Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. J. - redaktora naczelnego czasopisma "[...]" o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M. J. - redaktora naczelnego czasopisma "[...]" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 703/25 w sprawie ze skargi M. J. - redaktora naczelnego czasopisma "[...]" na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 14 listopada 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 703/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. J. – redaktora naczelnego czasopisma "[...]" (dalej także jako: wnioskodawca) na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł wnioskodawca. W treści skargi kasacyjnej wnioskodawca wniósł o zawieszenie postępowania:

1) do czasu zakończenia postępowania przed TSUE pod sygn. akt C 521/21, w którym to zostaną rozpoznane pytania SR Poznań Stare Miasto w Poznaniu o ustalenie statusu (braku statusu) sądu osób powołanych przez polityczną KRS na urząd sędziego lub asesora oraz skuteczności tego powołania w świetle prawa Unii, a także co do kwestii skuteczności (braku skuteczności) orzeczeń wydanych przez nominatów politycznej KRS i prawnej dopuszczalności ich wykonywania na terytorium państwa Unii Europejskiej;

2) do czasu rozpoznania przez TSUE pytań prawnych zadanych przez SN w postanowieniu z dnia 20 października 2023 r. sygn. akt III CB 40/23.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, będącym zarazem uzasadnieniem wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego wnioskodawca podniósł, że rezultat ww. postępowań ma wpływ na wynik niniejszego postępowania, a zatem uzasadnia jego zawieszenie do czasu rozpoznania ww. postępowań, bowiem zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności postępowania wywołanej wadliwym składem orzekającym, w którym zasiadała osoba niemająca statusu Sądu w rozumieniu TFUE oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Wnioskodawca wskazał, że powyższa nieważność orzeczenia jest wynikiem wadliwej procedury powoływania sędziów, która odbywa się przy udziale nieuprawnionego organu. W ocenie wnioskodawcy orzeczenie wydane przez osobę powołaną przez wadliwy organ należy uznać za nieistniejące w porządku prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek wnioskodawcy o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych zadanych przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu oraz Sąd Najwyższy nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Norma zawarta w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umożliwia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, o ile zaistnieje zagadnienie wstępne (prejudycjalne), a więc zagadnienie, od rozstrzygnięcia którego zależy wynik postępowania. Wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w wyniku zawieszenia postępowania musi być zatem uzasadnione brakiem możliwości podjęcia rozstrzygnięcia, bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, w innym postępowaniu. Dodać należy, że art. 125 § 1 p.p.s.a. stanowi podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego z urzędu.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w niniejszym postępowaniu kasacyjnym, wbrew osnowie wniosku, nie zachodzą podstawy do uznania, że możliwość rozstrzygnięcia zasadności skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 703/25 o oddaleniu skargi wnioskodawcy na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, jest uzależniona w jakikolwiek sposób od treści rozstrzygnięcia postępowań wymienionych jako podstawa wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., między daną sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (zob. postanowienia NSA: z dnia 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12; z dnia 6 marca 2012 r., II OSK 304/12). Związek między postępowaniami, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (postanowienie NSA z dnia 23 października 2008 r., II GZ 249/08).

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu zakończenia postępowania przed TSUE prowadzonego pod sygn. akt C 521/21 jest bezzasadny z tego powodu, że postępowanie to zostało zakończone, bowiem Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniu 24 marca 2026 r. wydał wyrok w tej sprawie. Odnosząc się zaś do wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu rozpoznania przez TSUE pytań prawnych zadanych przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 października 2023 r., sygn. akt III CB 40/23, wskazać należy, że i w tej części rozpoznawany wniosek jest pozbawiony usprawiedliwionych podstaw, bowiem przedstawione do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zagadnienia prawne w sprawie o sygn. akt III CB 40/23 nie mają związku z niniejszą sprawą. Dotyczą one zagadnień związanych z tzw. testem niezawisłości i bezstronności sędziego uregulowanym w art. 5a ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), który to wniosek nie był przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.