Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 lipca 2024 r. sprawy ze skargi S. W. K. na zarządzenie Burmistrza Wąsosza z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr 1109/2024 w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w Wąsoszu I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia, II. zasądza od Burmistrza Wąsosza na rzecz skarżącego S. W. K. kwotę 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zarządzeniem z 29 lutego 2024 r. (1082/24) Burmistrz Wąsosza ogłosił konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. (§ 1 zarządzenia). Ogłoszenie o konkursie zamieszczono na stronie internetowej Urzędu Miejskiego Wąsosza i na tablicy ogłoszeń Urzędu (§ 2). Następnie zarządzeniem z 12 marca 2024 r. (1094/2024) Burmistrz Wąsosza powołał Komisję Konkursową do przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. (§ 1 zarządzenia). Konkurs został przeprowadzony 27 marca 2024 r. Wpłynęły dwie oferty: S. C. oraz S., W. K. (dalej: skarżący) pełniącego w dniu przeprowadzenia konkursu funkcję dyrektora tej placówki.

Z protokołu posiedzenia Komisji Konkursowej dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w W. (dalej: Komisja Konkursowa) z 27 marca 2024 r. wynika, że Komisja ta stwierdziła, że "jedynym dokumentem potwierdzającym staż pracy jest zaświadczenie o zatrudnieniu wystawione w dniu 8 marca 2024 r. przez Sekretarza Szkoły S. S. Z dokumentu nie wynika, że osoba podpisująca działa w ramach upoważnienia właściwego organu. Przedłożony przez kandydata dokument zaświadczenie o zatrudnieniu zostało podpisane przez osobą nieupoważnioną przez organ prowadzący. Pracodawcą dla Dyrektora jest Burmistrz Wąsosza. W związku z powyższym podmiotem upoważnionym do wystawiania zaświadczeń jest Burmistrz Wąsosza jako organ prowadzący, ewentualnie osoba działająca z upoważnienia Burmistrza. Komisja poczyniła ustalenia, iż osoba podpisująca się na zaświadczeniu nie posiada stosowanego umocowania do wystawienia tego dokumentu. Kandydat nie przedłożył innych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu tj. poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego stażu pracy np. świadectw pracy".

Na mocy uchwały Komisji Konkursowej z 27 marca 2024 r. (stanowiącej załącznik do protokołu) w sprawie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego Komisja uznała, że "w wyniku głosowania jawnego dopuszcza się do postępowania konkursowego Pana S. K.". W uzasadnieniu uchwały Komisja Konkursowa wskazała zaś, że "w wyniku przeprowadzonego głosowania jawnego komisja nie dopuściła do postępowania konkursowego Pana S. K.".

Pismem z 8 marca 2024 r. skarżący zwrócił się do Burmistrza Wąsosza z prośbą o szczegółowe uzasadnienie przyczyny nieopuszczenia go do konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w W., na które otrzymał odpowiedź - w ślad za pismem z 3 kwietnia 2024 r. - w dniu 4 kwietnia 2024 r. Następnie pismem 2 kwietnia 2024 r. skarżący zwrócił się do Burmistrza Wąsosza z wnioskiem o niezatwierdzenie wyniku konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w W.

Zaskarżonym Zarządzeniem z 12 kwietnia 2024 r. (1109/2024) Burmistrz Wąsosza (dalej: organ) zatwierdził konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. (§ 1 zarządzenia). Wskazał, że w wyniku postępowania konkursowego kandydatem na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. została S. C. (§ 2 zarządzenia). Jako podstawę prawną wydanego zarządzenia wskazano art. 30 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 ze. zm.; dalej: u.s.g.) oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursowego na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 1428; dalej: rozporządzenie).

Od niniejszego zarządzenia skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, wnosząc o stwierdzenie jego nieważności, ewentualnie zaś o jego uchylenie. Podniósł zarzut naruszenia:

- art. 63 ust. 10 u.p.o. w zw. § 1 ust. 2 pkt 4 ppkt d w zw. z § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia poprzez nieprawidłowe uznanie, że oferta skarżącego nie zawierała wszystkich wymaganych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu tj. brak należycie podpisanego dokumentu będącego zaświadczeniem o zatrudnieniu, w sytuacji gdy dokumenty złożone przez skarżącego zawierały informacje wymagane zarówno przez obowiązujące przepisy prawa w tym zakresie, jak również w ogłoszeniu o konkursie;

- art. 63 ust. 10 u.p.o. w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia poprzez zaniechanie unieważnienia konkursu i zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia, podczas gdy w stanie faktycznym sprawy zaistniały normatywne przesłanki do unieważnienia konkursu z uwagi na nieuzasadnione niedopuszczenie skarżącego do postępowania konkursowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie szczegółowo wyliczonych w skardze dowodów w postaci dokumentów składających się na ofertę skarżącego, przy czym na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem 9 lipca 2024 r. wycofał wniosek (dokumentacja znajduje się w aktach administracyjnych sprawy).

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Wąsosza wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje Skarga okazała się uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę legalności działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postępowanie konkursowe zmierzające do wyłonienia kandydata na określone stanowisko powierzane przez organ administracji państwowej lub samorządowej jest postępowaniem w sprawie z zakresu administracji publicznej (uchwała NSA z 10 lipca 2006 r., sygn. akt I OPS 7/05, ONSAiWSA 2007, Nr 1, poz. 2). Zaskarżone zarządzenie Burmistrza Wąsosza z 12 kwietnia 2024 r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. jest zaś aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i jako taki podlega kognicji tutejszego Sądu.

W przypadku aktów organów gmin przywołany powyżej już przez Sąd art. 147 § 1 p.p.s.a pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 zd. pierwsze u.s.g., stosownie do którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Według art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy następuje wyłącznie w przypadku istotnego naruszenia prawa. Przez sprzeczność z prawem należy przy tym rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, a więc z Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi oraz z powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego. Powołana regulacja nie typizuje istotnych naruszeń prawa, podobnie jak nie charakteryzuje nieistotnych naruszeń prawa. Niemniej jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że istotne naruszenie prawa, to takiego rodzaju naruszenia prawa jak: wydanie zarządzenia przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia zarządzenia określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą wydania zarządzenia, czy też naruszenie procedury jego wydania (wyrok NSA z 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 117/11, wyrok NSA z 26 maja 2011 r., sygn. akt 412/11).

Natomiast stosownie do art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu okolicznością bezsporną jest że skarżący posiadał legitymację skargową w rozpatrywanym przypadku. Uczestniczył on bowiem w konkursie na stanowisko dyrektora szkoły, a zarządzenie w przedmiocie zatwierdzenia (wyniku) konkursu posiada walor rozstrzygnięcia ostatecznego w postępowaniu konkursowym i zostało podjęte. Tym samym poza sporem pozostaje okoliczność, że wynik konkursu wpływa bezpośrednio na sferę praw skarżącego.

Istota sporu w sprawie sprowadza się tak de facto do udzielenia odpowiedzi na pytania, czy zasadnie (czy też niezasadnie) Komisja Konkursowa nie dopuściła do udziału w konkursie skarżącego, i czy organ prowadzący szkołę (Burmistrz Wąsosza) prawidłowo zaskarżonym zarządzeniem zatwierdził konkurs, w wyniku którego wskazany został konkretny kandydat (S. C.).

W pierwszej kolejności podnieść należy, że stosownie do art. 63 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737), dalej: u.p.o. stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (art. 63 ust. 10 u.p.o.). Jednocześnie art. 63 ust. 20 u.p.o. zawiera delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, a w przypadku szkół artystycznych i placówek, o których mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego do określenia w drodze rozporządzenia regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej, uwzględniając w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę. Na podstawie tegoż przepisu wydane zostało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U z 2021 r., poz. 1428), mające zastosowanie w sprawie. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 tegoż rozporządzenia konkurs na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej i publicznej szkoły ponadpodstawowej, lub publicznej placówki ogłasza organ prowadzący przedszkole, szkołę lub placówkę. Ogłoszenie o konkursie zawiera ściśle dookreślone elementy, w tym dookreśla wymagane i wskazane poprzez ustawodawcę enumeratywne wyliczone dokumenty (§ 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia). Dokumentami tymi są – zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia – poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem kopie dokumentów potwierdzające posiadanie wymaganego stażu pracy, o którym mowa w lit. b: świadectwa pracy, zaświadczenia o zatrudnieniu lub inne dokumenty potwierdzające okres zatrudnienia.

Podkreślić należy, że komisja podejmuje uchwałę o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego – zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia –jeżeli:

1) kandydat złożył ofertę po terminie,

2) oferta nie zawierała wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu,

3) z oferty wynika, że kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu konkursu.

Natomiast zgodnie z treścią § 8 ust. 1 rozporządzenia po zakończeniu obrad komisji przewodniczący komisji niezwłocznie powiadamia organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę o wyniku postępowania konkursowego oraz przekazuje temu organowi dokumentację postępowania konkursowego. Organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę – działając na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia –zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia:

1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego;

2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków;

3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1;

4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu.

Z powyższego wynika bezspornie, że Burmistrz Wąsosza – jako organ prowadzący – po przedłożeniu mu dokumentacji przez Komisję Konkursową zobligowany był do jej zweryfikowania pod kątem zaistnienia przesłanek enumeratywnie wskazanych § 8 ust. 1 rozporządzenia, a obligujących go (w sytuacji ich wystąpienia) do unieważnienia konkursu i zarządzenia ponownego jego przeprowadzenia. A contrario zatwierdzenie przez organ prowadzący przeprowadzonego konkursu dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy organ ten w wyniku weryfikacji dokumentacji konkursowej nie stwierdzi istnienia przesłanek, o których mowa w 2 pkt 1-4 rozporządzenia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że z akt sprawy wynika, że skarżący przystępując do konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w W., w ramach oferty konkursowej, przedłożył oprócz zaświadczenia o zatrudnieniu z 8 marca 2024 r. podpisanego przez sekretarza Szkoły (S. S.), również inne dokumenty, w tym chociażby swój życiorys, kartę oceny pracy z 30 maja 2019 r. Niemniej jednak z treści protokołu posiedzenia Komisji Konkursowej z 27 marca 2024 r. dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w W. wynika, że po pierwsze, Komisja ta uznała, iż "jedynym dokumentem potwierdzającym staż pracy jest zaświadczenie o zatrudnieniu wystawione w dniu 8 marca 2024 r. przez Sekretarza Szkoły S. S., jako osobę nieupoważnioną. A po wtóre, że Komisja przyjęła, iż kandydat "nie przedłożył innych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu tj. poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego stażu pracy np. świadectw pracy". Tym samym – pozostałe dokumenty – przedłożone przez skarżącego w ofercie tak de facto w ogóle nie zostały wzięte przez Komisję pod uwagę. W konsekwencji czego, Komisja Konkursowa uznała przedstawioną przez skarżącego ofertę za niewłaściwą z tego powodu, że złożone zaświadczenie o zatrudnieniu było jedynym dokumentem potwierdzającym staż pracy i jako takie było wadliwe, zaś "innych dokumentów" skarżący (w jej ocenie) nie przedłożył. Wobec tego Komisja ta podjęła uchwałę z 27 marca 2024 r. (nr 1/2024) z której z kolei wynika, że "w wyniku głosowania jawnego dopuszcza się do postępowania konkursowego Pana S. K.". (§ 1). Podczas gdy z uzasadnienia uchwały wynika (już), że "w wyniku przeprowadzonego głosowania jawnego komisja nie dopuściła do postępowania konkursowego Pana S. K.".

I z taką oceną Komisji nie sposób się, zdaniem Sądu, zgodzić. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane zostało stanowisko co do tego, że nie można przyjąć formalistycznej oceny przedstawionych dokumentów, odrzucając ich moc, opierając się na uchybieniu, które nie przesądza o wiarygodności złożonych dokumentów. Dokumenty przedłożone przez skarżącego spełniały – zdaniem Sądu – wymogi określone w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia. Z przepisu tego jednoznacznie bowiem wynika, że dokumentami potwierdzającymi wymagany staż pracy, o którym mowa w lit. b (staż pracy pedagogicznej - w przypadku nauczyciela) są świadectwa pracy, zaświadczenia o zatrudnieniu lub (co istotne w sprawie) inne dokumenty. Użycie przez ustawodawcę spójnika "lub" oznacza, że skarżący miał alternatywę w zakresie wyboru dokumentacji jaką zamierzał potwierdzić wymagany staż pracy, czy to poprzez poprzez złożenie świadectwa pracy, zaświadczenia o zatrudnieniu lub poprzez złożenie innych dokumentów potwierdzających okres zatrudnienia. I o ile niespornym jest, że przedstawione przez skarżącego zaświadczenie jako niepodpisane przez osobę upoważnioną (art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.o, art. 30 ust. 2 u.s.g, czy też wreszcie art. 7 pkt 1 ustawy o pracownikach samorządowych) nie mogło zostać uwzględnione przez Komisję, to nie sposób się zgodzić z Komisją, aby zaświadczenie to "było jedynym dokumentem złożonym przez kandydata", potwierdzającym posiadanie stażu pracy. Z dokumentów przedłożonych przez skarżącego wynika bowiem, że do oferty załączył on również – inne dokumenty w rozumieniu § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia – w postaci (chociażby) życiorysu, karty oceny pracy z 30 maja 2019 r. Tym samym za nieuprawnione należy uznać (również) twierdzenie Komisji z którego wynika, że kandydat "nie przedłożył innych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu tj. poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego stażu pracy np. świadectw pracy". Komisja konkursowa w sposób nieuprawniony bowiem przyjęła, że skarżący jako kandydat "nie przedłożył innych dokumentów", a tym samym nie dokonała formalnej analizy złożonej przez niego dokumentacji (w tym karty oceny pracy), nieprawidłowo uznając, że jej nie ma. I wbrew stanowisku organu prowadzącego nie chodziło "o poszukiwanie" przez Komisję Konkursową, czy w pozostałej dokumentacji przedłożonej przez skarżącego znajdują się (czy też nie znajdują się) dokumenty potwierdzające jego staż pracy, lecz jedynie o formalne ustalenie, czy skarżący przedłożył w swojej ofercie "inne dokumenty" w rozumieniu § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia, czy też nie. A dopiero na dalszym etapie postępowania dokonanie ich oceny. W tym miejscu wskazać należy, iż zdaniem NSA, brak jest podstaw do przyjęcia, że wymaganego stażu pracy nie można wykazać kartą oceny pracy nauczyciela, z której wynika staż pracy pedagogicznej. Kartę oceny pracy nauczyciela należy uznać w świetle § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia za inny dokument, o jakim mowa w ww. przepisie prawa, którym nauczyciel przystępujący do konkursu na stanowisko dyrektora może wykazać wymagany staż pracy (wyrok NSA z 29 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 2850/21). Na uwzględnienie zasługuje także stanowisko NSA, według którego celem przepisu jest pozyskanie wiarygodnych dokumentów umożliwiających weryfikację wymogów, które muszą być spełnione przez kandydatów na stanowisko dyrektora publicznej szkoły, ale nadmierny formalizm nieadekwatny jest do potrzeb postępowania konkursowego (wyrok NSA z 26 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 337/15). Zatem mając na względzie cel postępowania konkursowego i stawiane w nim wymogi należy mieć na uwadze, że wykładnia językowa jest koniecznym elementem procesu interpretacyjnego, którego dopełnieniem jest zawsze kontekst funkcjonalny (systemowy). W tej perspektywie skrajny formalizm prowadzić może do kolizji z celami regulacji (wyrok WSA we Wrocławiu z 19 sierpnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wr 15/21).

Dlatego też zdaniem Sądu uznać należy, że skarżący przedłożył "inną dokumentację", na podstawie której można było ustalić nie tylko staż pracy, ale również staż pracy pedagogicznej. Jak już tylko wynika z karty oceny pracy podpisanej przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty, sporządzonej 30 maja 2019 r. skarżący posiadał (na ten dzień) 34 lata stażu pracy pedagogicznej. Z życiorysu skarżącego wynika zaś, że "obecnie posiada 39 letni staż pracy pedagogicznej, w tym 22 lata na stanowisku Dyrektora Szkoły". Nawet z treści uzasadnienia do przystąpienia do konkursu z 14 marca 2024 r. wynika, że skarżący "posiada 39 letni staż pracy pedagogicznej oraz 322 letni staż zatrudnienia na stanowiskach kierowniczych oraz funkcję dyrektora placówki (której dotyczył konkurs) pełnił od 20 lat.

Końcowo zaakcentowania wymaga, że przedmiotem oceny Komisji Konkursowej była oferta skarżącego i przedstawione w niej (wszystkie) dokumenty, które winny odpowiadać wymogom ogłoszenia. Dokumenty przedłożone przez skarżącego wymóg ten spełniały. Bezsprzecznie wykazał on staż pracy, w tym pracy pedagogicznej i do tego celu nie były potrzebne dokumenty wymieniane w kodeksie pracy. Zostały one zresztą wskazane w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia przykładowo (świadectwo pracy, zaświadczenie), a kandydat mógł je zastąpić "innymi dokumentami", które posiadał i przedstawił w ofercie, co wynikało z użycia przez ustawodawcę sformułowania "lub innych dokumentów potwierdzających okres zatrudnienia". Rzeczą Komisji Konkursowej było natomiast dokonanie ustalenia, czy skarżący sprostał wymogom § 1 ust. 2 pkt 4 lit. d rozporządzenia, czy też tym wymogom nie sprostał.

Wreszcie, zauważyć należy, że treść uchwały Komisji Konkursowej dla wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. z 27 marca 2024 r. (stanowiącej załącznik do protokołu) jest wewnętrznie sprzeczna. Z jednej strony Komisja w § 1 tej uchwały wskazała, że "w wyniku głosowania jawnego dopuszcza się do postępowania konkursowego Pana S. K.". A z drugiej strony – w uzasadnieniu – Komisja podniosła już, że "w wyniku przeprowadzonego głosowania jawnego komisja nie dopuściła do postępowania konkursowego Pana S. K.". Powyższe stanowi istotne naruszenie, gdyż tak de facto zawiera dwa skrajnie różne rozstrzygnięcia w sprawie skarżącego.

W konsekwencji powyższego – czyli wadliwie przeprowadzonego postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. – organ prowadzący w sposób sprzeczny z prawem zatwierdził to postępowanie konkursowe (§ rozporządzenia) i uznał, że w jego wyniku kandydatem na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w W. została S. C. (§ 2 zarządzenia). Podczas gdy w sytuacji "nieuzasadnionego niedopuszczenia skarżącego jako kandydata do postępowania konkursowego" (jakie miało miejsce w sprawie) winien on unieważnić konkurs i zarządzić ponowne jego przeprowadzenie, co wynika wprost z treści § 8 ust. 2 rozporządzenia. W związku z powyższym, zdaniem Sądu, istniały podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia Burmistrza Wąsosza z 12 kwietnia 2024 r, jako sprzecznego z prawem. Tylko bowiem prawidłowo podjęte czynności w trakcie ogłoszonego i przeprowadzonego konkursu upoważniają organ prowadzący do jego zatwierdzenia.

Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt I sentencji wyroku.

W pkt II sentencji wyroku Sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego poniesionych przez niego kosztów postępowania sądowego stosownie do treści art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Do kosztów zaliczono koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru (480 zł) - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1935).