Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2019 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków –Nowa –Huta w Krakowie P. C. sprawy ze skarg [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w K. oraz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2019 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji skargi oddala

Prezydent Miasta K. decyzją z 31.08.2018 r., na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2018.1202 ze zm.) oraz art. 162 § 1 pkt 1 stwierdził wygaśniecie decyzji Nr [...] z 5.10.2007 r. znak: [...] dla inwestora Firma B. w K., przeniesionej decyzją Nr [...].[...] z 16.05.2018 r. znak: [...] na rzecz nowego inwestora: [...] Sp. z o.o. Sp. K. w K. dla inwestycji pn.: "Rozbudowa i nadbudowa istniejącego budynku handlowo-usługowo-biurowego na cele mieszkalne z funkcją usługową w parterze części dobudowanej, zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń wymiennikowni na garaż podziemny dla 30 samochodów", na działkach nr [...], [...] obr. [...], os. [...] w K..

W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie w sprawie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę zostało wszczęte w związku z pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki.

Przeprowadzone czynności i analiza zgromadzonego materiału dowodowego doprowadziły organ do wniosku, że pomiędzy 7.02.2013 r. a 6.06.2018 r. prace budowlane objęte pozwoleniem na budowę zostały przerwane i okres przerwy wynosił ponad 5 lat. W związku z powyższym zostały spełnione przesłanki określone w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Od powyższej decyzji odwołania wnieśli: [...] Sp. z o.o. Sp.K. w K. oraz Firma B. w K..

[...] Sp. z o.o. Sp.K. w K. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 8 § 1, art. 10 § 1, art. 12 § 1, art. 16 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 107 § 3 oraz 110 § 1 kpa, w szczególności poprzez:

- nieuprawnione stwierdzenie organu l instancji, że w okresie od 7.02.2013 r. do 6.06.2018 r. nie wykonywano robót budowlanych pomimo, że w obiegu prawnym pozostaje decyzja z 16.05.2018 r. przenosząca pozwolenie na budowę, z której wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie wygasła co najmniej do dnia wydania decyzji z 16.05.2018 r., a zatem przerwa w wykonywaniu robót budowlanych przed 16.05.2018 r. nie była dłuższa niż 3 lata;

- nieuzasadnione przeprowadzenie dowodu z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 21.06.2018 r.,

- wybiórczą analizę zgromadzonego materiału dowodowego i w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych;

- brak uwzględnienia oświadczenia F. S. z 28.08.2018 r. i oświadczenia B. P. z 28.08.2018 r. oraz protokołu z 18.05.2018 r. i brak uwzględnienia wpisu z 7.06.2017 r. do dziennika budowy.

Spółka zarzuciła również naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 37 ust. 1 oraz art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, polegającą na przyjęciu, że prace wykonywane w spornym okresie nie stanowiły budowy.

Firma B. w K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania zarzuciła naruszenie art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 107 § 1 pkt 6, art. 110 § 1, art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz wnosiła o przeprowadzenie dowodów z przesłuchań świadków: F. S., E. B. -P. Zarządu spółki oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa.

Wojewoda decyzją z 28.05.2019 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.2018.2096 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji w pierwszej kolejności nadmienił, że Prezydent Miasta K. postanowieniem z 22.06.2018 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzja ostateczną z 16.05.2018 r. przenoszącą decyzję z 5.10.2018 r. na rzecz nowego inwestora, a następnie postanowieniem z tej samej daty tj. 22.06.2018 r. wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji z 16.05.2018 r. Wojewoda postanowieniem z 11.01.2019 r. uchylił w całości w postępowaniu zażaleniowym postanowienie z 22.06.2018 r. Jak z powyższego wynika, w sprawie decyzji z 16.05.2018 roku prowadzone jest odrębne postępowanie wznowieniowe.

Przechodząc do ponownego rozpoznania sprawy, organ II instancji wskazał, że kluczowe dla rozpoznania sprawy jest ustalenie czy roboty budowlane nie zostały rozpoczęte lub zostały przerwane na okres dłuższy niż 3 lata, w związku z brzmieniem art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Dowodem przebiegu robót jest znajdujący się w aktach sprawy Dziennik Budowy Nr [...] wydany 2.11.2007 r. Odwołując się do treści dokumentu organ wskazał, że 17.09.2009 r. obowiązki kierownika budowy objął K. S., funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego objął w tym samym dniu tj. 17.09.2009 r. W. Z.. W dniu 17.09.2009 r. nastąpiło przekazanie placu budowy, a 21.09.2009 r. ( str. 6 dziennika budowy) - geodezyjnie wytyczono obiekt w terenie. Kolejne wpisy z 12.10.2009 r., 19.11.2009 r., 16.12.2009 r. dotyczą rozpoczęcia i prowadzenia czynności inwentaryzacji istniejącego budynku, które to czynności poza wytyczeniem obiektu w terenie, nie spełniają definicji prac przygotowawczych na terenie budowy, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W dniu 12.01.2010 r. obiekt zabezpieczono na okres zimowy "Prace inwentaryzacyjne w toku". W dniu 17.12.2012 r. nastąpiło przejęcie funkcji kierownika budowy przez M. P., w tym samym dniu tj. 17.12.2012 r. funkcję inspektora nadzoru objął B. P.. W kolejnych wpisach z 7.02.2013 r. stwierdzono kontynuację inwentaryzacji wraz z wykonaniem odkrywek fundamentów i dokonano kontroli postępu prac. Organ II instancji stwierdził zatem, że we wpisach dokonanych w okresie od 12.10.2009 - 7.02.2013 r. inwestor wykonywał czynności polegające na inwentaryzacji budynku, które nie spełniają definicji robót budowlanych. W dniu 14.01.2016 r. funkcję kierownika budowy objął F. S.. W kolejnych wpisach w dzienniku budowy z 28.01.2016 r., z 7.06.2017 r. i z 31.10.2017 r. odnotowano jedynie wykonywanie czynności inwentaryzacyjnych, odkrywek fundamentów, oraz prac związanych z przeglądem przewodów wentylacyjnych, które nie spełniają definicji robót budowlanych.

W świetle powyższego, zdaniem organu odwoławczego, ocena wpisów w dzienniku budowy prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w okresie pomiędzy 21.09.2009 r. (geodezyjne wyznaczenie położenia budynku) a 31.10.2017r. inwestor wykonywał prace które nie stanowiły budowy. Pierwszy wpis po rozpoczęciu budowy w dniu 21.09.2009 r. - jest z 12.10.2009 r. i dotyczy polecenia dla kierownika budowy wykonania inwentaryzacji budynku celem skontrolowania stanu projektowego z rzeczywistością. Pozostałe wpisy aż do 31.10.2017 r. włącznie nie dotyczą prowadzenia robót budowlanych. Z materiału dowodowego wynika jednocześnie, że Prezydent Miasta K. postanowieniem z 30.10.2008 r. wstrzymał wykonanie decyzji z 5.10.2007 r. w postępowaniu wznowieniowym, a następnie postanowienie to uchylił postanowieniem z 7.11.2011 r. Cały okres wstrzymania wykonania decyzji należy odliczyć od badania podstawy z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zatem według wyżej wymienionych wpisów datowanych na okres od 21.09.2009 r. (rozpoczęcie budowy str. 6 dziennika) do - 31.10.2017 r. prace budowlane zostały przerwane na 8 lat i 40 dni. Uwzględniając przy tym okres wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę tj. 3 lata i 8 dni - okres przerwy w prowadzeniu prac budowlanych wynosi 5 lat i 32 dni tj. dłuższy niż 3 lata (do którego należy jeszcze doliczyć okres 31.10.2017 r.-16.05.2018 r., kiedy zgodnie z dziennikiem budowy nie wykonywano żadnych robót). Dalsze wpisy w dzienniku budowy dotyczą robót wykonywanych po wydaniu decyzji z 16.05.2018 r. przenoszącej pozwolenie na budowę.

Dokonując ustaleń w zakresie daty od jakiej wygasła decyzja, organ II instancji odwołał się do takich dowodów jak: dziennik budowy, oświadczenia kierownika budowy, oświadczenia inspektora nadzoru inwestorskiego sporządzone w 2018 r., wyjaśnienia kierownika budowy i wyjaśnienia inspektora nadzoru inwestorskiego na żądanie organu w związku z brakiem w dzienniku budowy wpisów dotyczących robót o których mowa w oświadczeniach, a także protokołu oględzin przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego 28.05.2018 r.

Organ podkreślił, że dziennik budowy jest dokumentem potwierdzającym brak prowadzenia robót budowlanych, a z oświadczeń sporządzonych w 2018 r. wynika coś wręcz przeciwnego. Czynności, o których mowa w oświadczeniach i

wyjaśnieniach kierownika budowy i inspektora nadzoru nie mogły być wykonywane w

ramach kontynuacji, żadna bowiem nie została wcześniej wpisana w dzienniku budowy, ani też na ich wykonanie inwestor nie przedstawił żadnych dowodów. Rachunek z 4.01.2018 r. (w treści rachunku brak odniesienia do załącznika) za wszystkie wykonane czynności jako kierownika budowy o którym wspomina F. S. w wyjaśnieniach z 6.03.2019 roku dotyczy kwoty 500 zł. Ponadto z dziennika budowy wynika, że w okresie od 31.10.2017 r. do 16.05.2018 r. nie wykonywano żadnych robót budowlanych.

Nawiązując do wyjaśnień inspektora nadzoru B. P. - pismo z 22.02.2019 r. w którym potwierdził wykonanie m. in. prac polegających na wzmacnianiu i podbijaniu fundamentów, organ odwoławczy zauważył, że we wpisach w dzienniku budowy inspektor nadzoru inwestorskiego ani razu nie potwierdził ich wykonania, a taki obowiązek wynika chociażby z art. 25 pkt 4 Pb. Ponadto inspektor stwierdził, że nie posiada dowodów na wykonanie opisanych w oświadczeniach robót bo tego nie wymagał inwestor. W aktach sprawy znajduje się również protokół z oględzin sporządzony podczas kontroli budowy przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 28.05.2018 ds. [...], z udziałem D. D. inspektora nadzoru inwestorskiego ustanowionego przez nowego inwestora, który ten protokół podpisał. W trakcie oględzin nie stwierdzono wykonania żadnych robót związanych z rozbudową i nadbudową istniejącego budynku. Fakt przeprowadzenia kontroli przez PINB został zgodnie z obowiązującymi przepisami odnotowany w dzienniku budowy. Ustalenia kontroli PINB z 28.05.2018 r. potwierdzają to co zostało zapisane w dzienniku budowy wydanym 2.11.2007 r., a mianowicie - brak prowadzenia robót budowlanych.

W ocenie Wojewody analiza dziennika budowy jest wystarczająca dla stwierdzenia, że zaistniała co najmniej 3-letnia przerwa przy budowie inwestycji. Oględziny nieruchomości w dniu 28.05.2018 r. przeprowadzone przez organ nadzoru budowlanego potwierdziły to co wynika z analizy treści wpisów w dzienniku budowy.

Wojewoda w związku z powyższym dał wiarę treści zapisów dziennika budowy, wskazując przy tym, że dziennik budowy korzysta z domniemania prawdziwości zawartych w nim danych. Rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy, którymi są: wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie; wykonanie niwelacji terenu; zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów; wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy - art. 41 ust. 1 i ust. 2 Pb. W przedmiotowej sprawie zgodnie z zapisem w dzienniku budowy dnia 21.09.2009 r. nastąpiło geodezyjne wytyczenie obiektu w terenie - str. 6 dziennika. W związku z powyższym uprawnione jest przyjęcie, że budowa z tym dniem została rozpoczęta. Interpretacja zapisów dziennika budowy z dat: 12.10.2009, 19.11.2009, 16.12.2009, 12.01.2010, 17.12.2012, 17.12.2012, 7.02.2013, 7.02.2013, 14.01.2016, 28.01.2016, 7.06.2017, 31.10.2017 prowadzi do stwierdzenia wykonania w tych datach czynności, które nie mogą być kwalifikowane jako roboty budowlane i potwierdzających w efekcie przerwanie budowy na czas dłuższy niż 3 lata, które w ocenie organu odwoławczego nastąpiło z dniem 8.11.2014 r. Podana data od jakiej wygasła decyzja uwzględnia okres wstrzymania wykonania decyzji z 5.10.2007 r. tj. od rozpoczęcia budowy do 7.11.2011 r. (wykonanie decyzji było wstrzymane od 30.10.2008 r. do 7.11.2011 r. ).

Wojewoda odmówił wiary: oświadczeniom kierownika budowy oraz inspektora nadzoru inwestorskiego. Zawarte w oświadczeniach fragmenty dotyczące np. zbędności wpisywania do dziennika budowy informacji o stanie robót, pozostają w sprzeczności z obowiązującymi zasadami prowadzenia dziennika budowy oraz obowiązkami kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego. Inwestor nie przedstawił też praktycznie żadnych dowodów w sprawie. W przedstawionych okolicznościach sprawy nie było konieczne ocenianie wnioskowanych przez skarżących dodatkowych środków dowodowych jak: przesłuchanie świadków czy powołanie biegłego z zakresu budownictwa, a także protokołu z 18.05.2018 r. spisanego w związku z przejęciem budowy przez nowego inwestora.

Organ odwoławczy nadmienił, że jakkolwiek wystąpiły pewne rozbieżności w ustaleniach organów dotyczących długości okresu przerwania budowy, to jednak są one zgodne co do tego, że budowa niewątpliwie została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata.

[...] Sp. z o.o. Sp. K. w K. i Firma B. w K. wniosły osobnymi pismami skargi na decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

F. F. Sp. z o.o. Sp. k. w K. zaskarżonej decyzji zarzuciła:

naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 37 ust. 1 oraz art. 3 pkt 6, 7 i 7a ustawy Prawo budowlane przez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że prace wykonywane w okresie od 21.09.2009 r. do 16.05.2018 r. nie stanowiły budowy w rozumieniu ww. przepisu;

naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 3 pkt 6, 7 i 7a ustawy Prawo budowlane poprzez ich pominięcie i w konsekwencji błędną wykładnię oświadczeń zawartych w treści protokołu z kontroli z 28.05.2018 r. w części dotyczącej stwierdzenia, że cyt. "roboty związane z nadbudową nie rozpoczęte" polegającą na przyjęciu, że powyższe stwierdzenie potwierdza brak wykonywania w okresie do dnia kontroli w ramach inwestycji jakichkolwiek robót budowalnych, podczas gdy budowa i roboty budowlane to nie tylko "nadbudowa" lecz także wykonywanie innych robót budowanych, w tym odbudowy, przebudowy, które nie skutkują zwiększeniem kubatury i powierzchni zabudowy objętego zakresem tych robót budynku, zwłaszcza, że w treści pkt F5. omawianego protokołu kontroli była zawarta informacja, że na dzień kontroli były wykonane prace w zakresie m.in. rozbiórki części ścianek działowych oraz

odkrywek istniejących fundamentów, które o prace nie prowadziły do zwiększenia kubatury budynku i jako takie nie mogły być kwalifikowane jako "nadbudowa";

naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 45 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że dziennik budowy jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa i prowadzenie robót budowlanych w ramach procesu inwestycyjnego nie może być dowodzone innymi środkami dowodowymi;

naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 25 pkt 4 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.06.2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U.2018.963) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w treści dziennika budowy winny być odnotowane wszystkie roboty budowlane oraz zdarzenia i okoliczności zachodzące w toku ich wykonywania a nie tylko te z nich, które mają znaczenie przy ocenie technicznej prawidłowości wykonywania budowy;

naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 3 pkt 16 ustawy Prawo budowlane poprzez pominięcie i w konsekwencji uznanie, że dokumentację budowy stanowi wyłącznie dziennik budowy oraz protokół oględzin przeprowadzonych przez nadzór budowlany wskutek czego w dalszej kolejności organ odmówił mocy dowodowej m.in. protokołu z 18.05.2018 r. spisanego w związku z przejęciem budowy przez nowego inwestora;

naruszenie przepisów postępowania tj. art 76 § 3 kpa poprzez pominiecie i w konsekwencji przyjęcie, że domniemanie wynikające z art. 76 § 1 kpa nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków dowodowych, tj. na gruncie niniejszej sprawy domniemanie prawdziwości wpisów w dzienniku budowy nie może być obalone innymi dowodami, w szczególności złożonymi do akt sprawy oświadczeniami kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego, którzy byli bezpośrednio zaangażowani w proces inwestycyjny;

naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 25 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że do obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należy prowadzenie dokumentacji budowy i w konsekwencji podważenie wiarygodności, z uwagi na fakt, że inspektor nadzoru inwestorskiego nie dysponował dokumentacją budowy, złożonych przez B. P. wyjaśnień zawartych piśmie z 22.02.2019 r.;

naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 1 pkt 3) ustawy Prawo budowlane , poprzez pominięcie i w konsekwencji brak uwzględnienia okoliczności że "budowę" w rozumieniu ustawy Prawo budowlane stanowi także rozpoczęcie prac związanych z zagospodarowaniem terenu, w tym wykonaniem wjazdów na teren budowy, które to prace były wskazane jako wykonane w treści pkt A4 oraz pkt F5 protokołu kontroli PINB z. 28.05.2019 r.;

naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez pominięcie i w konsekwencji braku uwzględnienia okoliczności, że kontrola PINB przeprowadzona 28.05.2019 r. była ograniczona do weryfikacji prawidłowości dokumentacji budowy (kompletność decyzji) i nie obejmowała pełnego zakresu zrealizowanych do dnia kontroli robót budowlanych, organ nadzoru budowanego w ogólne nie weryfikował zakresu robót wykonanych w południowej części budynku, w której były m.in. prowadzone kluczowe dla sprawy roboty w zakresie wzmacniania fundamentów budynku;

naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 16 § 1 oraz art. 110 § 1 k.p.a., polegające na stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji (z takim to uzasadnieniem, że w okresie od 21.09.2009 r. do 16.05.2018 r. nie wykonywano robót budowlanych), pomimo, że w obiegu prawnym pozostaje decyzja przenosząca (z której wynika, że decyzja udzielająca pozwolenia na budowę nie wygasła co najmniej do dnia jej wydania, tj. do 16.05.2018 r., a zatem przerwa w wykonywaniu robót budowlanych przed 16.05.2018 r. nie była dłuższa niż 3 lata;

naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 6 ust. 2 ustawy z 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2001.112.1198) w zw. z art. 76 § 1

kpa poprzez pominięcie i w konsekwencji odmowa mocy dowodowej dokumentu

urzędowego wydanego przez Prezydenta Miasta K. z 22.03.2018 r., znak: [...] w trybie informacji publicznej,

naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

tj. art. 7, 8 § 1, 10 § 1, 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a., polegające

na oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na treści dziennika budowy i pisma Powiatowego

Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 21.06.2018 r. i pominięciu pozostałych dowodów w postaci wyjaśnień kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego, protokołu z 18.05.2018 r., zeznań świadków, oględzin i w konsekwencji brak przeprowadzenia własnych ustaleń faktycznych (związanych m.in. z koniecznością przeprowadzenia własnych oględzin terenu budowy) oraz prawnych

(związanych m.in. z kwalifikacją przeprowadzonych prac jako budowy w rozumieniu ustawy Prawo budowlane .);

13) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

tj. art. 7, 8 § 1, 10 § 1, 12 § 1 oraz 75 § 1 k.p.a. polegające na nieuwzględnieniu

uzasadnionych wniosków Inwestora oraz Spółki [...] o przeprowadzenie dodatkowych

dowodów z przesłuchania świadków: B. P., F. S., K. H., D. D., oględzin nieruchomości - na okoliczność zakresów i terminów prac przeprowadzonych na terenie przedmiotowej inwestycji w sytuacji, gdy postępowanie zostało wszczęte nagle i niespodziewanie, zaś analizowane kwestie stosunkowo niedawno (tj. przy wydawaniu decyzji przenoszącej) nie budziły żadnych wątpliwości organu administracyjnego;

14) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez liczne sprzeczności i niejasności w uzasadnieniu decyzji, a utrudniające stwierdzenie, jakie to w istocie ustalenia prawne i faktyczne poczynił organ II instancji, a dotyczące m.in.:

a) kwestii, czy okres wstrzymania wykonania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę winien być wliczony do terminu określonego w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - stanowisko przeczące organ l instancji zamieścił w pierwszym zdaniu 4 akapitu na s. 6 decyzji, jednakże w drugim akapicie na str. 8 decyzji organ II instancji ten okres uwzględnia,

b) tego, czy przerwa w prowadzeniu robót budowalnych obejmowała okres od 21.09.2009 r. do 31.10.2017 r. (tak w akapicie 1 na stronie 4 decyzji oraz w akapicie 4 na str. 6 decyzji) czy też okres od 21.09.2009 r. do 16.05.2018 r. (tak w akapicie pierwszym na stronie 7 decyzji),

c) tego jakie były ustalenia z kontroli PINB przeprowadzonej 28.05.2018, organ

powołuje się jedynie na pkt A4 tego dokumentu całkowicie pomijając ustalenia zawarte

w pkt F1 lit b oraz F5 podważające rzetelność wpisów w dzienniku budowy oraz

potwierdzające wykonywanie robót budowalnych w zakresie "odkrywek fundamentów" i rozbiórki ścian wewnątrz budynku;

15) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

tj. art. 7, 8 § 1, 10 § 1, 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a., polegające

na wybiórczej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego

i w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w okresie

od 21.09.2009 r. do 16.05.2018 r. nie były prowadzone żadne prace budowlane;

w szczególności związane jest to z:

a) brakiem uwzględnienia oświadczeń F. S. z 28.08.2018 r., 10.10.2018 i 6.03.2019 z których wynika, że w okresie od 14.01.2016 r. do 18.05.2018r. były wykonywane m.in. prace w postaci podbijania i wzmacniania fundamentów wewnętrznych oraz prace w zakresie rozbiórki istniejących ścian działowych oraz istniejących instalacji wewnątrz budynku,

b) brakiem uwzględnienia wniosku wynikającego z oświadczeń B. P.

z 9.07.2018r., 28.08.2018 r. oraz 22.02.2019 r., w których szczególności wskazano, że w okresie od 12.11.2015 r. do 10.01.2016 r. miało miejsce uzupełnianie ubytków

fundamentów,

c) brakiem uwzględnienia wniosków wypływających z porównania oświadczeń B. P. i F. S. oraz protokołu z 18.05.2018 r., tj. wskazujących na to, jakie prace były wykonywane w okresie od 13.01.2016 r. do 18.05.2018 r.,

d) brakiem uwzględnienia wpisów do dziennika budowy z 07.02.2013 r., i 28.01.2016r. z których m.in. wynika, że były prowadzone roboty związane z realizacją odkrywek

fundamentów, które zgodnie z oświadczeniami F. S. z 28.08.2018 r.,10.10.2018 r. r. i z 6.03.2019r., B. P. z 9.07.2018r., 28.08.2018 r. oraz z 22.02.2018 r. treścią protokołu nr 1/05/2018 z 18.05.2018 r oraz protokołem kontroli

PINB z 28.05.2018 r. obejmowały także uzupełnianie ich ubytków oraz wzmacnianie ich konstrukcji,

e) brakiem uwzględnienia wpisu do dziennika budowy z 07.06.2017 r. z którego wynika, iż oprócz przeglądu przewodów wentylacyjnych zostały rozpoczęte prace związane z ich przebudową i przystosowaniem do projektu i fakt, że wykonania został także potwierdzony w treści protokołu nr [...] z 18.05.2018 r.,

f) oczywistą sprzeczność ustaleń organu II instancji ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a polegającą na przyjęciu, że w okresie od 21.09.2009 r. do 15.05.2018 r. nie były prowadzone żadne prace budowlane, gdy tymczasem z protokołu kontroli PINB z 28.05.2018 r., złożonych do akt sprawy oświadczeń B. P. i F. S., wpisów do dziennika budowy (w szczególności z 07.02.2013 r., 28.01.2016 r. i 07.06.2017 r.), protokołu nr [...], wynika, że w tym czasie prace budowlane były prowadzone;

16) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 81a § 1 kpa poprzez pominięcie i w konsekwencji rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości dotyczących stanu faktycznego sprawy na niekorzyść Inwestora,

17) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 15 kpa w zw. z art. 6 i 8 kpa poprzez brak rozpatrzenia przez organ II instancji wszystkich zgłoszonych w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzutów.

Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte.

Firma B. w K. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane, poprzez przyjęcie nieprawidłowej definicji robót budowlanych i uznanie, że prace budowlane wpisane do dziennika budowy, nie należą do robót budowlanych, podczas gdy takie prace zawsze mają charakter robót budowlanych, jeżeli tylko mają one związek z budową i tej budowie służą;

2. art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że budowa została przerwana na czas dłuższy że 3 lata, podczas gdy prawidłowo przeprowadzone postępowanie oraz właściwa interpretacja art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane powinny doprowadzić do przyjęcia przeciwnego wniosku;

3. art. 7 kpa w zw. z 75 § 1 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa, polegające na nieprzeprowadzeniu dowodów, zmierzających do usunięcia rozbieżności pomiędzy treścią wpisów w dzienniku budowy a oświadczeniami kierownika budowy F. S. i inspektora nadzoru B. P., w tym dowodów zawnioskowanych przez stronę, w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania w.w. osób w charakterze świadków, dowodu z przesłuchania strony oraz o dowodu z opinii biegłego;

4. art. 78 § 1 kpa w zw. z art. 10 § 1 kpa, poprzez nieuwzględnienie wniosków

dowodowych strony, mogących mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy;

5. art. 84 § 1 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, podczas gdy w sprawie wymagane były wiadomości specjalne (dla ustalenia, czy prace polegające na podkopaniu budynku, stwierdzeniu jaki jest stan fundamentów i ocena stanu zużycia fundamentów były niezbędne dla prawidłowego wykonania inwestycji objętej pozwoleniem na budowę oraz czy wykonanie odkrywek fundamentów oraz sprowadzenie terenu do stanu pierwotnego miały związek z budową i tej budowie służyły);

6) art. 76 § 1 kpa w zw. z art. 76 § 3 kpa, poprzez błędne uznanie, że brak jest

podstaw do przeprowadzenia dowodów na okoliczności, które nie znajdują potwierdzenia w dzienniku budowy oraz błędne uznanie, że brak jest podstaw do czynienia ustaleń nie znajdujących potwierdzenia w dzienniku budowy;

7) art. 79 § 2 kpa poprzez zastąpienie dowodu z przesłuchania świadków F.

S. i B. P. pisemnymi wyjaśnieniami tych osób (nadesłanymi na wezwania organu) i w konsekwencji pozbawienie strony możliwości zadawania im pytań i składania wyjaśnień;

8) art. 7a § 1 kpa w zw. z art. 81a § 1 kpa, poprzez rozstrzygnięcie wszelkich

ewentualnych wątpliwości na niekorzyść stron.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz umorzenie postępowania, a także zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte.

W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Oceniając zasadność skargi Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca nie naruszają przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby konieczność ich wyeliminowania z porządku prawnego.

Kontroli Sądu podlegała decyzja Wojewody z 28.05.2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 31.08.2018 r., którą stwierdzono wygaśniecie decyzji Nr [...] z 5.10.2007 r. znak: [...] wydanej dla inwestora Firma B. w K., przeniesionej decyzją Nr [...].[...] z 16.05.2018 r. znak: [...] na rzecz nowego inwestora: [...] Sp. z o.o. Sp. K. w K. dla inwestycji pn.: "Rozbudowa i nadbudowa istniejącego budynku handlowo-usługowo-biurowego na cele mieszkalne z funkcją usługową w parterze części dobudowanej, zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń wymiennikowni na garaż podziemny dla 30 samochodów", na działkach nr [...] obr. [...], os. [...] w K..

Podstawę wydania opisanej wyżej decyzji stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydenta M. K. z 5. 10. 2005 r. stanowi przepis art. 37 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.), zgodnie z którym decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata.

Wskazać należy, że wystąpienie przesłanek powodujących wygaśnięcie pozwolenia na budowę musi być niewątpliwe. Oznacza to, że okoliczności faktyczne prowadzące do stwierdzenia jego wygaśnięcia nie mogą być przedmiotem domniemania. Powinny być one w sposób bezsporny (oczywisty) wykazane przez organ, stosownie do wymogów Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 8 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 457/06). Instytucja wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę ma bowiem wyjątkowy charakter, a pozbawienie inwestora możliwości korzystania z udzielonego mu pozwolenia na budowę nie pozwala na rozszerzającą interpretację normy z art. 37.ust.1. Zarazem należy podkreślić, że wystąpienie przesłanek z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego nie może prowadzić do utrzymania decyzji o pozwoleniu na budowę w obiegu prawnym, gdyż w razie wystąpienia wskazanych przesłanek decyzja pozwolenia na budowę wygasa. W tym miejscu trzeba wskazać, że 3- letni termin, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ma charakter materialnoprawny. Oznacza to, że po jego upływie inwestor traci podstawę do rozpoczęcia lub kontynuowania robót budowlanych w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę. Skutek utraty uprawnień następuje ex lege. Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie uprawnień z pozwolenia na budowę nierealizowanego przez inwestora, stanowi jedynie "procesowe" potwierdzenie zaistnienia skutku materialnoprawnego (wyrok WSA w Białystoku z 9. 05. 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 308/18). W związku z deklaratoryjnym charakterem decyzji o wygaśnięciu pozwolenia na budowę z dniem ziszczenia się przesłanek z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego wykonywanie prac budowlanych po upływie terminów wskazanych w przepisie nie ma wpływu na utratę mocy obowiązującej decyzji o pozwoleniu na budowę, niezależnie od tego, czy wydana została decyzja stwierdzająca wygaśnięcie pozwolenia na budowę (por. wyrok WSA w Krakowie z 4. 07. 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 640/18).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że dokumenty przedłożone w aktach administracyjnych sprawy, które badał Sąd w składzie rozstrzygającym sprawę nie pozostawiają wątpliwości do co do tego, że jakkolwiek prace budowlane objęte decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 5.10.2007 r. znak: [...] zostały rozpoczęte przed upływem 3 lat od dnia, w którym ww. decyzja stała się ostateczna, to następnie zostały one przerwane na okres przekraczający 3 lata. Z niespornych ustaleń opartych na wpisach dokonanych w dzienniku budowy wynika, że geodezyjne wytyczenie obiektu w terenie nastąpiło w dniu 17 .09. 2009 r., a stosownie do treści art. 41 ust. 1 Pr. budowlanego rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy pracami przygotowawczymi są: 1) wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie; 2) wykonanie niwelacji terenu; 3) zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów; 4) wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.

Podstawowa kwestia sporna w rozpoznawanej sprawie dotyczy wykonywania robót budowlanych po ich rozpoczęciu. Prace te w ocenie organów zostały przerwane na okres przekraczający i to znacznie okres 3 lat, natomiast w ocenie skarżących przerwa taka nie miała miejsca, a ustalenia organów w tym zakresie są nieprawidłowe. Skarżący podkreślają, że organy oparły swoje ustalenia na treści wpisów dokonanych w dzienniku budowy, nie ustosunkowały się jednak prawidłowo do oświadczeń kierownika budowy - F. S. oraz inspektora nadzoru - B. P., nie przeprowadziły też wnioskowanych dowodów: z przesłuchania ww. osób w charakterze świadków, z przesłuchania strony oraz o dowodu z opinii biegłego.

Ustalenia poczynione przez organy obu instancji w toku postępowania nie budzą wątpliwości Sądu. Podstawowym dokumentem w postępowaniu wyjaśniającym, stanowiącym dowód realizowania inwestycji, a więc tak jej rozpoczęcia, jak kontynuowania, jest bez wątpienia dziennik budowy. Pomimo że ustawodawca w art. 45 ust. 1 nazywa go urzędowym dokumentem przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót budowlanych, jest to dokument prywatny, który podlega ocenie tak jak każdy inny dowód w sprawie. ( A. Plucińska-Filipowicz (red.), Marek Wierzbowski (red.) Prawo Budowlane .Komentarz. Lex 2019 r.)

W przedłożonych aktach administracyjnych sprawy znajduje się dziennik budowy Nr [...], z którego wynika, że po rozpoczęciu robót budowlanych prowadzono czynności inwentaryzacyjne, a zgodnie z wpisem z dnia 12. 01. 2010 r. obiekt został zabezpieczony na okres zimowy i kontynuowano prace inwentaryzacyjne. Zgodnie z wpisem z 17.12. 2012 r. funkcję inspektora nadzoru objął B. P., a zgodnie z wpisem M. P. - kierownika budowy - kontynuowano inwentaryzację i wykonano odkrywki fundamentów. W dniu 7 . 02. 2013 r. inspektor nadzoru skontrolował postęp prac. Kolejny wpis z 14 .01. 2016 r. wskazuje, że funkcje kierownika budowy objął F. S., który wpisem z 28 stycznia 2016 r, stwierdził wykonanie odkrywek fundamentów, wykonanie opisu badań i doprowadzenie terenu do stanu pierwotnego. Wpis z 7. 06. 2017 informuje o przeprowadzeniu kontroli przewodów wentylacyjnych, a wpis z 31. 10. 2017 r. o wykonywaniu projektu zamiennego inwestycji. Wpis z dnia 18.05. 2018 r. stanowi informację, że K. H. przejął budowę jako jej kierownik, a D. D. jako inspektor nadzoru inwestorskiego.

Oceniając wartość dowodową wpisów dokonanych w dzienniku budowy należy zgodzić ze stanowiskiem organów, że poza wpisem wskazującym na wytyczenie obiektu w terenie, a więc prac przygotowawczych nie dotyczą one budowy, robót budowlanych lub przebudowy w rozumieniu przepisu art. 3 pkt. 6. 7 i 7a Prawa budowlanego. Oznacza to, że w oparciu o treść wpisów organy zasadnie przyjęły, że przedmiotowa budowa została rozpoczęta we wrześniu 2009 r. (wpis dotyczący . wytyczenia obiektu w terenie), a następnie przerwana na okres przekraczający 3 lata, gdyż czynności opisane w dzienniku budowy w okresie od października 2009 r. do 31. 10 2017 r. , a także jak wynika z pozostałych wpisów do dnia 29 maja 2018 r. nie miały charakteru robót budowlanych. Dodać należy, że przy obliczaniu okresu 3 lat gdy budowa nie była realizowana, uwzględniono (tj. odliczono) okres od 30. 10. 2008 r. do dnia 7.11. 2011 r., w którym w oparciu o postanowienie Prezydenta M. K. z 30.10. 2008 r. wstrzymane zostało wykonywanie decyzji o pozwoleniu na budowę z 5. 10. 2007 r., a następnie postanowieniem z 7.11. 2011 r. Prezydent M. K. uchylił postanowienie o wstrzymaniu budowy. Powyższe nie zmienia faktu, zgodnie z którym przedmiotowa budowa nie była realizowana po jej rozpoczęciu przez okres przekraczający 3 lata. Mając na uwadze treść ww. wpisów dokonanych w dzienniku budowy w okresie od 7 .11. 2011 r. do 31 .10. 2017 r. należy zgodzić się z organem odwoławczym, że pod odliczeniu okresu, w którym roboty budowlane były wstrzymane przez okres znacznie przekraczający 3 lata roboty budowlane nie były wykonywane ponieważ ani prace inwentaryzacyjne, ani wykonywanie odkrywek fundamentów z opisem ani przegląd przewodów wentylacyjnych nie stanowią robót budowlanych.

Odnosząc się do zarzutu kwestionującego wartość dowodową dziennika budowy należy wskazać, że dla oceny stanu faktycznego realizacji ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a w szczególności stwierdzenia jakie czynności podjęto na terenie budowy oraz czy stanowiły one roboty budowlane polegające na realizacji zamierzenia budowlanego objętego udzielonym pozwoleniem podstawowym dowodem w sprawie jest dziennik budowy jakkolwiek nie stanowi on dokumentu urzędowego w rozumieniu przepisu art. 76 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, natomiast dziennik budowy nie spełnia jednego z podstawowych warunków w nim określonych, nie jest bowiem sporządzany przez organ państwowy ( § 1), ani przez jednostkę organizacyjną lub podmiot wskazany w art. 76 § 2 k.p.a., nie ma więc mocy dowodowej dokumentu urzędowego i nie stanowi dowodu tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W konsekwencji dokonanie w nim wpisu o podjęciu określonych robót budowalnych podlegają ocenie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), w oparciu o zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. W ocenie Sądu organy, a przede wszystkim organ odwoławczy dokonały w postępowaniu dowodowym oceny wpisów przedłożonego dziennika pod kątem ich wiarygodności nie ograniczając się wyłącznie do analizy dokonanych w nim wpisów. W tym celu organ uwzględnił przedłożone oświadczenia: B. P. (pełniącego funkcję inspektora nadzoru w okresie od 17. 12. 2012 r do 13.01.2016 r) z dnia 9. 07. 2018 r. oraz F. S. (kierownika budowy w okresie od 14.01. 2016 r. do 18. 05. 2018 r.) z dnia 28.08. 2018 r. , w których wskazano na szerszy zakres wykonanych robót niż wynika to z treści dziennika budowy. Podkreślić należy, że organ odwoławczy celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy treścią ww. oświadczeń B. P. i F. S., a wpisami w dzienniku budowlanym zwrócił się w dniu 8. 12. 2019 w trybie art. 136 i art. 50 § 1 k.p.a. o wyjaśnienia braku wpisów dotyczących robót budowlanych wskazanych w oświadczeniach, a także przedłożenia dowodów na poparcie tez zawartych w oświadczeniach, wskazujących na szerszy zakres wykonanych robót budowlanych, w tym polegających na podbijaniu i wzmacnianiu fundamentów wewnętrznych oraz rozbiórkę ścian działowych i instalacji wewnątrz budynku. Zarówno B. P. jak F. S. złożyli obszerne pisma z wyjaśnieniami. Jako dowody F. S. załączył rachunek ze stycznia 2018 r. na kwotę [...]zł wystawiony dla poprzedniego inwestora - Firma B. W K. za wykonane czynności zgodnie z umową z dnia 4.01. 2016 r. oraz kserokopię protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 28. 05. 2018 r. przez PINB w K. –Powiat Grodzki (odkrywki fundamentów). Organ odwoławczy dokonując oceny wiarygodności wpisów dokonanych w dzienniku w zestawieniu z treścią ww. pism wskazał na ich niespójność, przy czym uzasadnił dlaczego dał wiarę wpisom w dzienniku, zgodnie z którymi wykonywano jedynie czynności polegające na inwentaryzacji, odkrywkach fundamentów, które opisano, a następnie teren doprowadzono do stanu pierwotnego. Organ nie dał wiary oświadczeniom B. P. m. in o podbijaniu fundamentów w okresie 3 lat od rozpoczęcia budowy (z uwzględnieniem okresu jej wstrzymania) w sytuacji gdy brak jakichkolwiek dowodów na ich wykonanie, a analizowane wpisy nawet nie naprowadzają, że roboty te zostały wykonane w okresie 3 lat po wznowieniu wstrzymanych robót budowlanych. Jako niewiarygodne ocenił również oświadczenia i wyjaśnienia o niewymaganiu przez ówczesnego inwestora dokumentowania wykonanych robót w dzienniku budowy. Należy podkreślić, ze także inwestor (poprzedni i aktualny) nie przedstawili dowodów, z których wynikałoby, że w okresie od wznowienia robót do listopada 2014 r., a także w latach 2015 -,2016 i 2017 r. były wykonywane prace budowlane. Organ uwzględnił dane z protokołu oględzin przeprowadzonych przez PINB w dniu 28 .05. 2018 r. z udziałem D. D. - inspektora nadzoru inwestorskiego, z których również nie wynika inna ocena wykonanych robót budowlanych niż opisane w dzienniku budowy. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że postępowanie dowodowe nie zostało ograniczone do analizy dziennika budowy, a wiarygodność tego dowodu została prawidłowo zweryfikowana w świetle oświadczeń i wyjaśnień B. P. i F. S., przy uwzględnieniu protokołu oględzin z 28 maja 2018 r. Ocenić zatem należało, że wpisy w dzienniku budowy dotyczące wykonanych czynności nie zostały skutecznie podważone przez ww. oświadczenia i wyjaśnienia, a zatem jednoznacznie świadczą one o rozpoczęciu prac zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę jak również o ich przerwaniu robót na okres przekraczający 3 lata. W tej sytuacji prowadzenie dodatkowych dowodów wnioskowanych pismem z 24. 08. 2018 r. przez poprzedniego inwestora [...] sp. o. o. oraz pismem 17.07. 2017 aktualnego inwestora – [...] sp. z o.o. Sp. K. o przeprowadzenie dowodu z oględzin terenu inwestycji, przesłuchania B. P. na okoliczność ustalenia terminu wykonania prac wskazanych w jego oświadczeniu z 9.07. 2018 r., dowodu z opinii biegłego i protokołu oględzin z 18.05. 2018 r. terenu budowy przeprowadzonych przez D. D. i K. H. należało uznać za bezzasadne. Podkreślić przy tym należy, ze kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy miały prace budowlane wykonywane do końca 2014 r. a nie w okresie 2017 - 2018 r. Nadto też wskazać należy, że pracownicy inspektoratów nadzoru budowlanego i pracownicy organów administracji architektoniczno-budowlanej dysponują odpowiednią wiedzą z zakresu prawa budowlanego pozwalającą na prawidłową ocenę materiału dowodowego w rozpoznawanej sprawie. Podkreślić trzeba, że zarówno aktualny, jak poprzedni inwestor mieli możliwość przedłożenia organowi I instancji, a następnie w ramach postępowania uzupełniającego organowi odwoławczemu wszelkich dowodów dokumentujących wykonane prace budowlane niewpisanych do dziennika budowy, jednak nie skorzystali z takiej możliwości. Zamierzonego skutku nie mogły zatem odnieść zarzuty nieuwzględnienia wniosków dowodowych. Bez znaczenia dla oceny legalności skarżonej decyzji ma wydanie w dniu 16 maja 2018 r. decyzji o przeniesieniu decyzji Prezydenta M. K. z 5.10.2007 r. na rzecz nowego inwestora tj. [...] Sp. z o.o. Sp.K. gdyż jest to odrębne postępowanie, co do którego aktualnie toczy się postepowanie wznowieniowe wszczęte postanowieniem Prezydenta M. K. z 22. 06. 2018r. Niezrozumiały jest zarzut pominięcia uwzględnienia dokumentu wydanego przez Prezydenta M. K. z dnia 22.03. 2018 r. w trybie informacji publicznej, jak równie zarzut "nagłego i niespodziewanego" wszczęcia przedmiotowego postępowania.

Sąd nie podziela opinii w kwestii naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. gdyż uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wyczerpujące, wskazano w nim fakty, które organ uznał za udowodnione i dowody na których się oparł oraz przyczyny dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 81a k.p.a., zgodnie z którym jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony zauważyć trzeba, że interpretacja i stosowanie tego przepisu musi uwzględniać zasadę prawdy obiektywnej z art. 7 k.p.a., stanowiąca jedną z zasad ogólnych postepowania. A zatem jeśli prawidłowo wyjaśniono sprawę należy przyjąć, że norma z art. 81a k.p.a. nie znajdzie zastosowania. Norma z art. 81a nie modyfikuje bowiem obowiązku organu dokładnego wyjaśnienia sprawy wynikającego z art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Nie ma ono także wpływu na zmianę inkwizycyjnego charakteru postępowania dowodowego ( H. Knysiak –Sudyka Kodeks postępowania Administracyjnego. Komentarz , Lex 2019 i cyt. w lit.).

Ze wskazanych wyżej względów Sąd nie stwierdził zarzuconych w skardze jak i innych uchybień naruszających przepisy procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny ustalono prawidłowo, zgromadzono materiał dowodowy wystarczający do powzięcia ustaleń, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza normy z art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.