Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 21 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. i W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1913/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. P. i W. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1913/24 w sprawie ze skargi A. P. i W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 maja 2024 r., znak: DOR.7100.145.2024.URA w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2025 r. (Sąd I instancji omyłkowo wskazał "18 lutego 2024 r.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie.

Sąd wskazał, że wbrew wymaganiom z art. 177 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna została złożona bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ termin do wniesienia skargi kasacyjnej przysługiwał skarżącym do dnia 6 lutego 2025 r. i w związku z tym należało przyjąć za datę wniesienia skargi kasacyjnej datę, w której nastąpiło przekazanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej do Sądu I instancji, co nastąpiło w dniu 10 lutego 2025 r. Sąd I instancji stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy istniały podstawy do stwierdzenia, iż skarżący wnieśli skargę kasacyjną po terminie, a tym samym skargę kasacyjną należało odrzucić. Sąd I instancji wyjaśnił też, że wobec odmienności trybów dotyczących skargi ["zwykłej"] i skargi kasacyjnej, przy braku unormowania w zakresie odpowiedniego stosowania przepisów, nie znajdował zastosowania art. 53 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli skarżący, formułując zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a w zw. z art. 53 § 4 p.p.s.a. przez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżących, w sytuacji gdy skarżący nie uchybili terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący wnieśli bowiem skargę kasacyjną w dniu 3 lutego 2025 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (tj. przed upływem terminu na wniesienie skargi, który upływał w dniu 6 lutego 2025 r.), a w myśl art. 53 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi uznaje się za dochowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego przepisu wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie.

Należy wskazać, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji, która wprost normowałaby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednak w doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni należy podzielić, iż w takiej sytuacji datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Zatem skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2021, s. 864, nb 8; H. Knysiak-Sudyka w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, s. 1079, uw. 6 J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lexis Nexis 2012, s. 470 uw. 6; B. Gruszczyński w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 505-506; a także postanowienia NSA: z 29 października 2024 r., I FZ 212/24; z 9 lutego 2016 r., II OZ 119/16; z 9 grudnia 2015 r., I OZ 1613/15; z 28 lipca 2015 r., II OZ 707/15; z 29 stycznia 2015 r., II OZ 59/15; z 22 sierpnia 2014 r., II OZ 810/14).

Mając powyższe na względzie należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżący nie dochowali 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2024 r. Odpis powyższego wyroku doręczony został pełnomocnikowi skarżących w dniu 7 stycznia 2025 r. Wynikający zatem z art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 6 lutego 2025 r. W tej sprawie należało przyjąć, że skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia skarżący (reprezentowani przez pełnomocnika) wnieśli dopiero 10 lutego 2025 r., bowiem w tym dniu Naczelny Sąd Administracyjny, do którego bezpośrednio wpłynęła przedmiotowa skarga kasacyjna, wysłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący nie dochowali zatem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ z uwagi na treść art. 177 § 1 p.p.s.a. bez znaczenia jest wskazywana w zażaleniu okoliczność jakoby skarżący wnieśli skargę kasacyjną terminowo skoro w dniu 3 lutego 2025 r. została ona bezpośrednio skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto Sąd I instancji trafnie wyjaśnił, że w razie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie znajduje zastosowania art. 53 § 4 p.p.s.a., który dotyczy wyłącznie przypadków wniesienia skargi "zwykłej" do sądu administracyjnego, a nie skargi kasacyjnej do NSA.

Z powyższych względów za prawidłowe uznać należy postanowienie Sądu I instancji, którym odrzucono skargę kasacyjną A. P. i W. P. oparciu o art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.