Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. J., W. W. s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2488/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. J., W. W. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2488/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. J., W. W. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym.

Sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 zł w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 19 grudnia 2016 r. Należny wpis został uiszczony w dniu 29 grudnia 2016 r., a więc po upływie terminu.

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. VI SA/Wa 2488/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. J. i W. W.

Pismem z dnia 23 stycznia 2017 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, zwracając się jednocześnie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wskazali, że w dniu 27 grudnia 2016 r. pracownik odpowiedzialny za wysyłanie wszelkich płatności wziął nagły urlop ze względu na zły stan zdrowia, następnie ten sam pracownik wziął nagły urlop także w dniu 28 grudnia 2016 r. Powyższe spowodowało, że należny wpis od skargi został uiszczony przez osobę, która zastąpiła pracownika dopiero w dniu 29 grudnia 2016 r.

Sąd mając na uwadze konkurencyjność wniosków zawartych w piśmie z dnia 23 stycznia 2017 r., zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. wezwał ich, o wskazanie, który z wykluczających się wniosków popierają.

W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2017 r. skarżący poinformowali, że ich zamiarem było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając przywrócenia terminu wskazał, że jako przyczyną uchybienia terminu skarżący wskazali niestawienie się do pracy w dniu 27 i 28 grudnia 2016 r. osoby odpowiedzialnej za dokonywanie wszelkich płatności w ich firmie. Dopiero osoba, która zastąpiła nieobecnego pracownika, dokonała płatności w dniu 29 grudnia 2016 r. Powyższa argumentacja, w ocenie Sądu, nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Nie można bowiem uznać, że skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, są bowiem odpowiedzialni za działania osób, których zatrudniają i którymi się posługują. Tym, samym w sprawie nie zaistniały przesłanki, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący podnosząc, iż nie zgadzają się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji w świetle zgromadzonego materiału i złożonych przez nich wyjaśnień.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo orzekł, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać za pozbawioną winy strony sytuacji, iż niestawienie się do pracy osoby odpowiedzialnej za dokonywanie wszelkich płatności w ich firmie usprawiedliwiało nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Skarżący powinni tak zorganizować pracę Spółki, aby brak pracowników nie wywierał negatywnych skutków w sferze działalności Spółki.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.