczą różnicę pomiędzy kopią zgody na nieodpłatne udostępnienia stanowiska [...] w sektorze C na T. w O. a umową rezerwacji stanowiska [...] w sektorze C na T. w O. Są to bowiem dwa odrębne dokumenty.

W tym miejscu należy podkreślić, że dla właściwej realizacji przez organ wniosku o udostępnienie informacji publicznej istotne znaczenie ma precyzyjne określenie co jest jego przedmiotem. To wnioskodawca jest gospodarzem postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej i on określa jakie informacje chce uzyskać i w jakim celu. Zatem, konieczne jest precyzyjne zdefiniowanie przedmiotu wniosku dostępowego, którego adresatem może być jeden z podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Godzi się w tym miejscu wyjaśnić, że Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do załatwienia, niejako w zastępstwie Burmistrza Miasta O., zgłoszonego w uzupełnieniu skargi wniosku skarżącego o udostępnienie umowy rezerwacji stanowiska [...] w sektorze C na T. w O. Z wnioskiem w tym przedmiocie skarżący może zwrócić się do organu. Dopiero w sytuacji ewentualnej bezczynności organu w tym zakresie skarżący będzie mógł wnieść skargę do tutejszego Sądu.

Skoro więc organ w dacie wniesienia skargi jak i w dacie orzekania przez Sąd nie pozostaje bezczynny, skarga J.Ł., jako niedopuszczalna z innych przyczyn, podlega odrzuceniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 postanowienia na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

dc