Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) Sędzia WSA Renata Kantecka Protokolant Praktykant Kamila Majchrzyk po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu sp. z o. o. za zaległości podatkowe spółki po wznowieniu postępowania oddala skargę

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia "[...]" r., znak "[...]"orzekł solidarną odpowiedzialność J. D. jako członka Zarządu Spółki "[...]" (dalej powoływanej jako Spółka) za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w kwocie 94.972,25 zł, odsetki za zwłokę od ww. zaległości naliczone na dzień wydania decyzji w kwocie 22.323,70 zł, odsetki za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za IX, X, XI, XII 2002 r. w łącznej kwocie 5.639,20 zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie 12.150,81 zł.

W dniu 30.12.2004 r. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia "[...]"r., Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Nadto, postanowieniem z dnia "[...]"r., w/w organ odmówił J. D. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od omawianej decyzji. Wobec nie zaskarżenia przez stronę powyższych postanowień, decyzja organu I instancji stała się ostateczna.

J. D. w dniu "[...]"r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia "[...]"r. odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji, uznając, iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki determinujące jej nieważność. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia "[...]"r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wnioskiem z dnia "[...]"r. J. D. zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"powołując się na art. 240 §1 pkt 5 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa( j.t. Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej powoływana jako O.p. Stwierdził, iż w dacie wydania decyzji istniały nowe dowody nieznane organowi I instancji, istotne dla sprawy i mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Jak podniesiono we wniosku Strona z dniem 15.05.2002 r. złożyła na ręce drugiego członka Zarządu "[...]"Sp. z o.o. rezygnację z pełnienia funkcji członka Zarządu w/w Spółki. Ponadto w dniu 31.12.2002 r.. zbyła udziały w tej Spółce.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, po wznowieniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia "[...]"r., odmówił uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w z dnia "[...]"

W uzasadnieniu wskazano, iż kwestia ustania członkostwa strony w Zarządzie Spółki była badana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, co wynika z treści decyzji z dnia "[...]"r. Organ I instancji wskazał, iż strona pomimo rezygnacji z funkcji członka Zarządu Spółki podpisywała jako osoba ją reprezentująca dokumenty rejestracyjne, deklaracje podatkowe w roku 2002 i 2003 oraz faktury VAT wystawiane 01.07.2002 r. i 02.07.2007 r. Nadto reprezentowała Spółkę w trakcie czynności sprawdzających w dniu 24.09.2002 r. W 2003 r., jako członek Zarządu Spółki, strona występowała w postępowaniu kontrolnym i podatkowym przed Urzędem Kontroli Skarbowej. Nadto organ wskazał, iż J. D. do protokołu przesłuchania z dnia 16.08.2010 r. zeznał, że nie prowadził działalności w imieniu Spółki. Zrezygnował z funkcji członka Zarządu z dniem 15.05.2002 r. i od tego czasu zaprzestał udzielać się w sprawach Spółki, a podpisywanie dokumentów odbywało się na prośbę A.K. bądź przez pomyłkę czy też niewiedzę biura rachunkowego, które być może nie zostało poinformowane o rezygnacji. Natomiast udział w postępowaniach prowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej wynikał, jak stwierdziła strona z faktu, iż czuła się w obowiązku stawiać na telefoniczne wezwania organu. W ocenie organu I instancji przedłożone przez stronę pismo z dnia 15.05.2002 r. o rezygnacji z funkcji członka Zarządu, wyjaśnienia złożone do protokołu przesłuchania z dnia "[...]"r. oraz dowody zgromadzone w postępowaniu niezbicie potwierdzają, iż J.D. pełnił obowiązki członka Zarządu Spółki w dniu powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. i podejmował decyzje w sprawach związanych z jej działalnością. Zdaniem organu I instancji ww. pismo z dnia 15.05.2002 r. nie spełnia kryterium nowych dowodów, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

J. D., reprezentowany przez pełnomocnika, w złożonym odwołaniu zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

- zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 O.p.,

- zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 O.p. realizowanej dyspozycją art. 181, art. 187 § 1 tej ustawy,

- zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 191 O.p.,

- dyspozycji art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

oraz wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcie co do meritum sprawy lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia "[...]"r., nr "[...]"Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu przedstawiono na wstępie dotychczasowy stan faktyczny oraz powołano treść art. 240§1 pkt 5 O.p. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z tym przepisem nie każdy przypadek ujawnienia określonych faktów lub dowodów stanowi podstawę wznowienia postępowania, bowiem zezwala on na wznowienie postępowania, tylko wtedy gdy ujawnione w danej sprawie okoliczności faktyczne lub dowody spełniają łącznie następujące przesłanki: są nowe, istniały w dniu wydania decyzji, są istotne dla sprawy oraz nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Podkreślono również, iż w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wydając decyzję z dnia "[...]"r., w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności J. D. jako członka Zarządu Spółki z o.o. "[...]"nie dysponował pismem z 15.05.2002 r. o rezygnacji z funkcji członka Zarządu oraz nie znał jego treści. Zgodzono się także ze stanowiskiem strony, że rezygnacja z funkcji członka zarządu to jednostronne oświadczenie woli, które staje się skuteczne z chwilą doręczenia Spółce.

Niemniej jednak organ odwoławczy wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił, iż po podpisaniu pisma z dnia 15.05.2002 r., dotyczącego rezygnacji z funkcji członka Zarządu "[...]"Sp. z o.o. J. D. dokonał w dniu 03.06.2002 r. rejestracji tej Spółki w Urzędzie Skarbowym podpisując, jako osoba ją reprezentująca, zgłoszenie identyfikacyjne osoby prawnej (NIP-2) oraz zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (VAT - R). W wymienionym dokumencie NIP-2 wskazano, że dokumentacja rachunkowa będzie prowadzona we własnym zakresie. Dopiero w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-2 podpisanym przez wymienionego dnia 25.09.2002 r. poinformowano, iż prowadzenie dokumentacji rachunkowej zostało powierzone dla Biura Rachunkowego E. S.

W ocenie organu odwoławczego trudno uznać, że strona dokonując rejestracji Spółki nie reprezentowała jej jako członek Zarządu, a podpisywała dokumentację jedynie na prośbę A. K., działając bez jakiegokolwiek upoważnienia. Nie znalazły także poparcia stwierdzenia strony, iż podpisywał dokumenty przez pomyłkę czy przez niewiedze biura rachunkowego. Zwrócono również uwagę, że jak wynika z tych dokumentów, rejestracja Spółki w Urzędzie Skarbowym została dokonana w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 28.05.2002 r. Z dokumentacji zebranej przez organ I instancji wynika, że J.D. w latach 2002 i 2003 wielokrotnie popisywał deklaracje podatkowe Spółki. Ponadto dokumenty finansowe Spółki, tj. bilans i rachunek zysków i strat, sporządzone w dniu 26.03.2003 r. wg stanu na dzień 31.12.2002 r., zostały podpisane przez wymienionego jako kierownika jednostki. Podkreślono także, iż w trakcie postępowania kontrolnego obejmującego okres 2002 r. J. D. składał podpisy jako kontrolowany na upoważnieniach z dnia 25.11.2002 r. i 17.0 1.2003 r. oraz na protokole kontroli z dnia 02.04.2003 r. Jako członek Zarządu Spółki składał wyjaśnienia do protokołu z dnia 01.04.2003 r. Poza tym dowody zgromadzone w trakcie postępowania kontrolnego wskazują, iż wymieniony posiadał wiedzę na temat działalności Spółki, na co wskazują wyjaśnienia m. in. do protokołu z dnia 01.04.2003 r. Urząd Skarbowy przeprowadził czynności kontrolne wobec Spółki w miejscu przechowywania jej dokumentów, tj. w O. przy ul. K.Powyższe zostało udokumentowane protokołem z dnia 24.09.2002 r., który jako kontrolowany podpisał J. D., używając pieczęci "V-ce Prezes Zarządu". Nadto do protokołu złożył wyjaśnienia dotyczące działalności operacyjnej Spółki, w tym zobowiązał się do dostarczenia kontrolującej wyciągów bankowych Spółki.

Organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem strony, iż nie ma dla przedmiotowej sprawy znaczenia czy strona po złożeniu rezygnacji składała podpisy pod dokumentami Spółki. Zdaniem organu odwoławczego przedstawione fakty potwierdzone dokumentami świadczą o tym, że wymieniony po 15.05.2002 r. wykonywał nadal w Spółce czynności wskazujące na to, że nie zrezygnował z pełnionej funkcji. Reprezentował Spółkę w roku 2002 i 2003, a zatem w czasie gdy powstały zobowiązania, co do których orzeczono jego odpowiedzialność decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26.11.2004 r. Reprezentacja nie ograniczała się tylko do sporadycznych podpisów. Miał on dostęp do dokumentów Spółki, dokonywał jej rejestracji, występował w jej imieniu przed organami podatkowymi oraz prowadził działalność Spółki, co potwierdza podpisywanie faktur VAT oraz wiedza o działalności operacyjnej Spółki, którą wykazywał przed organami podatkowymi. Zdaniem organu odwoławczego powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują na fakt, iż J.D. w latach 2002 i 2003 pełnił formalnie i faktycznie obowiązki członka Zarządu Spółki.

Organ odwoławczy stwierdził, iż pełnienie funkcji członka Zarządu przez J. D. w okresie, kiedy powstało zobowiązanie Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. oraz wypełnienie pozostałych przesłanek, wynikających z art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa, determinowało wydanie w trybie decyzji orzekającej odpowiedzialność członka Zarządu. Natomiast pismo z dnia 15.05.2002 r. J.D. skierowane do Wspólników i Zarządu ""[...]"" Sp. z o.o. nie spełnia warunków nowego dowodu, wymaganych art. 240 § 1 pkt 5 O.p. i obligujących organ podatkowy do wznowienia przedmiotowego postępowania. Jak bowiem wykazano, dowód ten nie miał istotnego znaczenia dla sprawy, gdyż nawet gdyby organ podatkowy dysponował nim w chwili wydania decyzji orzekającej odpowiedzialność, nie mógłby wydać innego rozstrzygnięcia mając na uwadze formalne i faktyczne pełnienie funkcji członka Zarządu przez wymienionego. Organ podkreślił również, iż odwołanie od decyzji z dnia 26.11.2004 r. strona wstępowała jako członek zarządu tej Spółki. Natomiast dopiero we wniosku z dnia 24.04.2008 r. o stwierdzenie nieważności w/w decyzji z 26.11. 2004 r. strona podniosła, iż nie była członkiem Zarządu Spółka w dacie powstania zobowiązań.

Na powyższe rozstrzygnięcie J.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

Decyzji zarzucono naruszenie :

- art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych,

- art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez pogwałcenie zasady prawdy obiektywnej,

- art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez pominięcie przy wydawaniu decyzji istotnych okoliczności sprawy,

- art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów,

- art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wskazując powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r., z uwagi na inne naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zwrot kosztów według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał na brak konsekwencji i sprzeczności w ocenie nowego dowodu, który to miał wpływ na odmienne rozstrzygnięcie w innej sprawie jednocześnie prowadzonej przez organ I instancji. Nie zgodził się ze stwierdzeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, iż decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"którą umorzono wobec Skarżącego postępowanie za zaległości podatkowe powstałe w podatku od towarów i usług za okres XlI.2004 r., I-IV.2005 r., wydana została w oparciu o inny stan faktyczny. Takie stanowisko uzasadnia tym, że obie sprawy prowadzone przed organem I instancji (tj. sprawa "[...]"oraz sprawa znak "[...]", zakończona w wyniku postępowania odwoławczego zaskarżoną decyzją), oparte zostały na tym samym materiale dowodowym gromadzonym przez ten sam organ podatkowy. Jednocześnie Skarżący zwraca uwagę, iż do obu postępowań odnosił się protokół Zgromadzenia Wspólników "[...]"Spółki z o.o. z dnia "[...]"r., który został uznany przez organ odwoławczy za dokument mający fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Skarżący uznaje za nieuprawnione twierdzenie organu odwoławczego, iż decyzja z dnia "[...]"r., znak "[...]", wydana w sprawie zaległości powstałych w 2005 r., została oparta na innym stanie faktycznym niż rozpoznany skarżoną decyzją. Nieznane są dowody, w oparciu o które organ przyjął takie stanowisko. Nie potwierdza go materiał dowodowy zgromadzony w obu postępowaniach. Organ II instancji realizując zasadę prawdy obiektywnej i zasadę swobodnej oceny dowodów winien był włączyć do akt prowadzonego postępowania materiał dowodowy zgromadzony w sprawie znak "[...]". Zdaniem Skarżącego twierdzenie przez organ odwoławczy, iż pełnił on formalnie i faktycznie funkcję członka Zarządu w spornym okresie, stoi w sprzeczności ze stanowiskiem wyrażonym na str. 5 zaskarżonej decyzji, bowiem organ zgodził się ze stanowiskiem, iż rezygnacja z funkcji członka zarządu to jednostronne oświadczenie woli, które staje się skuteczne z chwilą doręczenia Spółce. Skarżący podkreśla, iż nie można przyjąć, iż formalnie pełnił funkcję członka zarządu w spornym okresie. Jednocześnie, opierając się na własnych zeznaniach złożonych do protokołów przesłuchań z dnia 24.08.2009 r. i 16.08.2010 r. oraz zeznaniach złożonych przez A. K. (obecnie K.) do protokołu przesłuchania w dniu 31.08.2009 r., nie zgadza się ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż ma do niego zastosowanie art. 116§2 ustawy Ordynacja podatkowa. W opinii Skarżącego pisemna rezygnacja z pełnienia funkcji członka Zarządu korzysta z przymiotu "nowego dowodu", o którym mowa w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, a ujawniony dowód spełnia przesłankę istotności, gdyż mógł mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z informacją zawartą w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", znak "[...]", zobowiązanie objęte decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r. , znak "[...]", w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności J. D., jako członka Zarządu Spółki z o.o. "[...]", za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2008 r. i z dniem 25 września 2009 r. poleceniem księgowania Naczelnika Urzędu Skarbowego zostało odpisane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stawią inaczej. Taki zakres jurysdykcji sądów administracyjnych określony został w przepisie art.1 §1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( DZ.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Sprawujący tak zdefiniowany wymiar sprawiedliwości sąd rozpoznając sprawę orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133§1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej jako p.p.s.a. ) i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem, że nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 §1 i 2 p.p.s.a.). Powyższe uregulowania oznaczają, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny jest usprawniony i zobligowany do dokonania kontroli czy postępowanie w sprawie przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi normami prawa regulującymi zasady postępowania oraz czy ustalony stan faktyczny wyczerpuje dyspozycję normy prawnej powołanej jako podstawa materialnoprawna rozpatrzenia sprawy.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności J. D. jako członka Zarządu sp. z o.o. "[...]"za zaległości podatkowe Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r., odsetki za zwłokę od zaległości naliczone na dzień wydania decyzji, odsetki za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podstawek dochodowy od osób prawnych za wrzesień , październik, listopad i grudzień 2002 r. oraz koszty egzekucyjne.

Należy podkreślić, że sprawa dotyczy decyzji wydanej na skutek wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania Spółki.

Wznowienie postępowania jest środkiem nadzwyczajnym pozwalającym na wzruszenie – przy zaistnieniu przesłanek ustawowych – decyzji ostatecznych. Instytucja wznowienia postępowania służy stworzeniu prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie przed organem dotknięte było wadami kwalifikowanym, wymienionymi w art. 240 ustawy Ordynacja podatkowa.

Postępowanie wznowieniowe nie jest kontynuacją postępowania zwykłego i nie może być wobec tego wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Waga naruszenia prawa mającego wpływ na decyzję wydaną przez organ odwoławczy w postępowaniu zwykłym nie musi mieć zatem takiego samego znaczenia w postępowaniu wznowieniowym. O ile w postępowaniu zwykłym organ odwoławczy rozpoznaje sprawę w całości, o tyle w postępowaniu wznowieniowym ograniczony jest zakresem podstawy wznowienia. Organ nie może wyjść poza tę podstawę.

Ustawodawca w ustawie z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. z DZ.U. z 2005 r., nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej jako O.p. w art. 240§1 ustanowił jedenaście przesłanek wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania może mieć miejsce tylko w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Należy zauważyć, że w postępowaniu o wznowienie postępowania występują dwie fazy postępowania. Pierwsza faza to zbadanie czy wniosek o wznowienie postępowania oparty został na podstawie wymienionej w art. 240§1 O.p. Po stwierdzeniu, że we wniosku wskazano podstawę wymienioną w tym przepisie organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 243§1 O.p.). Postanowienie takie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do faktycznego (rzeczywistego) istnienia przesłanek wznowienia i do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty (art. 243§2 O.p.).

W sprawie o wznowienie postępowania oparto na postawie zawartej w art. 240§1 pkt 5 O.p. – wskazując na złożone przez J. D. 15.02.2002 r. oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka Zarządu Spółki oraz kserokopię umowy z 31.12.2002 r. dotyczącej sprzedaży przez wyśnionego udziałów w Spółce. Dowody te nie były znane organowi w dacie wydania decyzji orzekającej o odpowiedzialności solidarnej J. D. za zobowiązani podatkowe Spółki. Następstwem wskazania we wniosku ustawowej przesłanki wznowienia postępowania było wydanie przez organ podatkowy postanowienia o wznowieniu postępowania.

Dopiero po wszczętym postępowaniu wznowieniowym organ mógł zbadać i ocenić czy wskazane we wniosku dowody, okoliczności, są nowym istniejącymi w momencie wydania decyzji ostatecznej lecz nieznanymi organowi, a będącymi istotnymi w sprawie (dla wyniku sprawy).

Zgodnie z art. 243§ 2 O.p. dopiero we wznowionym postępowaniu właściwy organ przeprowadza postępowanie co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Analizując przepis art. 240§1 pkt 5 O.p. stwierdzić należy, że aby po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego mogło dojść do wzruszenia decyzji ostatecznej to zgłoszone nowe dowody bądź nowe okoliczności ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej musiały istnieć w dacie wydania tej decyzji lecz nie były znane organowi, a nadto muszą spełniać wymóg dowodów bądź okoliczności istotnych dla sprawy. Oznacz to tyle, że gdy dowody te bądź okoliczności były znane organowi w dacie wydania decyzji ostatecznej, treść decyzji byłaby inna od treści decyzji będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego.

Składając wniosek o wznowienie postępowania jako nowy dowód (w rozumieniu art. 240§1 pkt 5 O.p.) przedstawiono pismo (kserokopię) J.D.opatrzone datą 15.05.2002 r. , zawierające oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu zawierające wnioski o odwołanie z funkcji i wykreślenie w rejestrze sądowym (k.11 akt adm. Tom I).

Decyzja orzekająca o odpowiedzialności solidarnej J. D. za zobowiązania podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r., odsetki za zwłokę od zaległości naliczone na dzień wydania decyzji, odsetki za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podstawek dochodowy od osób prawnych za wrzesień , październik, listopad i grudzień 2002 r. oraz koszty egzekucyjne, wydana została na podstawie art. 107§, art. 108, art. 109§1 i 2 pkt 2 i art. 116 O.p.

Zgodnie z art. 116§2 O.p. odpowiedzialność członku zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu.

Jak wyżej podniesiono postępowanie wznowieniowe toczy się w granicach zakreślonych wnioskiem o wznowienie postępowania. W sprawie jako podstawę wznowienia wskazano przesłankę z art. 240§1 pkt 5 O.p. Nowymi dowodami istniejącymi w momencie wydania decyzji ostatecznej, a nieznanymi organowi podatkowemu jest przedstawione we wniosku pismo J.D. z 15.05.2002 r. zawierające oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki oraz wskazana umowa z 31.12.2002 r. dotycząca sprzedaży A. K. udziałów w spółce. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotnym i koniecznym było dokonanie analizy zebranego w sprawie materiału czy oświadczenie J.D. kierowane do wspólników i zarządu Spółki o rezygnacji z funkcji członka zarządu oraz sprzedaż udziałów spowodowały, że nie można przyjąć, iż zaległości podatkowe Spółki z tytułu zobowiązań podatkowych powstały w czasie pełnienia przez J.D. funkcji członka zarządu Spółki i że ich termin płatności upłynął w czasie sprawowania funkcji członka zarządu.

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organy ustaliły, że J. D. podpisał złożone 03.06.2002 r. w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie identyfikacyjne NIP-2. Podpis złożony został w części E wniosku, gdzie zawarte jest pouczenie o odpowiedzialności karnej. Zgłoszenie zostało złożone po dacie złożenia pisma do wspólników i zarządu Spółki o rezygnacji z funkcji członka zarządu (pismo 15.05.2002 r. , zgłoszenie z 03.06.2002 r. akta adm. Tom I k. 60 – 61).

Zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy w swoich decyzjach wskazały za czynności wykonywane w interesie Spółki prze J.D. W protokole kontroli str. 2 pkt 3 sporządzonym 02.04.2003 r. J. D. figuruje jako wiceprezes zarządu (protokół kontroli k. 45-52 tom I akr adm.). Protokół ten został podpisany przez J. D. Skarżący składał także wyjaśnienia w przedmiocie dzielności Spółki. Potwierdził odbiór postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dotyczącej podatku od towarów i usług. Podpisał także wniesione przez Spółkę odwołanie. Korespondencję dotycząca spraw Spółki J.D. odbierał od pracowników organów podatkowych, a zatem wiedział, iż korespondencja dotyczy spraw Spółki, a przyczyną odbioru nie było wyłącznie kierowanie korespondencji na adres domowy skarżącego (k. 53,55 - 58,59 tom I akt adm.). Na protokole z czynności kontrolnych sporządzonym 24.09.2002 r. złożył podpis J. D. odciskając jednocześnie pieczątkę "J. D. Prezes zarządu" (k.90v akt adm. Tom I ). Tutaj jeszcze raz wskazać należy, że pismo zawierające oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu nosi datę 15.05.2002 r.

Na fakturach, deklaracjach, zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu przez Spółkę za rok podatkowy od 01.06 do 31.12.2002. podpisał J.D. (k. 61 – 89 akt adm. Tom I). Należy tutaj podkreślić, że zeznanie o wysokości osiągniętego przez Spółkę dochodu złożone zostało 28.03.2003 r.

Wszystkie te okoliczności przemawiają za trafnością stanowiska organów podatkowych, iż J.D. w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych pełnił funkcje członka zarządu Spółki. Spółka funkcjonowała w 2002 i 2003 r., a prezes zarządu A. K. od listopada 2002 r. do 21.07.2004 r. był pozbawiony wolności (tom I akt adm. k. 100-101).

Skarżący potwierdził, będąc przesłuchiwany 16.08.2010 r., że 28.05.2002 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym został ujawniony jako członek zarządu Spółki. Na rozprawie dnia 02.06.2011 r. pełnomocnik wyjaśniła, że na dzień rozprawy nie posiada informacji czy skarżący został wykreślony w KRS jako członek zarządu Spółki.

Po złożeniu rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki nie był bowiem uprawnionym do prowadzenia korespondencji z Krajowym Rejestrem Sądowym.

Rozpoznając sprawę decydującym było rozważenie jaki skutek wywarło pismo J.D. skierowane do wspólników i zarządu Spółki zawierające oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki oraz zbycie udziałów w Spółce w świetle użytego w art. 116§2 O.p. sformułowania "...w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu ...".

Ustawa Ordynacja podatkowa nie zawiera własnej definicji "pełnić", "pełnienie". Zatem znaczenie tego pojęcia rozumieć należy jak przyjmuje się w języku polskim. Według definicji tego pojęcia zawartej w Słowniku języka polskiego pod red. naukową prof. Mieczysława Szymczaka PWN W-Wa 1989 r. "pełnić" oznacza wykonywać, sprawować, wypełniać, spełniać, odbywać. Pełnić jakąś funkcję, rolę. Pełnić obowiązki, służbę. Pełnić wartę przed drzwiami dowódcy.

Wyraz "wykonywać" oznacza: wprowadzać w czyn, zrobić coś, uczynić, urzeczywistnić, zrealizować, spełnić. Wykonać polecenie, rozkaz. Wykonać doświadczenie. Wykonać plan, zamiar.

Analizując na podstawie zebranego w sprawie materiału, czynności wykonywane prze J.D. w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe i upłynął termin ich płatności Sąd stwierdził, iż istniały dostateczne podstawy do przyjęcia przez organy podatkowe, że J.D.pełnił funkcje członka zarządu Spółki. Sąd przyjął, znaczenie pojęcia "pełnić", w znaczeniu opisanym w wymienionym Słowniku języka polskiego. Przyjmując, że J. D. pełnił funkcję członka zarządu Spółki konsekwentnie stwierdzić należało, że zarówno pismo z 12.05.2002 r. zawierające oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki jak i umowa zbycia udziałów nie są tymi dowodami i okolicznościami o jakich traktuje art. 240§1 pkt 5 O.p. Owszem spełniają kryterium nowych i nieznanych organowi w dacie wydania decyzji ostatecznej, ale brak im zasadniczej dla wyniku sprawy cechy, a mianowicie istotności dla wyniku sprawy. Pomimo złożenia pisma o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki J.D. pełnił tę funkcję. Zatem ani pismo, ani zbycie działów nie skutkowało zaniechaniem przez J.D. pełnienia funkcji członka zarządu Spółki.

Organy podatkowe zebrały wystarczający materiał do rozpatrzenia sprawy i oceniły go wszechstronnie i zgodnie z zasadami logiki, nie przekraczając granic zasady swobodnej oceny dowodów. Działania organów podatkowych nie wykraczały poza granice przepisów regulujących zasady postępowania. Brak jest zdaniem Sądu podstaw do stwierdzenia, że organy uchybiły przepisom art. 121,122,187§1,191 i 210§1 pkt 5 O.p.

Niezależnie od powyższego Sąd miał na względzie orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące odpowiedzialności członków zarządu spółki i nie polemizując z rozstrzygnięciami w poszczególnych sprawach uznał, że w sprawie niniejszej istnieją pełne podstawy do przyjęcia, że skarżący pełnił funkcję członka zarządu.

Na marginesie podnieść należy, że w świetne ustaleń organów podatkowych skarżący figuruje w KRS jako członek zarządu spółki . Jeżeli tak jest to wobec innych podmiotów może występować jako członek zarządu. Podkreślić również należy, iż poza zakresem niniejszej sprawy pozostawała kwestia postępowania w przedmiocie podatku VAT i nie podlegała analizie przez tut. Sąd.

Reasumując Sąd stwierdził, że ani oświadczenie o rezygnacji z funkcji członka zarządu spółki, ani umowa sprzedaży udziałów w spółce nie są istotnymi dla sprawy nowymi dowodami w rozumieniu art. 240§1 pkt 5 O.p. i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.