Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 11 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę.

Komendant Powiatowy Policji rozkazem personalnym z dnia 30 maja 2008 r., działając na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 w związku z art. 43 ust. 3 i art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), z dniem 6 czerwca 2008 r. zwolnił ze służby w Policji K. M. Jednocześnie organ nadał rozkazowi rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a..

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 4 kwietnia 2008 r. około godziny 22:25 w G. na skrzyżowaniu ulic [...] i [...] doszło do kolizji drogowej z udziałem mł. asp. K. M. Pojazd kierowany przez wymienionego policjanta, nie zatrzymał się przed znakiem Stop, w wyniku czego doszło do zderzenia z prawidłowo jadącym samochodem marki Mercedes prowadzonym przez Z. W. W trakcie zdarzenia K. M. był w stanie nietrzeźwości, co potwierdza wynik z użycia właściwego urządzenia kontrolno-pomiarowego oraz wyniki badania krwi.

Organ podkreślił, że opisany materiał dowodowy pozwala uznać, iż K. M. dopuścił się czynu z art. 178a § 1 k.k. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji policjanta można zwolnić ze służby w przypadku popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeśli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie. W ocenie organu czyn policjanta nosi znamiona przestępstwa ściganego z urzędu, a o oczywistości czynu świadczą sprawozdania z przeprowadzonych badań krwi. K. M. swoim zachowaniem naruszył etykę zawodową oraz podważył społeczne zaufanie do Policji. W tych okolicznościach dalsze pozostawanie w służbie jest niemożliwe.

W sprawie został również zachowany warunek określony w art. 43 ust. 3 ustawy o Policji tj. Zarząd Wojewódzki Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów w G. wydał pozytywną opinię w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby.

W toku postępowania nie uwzględniono wniosku funkcjonariusza o przesłuchanie policjantów będących przy badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, ustalenie którym urządzeniem został przebadany i czy urządzenie pomiarowe posiadało aktualny atest.

Rygor natychmiastowej wykonalności nadano z uwagi na dobro służby, gdyż w interesie społecznym jest odsunięcie od wykonywania zadań służbowych policjanta, na którym ciąży zarzut popełnienia przestępstwa.

W odwołaniu K. M. zarzucił powyższej decyzji nieprawidłowe uzasadnienie, naruszające dyspozycję art. 107 § 3 k.p.a. Podkreśli, że opisany czyn nie ma żadnego funkcjonalnego związku z jego służbą w Policji. Ponadto w toku podstępowania doszło do naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie jego wniosków dowodowych. Brak było również podstaw do zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. W szczególności wskazał, że decyzją Komendanta Powiatowego Policji z dnia 8 kwietnia 2008 r. został zawieszony w czynnościach służbowych.

Zdaniem policjanta postępowanie dotyczące zwolnienia ze służby w trybie art. 41 ust. 2 pkt 8 było bezprzedmiotowe w związku z upływem terminu przewidzianego w art. 41 ust. 3 ustawy o Policji.

Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Wojewódzki Policji rozkazem personalnym z dnia 11 sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu niższej instancji.

Podając motywy rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że uzasadnienie decyzji z dnia 4 kwietnia 2008 r. zawiera wszystkie elementy określone w art. 107 § 3 k.p.a.

Organ odwoławczy zgodził się z odwołującym, że brak jest funkcjonalnego związku popełnienia czynu z działaniem w służbie. Podkreślił jednak, że fakt popełnienia przestępstwa powoduje utratę nieposzlakowanej opinii, która zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o Policji jest jedną z przesłanek koniecznych, jakie musi spełniać osoba będąca policjantem. Utrata warunków kwalifikacyjnych do pełnienia służby, charakter popełnionego czynu i jego społeczny wydźwięk uniemożliwiają pozostawienie policjanta w służbie.

W zakresie przestrzegania zasad postępowania administracyjnego organ uznał, że dokonano wszelkich starań w celu umożliwienia policjantowi pełnego, czynnego uczestnictwa w postępowaniu, w tym poinformowano go o wszczęciu postępowania, doręczono pouczenie o przysługujących uprawnieniach i obowiązkach, a także zawiadomiono o przesłuchaniu świadka zdarzenia. Policjant skorzystał z tego prawa i uczestniczył w przesłuchaniu. W dniu 9 maja 2008 r. zapoznał się z aktami postępowania, a w dniu 15 maja 2008 r. zostało mu doręczone zawiadomienie o czynnościach zmierzających do zakończenia postępowania wraz z informacją o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów i dowodów w terminie 3 dni.

Organ odwoławczy zaznaczył, że w odpowiedzi na wniosek strony z dnia 13 maja 2008 r. wydano postanowienie z dnia 20 maja 2008 r. o nie uwzględnieniu żądań strony. W przypadku nie uwzględnia dalszych wniosków dowodowych organ pierwszej instancji nie zastosował formy postanowienia, a jedynie zajął stanowisko na piśmie, ponieważ wydano już decyzję i zakończono postępowanie w tej instancji. W ocenie organu odwoławczego częściowo zasługują na uznanie zarzuty naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a., gdyż odmowa udostępnienia kopi materiałów postępowania w sprawie oraz uwzględnienia wniosków dowodowych składanych w czerwcu 2008 r. nie została wydana w formie postanowienia. Mimo zakończenia postępowania w pierwszej instancji, stanowisko organu winno mieć formę postanowienia. Jednak według Komendanta Wojewódzkiego Policji uchybienia w tym zakresie nie miały wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie.

W sprawie zasadne było nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, ponieważ zwolnienie ze służby w Policji, w odróżnieniu od zawieszenia, powoduje utratę wszelkich uprawnień, kompetencji i obowiązków związanych ze statusem policjanta. Zwolnienie policjanta w trybie natychmiastowym miało na celu ochronę ważnego interesu społecznego.

W odniesieniu do zarzutów policjanta, że w dniu 10 kwietnia 2008 r. wystąpił z raportem o natychmiastowe zwolnienie ze służby, organ odwoławczy uznał, iż wybór trybu zwolnienia ze służby należał do właściwego organu, który z uwagi na treść art. 41 ust. 2 pakt 8 ustawy o Policji, był władny zdecydować o podstawie prawnej zwolnienia. Co istotne postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby zostało wszczęte 9 kwietnia 2008 r., a zatem strona złożyła raport o zwolnienie w trakcie postępowania administracyjnego.

W podsumowaniu organ odwoławczy zaznaczył, że dokumentacja zgromadzona w postępowaniu administracyjnym jest przekonująca i pozwala na stwierdzenie popełnienia przez K. M. czynu o znamionach przestępstwa. W jego ocenie organ pierwszej instancji prawidłowo rozpatrzył sprawę, ustalił stan faktyczny i zastosował przepisy ustawy o Policji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. M. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący wskazał na naruszenie art. 6, art. 7, art. 9, art. 10, art. 73 i art. 75 k.p.a. Zarzucił, że nie zapewniono mu czynnego udziału w sprawie. W szczególności zdaniem skarżącego nieprawdziwe są twierdzenia organów, że w dniu 15 maja 2008 r. zawiadomiono go o czynnościach zmierzających do zakończenia postępowania administracyjnego oraz poinformowano o możliwości wypowiedzenia się. Zawiadomienie o takiej treści otrzymał w dniu 27 maja 2008 r. W dniu 30 maja 2008 r. wysłał wniosek o udostępnienie akt sprawy, który jednak nie został rozpatrzony. Powołał się przy tym na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 2005 r. II SA/Bk 700/05 (LexPofonica nr 414848), który stwierdził, że naruszenie prawa strony do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów uprawnia do uchylenia decyzji wydanej przez organ administracyjny.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

W trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 19 lutego 2009 r. skarżący oświadczył, że jest po wyroku skazującym za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwym na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem na 2 lata. Podtrzymał swoje zarzuty i stwierdził, że być może alkohol wypił po kolizji, będąc pod wpływem szoku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Jest okolicznością bezsporną, iż za zdarzenie w dniu 4 kwietnia 2008 r. został on prawomocnie skazany na karę 10-ciu miesięcy wolności z zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2-ch. To skazanie nie może być żaden sposób kwestionowane ani przez skarżącego ani przez władze wszelkich organów i instytucji w tym także Wojewódzki Sąd Administracyjny. Okoliczności prowadzenia przez skarżącego byłego funkcjonariusza policji w W. samochodu osobowego marki Hynndac Lentza pod wpływem alkoholu i doprowadzenia do kolizji z prawidłowo jadącym samochodem marki Mercedes zostały potwierdzone tym wyrokiem.

Dopuszczenie się przez skarżącego czynu z art. 178 a § 1 K.k. oznacza, iż zostały potwierdzone tym wyrokiem w sprawie zaistniałe okoliczności o jakich mowa w art. 41 ust. 2 pkt 6, Ustawy o Policji wyżej cytowanej.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organów orzekających w sprawie, że dla dobra służby istotnym jest aby służbę w Policji pełnili funkcjonariusze o nieposzlakowanej opinii. Stan po użyciu alkoholu uzasadniał stosowanie wobec skarżącego rygoru natychmiastowej wykonalności.

Wobec okoliczności, iż w sprawie zapadł prawomocny wyrok skazujacy dotyczący zdarzenia z dnia 4 kwietnia 2008 r. czyni bezzasadnym zarzuty skarżącego co do niezapewnienia mu czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, nieudostępnienia mu kopii zebranego materiału a także nie wskazania jakie urządzenie pomiarowe zostało użyte przy badaniu i czy urządzenie to posiadało atest. Z urzędu zauważyć należy, że funkcjonariusz policji był dobrze zorientowany, iż ani przed zdarzeniem ani tym bardziej po zdarzeniu do czasu przeprowadzenia badań przez policję nie może spożywać alkoholu. Tłumaczeniem się, że wypił alkohol w oczekiwaniu na przyjazd Policji, czego zresztą nikt nie potwierdza, uznać należy za nieprawdziwe zmierzające do zniekształcenia wcześniejszego stanu w jakim się znajdował. Skarżący sam przyznaje, że przed zdarzeniem wypił dwie butelki piwa o pojemności 0,5 litra każda co oznacza, iż wypił 1 litr piwa o zawartości ponad 4,5% a to równoznaczne jest z wypiciem125 gramów wódki czystej.

Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na mocy ust. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

DSz