Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 2208/13 o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

W dniu z 31 marca 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od D. P. kwotę 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. P., wskazując, że opłata kancelaryjna została uiszczona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że w dniu 26 marca 2015 r. ustalono, że do dnia 24 marca 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 2208/13. Taka wpłata nie została również odnotowana w aktach sprawy po dniu 26 marca 2015 r. Nie jest więc trafne twierdzenie skarżącego, że opłata kancelaryjna została w niniejszej sprawie uiszczona. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że w innych sprawach skarżącemu przysługuje zwrot wpisu od odrzuconych skarg. Każda sprawa przed sądem administracyjnym jest bowiem odrębna i sądy nie mogą z własnej inicjatywy zaliczać opłaty dokonanej w jednej sprawie na poczet opłaty dokonanej w innej sprawie. Trafnie więc Sąd pierwszej instancji zastosował art. 234 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.