Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] Towarzystwa [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi [...] Towarzystwa [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1453/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...]lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W dniu 13 lutego 2009 r. [...]Towarzystwo [...] wniosło zażalenie na powyższe postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2009 r. wezwano wnoszącego zażalenie do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia).

W związku z faktem, że skarżący uzupełnił braki formalne wniosku po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu, tj. w dniu 18 marca 2009 r., postanowieniem z dnia 26 marca 2009 r. odrzucono zażalenie z dnia 12 lutego 2009 r.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia.

W uzasadnieniu wniosku [...] Towarzystwo [...] wskazało, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, albowiem w dniach od 20 lutego 2009 r. do 14 marca 2009 r. jego pełnomocnik H. G. nie przebywał w W., a wyjeżdżając nie miał możliwości powzięcia informacji o czekającym na niego awizo.

Ponadto skarżący wskazał, że datą ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania czynności było zapoznanie się z postanowieniem z dnia 26 marca 2009 r. odrzucającym zażalenie, tj. dzień 17 kwietnia 2009 r., kiedy orzeczenie to zostało doręczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje:

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;

2) wniosek ten zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin;

4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;

5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2).

Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004 r. kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodziło więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę do przywrócenia terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt II FZ 672/05 (LEX nr 235269) stwierdził, że nieobecność osoby uprawnionej do reprezentowania spółki z o.o. spowodowana przebywaniem na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie uzasadnia przywrócenia spółce uchybionego terminu, bowiem reprezentujący skarżącą spółkę, w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu interesów spółki, winien był w związku z koniecznością wyjazdu poza miejsce stałego zamieszkania na dłuższy okres - jako osoba należycie dbająca o swoje interesy - poinformować Sąd o aktualnym adresie do korespondencji, bądź ustanowić pełnomocnika do odbioru korespondencji. Skarżąca strona była bowiem obowiązana do dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10.02.2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), a nieprzebywanie pod adresem, pod którym miały być kierowane pisma, nie może także stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu (post. WSA w Warszawie z dnia 7.07.2004 r., sygn. akt III SA/Wa 368/04, niepubl.).

W świetle powyższego wyjazd pełnomocnika skarżącego nie wyłącza winy [...] Towarzystwa [...] w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, bowiem jako osoba należycie dbająca o swoje interesy - w związku z koniecznością wyjazdu pełnomocnika poza miejsce zamieszkania na dłuższy okres - winno ono poinformować Sąd o aktualnym adresie do korespondencji, bądź ustanowić innego pełnomocnika do odbioru korespondencji.

Zatem skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ przywrócić termin można tylko i wyłącznie w przypadku gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.