drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Podatkowe postępowanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, III FZ 339/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-07, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 339/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-10-07 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Gajewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
III FZ 69/23 - Postanowienie NSA z 2023-02-02
III FZ 25/24 - Postanowienie NSA z 2024-02-29
III SA/Wa 976/21 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2021-12-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 976/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2021 r., nr KOC/3533/Eg/18 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 976/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "sąd I instancji")

w sprawie ze skargi W. Ł. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "SKO", "Organ")

z 25 stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o usunięcie z obiegu prawnego zawiadomienia o zajęciu nieruchomości, odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA z dnia 26 kwietnia 2024 r.

Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, że Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia należnego wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia zażalenia w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. WSA wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie Skarżącego do wykonania prawomocnego wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia została odebrana w dniu 28 stycznia 2025 r. Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na Skarżącego obowiązku procesowego upływał

z dniem 4 lutego 2025 r. a Strona przedmiotowemu obowiązkowi nie sprostała. Brak uiszczenia wpisu skutkował w konsekwencji odrzuceniem zażalenia.

Skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie, zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA), rozpoznając zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia bada wyłącznie czy w konkretnej sprawie zainicjowanej wniesieniem zażalenia skarżący zgodnie z przepisami powinien był uiścić wpis sądowy i czy powinien to zrobić w takiej wysokości jak wskazał to Przewodniczący Wydziału w skierowanym do niego wezwaniu. Oceniając, na skutek wniesionego zażalenia, legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, NSA sprawdza jedynie czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżącego wpisu i w jakiej wysokości.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie było podstaw do kwestionowania obowiązku uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego od zażalenia.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 zł. Wobec tego Przewodniczący Wydziału miał podstawę prawną do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w wysokości 100 zł. Sąd nie mógł odstąpić od wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu albowiem nie wystąpiła żadna z sytuacji (zwolnień przedmiotowych czy podmiotowych) uprawniających stronę do zwolnienia z kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego wskazana w art. 239 p.p.s.a.

Przewodniczący Wydziału miał obowiązek wezwać skarżącego do wpisu gdyż zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi zażalenie.

W rozpoznawanej sprawie, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w wyznaczonym terminie. W konsekwencji zasadnie sąd I instancji odrzucił zażalenie Strony.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt