Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 140/08 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 140/08 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej jako: WSA) postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 140/08 odrzucił skargę kasacyjną od Swojego wyroku z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 140/08 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich.

W uzasadnieniu WSA wskazał, że wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2009 r. oddalił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. Na wniosek uczestnika postępowania – A. K.-K. z dnia 15 kwietnia 2009 r., zostało sporządzone uzasadnienie wyroku, które następnie zostało jej doręczone wraz z odpisem orzeczenia. Pismem z dnia 16 czerwca 2009 r. Stowarzyszenie Urodzonych w Niewoli Niemieckiej, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wskazania, czy skarga kasacyjna została sporządzona w imieniu skarżącego, czy też w imieniu uczestnika postępowania, na co wskazywało uiszczenie przez niego opłaty od skargi kasacyjnej oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącego, w piśmie z dnia 7 lipca 2009 r., oświadczył jednoznacznie, że występuje ze skargą w imieniu Stowarzyszenia, natomiast A. K.-K. osobiście skargi nie składa. Biorąc powyższe pod uwagę WSA wskazał, że wyraźne brzmienie przepisu art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa) stanowi bezwzględnie, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie, w której uzasadnienie nie jest sporządzane z urzędu. Skoro, z akt sprawy wynika, że o doręczenie wyroku WSA z dnia 15 kwietnia 2009 r. wraz z jego uzasadnieniem wystąpił uczestnik postępowania – A. K.-K. to w konsekwencji wyłącznie uczestnik, a nie strona postępowania, był uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA podkreślił, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku nie został w przewidzianym terminie zgłoszony przez skarżącego, a w takim stanie rzeczy nie mógł on skutecznie wnieść skargi kasacyjnej, co powoduje, iż złożona skarga kasacyjna musi zostać uznana za niedopuszczalną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Stowarzyszenie Urodzonych w Niewoli Niemieckiej zarzuciło temu postanowieniu naruszenie art. 34, art. 39 i art. 173 § 2 ppsa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz wniosło o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 16 czerwca 2009 roku, działając w imieniu mocodawcy - Stowarzyszenia [...], pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA z dnia 15 kwietnia 2009 roku. Wyżej wymieniona skarga została poprzedzona wnioskiem A. K.-K., występującej jednocześnie jako uczestnik postępowania w nin. postępowaniu i jako uprawniony członek skarżącego działający w jego imieniu, o doręczenie odpisu wyroku WSA z dnia 15 kwietnia 2009 roku z uzasadnieniem. Pismem z dnia 29 czerwca 2009 roku WSA zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o wyjaśnienie wątpliwości dotyczące podmiotu, w imieniu którego została wniesiona skarga, a następnie postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 roku odrzucił skargę kasacyjną uzasadniając to faktem, iż uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia zostało sporządzone i doręczone na żądanie A. K., natomiast pełnomocnik wniósł skargę w imieniu Stowarzyszenia, które nie występowało o sporządzenie i doręczenie zaskarżonego orzeczenia. Zdaniem skarżącego, ww. postanowienie narusza wymienione na wstępie przepisy w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego też wniosek o uchylenie tego postanowienia jest w całości zasadny, bowiem zgodnie z art. 34 ppsa strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, a z istoty pełnomocnictwa wynika, że czynność dokonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy jest skuteczna względem tego ostatniego. Skoro więc uczestnik postępowania – A. K.-K. - składając wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu zaskarżonego orzeczenia - występowała w imieniu skarżącego tj. Stowarzyszenia [...] jako jego pełnomocnik, to złożenie przez uczestnika postępowania – A. K.-K. ww. wniosku było skuteczne również względem skarżącego tj. wywołało taki skutek jakby wniosek ten złożył sam skarżący

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 34 ppsa, strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Z powyższego wynika, że strona może posiadać więcej niż jednego pełnomocnika. Z kolei art. 35 § 1 ppsa wskazuje, że pełnomocnikiem strony może być m. in. inny skarżący lub uczestnik postępowania. Przekładając te rozważania na okoliczności rozpatrywanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że jak wynika z dołączonego do zażalenia strony skarżącej "upoważnienia", uczestniczka postępowania – A. K.–K. od dnia 15 kwietnia 2009 r. była jedynym pełnomocnikiem strony skarżącej, - a od 16 czerwca 2009 r. była pełnomocnikiem obok drugiego pełnomocnika - radcy prawnego A. J.. Skoro więc, jak twierdzi strona skarżąca, wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 15 kwietnia, A. K.-K. złożyła w imieniu swojego mocodawcy - strony skarżącej, to tym samym, skarga kasacyjna strony skarżącej została wniesiona przez podmiot, który wniósł wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i w konsekwencji skarga kasacyjna została wniesiona zgodnie z dyspozycją art. 177 § 1 ppsa, a więc do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Podsumowując, skoro wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku został w przewidzianym terminie zgłoszony przez stronę skarżącą, to w takim stanie rzeczy strona skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę kasacyjną, a złożona skarga kasacyjna nie mogła zostać uznana za niedopuszczalną.

W świetle powyższych ustaleń, wobec usprawiedliwionego zarzutu przedstawionego we wniesionym zażaleniu, zaistniała konieczność uchylenia na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.