Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Towarzystwa Sportowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2009 r. sygnatura akt I SA/Wa 1453/08 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 28 stycznia 2009 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Towarzystwa Sportowego na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił [...] Towarzystwu Sportowemu, zwanemu dalej [...], przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie tego Sądu, którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż okoliczności wskazane przez [...] we wniosku o przywrócenie terminu nie wykazały, aby uchybienie nastąpiło bez winy strony. Zdaniem Sądu wyjazd i nieobecność pod adresem korespondencyjnym pełnomocnika Towarzystwa nie wyłącza winy strony, bowiem pełnomocnik ten, jako osoba należycie dbająca o swoje interesy, winien był poinformować Sąd o zmianie adresu do korespondencji z uwagi na konieczność wyjazdu poza miejsce zamieszkania na dłuższy okres, bądź ustanowić innego pełnomocnika do odbioru korespondencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło [...], reprezentowane przez H.G., zarzucając mu naruszenie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu pełnomocnik Towarzystwa podniósł, iż w jego opinii uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Towarzystwo nie zatrudnia osób, które mogłyby prowadzić sekretariat, również członkowie zarządu nie przebywają codziennie w siedzibie Towarzystwa. Pełnomocnik [...] nie miał możliwości udzielenia dalszego pełnomocnictwa dla osoby umocowanej do odbioru poczty, nie wiedział także o tym, iż zmuszony będzie do nagłego wyjazdu w celach handlowych, w przeciwnym przypadku z pewnością odebrałby w terminie przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i dokonałby żądanej przez Sąd czynności. Ponadto pełnomocnik [...] podkreślił, iż doręczone zostało jedynie powtórne "awizo" informujące o pozostawieniu przesyłki w placówce Poczty Polskiej, co spowodowało, iż nie został on powiadomiony o oczekującej przesyłce pocztowej przez osoby zatrudnianie przez Towarzystwo jako trenerzy. Wnoszący zażalenie podniósł ponadto, iż nieprzywrócenie przez Sąd terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, polegających na dołączeniu jednego jego odpisu – przy jednoczesnym złożeniu środka zaskarżenia w ustawowym terminie – pozbawia stronę prawa do sądu i jest przejawem zbyt rygorystycznego podejścia Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest tylko wtedy, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Okoliczności uprawdopodabniające brak winy strona winna wskazać we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie [...] uzasadniało swój wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia tym, iż pełnomocnik Towarzystwa w okresie, w którym doręczono stronie wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia, przebywał na obozie sportowym, a następnie wyjechał z Warszawy w sprawach handlowych. Jego nieobecność oraz fakt, iż jest on jedyną osobą przebywającą regularnie w siedzibie Towarzystwa, które nie prowadzi sekretariatu, spowodowały, iż nie odebrał on w terminie powiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce Poczty Polskiej. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego okoliczności te nie wskazywały na brak winy strony w uchybieniu, bowiem pełnomocnik skarżącego winien był wyznaczyć osobę uprawnioną do odbioru poczty lub poinformować Sąd o zmianie adresu korespondencyjnego. Stanowisko to uznać należy za nieuzasadnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niezasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że pełnomocnik Towarzystwa winien był poinformować Sąd o zmianie adresu korespondencji. Jak wynika z załączonych do akt sprawy zaświadczeń przebywał on na obozie sportowym w dniach od 20 lutego do 7 marca 2009 r., zaś w dniach od 9 do 14 marca tego roku przebywał na rozmowach handlowych w Łodzi i Katowicach, zaś z oświadczenia pełnomocnika wynika, że wyjazd w celach handlowych nie był przez niego wcześniej zaplanowany. Oznacza to, iż okresy nieobecności pełnomocnika [...] były krótkotrwałe i nie dawały podstaw do uznania, iż koniecznym było zawiadamianie Sądu o zmianie adresu. Krótki okres przebywania H.G. poza adresem wskazanym jako korespondencyjny niósł ze sobą ponadto niebezpieczeństwo tego typu, iż próba doręczenia mu pism pod nowy adres mogła by być spóźniona, a przez to nieskuteczna.

Także wymóg wskazania innej osoby jako uprawnionej do odbioru poczty w imieniu Towarzystwa nie może być uznany za uzasadniony. Jak wskazano bowiem w zażaleniu [...] nie zatrudnia żadnych osób poza trenerami, współpracującymi z Towarzystwem na mocy umów – zlecenia. Oświadczenie to uprawdopodabnia, zdaniem Sądu odwoławczego, w sposób dostateczny, iż pełnomocnik Towarzystwa nie mógł wyznaczyć osoby trzeciej jako uprawnionej dla odbioru korespondencji. Ponadto konieczność nieplanowanego wyjazdu mogła uniemożliwić dokonanie takiej czynności.

Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając [...] przywrócenia uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, naruszył art. 86 § 1 i art. 87 § 2, zaś zaskarżone postanowienie, jako wydane niezgodnie z prawem, podlega uchyleniu. Nie bez znaczenia pozostaje kwestia, iż zbyt rygorystyczne stanowisko Sądu I instancji, w sytuacji gdy uzupełnienie braków formalnych polegało jedynie na dołączeniu brakującego odpisu zażalenia, prowadziłoby do pozbawienia strony prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając wniosek Towarzystwa, uznał, iż – z powodów wskazanych powyżej – zasługuje on na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustaw Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.