Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego w Brzegu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

R. S. (dalej: strona, skarżący, wnioskodawca) złożył skargę na bezczynność Sądu Rejonowego w Brzegu zarzucając w niej naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Skargę skierował do Sądu Okręgowego w Opolu za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Brzegu. Prezes Sądu Rejonowego w Brzegu wraz z odpowiedzią na skargę, działając na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej także: p.p.s.a, przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wskazał przy tym, że akta przedmiotowej sprawy znajdują się w aktach przesłanych przez Sąd Okręgowy w Opolu do tut. Sądu do sprawy o sygn. akt I SA/Op 569/25.

Wezwaniem z 25 sierpnia 2025 r. (k. 26 akt sądowych) zwrócono się do skarżącego o oświadczenie czy jego intencją było wniesienie skargi do WSA w Opolu na bezczynność wskazanego w niej organu, czy też stanowi ono skargę wywiedzioną w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r. poz. 1725). W wezwaniu zawarto pouczenie, że brak odpowiedzi na wezwanie będzie skutkował uznaniem, że strona złożyła skargę do WSA w Opolu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego w Brzegu w przedmiocie rozpoznania wniosku z 3 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Jednocześnie, kolejnym wezwaniem, zgodnie z 220 § 1 i 2 p.p.s.a. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (sto) złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia po rygorem odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nadal zwanej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Należy podkreślić, że zarówno skarga na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania skierowane są przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona bądź nie jest załatwiana. Podkreślić przy tym trzeba, że ocena wystąpienia każdego ze stanów pasywności organu administracji publicznej (bezczynności lub przewlekłości) powinna być dokonywana przez sąd administracyjny każdorazowo na dzień wniesienia skargi.

Ponadto zgodnie z art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w ostatnio powołanym przepisie należy również skarga. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), według którego wpis od skarg na bezczynność i przewlekłe działanie organów administracji publicznej wynosi do 100 zł.

Wezwanie Sądu z 14 października 2025 r. do uiszczenia wpisu od skargi w powyższej wysokości, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 31 października 2025 r. (k. 34 akt sądowych).

W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, z danych pozyskanych z oddziału finansowo-budżetowego tut. Sądu wynika, że do dnia 24 listopada 2025 r., nie wpłynął wymagany prawem wpis od skargi, a zatem skargę jako nieopłaconą, należało odrzucić.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.