Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant specjalista Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi M.C. na akt Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do służby oddala skargę.

Pismem z dnia [...] października 2018 r. znak: [...] M. C. (dalej: "skarżący") został poinformowany przez Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego (dalej: "Szef CBA", "organ") o przerwaniu postępowania kwalifikacyjnego do służby w charakterze funkcjonariusza CBA oraz o odmowie przyjęcia do służby.

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w.Warszawie skargę na akt Szefa CBA z dnia [...] października 2018 r. zarzucając naruszenie:

- art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej skutkujące naruszeniem zasady równego dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach;

- art. 9 i art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r, poz. 1257 ze zm.), dalej: "k.p.a.", poprzez niepoinformowanie w jakimkolwiek stopniu o przyczynie przerwania postępowania kwalifikacyjnego, a w konsekwencji uniemożliwienie dowiedzenia się co jest tego przyczyną - czy niespełnienie wymogów, czy też negatywna ocena kwalifikacji lub predyspozycji do pełnienia służby w CBA.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ.

W motywach skargi skarżący wskazał, iż zaskarżony akt mieści się w kategorii aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm ), dalej: "p.p.s.a.". Akt ten ma charakter zewnętrzny, jest skierowany do podmiotu indywidualnego spoza struktury organizacyjnej organu administracji publicznej, znajdującego się w konkretnej sytuacji wyznaczonej przez przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 2104), dalej: "ustawa o CBA" oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2006 r. w sprawie wzoru kwestionariusza osobowego oraz szczegółowego trybu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 133, poz. 936), dalej: rozporządzenie PRM z dnia 20 lipca 2006 r.". Postępowanie kwalifikacyjne w CBA dotyczyło uprawnień skarżącego wynikających z przepisów prawa. Pozytywny wynik tego postępowania umożliwiłby nawiązanie stosunku służbowego o charakterze publicznoprawnym, a więc sprawa dotyczy bezpośrednio prawa dostępu do służby publicznej.

Szef CBA jako podmiot prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, decydując o jego przerwaniu z powodu niespełnienia przez skarżącego wymogów określonych w ustawie o CBA oraz rozporządzeniu PRM z dnia 20 lipca 2006 r., powinien podać przyczynę podjętego rozstrzygnięcia. Przewidziane w § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia uprawnienie pozwalające na arbitralne przerwanie postępowania kwalifikacyjnego rodzi wątpliwości natury konstytucyjnej, a dokładnie zarzut niezgodności z wyrażoną w art. 60 Konstytucji RP zasadą dostępu do służby na jednakowych zasadach.

Skarżący zaznaczył, iż problem związany z możliwością przerwania postępowania kwalifikacyjnego bez podania przyczyn dostrzegł Rzecznik Praw Obywatelskich, który w 2000 r. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 77 ze zm.) oraz § 20 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 30 sierpnia 2007 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. Nr 170, poz. 1202), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 30 sierpnia 2007 r.". z art. 60 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wniosek RPO nie został rozpatrzony, bowiem zakwestionowane regulacje utraciły moc obowiązującą, wskutek czego Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 r. sygn. akt K 10/10 (publ. OTK-A 2011/9/12) umorzył postępowanie. Argumenty RPO zachowują swą wartość wobec przepisów pragmatyki służbowej CBA i wydanego na jej podstawie rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r.

Skarżący wskazał, iż w toku prowadzonego postępowania kwalifikacyjnego w dniu [...] września 2018 r., funkcjonariusz CBA przeprowadził z nim rozmowę kwalifikacyjną stosownie do treści § 5 ust. 1 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. Rozmowa ta musiała wypaść pozytywnie, ponieważ na dzień [...] października 2018 r. skarżący został zaproszony na rozmowę przed komisją powołaną przez Szefa CBA zgodnie z § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia. Dwa tygodnie po tej rozmowie, z nieznanych przyczyn, skarżący otrzymał informację o przerwaniu postępowania kwalifikacyjnego.

Zdaniem skarżącego, sposób działania Szefa CBA budzi poważne wątpliwości w kontekście zasady pogłębiania zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.) oraz powinności wyjaśniania przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy (art. 11 k.p.a.). Nie sposób jednak zaakceptować postępowania organu, który odmawiając przyjęcia do służby w żadnym stopniu nie argumentuje swojego rozstrzygnięcia. Taka praktyka stoi w sprzeczności z ww. zasadami postępowania administracyjnego, a także z art. 60 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Szef CBA wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Organ powołał przepisy rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. wskazując, iż pismo informujące o wyniku procedury kwalifikacyjnej, z uwagi na stricte konkursowy i powszechny charakter postępowania kwalifikacyjnego, mającego na celu wyłonienie najlepszych kandydatów, nie jest decyzją administracyjną. Stąd nie podlega ono kontroli instancyjnej oraz nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Przerwanie postępowania kwalifikacyjnego nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaprzestanie postępowania kwalifikacyjnego nie ma charakteru merytorycznego i nie wywołuje nieodwracalnych skutków prawnych. Nie ma także de facto charakteru ostatecznego. Przepisy ustawy o CBA, jak również ww. rozporządzenia w żaden sposób nie uniemożliwiają bowiem potencjalnemu kandydatowi ponownego złożenia podania, w którym wyraża on chęć podjęcia służby w CBA.

Skoro przerwanie procedury naboru do służby nie jest dokonane w drodze decyzji administracyjnej ani innej czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to również samo postępowanie kwalifikacyjne nie może zostać uznane za postępowanie administracyjne. Zatem sformułowane przez skarżącego zarzuty naruszenia art. 9 k.p.a. i art. 11 k.p.a. wymykają się spod kontroli sądowej.

Zdaniem organu, pisemne zawiadomienie o wyniku procedury kwalifikacyjnej, sporządzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wymogami, w żaden sposób nie narusza jednakowych zasad dostępu do służby publicznej (art. 60 Konstytucji RP). Zawiadomienie to zawiera bowiem tożsamą treść, która jest przekazywana wszystkim kandydatom do służby w CBA, a jednocześnie brak jest jakichkolwiek podstaw wskazujących na to, że w stosunku do skarżącego zastosowano inne kryteria, niż wobec pozostałych osób ubiegających się o zatrudnienie w CBA.

W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2019 r. skarżący podtrzymał zarzuty

1. wnioski skargi.

Podkreślił, iż zaskarżony akt mieści się w kategorii aktu określonego w art. 3 §

2. pkt 4 p.p.s.a. Jego treść uniemożliwia jednak ustalenie czy przerwanie wobec skarżącego postępowania rekrutacyjnego nastąpiło na skutek niespełniania wymogów, czy też było spowodowane negatywną oceną kwalifikacji lub predyspozycji do pełnienia służby.

Skarżący zauważył, iż brak odpowiednich procedur kontrolnych i odwoławczych może stanowić istotną przeszkodę w stosowaniu przyjętych reguł i skutkować naruszeniem konstytucyjnego wymogu traktowania starających się o dostęp do służby na jednakowych zasadach.

Do ww. pisma skarżący załączył wydruki ze stron internetowych: [...] oraz [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi akt Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] października 2018 r. w sprawie przerwania wobec skarżącego postępowania kwalifikacyjnego do służby w CBA. Mocą tego aktu organ przerwał postępowanie kwalifikacyjne prowadzone względem skarżącego na podstawie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2006 r. w sprawie wzoru kwestionariusza osobowego oraz szczegółowego trybu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 133, poz. 936) i odmówił przyjęcia do służby.

Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku organu, sprawa niniejsza jest sprawą z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego pod względem legalności na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 i z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r, o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest akt, o którym mowa w ww. przepisie prawa. Jest bowiem aktem zewnętrznym, skierowanym do podmiotu indywidualnego spoza struktury organizacyjnej organu administracji publicznej, ma charakter publicznoprawny i dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa.

Dla oceny zaskarżonego aktu Szefa CBA istotne znaczenie ma charakter prawny stosunku powstającego w wyniku pozytywnego zakończenia postępowania kwalifikacyjnego i zawiadomienia o możliwości przyjęcia do służby w CBA. Stosunek ten należy do stosunków służby, które co do zasady mają charakter administracyjnoprawny (publicznoprawny). W tej sytuacji również i prowadzonej przez Szefa CBA procedurze kwalifikacyjnej dotyczącej przyjęcia do służby w CBA należy przypisać przymiot postępowania o charakterze administracyjnym.

W związku z wynikającym z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawem do sądu, akt podejmowany przez Szefa CBA na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. podlega kontroli sądu administracyjnego wobec treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Postępowanie kwalifikacyjne prowadzone w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji uregulowane jest przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 2104).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ww. ustawy, przyjęcie kandydata do służby w CBA następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, na które składają się: (1) złożenie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów stwierdzających wymagane wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających dane o uprzednim zatrudnieniu; (2) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej; (3) postępowanie sprawdzające, określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych; (4) ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA. W stosunku do kandydata ubiegającego się o przyjęcie do służby w CBA na stanowisko wymagające szczególnych umiejętności lub predyspozycji, postępowanie kwalifikacyjne może być rozszerzone o czynności mające na celu sprawdzenie przydatności kandydata do służby na takim stanowisku, w tym o przeprowadzenie badania poligraficznego (ust. 2). Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy iub byłych funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej można ograniczyć do przeprowadzenia czynności określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 (ust. 3)

Natomiast przepis art. 50 ust. 4 stanowi, iż Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza osobowego oraz szczegółowy tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów do służby w CBA, uwzględniając czynności niezbędne do podjęcia decyzji dotyczącej osoby ubiegającej się o przyjęcie do służby w CBA.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. wydanego na podstawie powołanej wyżej delegacji ustawowej, postępowanie kwalifikacyjne rozpoczyna przyjęcie, przez jednostkę organizacyjną CBA właściwą w sprawach kadr, pisemnego podania o przyjęcie do służby w CBA. Jednostka organizacyjna CBA, o której mowa w ust. 1, może odmówić poddania kandydata postępowaniu kwalifikacyjnemu albo postępowanie takie przerwać w każdym czasie bez podania przyczyn, w sytuacji niespełnienia przez kandydata wymogów określonych w ustawie lub niniejszym rozporządzeniu, a także w przypadku uznania kwalifikacji lub predyspozycji kandydata za niewystarczające do pełnienia służby w CBA (ust. 2).

W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, kandydat, wobec którego przeprowadzane jest postępowanie kwalifikacyjne, składa w jednostce organizacyjnej CBA, o której mowa w § 3 ust. 1, następujące dokumenty: (1) wypełniony kwestionariusz osobowy wraz z trzema aktualnymi fotografiami; (2) życiorys; (3) świadectwa pracy lub służby z poprzednich miejsc pracy lub służby; (4) dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie i kwalifikacje zawodowe, w tym specjalistyczne; (5) wypełnioną ankietę bezpieczeństwa osobowego, określoną w przepisach ustawy o ochronie informacji niejawnych; (6) inne dokumenty, w szczególności potwierdzające jego umiejętności i osiągnięcia zawodowe.

Stosownie do § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, funkcjonariusz pełniący służbę w jednostce organizacyjnej, o której mowa w § 3 ust. 1, przeprowadza z kandydatem rozmowę kwalifikacyjną, w celu ustalenia przydatności kandydata do służby w CBA, motywacji do jej podjęcia oraz poznania jego cech osobowych. Ocenę stopnia przydatności kandydata do służby w CBA zamieszcza się w kwestionariuszu osobowym, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 (ust. 2). Przed rozpoczęciem rozmowy, o której mowa w ust. 1, kandydat okazuje, na żądanie, dowód osobisty lub inny dokument ze zdjęciem potwierdzający tożsamość.

Zgodnie z § 6 ust. 1 w toku postępowania kwalifikacyjnego kandydat podlega badaniom psychologicznym oraz lekarskim mającym na celu ustalenie jego zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA. Ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w CBA następuje na podstawie orzeczenia lekarskiego wydanego przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych zgodnie z przepisami o zasadach oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Policji, trybie orzekania o tej zdolności oraz właściwości i trybie postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.

W myśl § 8 rozporządzenia, negatywny wynik albo niepoddanie się badaniom lub czynnościom, o których mowa w § 4, 5 lub 6, powoduje odstąpienie od prowadzenia dalszego postępowania kwalifikacyjnego.

Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, postępowanie kwalifikacyjne kończy się oceną predyspozycji kandydata do służby w CBA, której dokonują komisje powoływane przez Szefa CBA. W skład komisji, o której mowa w ust. 1, wchodzą przedstawiciele jednostek organizacyjnych CBA (ust. 2). Przy ostatecznej ocenie predyspozycji kandydata do służby w CBA bierze się pod uwagę w szczególności: (1) opinie z badań psychologicznych i lekarskich; (2) doświadczenie zawodowe; (3) poziom i/lub kierunek jego wykształcenia; (4) wiek kandydata; (5) znajomość języków obcych; (6) posiadanie dodatkowych kwalifikacji i/lub uprawnień (ust. 3). Końcową ocenę predyspozycji kandydata do służby w CBA zamieszcza się w kwestionariuszu osobowym, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 (ust. 4).

Stosownie natomiast do § 10 rozporządzenia, kandydata, wobec którego przeprowadzone postępowanie kwalifikacyjne zakończyło się: (1) pozytywną oceną predyspozycji do służby w CBA i którego zamierza się przyjąć do służby w CBA - zawiadamia się o możliwości przyjęcia do służby w CBA; (2) negatywną oceną predyspozycji do służby w CBA albo pozytywną oceną predyspozycji do służby w CBA, ale którego z innych przyczyn nie zamierza się przyjąć do służby w CBA - zawiadamia się pisemnie o odmowie przyjęcia do służby w CBA.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, uregulowane ustawą o CBA oraz rozporządzeniem PRM z dnia 20 lipca 2006 r. postępowanie kwalifikacyjne do służby w CBA ma charakter konkursowy i składa się z kolejno następujących po sobie etapów. Przy czym w myśl § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, jednostka organizacyjna CBA właściwa w sprawach kadr może przerwać postępowanie kwalifikacyjne w każdym czasie bez podania przyczyn, w sytuacji niespełnienia przez kandydata wymogów określonych w ustawie lub niniejszym rozporządzeniu, a także w przypadku uznania kwalifikacji lub predyspozycji kandydata za niewystarczające do pełnienia służby w CBA (ust. 2). Zauważyć należy, że ocena predyspozycji kandydata, dokonywana przez komisję powołaną przez szefa CBA, stanowi końcowy etap postępowania kwalifikacyjnego, co wprost wynika z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, przy czym przy ostatecznej ocenie predyspozycji kandydata do służby w CBA bierze się pod uwagę w szczególności elementy wymienione w § 9 ust. 3 pkt 1 - 6 rozporządzenia.

Z przepisu § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia wynika, że przerwanie postępowania kwalifikacyjnego jest działaniem dyskrecjonalnym jednostki organizacyjnej CBA właściwej w sprawach kadr, która występuje w imieniu Szefa CBA. Przerwanie postępowania kwalifikacyjnego nie dokonuje się w formie decyzji administracyjnej, lecz w formie aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kandydat do służby w CBA jest jedynie powiadamiany o przerwaniu postępowania kwalifikacyjnego w formie pisemnej.

Z omawianego przepisu rozporządzenia nie wynika obowiązek Szefa CBA uzasadniania stanowiska organu co do powodów przerwania postępowania kwalifikacyjnego względem kandydata i - w konsekwencji - odmowy przyjęcia go do służby w CBA. Nie można zatem skutecznie zarzucić Szefowi CBA naruszenia wymienionych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Sąd administracyjny, dokonując kontroli zaskarżonego aktu w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., czyni to w ograniczonym zakresie. Zważywszy na dyskrecjonalny charakter działania organu, Sąd nie bada przyczyn przerwania postępowania kwalifikacyjnego. Bada jedynie, czy organ podjął to działanie z zachowaniem określonej przepisami prawa procedury, nie wnikając w zasadność jego podjęcia pod względem merytorycznym.

Z akt sprawy wynika, co również zostało podniesione w skardze, że skarżący został dopuszczony do ostatniego etapu postępowania kwalifikacyjnego obejmującego ocenę predyspozycji do służby w CBA, której dokonała komisja powołana przez Szefa CBA stosownie do § 9 ust. 1 i 3 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. Komisja, na posiedzeniu w dniu [...] października 2018 r., oceniając predyspozycje skarżącego, zarekomendowała przerwanie postępowania kwalifikacyjnego, co wynika z "Notatki w sprawie rekomendacji Komisji co do sposobu postępowania wobec kandydata do służby w CBA" sporządzonej w dniu [...] października 2018 r., zatwierdzonej przez Szefa CBA.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie przerwanie postępowania kwalifikacyjnego przez jednostkę organizacyjną CBA właściwą w sprawach kadr, działającą w imieniu szefa CBA, nastąpiło z zachowaniem procedury przewidzianej w ww. rozporządzeniu. Skarżący został pisemnie poinformowany o przerwaniu procedury kwalifikacyjnej oraz o odmowie przyjęcia do służby w CBA. Takie działanie organu znajduje umocowanie w § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia.

W ocenie Sądu, powołany wyżej przepis nie wykracza poza upoważnienie ustawowe zawarte w art. 50 ust. 4 ustawy o CBA, który to upoważnia Prezesa Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowego trybu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów do służby w CBA, uwzględniając czynności niezbędne do podjęcia decyzji dotyczącej osoby ubiegającej się o przyjęcie do służby w CBA. Regulacja zawarta w § 3 ust. 2 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. mieści się w pojęciu "trybu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego" w stosunku do kandydatów do służby w CBA. Nie można zatem uznać, że ww. rozporządzenie zostało wydane z przekroczeniem delegacji ustawowej wynikającej z art. 50 ust. 4 ustawy o CBA, a w konsekwencji nie można uznać, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Zdaniem Sądu, brak jest również podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia art. 60 Konstytucji RP. Dostęp do służby publicznej na jednakowych zasadach powinien być bowiem rozpatrywany w dwóch aspektach: podmiotowym i przedmiotowym. W aspekcie podmiotowym jednakowy dostęp do służby publicznej oznacza stosowanie tych samych zasad do wszystkich kandydatów ubiegających się o takie stanowisko. Natomiast w aspekcie przedmiotowym, jednakowy dostęp do służby publicznej oznacza stosowanie tych samych zasad przy obsadzaniu tych samych stanowisk. Przez pojęcie "zasady" należy rozumieć wszelkie wymogi warunkujące dostęp do służby publicznej, zarówno o charakterze materialnym, jak i proceduralnym (v. M. Florczak-Wątor, [w:] Konstytucja RP. Tom I. Komentarz do art. 1-86, pod red. M. Safjana i L. Boska, Warszawa 2018, Legalis).

Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, pisemne powiadomienie o wyniku procedury kwalifikacyjnej, sporządzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wymogami, w żaden sposób nie narusza jednakowych zasad dostępu do służby publicznej. Zawiadomienie o jakim mowa w niniejszej sprawie zawiera tożsamą treść, która jest przekazywana wszystkim kandydatom do służby w CBA, a jednocześnie brak jest jakichkolwiek podstaw wskazujących na to, że w stosunku do skarżącego zastosowano inne kryteria, niż wobec pozostałych kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w CBA.

Końcowo, odnosząc się do argumentacji skargi dotyczącej zakwestionowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich regulacji rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 sierpnia 2007 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. Nr 170, poz. 1202), zwrócić należy uwagę na odmienne brzmienie ówczesnego § 20 ust. 2 ww. rozporządzenia oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. Ostatni z wymienionych przepisów przewiduje możliwość przerwania przez jednostkę organizacyjną CBA do spraw kadr postępowania kwalifikacyjnego "w każdym czasie bez podania przyczyn" w przypadku niespełnienia przez kandydata wymogów ustawowych, a także w przypadku uznania jego kwalifikacji lub predyspozycji za niewystarczające. Natomiast § 20 ust. 2 ww. rozporządzenia MSWiA z dnia 30 sierpnia 2007 r. przewidywał możliwość przerwania postępowania kwalifikacyjnego przez właściwego przełożonego "w każdym czasie, z przyczyn innych niż określone w ust. 1 pkt 2" (wymienione enumeratywnie), jednak nie wskazywał o jakie "inne" przyczyny w tym przypadku chodzi. Podkreślić również należy, że regulacja ww. przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia PRM z dnia 20 lipca 2006 r. wpisuje się w specyfikę służby w CBA, która ma odmienny charakter aniżeli służba w Policji oraz odmienne regulacje dotyczące przyjęcia kandydatów do tej formacji.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.