Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2024 r. sprawy ze skargi A.Z. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

A. Z. (dalej, jako: skarżący) drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu [...] maja 2023 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci informacji jakie działania podjęto w stosunku do zawiadomienia skarżącego o wywożeniu odpadów na działkę nr [...] w [...] (obok działki [...]) z dnia [...] listopada 2022 r., czy wszczęte zostało w sprawie postępowanie w tej sprawie, czy dla gruntu wydawana była decyzja w przedmiocie podniesienia terenu, czy posiadacz terenu posiada zgodę na gromadzenie lub przetwarzanie odpadów. Skarżący wnioskował o przesłanie kopii decyzji wraz z uzasadnieniami w przypadku gdy takie były wydawane.

Pismem z dnia [...] maja 2023 r. Burmistrz [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi na ww. wniosek podając, że pracownicy Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...] przeprowadzili postępowanie wyjaśniające w przedmiotowej sprawie. Właściciele ww. działki zostali wezwani do złożenia wyjaśnień w związku z gromadzeniem mas ziemnych. W odpowiedzi na wezwanie zostały przedłożone dokumenty potwierdzające ilość, rodzaj i pochodzenie dowiezionych mas ziemnych. Z powyższego wynika, że masy ziemne zostały zagospodarowane zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz, że poinformowano o tym właścicieli działki. Ponadto organ poinformował, że kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie zgody na gromadzenie lub przetwarzanie odpadów ma Starosta lub Marszałek.

Pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej, jako: u.d.i.p.) przez nieudostępnienie w całości wnioskowanej informacji publicznej pomimo upływu ustawowego terminu.

Skarżący wniósł stwierdzenie, iż organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o charakterze tej bezczynności pod kątem rażącego naruszenia prawa oraz nakazanie organowi rozpoznania wniosku skarżącego w nierozpoznanej części oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata, według norm przepisanych. Dodatkowo skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że organ jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu u.d.i.p. oraz, że informacje, o które zwrócił się skarżący są informacjami publicznymi. Zdaniem skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego jedynie w części. Organ nie udzielił odpowiedzi czy dla wskazanej działki o nr [...] była wydawana decyzja w przedmiocie podniesienia terenu oraz informacji, czy posiadacz terenu ma zgodę na gromadzenie lub przetwarzanie odpadów. W ramach swoich kompetencji gmina musi posiadać wiedzę na temat odpadów skoro jest to jej ustawowe zadanie. Pomimo jednak zaistnienia tych okoliczności organ nie udzielił informacji publicznej w ustawowym terminie w odniesieniu do części wniosku, co czyni niniejszą skargę w zakresie nieudostępnionej informacji uzasadnioną i zasługującą na uwzględnienie w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że udzielił skarżącemu kompletnej informacji dotyczącej podjętych działań oraz w zakresie, w jakim nakłada na niego obowiązki ustawa. Zarzut dotyczący braku odpowiedzi na pytanie czy wydawana była decyzja dotycząca podniesienia terenu jest niewłaściwy z uwagi na to, że organ nie jest uprawniony do wydawania zgód na podnoszenie terenu, a regulują to przepisy odrębne, np. dotyczące pozwolenia na budowę wydawanego przez Starostę. Skarżący został w piśmie poinformowany również, że kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie zgody na gromadzenie lub przetwarzanie odpadów ma Starosta lub Marszałek. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. zobowiązany udostępnia informacje, jeżeli ją posiada i żądanie dotyczy informacji publicznej, czyli odnoszącej się do sprawy publicznej. Posiadanie żądanej informacji przez zobowiązanego jest warunkiem niezbędnym dla realizacji obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Ze względu na stan faktyczny oraz zakres kompetencji, organ udostępnił skarżącemu komplet informacji, w których posiadaniu był.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).

Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (vide P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego z 2012 r. nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy nie budzi zatem wątpliwości fakt, że Burmistrz [...] jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i w tej sytuacji została spełniona przesłanka podmiotowa.

W kwestii kryterium przedmiotowego należy wskazać na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić jednak należy, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, jak również wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 28 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 73/22).

W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne między stronami, że żądana we wniosku z dnia [...] maja 2023 r. informacja ma charakter informacji publicznej. Pogląd ten podziela także Sąd orzekający w tej sprawie.

Sporne natomiast jest czy w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. organ udzielił skarżącemu kompletnej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej czy też – jak twierdzi skarżący – odpowiedź dotyczy jedynie części wnioskowanej informacji.

W ocenie Sądu prawidłowe jest twierdzenie organu, że w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej i odpowiedź ta w całości replikuje na żądane informacje.

Zauważyć bowiem należy, iż organ pismem z dnia [...] maja 2023 r. wskazał, że pracownicy Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...] przeprowadzili postępowanie wyjaśniające w przedmiotowej sprawie. Właściciele działki, która jest w polu zainteresowania skarżącego, zostali wezwani do złożenia wyjaśnień w związku z gromadzeniem mas ziemnych i wyjaśnienia takie złożyli. Nadto w odpowiedzi na wezwanie zostały przedłożone dokumenty potwierdzające ilość, rodzaj i pochodzenie dowiezionych mas ziemnych. Burmistrz w omawianym piśmie wskazał zatem, że wszczęto postępowanie wyjaśniające, wyjaśnił jakie podjęto działania w związku z zawiadomieniem skarżącego z dnia [...] listopada 2022 r. Dodatkowo po zapoznaniu się z dokumentacją organ poinformował skarżącego, że masy ziemne na działce nr [...] w [...] zostały zagospodarowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Natomiast w części wniosku dotyczącej wydanej decyzji administracyjnej czy zgody na gromadzenie lub przetwarzanie odpadów, Burmistrz poinformował skarżącego, że kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w tym zakresie ma Starosta lub Marszałek. Organ podał zatem, że nie jest w posiadaniu takich informacji i wskazał organ, do którego skarżący powinien wnioskować.

W ocenie Sądu, Burmistrz [...] w ustawowym terminie wypełnił obowiązek wynikający z u.d.i.p., udzielając skarżącemu (w piśmie z dnia [...] maja 2023 r.) kompletnej odpowiedzi na wniosek z dnia [...] maja 2023 r. Z tego względu skarga na bezczynność organu jest nieuzasadniona.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.